ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่องราวความรักของเอซบตเตอร์นะคะ :)

ตกหลุมรักนายแบดบอย 1

ชื่อตอน : ตกหลุมรักนายแบดบอย 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.6k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2558 21:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตกหลุมรักนายแบดบอย 1
แบบอักษร

ตกหลุมรักนายแบดบอย 1

By: กระดุ๊กกระดิ๊ก

บัตเตอร์ part

สวัสดีครับ  ผมชื่อบัตเตอร์  เป็นเด็กนักเรียนม.5  อยู่ที่โรงเรียนนานาชาติแห่งหนึ่ง ผมอยู่ชั้นม.5/3  ผมเรียนอยู่กลางๆไม่ได้เก่งมาก  ผมเข้ามาเรียนที่นี้ตั้งแต่ม.1  ที่โรงเรียนแห่งนี้เป็นที่ชื่อเรื่องการเรียนดีเด่นเป็นที่ชุด  ถึงแม้ว่าจะเป็นโรงเรียนเอกชนที่ค่าเทอมแพงหูฉี่แต่ก็ยังต้องดันทุรังชอบเข้ามให้ได้  แต่ผมนี่สิ  สอบเข้าไม่ได้ก็ต้องพึ่งบารมีพ่อและเงินอีกก้อนหนึ่งที่มากพอสมควรจ่ายทางโรงเรียนเพื่อที่จะเข้ามาเรียนที่นี้  แต่ก็นะที่นี้อ่ะ  คนเก่งมีเยอะเขาก้ต้องไม่ชอบเด็กอย่างผมที่เส้นเข้ามาเป็นธรรมดาแต่ผมก็มีเพื่อนนะ  ก้คนที่เส้นเข้ามาด้วยกันนั้นแหละฮะ .....  แล้วไม่รู้ว่าเอซเขาจะเกลียดผมเหมือนคนอื่นๆด้วยรึป่าว เพราะว่าเขาสอบเข้าได้นี่น่า 

“เอ้ย  ไอ้เตอร์มานั่งเหม่อไรตรงนี้  มึงไม่รีบไปเข้าแถวหรอ”  ไอ้ไม้คนที่มาโรงเรียนสายเป็นประจำตะโกนทักผม  แต่ตายแล้ว!!!นี่มันใกล้เวลาเข้าแถวแล้วสิ  ผมนั่งคิดอะไรอยู่ตั้งนานเนี่ย

“เอ้ยๆไปๆ  รอกูด้วยเชี่ยไม้”  ผมตะโกนไล่หลังไอ้ไม้ที่ตอนนี้วิ่งนำผมไปเรียบร้อยแล้ว

....

และแล้วผมก็มาเข้าแถวทันพอดี  แต่ก็ต้องยืนอยู่ท้ายแถวเพราะว่าไม่กล้าเดินไปเข้าข้างหน้าแถวสุดที่เป็นที่ประจำของผม  เพราะกว่าจะเดินไปถึงหน้าแถวก็ต้องเบียดเพื่อนไป

“ครูแม่งพูดไรนักหนาว่ะ  กูร้อนจะตายห่า”  เสียงที่ผมคุ้นหูดังขึ้นข้างเมื่อผมหันไปก็...เอซ  !! ทำไมเขาหล่อขนาดนี้นะ  ถึงแม้จะหยาบคายไปหน่อยก็เถอะ  แต่ก็ยังหล่ออยู่ดี

“สัส  มึงมองจนน้ำลายไหลแล้วเตอร์”  เสียงไอ้ไม้ที่ยืนอยู่ข้างหลังผมกระซิบเตือนทำให้ผมต้องรีบเก็บอาการทันที  เพื่อนในกลุ่มของผมทุกคนนั้นรู้กันหมดว่าผมนั่นชอบเอซ ผมเป็นคนที่ไม่พูดก็ดูออกเพราะสีหน้าของผมสามารถบอกได้ทุกอย่าง  เพราะฉะนั้นเพื่อนในกลุ่มของผมก็จับได้ทันทีที่ผมเริ่มชอบเอซ

“นี่ๆนาย”  เสียงเพื่อนของเอซพูด

“นายๆนี่ๆนาย”  ผมทำเป็นไม่ได้ยินในคราแรกก็แทบจะลมจับเมื่อเอซเอื้อมมือมาสะกิด

“เพื่อนเราเรียก” เอซพูดและปรายตามองไปที่เพื่อนของเขา

“เอ่อ  ระ เรียกเราหะหรอ”  เสียงจะสั่นทำไมไอ้เตอร์

“อืม  เรียกนายแหละ”  เพื่อของเอซพูดและมองผมยิ้มๆ

“มีอะไรหรอ”  ผมเลยถามกลับไป

“เนี่ยเอซคนเนี่ยที่กูบอก”  เพื่อนของเอซไม่ยอมพูดกับผมแต่หันไปบอกอะไรสักอย่างกับเอวแทน  คนนี้คืออะรายยยยยยย

“อืม”  เอซบอกแค่นั้นก่อนจะยืนเข้าแถวต่อไปเงียบๆ  แต่ผมรู้สึกว่าเขาหันมามองผมบ่อยๆ

เอซ part

“เอ้ย  เชี่ยเอซ  เป็นไงบ้างวาะ  กูว่าก็น่ารักดีนะเว้ย”  เสียงไอ้แทนพูดหลังจากที่เข้าแถวเสร็จและเดินเข้ามาเตรียมเรียนในห้องเรียบร้อย 

ห้องของผมนั้นถือว่าเป็นห้องคิงหรือห้องที่เก่งหรือม.5/1ที่สุดในสายม.5 เลย  แต่ผมก็ไม่ค่อยกล้าพูดหรอก  เพราะเด็กในห้องนั้นดูเหมือนจะไม่เหมาะกับห้องๆนี้เท่าไรเพราะแต่ละคนนั้นดูเลว  ส่วนผู้หญิงก้แต่งหน้าจัดมาก  เอาง่ายๆว่าไม่เหมาะกับห้องคิงนั้นแหละ

“ก็ดี”  ผมพูดตอบไปแทนไปเมื่อมันพูดถึงคนที่ชื่อบัตเตอร์  ที่มันบอกว่าน่ารักมากๆ  แล้วเขาก็มาชอบผม  ซึ่งเอาตรงๆผมไม่เคยชอบู้ชายนะ  ที่ผ่านมาก็ผู้หญิงตลอดแหละผมไม่ได้รังเกียจนะเพราะผมก็เกิดมาจากความรักของผู้ชายนั้นก็คือแม่คิวและพ่อชาร์ป เอาจริงๆผมก้อยากมีแฟนเป็นผู้ชายนะ  แต่ไม่เคยรู้สึกว่ารักผู้ชายจริงๆจังๆเลยสักคน    แต่ผมก็ไม่เคยมีแฟนหรอก  มีแต่น้ำแตกก็แยกทาง   ซึ่งผู้หญิงพวกนั้นก็ยอมอย่างเต็มใจ  และผมเองก็สนองให้อย่างเต็มใจเหมือนกัน

“อะไรว่ะ  น่ารักขนาดนั้นมึงบอกว่าก็ดีเนี่ยนะ” ไอ้แทนโวยวายที่ผมพูดแค่นั้น  

“แล้วจะให้กูพูดว่าอะไร”  ผมเป็นคนที่รักคนยากมาก  ผมก็รู้สึกว่านายบัตเตอร์อะนั้นก็น่ารักดี  แต่ว่า...ผมยังไม่เคยคุยกับเขาเลยสักคำ  แถมเกิดมาชีวิตนี้ก็ไม่เคยเข้าหาใครก่อนมีแต่คนมาเข้าหา ไอ้แทนบอกว่านายบัตเตอร์นั้นชอบผม  แต่ผมไม่เห็นว่านายบัตเตอร์จะมาจีบหรือแสดงออกอะไรเลย

“ก็บัตเตอร์ออกจะน่ารักขนาดนั้น  มึงก็พูดอะไรที่มันสมกับความน่ารักของเขาหน่อยดิว่ะ”  ไอ้แทนบ่นออกมายาวยืด

“แล้วมึงไปรู้ได้ไงว่าบัตเตอร์ชอบกู”  ผมถามมันกลับไป  ไอ้เนี่ยถ้าไม่ถามมันก็พูดไปเรื่อยแหละครับ  แต่มันก็ถือว่าเป็นเพื่อนที่ดีเลยแหละ  เวลาจริงจังก็ใช้ได้เลย  พึ่งได้ ไว้ใจได้

“ก็กูไปถามเพื่อนของบัตเตอร์มา  ไอ้ไม้อ่ะ  คนที่ยืนข้างๆบัตเตอร์เมื่อเช้านี้อ่ะ”  ไอ้แทนพูด

“เออๆ  ถามมาแล้วไง”  ผมถามมันกลับไปเมื่อรู้สึกว่ามันเริ่มจะพูดมากอีกแล้ว

“ก็ไปถามมาว่าบัตเตอร์ชอบใครอยู่  มันก็บอกว่าบัตเตอร์ชอบมึงอยู่  แต่จริงๆกูว่าจะจีบแหละน่ารักขนาดนั้น  แต่เห็นว่าเขาชอบมึงก็เลยมาบอกให้มึงเอามาเป็นแฟนนี่ไง”  ไอ้แทนบอก

“แล้วไง   กูต้องเป็นแฟนกับคนที่ชอบกูทุกคนเลยงั้นสิ”  ผมพูดกลับไป  ไอ้บ้ามาให้กูเป็นแฟนกับคนที่ชอบกูเนี่ยนะ  แม่งที่นี้กูก็มีแฟนเป็นพันๆคนเลยดิ?

“เห้ย..แต่คนเนี่ยนารักสัสๆเลยนะเว้ย”  ไอ้แทนยังไม่หยุดพูดครับ

“เฮ้ออ  ถ้ากูชอบเดี๋ยวกูจัดการเองน้า  มึงไม่ต้องมายุ่งหรอก”  ผมพูดตัดบท  ไอ้แทนกำลังจะอ้าปากพูดแต่โชคดีที่อาจาร์ยเดินเข้ามาก่อนทั้งห้องก็เลยตกอยู่ในความเงียบ  เด็กห้องนี้เวลาพักเสียงดังมากๆครับ  แต่พอถึงเวลาเรียนก็เงียบเป็นป่าช้า แถมคะแนนก็ออกมาดีสุดๆไม่แปลกใจว่าทำไมถึงอยู่ห้องคิง  อันที่จริงสำหรับผมมันก็ไม่ง่ายหรอกครับเรื่องเรียน  แต่มันคืออนาคตผมทั้งอนาคต  ผมก็ต้องพยายาม....

บัตเตอร์ part

ตอนนี้ผมนั่งเรียนอยู่ครับ   เรียนไปงงไป  อาจาร์ยสอนอะไรก็ไม่รู้แต่ผมก้พยายามทำความเข้าใจนะ .. แต่มันก็ไม่ค่อยเข้าใจอ่ะ

“มีใครไม่เข้าใจอะไรไหม..งั้นเรื่องเรียนต่อไปกันเลยนะ”  เอ่อ..ครูครับ  ช่วยเปิดโอกาสให้กูได้พูดหน่อย!!! ...เอาเป็นว่าเรื่องที่ผมสงสัยก็เป็นอันว่าต้องพับเก็บไปและงงอยู่เหมือนเดิมสินะ

ผมหันไปมองคนข้างๆที่ตอนนี้ฟุบหลับไปแล้ว  ไอ้ไม้มันเป็นคนหัวดีแต่ขี้เกียจน่ะครับ  ผมก็หัวไม่ค่อยดีแต่ความขยันช่วยหน่อยก็เลยพอถูๆไถมาได้  เวลาสอบที่ไรผมกับไอ้ไม้คะแนนสูสีกัน แต่..แต่นะครับแต่  ไอ้ไม้ไม่อ่านหนังสือเลย  แต่ผมอ่านโต้รุ่งทุกที  เหนื่อยครับบอกตรงๆ  แต่โชคดีที่ผมมีแรงบันดาลใจหน่อย  ก็คือเอซนั่นแหละครับ  ผมอยากที่จะเรียนห้องคิงห้องเดียวกับเอซก็เลยพยายามอย่างเต็มที่    และนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายแล้วที่ผมจะพยายาม  เพราะมีโอกาสอีกแค่ปีเดียวที่ผมจะได้อยู่ห้องเดียวกับเอซก็คือตอนม.6  ผมไม่คิดจะเอาเขามาเป็นแฟนหรอกฮะ  แค่แอบมองเฉยๆ  เป็นอาหาตา  แต่เวลาเห็นผู้หญิงที่เขาควงแล้วก็อดเจ็บจี๊ดในใจไม่ได้  แต่ก็ไม่อยากจะสารภาพเพราะกลัวว่าจะเป็นแค่คู่ควงเหมือนผู้หญิงของเขา  เพราะผมคิดว่าความรักที่ผมมีให้เขามันมีค่ามากกว่าที่จะให้เขามาย่ำยี  ผมเลยคิดว่าเก็บความรู้สึกเอาไว้เป็นเพียงแค่ความทรงจำดีๆดีกว่า  ถึงแม้มันจะต้องเจ็บปวดที่ต้องเห็นเขาควงผู้หญิงสวยๆไม่ซ้ำหน้าแต่ก้ดีกว่าจะเป็นที่ถูกเอซดูถูกคามรักที่มีค่าของผม

