จับนายหน้าหวานมาทำเมียภาค 3 ตอนของโปรค จะดุเผ็ดพริกหมดสวนแค่ไหนมาติดตามกันได้เลยคะ

ชื่อตอน : ตอนที่9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2561 22:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่9
แบบอักษร



โจ๊กเกอร์


หลังจากที่ผมลงจากรถของคุณผัวเข้าไปในบ้านเพื่อที่จะคุยกับป๊าว่าเย็นนี้จะมาช่วยงานที่ร้านแต่ตอนนี้ขอหนีตามไปเฝ้าผัวก่อนครับ เพราะผมอยากที่จะรู้ว่าครอบครัวของคุณผัวรุ่นน้องมันทำอาชีพอะไรกันแน่ถึงได้มีแต่คนกลัวแล้วไหนจะเรื่องรถที่พวกมันขับด้วยราคาแพงๆทั้งนั้นเลยครับ

“ป๊าเดี๋ยวเย็นนี้ผมมานะ ไม่ว่าอะไรใช่มั้ยครับ”

“ตามใจแกสิ แกโตแล้วนิ”

“งั้นเย็นนี้เจอกันกันครับ”

ผมคุยกับป๊าเสร็จเรียบร้อยก็เดินขึ้นไปที่ห้องเพื่อที่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะชุดที่ผมใส่มามันเป็นชุดนักศึกษาที่ผมใส่เมื่อวาน แล้วก็รีบลงมาที่ข้างล่างเพื่อที่จะไปกับไอ้คุณผัวที่จอดรถรอผมอยู่

“โทษที่รอนานม่ะ เด็กน้อย”

“เด็กน้อยบ้านแป๊ะ มึงสิ!!..ทำไรชักช้าวะ กูคิดว่าจะไม่รอมึงอยู่แล้วนะเนี่ย”

“เออ อย่าบ่นมากไป พร้อมแล้ว”

“เออ คาดเข็มขัดสะถ้าไม่อยากตาย อ่อแล้วก็เอามือปิดปากตัวเองด้วยกูรำคาญเสียงกรีดร้องของมึง”

“อ้าาาาาาาาอุบ ไอ้ผัวเชี้ยยยยยยยยเบาๆๆๆ”



บ้านตระกูลอมรไพรบูลย์


ตอนนี้ไอ้ผัวส้นตีนของผมก็ขับรถเลี้ยวมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่มากครับที่ผมไม่คิดเลยว่าจะได้มีโอกาสได้เห็นของจริงขนาดใกล้ๆขนาดนี้ เพราะผมคิดว่าบ้านพวกนี้น่าจะสร้างไว้รองรับแขกบ้านแขกเมืองมากกว่าครับ ใครจะคิดละครับว่าไอ้ผัวส้นตีนของผมมันจะอยู่บ้านแบบนี้ด้วย

“นี้มึงแน่ใจนะว่าเป็นบ้านมึงอ่ะไอ้โปร”

“เออบ้านกูเองละทำไม!!..มึงมีปัญหาอะไรไม่ทราบ!?”

“ไม่มีอ่ะ!!..กูแค่ถามดูเฉยเฉยๆวะเพราะไม่คิดว่าหน้าตาอย่างมึงจะมีบ้านแบบนี้ได้”

"เหรอวะ!!..ทำไมหน้ากูมีปัญหาอะไรไม่ทราบที่จะอยุ่บ้านแบบนี้ แต่ที่แน่ๆใหญ่กว่าบ้านมึงแน่นอน แล้วที่สำคัญไปกว่านั้นมึงกุจะหน้าตาแบบนี้แต่เผอิญว่ากุเป็นพวกมึงวะ เข้าใจ๊ U no!!.."

"เออ เข้าใจแล้วครับไอ้ส้นตีนผัว!!.. เอ่ย !!...ไอ้ผัวส้นตีน"

“เออดีตอนนี้แล้วมึงช่วยเลิกทำตัวเป็นบ้านนอกเข้ากรุงได้แล้ว มึงทำเป็นไม่เคยเห็นไปได้ น่ารำคาญวะ ดูๆมึงทำเข้าดิ เดินดีๆสิวะ เอาๆ.....ไอ้หน้าตามึงด้วยเนี่ยช่วยหยุดทำหน้าทำตาประหลาดๆนั้นได้แล้ว เดี๋ยวพ่อกูมาเห็นนึกว่ากูพาคนป่ามาบ้าน”

“กูไม่ได้บ้านนอกนะเว้ย กูคนกรุงเทพ กะ.....กูแค่ไม่ชินกับบ้านแบบนี้นิหว่า กลัวเดินไปทำของอะไรตกแตกด้วย”

“ครับๆไอ้คนกรุงเทพ มึงจะยืนอยู่ตรงนี้อีกนานม่ะครับ..... กูจะไปหาพ่อกูแล้ว ว่าไง? มึงจะเอาไง!?..ว่ามากูยิ่งรีบๆอยู่”

“ไปด้วยสิวะ...มึงไปไหนกูไปด้วย กูกลัวหลง บ้านห่าเหี้ยอะไร ใหญ่โตขนาดนี้วะ นี้บ้านคนแน่นเหรอวะเนี้ย ทำไมห้องมันถึงได้เยอะจังวะ ประตูแม่งก็มีหลายบานจนดุนับไม่ถูกแล้วนิ”

“เออ บ้านคนและ แล้วก็เป็นบ้านปู่ย่าของกูด้วย พูดมากจริงๆนะมึงเนี่ย ตามมา เดี๋ยวก็ปล่อยให้เดินหลงอยู่ตรงนี้แม่งสะเลยนิ”