“ไอ้ไม้  อาจาร์ยสั่งงานให้ส่งท้ายคาบตื่นมาทำเร็วๆ”  ผมเรียกไอ้ไม้ให้มาทำแบบฝึกหัดด้วยกัน  ไอ้ไม้ก็สลึมสลือขึ้นและทำแบบฝึกด้วยกันกับผมจนเสร็จ

และเรียนคาบต่อไปเรื่อยจนถึงเวลาพักกลางวัน  ผมก็ไม้จึงเดินลงมาทานอาหารที่โรงอหารพร้อมกับเพื่อนในกุ่มอีกสองคนชื่อ จิว กับ เฟย์  กลุ่มผมมีแต่ผู้ชายครับ  ไม่มีผู้หญิงจะมีก็แค่คุยกันบ้างแต่ไม่ขนาดไปไหนมาไหนด้วยกันเหมือนกับไอ้พวกนี้  เมื่อมาถึงที่โรงอาหารผมก็อาสานั่งจองโต๊ะให้แล้วให้พวกมันไปซื้อข้าวมาก่อนแต่ไปจิวอาสาที่จะซื้อข้าวมาให้ผม  ผมก็เลยสั่งที่อยากกินไปและนั่งรออยู่ที่โต๊ะ 

“บัตเตอร์  ตรงนี้มีใครนั่งไหม”  เสียงของแทนเพื่อเอซถามขึ้น    ผมไม่ได้ตอบอะไรแต่ส่ายหน้า  เพราะโต๊ะที่ผมนั่งอยู่เป็นโต๊ะแบบยาว แล้วพวกผมมากันแค่4คน  คงไม่เป็นไรถ้าให้แทนมานั่งด้วย

“ทำไมมานั่งคนเดียวล้ะ”  ผมถามเมื่อเห็นแทนนั่งลงแล้ว

“อ้อ  เปล่าหรอก เราแค่มาหาโต๊ะนั่งเฉยๆเดี๋ยวไปเอซกับเพื่อคนอื่นก็ตามมา”  ชื่อเอซทำให้ผมใจเต้นไมเป็นส่ำ  ถึงผมจะชอบเขามาก  แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ถือว่านั่งกินข้าวโต๊ะเดียวกัน

“มาแหละ  รอนานไหม”  จิวเดินมาวางจานข้าวตรงหน้าผมในขณะที่ผมยังอึ้งๆอยู่

“อ้อเปล่าหรอก”  ผมพูดและเริ่มลงมือทานอาหารตรงทันทีที่เพื่อนทั้งหมดเดินมาครบ  และทานได้ไม่กี่คำ เอซและเพื่อนก็เดินมา

“ไอ้แทน  ที่หลังเดินไปซื้อเองเลยะ นะ  ร้านที่มึงอยากแดกคนต่อคิวยาวชิบ” แม็คเพื่อนอีกคนหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้นและนั่งลงตรงหน้าแทน ส่วนเอซก็เดินมานั่งติดกับผมแต่เว้นระยะห่างไว้นิดหน่อย  ส่วนเพื่ออีกคนชื่อไกด์เดินไปนั่งข้างแทน 

กลุ่มพวกผมเลยกินกันอย่างเงียบไปโดยปริยายเพราะอะไรก้ไม่ทราบ  แต่ไม่มีใครปริปากพูดออกมาสักคำ  จนกระทั่งกินเสร็จก็รีบบุกขึ้นไปเก็บจานและลุกไปจากตรงนั้นทันที

เมื่อทานเสร็จก้ไปนั่งจับกลุ่มคุยกันตรงโต๊ะหินอ่อน  ที่ตอนนี้กลายเป็นโต๊ะประจำขอวผมไปซะแล้ว

ดิ๊ง  ดิ่ง  ด่อง

ประกาศ  ประกาศ  ขอให้นักเรียนชั้นม.5/1  และม.5/3 ทุกคนมาพร้อมที่ห้องประชุมในเวลานี้ค่ะ

ประกาศ  ประกาศ  ขอให้นักเรียนชั้นม.5/1  และม.5/3 ทุกคนมาพร้อมที่ห้องประชุมในเวลานี้ค่ะ ขอบคุณค่ะ

เสียงประกาศดังขึ้นเรียกห้องผมขึ้นไปห้องประชุม  ผมที่กำลังนั่งคุยกับเพื่อนก็ต้องรีบไปที่ห้องประชุมทันที  และไปนั่งประจำห้องของตนเอง  และเห็นเอซเดินผ่านหน้าไป  เดี๋ยวนะ..เอซ!! ใช่  เอซอยู่ม.5/1 นี่ 

“อ่า..วันนี้นะลูก  ที่ครูเรียกทุกคนมาเพราะมีกิจกรรมที่จะให้ทั้งสองห้องช่วยกันร่วมกันทำเพื่อประสิทธิภาพของโรงเรียน”  อาจาร์ยที่แต่วหน้าหนาจะจัดมากพูดขึ้นที่หน้าห้องประชุม

“โดยกิจกรรมที่จะให้ทำคือ ให้เด็กทับ3และทับ1 รวมกันเรียนห้องเดียวกัน  เพื่อยกระดับเด็กทับ3ให้มีคุณภาพมากขึ้น  โดยจะใช้ระบบเพื่อช่วยเพื่อน ครูจะให้นักเรียนทับ1มาจำฉลากเพื่อกำหนดคู่ของตัวเองที่จะต้องดูแลนะจ้ะ  มาเลยจ้ะ”  อาจาร์ยพูดเสร็จเด็กทับ1ก็ลุกไปจับฉลากที่ละคนอย่างเป็นระเบียบ  คนแล้วคนเล่าก็ยังไม่มีชื่อผม

“นายอินทัช(ชื่อจริงเอซ  แปลว่าผู้เป็นใหญ่) คู่กับนายราเชนทร์(ชื่อจริงบัตเตอร์)”  เสียงอาจาร์ยพูดทำให้ผมแทบล้มลงไปกองกับพื้น  ผมหรอ!!

เอซ part

ผมจับได้คนชื่อราเชนทร์ก็ไม่รู้ว่าใคร  แต่น่าจะเป็นผู้ชายท่าดูจากชื่อแล้ว

“อ้าวล่ะ  ตอนนี้ทับ3ก็ครู้ตัวนะลูกว่าได้คู่ใครแล้ว  ให้เดินไปหาคู่ของตัวเองนะเพราะเพื่อนเขาไม่รู้ชื่อหนูหรอกจ้ะ เดินไปเลยลูก”   ผมนั่งรออยู่กับที่รอให้เพื่อนที่ผมจับได้เดินมาหา

“เอ่อ..นายเราเป็นคู่นายเอง”  มีมื่อมาะกิดไหล่พร้อมเสียงพูดทำให้ผมหันไปมอง

“หรอ  ยินดีที่ได้รู้จัก”  ผมยื่นมือไปข้างหน้า  บัตเตอร์ก็เอื้อมมือมาจับอย่างกล้าๆกลัวๆ

“อืม  ยินดีที่ได้รู้จัก”  เสียงนั้นหวานอย่างกับเสียงผู้หยิงแต่ดูน่าฟังกว่า  ....  ทำไมผมรู้สึกอย่างนั้นนะ หึหึ  แล้วบัตเตอร์จะทนไหวไหม  ก็เขาชอบผมอยู่ไม่ใช่รึไง 

 

 

 

 

ความคิดเห็น