"อย่าเดินไวสิวะ ไอ้ผัวเวร รอกูด้วย เห้ย รอด้วย"


ผมก็เดินตามไอ้คุณผัวรุ่นน้องมาจนถึงห้องที่มันบอกว่าจะไปเจอพ่อของมัน คุณเชือไหมครับผมไม่รู้ว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ส่วนไหนของบ้านเพราะผมเดินผ่านมาแต่ละห้องมันไม่ซ้ำกันเลยสักห้องแล้วที่ยิ่งไปกว่านั้นผมก้ไม่สามารถที่จะจำทางเดินที่เข้ามาเมื่อกี้ได้ด้วยเพราะแม่งเล่นเดินวนไปวนมา เข้าห้องโน่น ออกห้องนี้วุ่นวายไปหมด แล้วบ้านหลังนี้มันมีคนอยู่กี่คนกันแน่วะถึงได้ใหย่โตมโหรทึกขนดนี้


...........................................................................................................................




โปรเจ็ค



"คุณพ่อครับผมมาแล้วครับ คุณพ่อครับ"

"อือ มาแล้วก็ดี นึกว่าจะทำตัวเหลวไหลเหมือนเมื่อก่อน นั่งสิ แล้วนี้พาใครมาด้วยละ"

"สวัสดีครับคุณอา"

"สวัสดี เชิญนั่งสิ"

"พาเมียตัวผู้มาดูบ้านครับพ่อ เป็นไงครับถูกใจพ่อไหม"

"ไม่รู้เว้ย เรื่องนี้แกก็ไปถามย่าแกเอง อ่อ แล้วก็นี้ ธุระที่ฉันตามแก่มา เห็นว่าแกสอบติดช่างยนต์ใช่ไหม อ่ะใบสมัครงานเป็นพนักงานบริษัทรถยนต์ของไอ้โชว์มัน ตอนนี้พ่อให้แกเป็นคนดูแลแทนทั้งหมด เพราะว่าตอนนี้ไอ้โชว์มันไม่เหลืออะไรแล้วละ ส่วนเรื่องรายละเอียดพ่อค่อยเล่าให้ฟังที่หลังเล่าตอนนี้ไม่ค่อยสะดวก"

"ครับพ่อ แล้วพ่อจะให้ผมไปเริ่มงานเมื่อไหร่ครับ"

"เดี๋ยวนี้เลย อ่อ แล้วนายละเรียนอะไร เรียนแบบเดี๋ยวกับลูกชายฉันรึเปล่า"

"ผมเหรอครับ"

"ใช่ฉันถามนายอยู่"

"คะ...ครับ ผมเป็นรุ่นพี่โปรครับ เรียนปีสามช่างยนต์ครับ"

"งั้นก็ดี ฉันจะให้นายไปช่วยลูกชายฉันทำงานด้วยก็แล้วกัน ส่วนเรื่องเงินเดือนก็เอาตามตำแหน่งที่เหมาะสม หวังว่านายคงไม่ขัดข้องอะไรใช่ไหม"

" มะ...ไม่ครับ ขอบคุณมากครับคุณอา"

"ส่วนเรื่องที่ลูกชายฉันบอกว่านายเป็นเมียมัน เรื่องนี้ไว้คุยกันอีกที่ว่าจะเอายังไงเพราะนายคงยังไม่รู้รึไม่ไอ้ลูกชายตัวดีของฉันมันก็คงยังไม่ได้บอก ตอนนี้ลูกชายฉันมีคู่หมั่นแล้ว ชื่อ วินนี่ "

"วะ...ว่าไงนะครับ มีคู่หมั่น แล้วผมละ"

"ไอ้โปรแล้วกูละ กุก็เป็นเมียมึงนะ เรื่องนี้มึงจะเอาไง"

"มึงใจเย็นก่อนดิวะ ก็พ่อกูบอกมึงอยู่นี้ไงว่าไว้คุยกันอีกที่ มึงไม่ต้องกลัวหรอกนะ กูไม่เท ไม่ทิ้งมึงหรอก ก้นมึงดีจะตายใครจะทิ้งมึงลงวะ"

"มึงจำคำพุดมึงไว้ให้ดีด้วยละ ไอ้ผัวเวร"

"ครับๆไอ้คุณเมีย"

"คุณหนูค่ะ คุรท่านให้ป้ามาตามคุณหนูไปรับประทานหารได้แล้วนะคะ"

"ครับป้างั้นเดี๋ยวผมกับลูกแล้วก้คุณเมียของลูกจะตามไปครับ"


ผมเองก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันครับตอนนี้จริงอยู่ที่นี้ผมดีใจที่จะได้เป็นคนดูแลโชว์รูมที่เกี่ยวกับรถ เพราะผมรักรถมากครับและใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนักแข่งรถอย่างเต้มตัว แต่โอกาสที่พ่อมอบให้ผมมันยิ่งใหญ่ไปกว่านั้น แต่มันก็ยังมีเื่องที่ผมต้องมาสะดุดก้ตรงที่ผมจะทำยังไงกับเมียผมทั้งสองคนเนี่ยสิ อีกคนก็หัวแข็งไม่ยอมใคร อีกคนก็ขี้วีนขี้เหวี่ยงอย่าบอกใคร แล้วผมจะต้องทำยังไงละเนี่ยที่นี้ 

แต่ตอนนี้ผมก็ต้องทำหน้าที่ที่ผมได้รับมอบหมายของผมก่อนสินะเรื่องเมียๆพักเอาไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยคิดครับ อิอิ


ผู้เขียนsalapaosimu




ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว