ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 5

คำค้น : 25+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ส.ค. 2561 17:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5
แบบอักษร



5



นางไม่ได้กล่าวอะไรต่อทิ้งไว้แค่เพียงคำพูดแสนค้างคาก่อนที่จะเดินทางกลับไปกับคู่ครองตัวใหม่ของนางซึ่งก็คือญาติฝ่ายพ่อของข้า แต่ก่อนไปนางได้ฝากให้ข้าดูแลบิทที่บาดเจ็บในโพรงดินใกล้ๆนั่น แล้วตนเองกับลูกๆที่จับคู่กับหมาป่าในฝูงข้าจะเดินทางกลับฝูงเก่าของข้ากันไปก่อน แม้จะดูโหดร้ายที่แม่หมาป่าทิ้งลูกเอาไว้ แต่สำหรับข้า ข้ากับรู้สึกว่านางชั่งเหมาะกับการเป็นแม่พันธุ์มากเสียจนน่าทึ่ง เมื่อรู้ว่าสาเหตุที่นางตกปากรับคำจะจับคู่กับคนในฝูงข้าง่ายๆ  คู่ครองตัวใหม่ของนางได้มาบอกกับข้าว่าตนนั้นได้อนุญาตให้นางพาหมาประหลาดติดตามกลับไปที่ฝูงได้ซ้ำยังให้สัญญาอีกว่าจะรู้แลบิทเป็นอย่างดี นางจึงได้ยอมจับคู่ด้วย

…นางชั่งเป็นแม่ที่ดีจริงๆ...

สุดท้ายจึงเป็นข้าที่ต้องคอยดูแลคู่ครองตัวน้อยซึ่งได้รับบาดเจ็บอยู่ในโพรงนั้น  แต่ทั้งที่เหมือนจะง่ายมันกลับยากเมื่อข้าที่ไม่เคยต้องมาดูแลใคร ต้องมานอนเฝ้าคู่ครองตัวน้อยและคอยเลียแผลให้แบบนี้ ซ้ำยังยากขึ้นไปอีกเมื่อข้าจะต้องกลั่นใจไม่ให้ตัวเองพุ่งเข้าไปขี่คู่ครองตัวน้อยซึ่งไม่ได้สติอยู่อย่างสุดความสามารถ ทั้งๆที่อีกฝ่ายค่อยส่งกลิ่นหอมน่าผสมพันธุ์ใส่ข้าอยู่ตลอดเวลาแบบนี้!

...เจ้าตื่นเมื่อไหร่ล่ะน่าดู!...

.................................................................................

ข้าไม่เคยมีคู่ครอง เมื่อมีคู่ครองตัวน้อยเป็นหมาประหลาดจึงไม่แปลกใช่หรือไม่ที่ข้าจะจับมันผสมพันธุ์บ่อยๆ? แต่ใครมันจะไปคิดกันว่าแค่ถูกข้าจับผสมพันธุ์เข้าหน่อย  ภรรยาตัวน้อยของข้าก็ถึงกับล้มป่วยเอาเสียง่ายๆ  ในคราแรกข้าคิดว่าแค่ให้ภรรยาตัวน้อยของข้านอนพักสักหน่อยมันน่าจะดีขึ้นแต่ก็ไม่เลย  สุดท้ายก็เป็นข้าที่ต้องรีบพาคู่ครองประหลาดของตัวเองกลับฝูงโดยด่วน

...ก็ข้าดูแลหมาป่วยไม่เป็น!!!!!...

เรื่องมันน่าจะจบด้วยดีแต่มันก็ไม่ดี เพราะในระหว่างที่ข้ากำลังตัวติดอยู่กับรูเล็กๆน่ารักของเจ้าหมาประหลาดภรรยาตัวน้อยของข้าในโพลงหินระหว่างทาง  มันดันมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญเข้ามาเสียนี่  ร้ายกว่านั้นข้ายังเผลอกระโจนใส่พี่ชายของภรรยาตัวน้อยที่ยียวนและกระโจนใส่ข้าก่อนจนร่างกายของเราหลุดออกจากกันอย่างแรง

เอ๋ง!

ภรรยาตัวน้อยของข้าร้องเสียงหลงออกมาด้วยความเจ็บปวด เล่นเอาข้าทำอะไรไม่ถูกพอๆกับแขกที่ไม่ได้รับเชิญอย่างพี่ๆทั้งสามตัวของเจ้าตัวนั่นแหละ

"บิท!เจ็บมากมั้ย" เจ้าหมาป่าตัวที่กระโจนใส่ข้ารีบแจ้นไปหาคู่ครองของข้าทันทีก่อนจะถามอย่างเป็นห่วง โดยมีหมาป่าอีกสองตัวด้อมๆมองๆตรงส่วนนั้นของคู่ครองข้าอย่างเป็นกังวล

...อา กลิ่นแบบนี้เลือดออกเลยสินะ...

ข้ารอบคิดอย่างเป็นกังวล ก็แหงล่ะ!แค่เมื่อครู่ที่ช่วยกันดึงออกมันยังไม่ออกแถมยังได้เลือด แต่ครั้งนี้ข้าดันเผลอตัวกระชากออกซะแรงก็ไม่ต้องเดาเลยว่าบิทจะเจ็บขนาดไหน

หงิงหงิง

บิทครางหงิงๆออกมาอย่างน่าสงสาร ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มคลอไปด้วยน้ำตาทำเอาข้ารู้สึกผิดเข้าไปอีก ข้าเดินเข้าไปหาคู่ครองตัวน้อยอย่างรู้สึกผิด บิทเงยหน้ามองข้าอย่างเคืองๆคงเพราะทั้งเจ็บและทั้งโกรธ

"ข้าขอโทษ" ข้าก้มลงไปคลอเคลียภรรยาตัวน้อยเหมือนเป็นเชิงขอโทษ  จนหมาป่าหวงน้องอีกสามตัวจ้องกันตาเขียว กัดฟันแน่น ดวงตาวาวโรจน์เหมือนจะจับข้าฉีกเป็นชิ้นๆแต่ก็ยังยั้งตัวไว้ คงเพราะอีกฝ่ายได้กลิ่นของข้าบนตัวบิทที่เป็นเครื่องยืนยันถึงการจับคู่ละมั่งจึงไม่กล้าทำอะไรโจ่งแจ้ง แต่ถึงจะโจ่งแจ้งข้าก็ไม่สนหรอก

"เจ็บมากมั้ย ข้าขอโทษ" ข้ากระซิบก่อนจะเดินไปก้มลงเลียแผลตรงส่วนนั้นที่ชุ่มไปด้วยน้ำเชื้อของข้ากับเลือดของบิทอย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน

กรร

หมาป่าอีกสามตัวขู่ในลำคอใส่ข้าแต่ข้าก็ไม่ได้สนใจอะไร ตั้งหน้าตั้งตาเลียบาดแผลให้กับภรรยาตัวน้อยต่อไป ตรงรูเล็กๆน่ารักของบิทที่อบอวนไปด้วยกลิ่นหอมน่าจับผสมพันธุ์กับกลิ่นของข้ามันกลวงโบ๋เป็นวงกลมเล็กๆพอที่จะสอดลิ้นเข้าไปได้ซ้ำยังมีร่องรอยการฉีกขาด รอยจีบเล็กๆที่พยายามหุบเข้าหากันตามธรรมชาติเล่นเอาข้าลอบลอบกลืนน้ำลายเอือก ความรู้สึกปวดหนุบๆที่แท่งสืบพันธุ์เริ่มกลับมาอีกครั้งแต่ข้าก็ต้องยั้งใจตัวเองเพราะรูรักของบิทในตอนนี้มันไม่สามารถรองรับร่างกายของข้าได้ ดึงดันไปผู้ที่จะเจ็บตัวก็คือบิทเอง

แง่ง!

คล้ายบรรดาพี่ชายของบิทจะรู้ความคิดข้าจึงพากันส่งเสียงขู่กันใหญ่ ข้าเหลือบไปมองหมาป่าสามตัวนั้นก่อนจะลอบยิ้มในใจเมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

แผล่บ!

อิง!

ก๊าซซซซ~

ข้าตวัดลิ้นเลียตรงรอยจีบน่ารักของภรรยาตัวน้อยไปหนึ่งทีพรางเหล่ตาไปมองเหล่าพี่ๆของบิทก่อนแสยะยิ้มอย่างผู้ชนะ เรียกเสียงครางหงิงดังเสียงคำรามจากหมาป่าสามตัวนั้นจนดังลั่นซอกหิน

...หึ!...

.................................................................................

แผล่บแผล่บ

เสียงเลียและสัมผัสอันคุ้นเคยที่สัมผัสใบหน้าของข้าเบาๆอย่างอ่อนโยนปลุกข้าที่กำลังนอนกลางวันให้ปรือตาขึ้นมองเจ้าของสัมผัสนั้นอย่างงัวเงียจนได้เห็นนางหมาป่าขนสีเทาเงางามตัวหนึ่งกำลังนอนคลี่ยิ้มบางๆให้กับข้า

"ตื่นแล้วหรือบิท" นางเอ่ยทักทายเสียงหวาน

"อือ~...คุณแม่หมาป่า"  ข้าครางงึมงำในลำคออย่างเกียจคร้านพรางยันตัวขึ้นบิดขี้เกียจน้อยๆ ก่อนที่ข้าจะชะงักไปเมื่อรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ก้น

...ฮือฮือ~ ยังไม่หายเจ็บอีกเหรอ...

ข้าก็ได้แต่คล่ำครวญในใจ หลายวันก่อนหน้านี้ข้าลุกเดินไม่ได้เลย เพราะที่ก้นของข้ามันเกิดแผลฉีกขาด เนื่องจากถูกคุณสามีกระชากแท่งสืบพันธุ์ออกไปในขณะที่เรากำลังตั้งติดกันอย่างไม่ตั้งใจ ตอนนั้นข้าเจ็บจนร้องเอ๋งๆดังลั่นโพรงหินเชียวละ แค่ข้าขยับตัวเพียงนิดเดียวก็เจ็บจนน้ำตาเล็ดนอนสำออยเป็นหมา(ประหลาด)ป่วยอยู่กับพื้น  ร้อนถึงคุณสามีที่ต้องมาคอยเลียแผลให้กับพี่กราฟที่ต้องรีบวิ่งกลับฝูงเพื่อไปตามคุณแม่หมาป่ามา และนั้นละข้าต้องนอนพะงาบๆอยู่ในโพรงนั้นอีกหลายวัน (คุณสามีกะจะให้ขี่หลังเหมือนขามาแต่ข้าไม่มีแรง ยืนไม่ไหว) จนข้าพอสามารถลุกยืนได้คุณแม่หมาป่า พี่ๆและคุณสามีจึงได้พาข้ากลับฝูงได้สำเร็จ ถึงแม้ว่าจะใช้เวลาเป็นวันเลยก็ตาม เพราะข้ามีแรงเดินได้ทีละก้าวแถมยังเป็นก้าวเล็กๆอีกต่างหาก (ส่วนสาเหตุที่ทำไมข้าไม่ขี่หลังคุณสามีกลับฝูง พวกเจ้าก็ไปถามเอากับพี่ๆของข้าเอาเองละกัน!)

...ว่าแต่ตอนนี้คุณสามีไปไหนแล้วเนี้ย?...

"ยังเจ็บอยู่หรือ?" คุณแม่หมาป่าเอ่ยถามข้าอย่างเป็นกังวล

"งื้อ~มันก็ไม่เจ็บเหมือนวันนั้นแล้วละครับ แค่พอขยับตัวมากๆมันก็จะเจ็บจี๊ดๆขึ้นมา"  ข้ากล่าวเสียงเบาอย่างเขินๆพรางสอดส่องสายตาสำรวจโพรงดินอันเป็นบ้านของคุณสามีเพื่อหาเจ้าตัวแต่ก็ไม่พบ แล้วก็เหมือนว่าคุณแม่หมาป่าจะรู้ความคิดข้าจึงได้เอ่ยเฉลยข้อข้องใจให้โดยที่ข้ายังไม่ได้เอ่ยอะไร

"คู่ครองของเจ้าออกไปล่าหลังแม่มาถึงเพียงครู่ อีกสักพักก็คงจะกลับ"

"ออกไปล่าเหรอ!" ข้ายืดตัวขึ้นถามอย่างตื่นเต้น เพราะมันหมายความว่าใน(เกือบ)ทุกๆครั้งที่ออกล่าข้ามักจะได้กินอาหารดีๆสดๆใหม่ๆ

...ข้าอยากกินกระต่าย!!!!!...

"ใช่ อีกเดี๋ยวก็จะถึงหน้าหนาวแล้ว คู่ครองของเจ้าจะออกล่ามันก็ไม่แปลก...แค่ไปล่าพร้อมกับพี่ๆเจ้าเฉยๆ" คุณแม่หมาป่ากล่าวพรางมองออกไปนอกโพลง แต่ช่วงประโยคท้ายๆมันเบามากเสียจนข้าไม่ได้ได้ยิน ได้ยินแว่วๆแค่ว่าอะไรเฉยๆสักอย่าง แต่เอาเถอะพอพูดถึงหน้าหนาวข้าก็ต้องทำหน้างอ เพราะตัวข้ามันไม่ถูกกับอากาศเย็นๆเอาเสียเลย

"แบบนี้ปีนี้ข้าก็ต้องนอนหนาวตัวเดียวนะซิ! พี่ๆได้คู่ครองกันหมดแล้วหน้าหนาวก็คงไม่แคล้วไปนอนจู๋จี๋กันสองตัวในโพรงตัวเอง" ข้าบ่นอุบก่อนจะหันไปทางคุณแม่หมาป่าที่นอนทำหน้าอ่อนใจ "ท่านเองก็ด้วย!"

พรึบ!

ฮัดชิ้ว!

สิ้นคำข้าก็จามออกมาเสียงดัง หลังจากถูกคุณแม่หมาป่าเอาปลายหางแหย่จมูก ก่อนที่ข้าจะโดนนางดูเสียงดัง

"หมาโง่!เจ้ามีคู่ครองแล้วเจ้าก็นอนกับคู่ครองของตัวเองไปสิ! กลาเซียขี่เจ้าจนเจ็บหนักยังทำมาแล้ว กะอีแค่เจ้าขอนอนซุกหลบหนาวด้วยหน่อยมันจะเป็นอะไรไป!" คุณแม่หมาป่าบ่นเสียงดุ  ข้ากลัวจนคอหดเลยล่ะ แต่พอคิดดูดีๆ

"อ๊ะ!ข้ามีคุณสามีนี่นา" ข้าอุทานออกมาเสียงดังเพราะดันลืมคุณสามีไปเสียสนิท

...อ๋า!ข้านี่แย่จัง...

"เจ้าโง่เอ้ย!"  ชมข้าจบนางก็อ้าปากขบหัวข้าเหมือนเป็นการลงโทษ จนข้าต้องดิ้นแด่วๆเหมือนกระต่ายที่กำลังโดนขย่ำ

"อ้าาาาาาาาาา~"

............................................................................

ช่วงนี้ข้ารู้สึกว่าร่างกายตัวเองมันแปลกๆ แปลกตรงไหนนะหรือ? ก็ตรงที่มันมีน้ำสีขาวๆที่เหมือนจะใสก็ไม่ใส จะขุ่นก็ไม่ขุ่นไหลออกมาจากยอดอกข้า(ที่พักหลังๆมันบวมๆเต่งๆ)เนี่ยละ! ครั้งแรกที่เห็นคุณสามีนี่มองตาวาวเชียว ครั้นพอไปถามคุณแม่หมาป่า นางก็ให้คำตอบมาว่าน้ำที่ไหลออกจากยอดอกข้ามันอาจจะคือ “น้ำนม”

...แต่ข้าเป็นตัวผู้นะ!!!!!...

แถมพอรู้ว่ามัน(อาจจะ)คือน้ำนมคุณสามีก็ดันชอบกินซะอีกเห็นบอกว่ากลิ่นมันหอมน่ากิน พอได้ลองชิมก็บอกว่าหวานดี เล่นเอาข้าเขินจนแทบบ้า ซึ่งเอากันตามตรงในตอนแรกข้าก็ไม่ยอมหรอก แต่สุดท้ายก็สู้แรงคุณสามีไม่ไหว จนสุดท้ายข้าต้องยอมนอนให้คุณสามีดูด...ดีๆ แบบขนลุกขนชันเป็นระยะ แล้วอีกสาเหตุสำคัญที่ข้าไม่ค่อยอยากจะให้คุณสามีกินน้ำนมจากยอดอกข้าก็คือหลังจากที่คุณสามีดูดน้ำที่ไหลออกทาจากยอดอกของข้าเสร็จแล้ว ข้าก็มักจะโดนคุณสามีจับขี่แบบรัวๆเสีย(หลายครั้ง)ทุกครั้ง

...นั้นล่ะสาเหตุที่ข้าไม่ชอบ!...

...ขนาดเข้าหน้าหนาวแล้วยังไม่เว้น! ฮือฮือ...ข้าจะตายแล้ว~...

บล็อก!

"อ๊ะ..."

เสียงเจ้าแท่งสืบพันธุ์ของคุณสามีที่พึ่งหลุดออกจากก้นข้าดังขึ้นเบาๆยามที่มันหดตัวลงพอที่จะหลุดออกจากตัวข้าได้แล้ว หลังจากที่มันติดหนึบอยู่ที่รูก้นข้าเสียนานสองนาน ก่อนที่คุณสามีจะหันกลับมาเลียตรงนั้นของข้าแผล่บๆเหมือนอย่างเคยให้ข้าได้สยิวกิ้วเล่น ข้าโดนแบบนี้ทุกทีที่เราขี่กันเสร็จ(ซึ่งก็เยอะจนจำไม่ได้)แต่ถึงจะโดนไปแล้วหลายครั้งข้าก็ไม่รู้ว่าทำไมข้าถึงได้ไม่รู้สึกชินกับมันเสียที

"งือ~พอแล้ว"  ข้าครางงึมงำเสียงแหบแห้ง พรางบิดก้นหนีก่อนจะซุกตัวเข้ากับหนังกวางผืนใหญ่ที่พี่ๆกับคุณสามีช่วยกันล่ามาได้จากการออกล่าครั้งล่าสุดเพื่อคลายหนาว

"มันยังไม่สะอาดเลย"  คุณสามีเอ็ดข้าเสียงแข็ง พรางตวัดลิ้นสากๆของเค้าเลียปากตัวเองแผล่บๆแต่ดวงตานี่วาววับอย่างอารมณ์ดีจนน่าหมั่นไส้เชียว!

"ข้าจะนอน" ข้าว่าเสียงแข็งอย่างไม่ยอมแพ้พรางขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่ใต้หนังกวางหลายผืนที่คุณสามีกับพี่ๆช่วย(แข่ง)กันถลกมาให้เพื่อคลายหนาว แม้ว่าภายนอกโพลงดินหิมะจะหยุดตกแล้วแต่พื้นดินและบริเวณโดนรอบที่ถูกหิมะปกคลุมจนขาวโพลนมันก็ไม่ได้ลดลอนความหนาวเย็นของฤดูนี้ลงได้เลยสักนิด!

...ที่สำคัญความ 'หื่น' ของคุณสามีก็เช่นกัน!!!!!...

แผล่บ!

คุณสามีตวัดลิ้นเลียปากตัวเองอีกครั้งพรางเดินเข้ามาใช้ศีรษะที่ปกคลุมไปด้วยขนนุ่มนิ่มคลอเคลียข้าอย่างรักใคร่ ข้าหลับตาแล้วยืดตัวขึ้นไปคลอเคลียอีกฝ่ายตอบเบาๆ ก่อนที่จะโดนคุณสามีเอาปากยื่นๆของตัวเองมาประกบกับปากสั้นๆของข้า ซึ่งข้าก็เปิดปากรับลิ้นสากๆที่เลียริมฝีปากตัวเองแผล่บๆอย่างไม่อิดออด เห็นแบบนี้คุณสามีก็มีนิสัยประหลาดอยู่อย่างตรงที่ชอบแหย่ลิ้นตัวเองเข้ามาเล่นกับลิ้นข้าในปากข้าทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ในขณะเดียวกันถ้าข้าแลบลิ้นออกมาให้เล่นดีๆคุณสามีก็จะไม่พอใจแล้วชอบฟึดฟัดใส่  ซึ่งข้าก็เคยโดนคุณสามีกัดลิ้นลงโทษไปครั้งหนึ่งอยู่เหมือน โทษฐานที่ไม่ยอมให้คุณสามีแหย่ลิ้นเข้าปากดีๆ

"อึก...อือออ~" ข้าเผลอส่งเสียงน่าอายออกมายามที่เรียวลิ้นสากๆของคุณสามีมันกวาดต้อนไปทั่วทั้งโพรงปาก

...แถมยังชอบดูดลิ้นข้าอีก...

กรรซ์

"อึก!งื้อ!" ข้าแอบสะดุ้งเบาๆตอนที่คุณสามีส่งเสียงขู่มาเตือนกลายๆทันทีที่ข้าแอบถดลิ้นหนี จนข้าเผลอเป็นฝ่ายดูลิ้นของอีกฝ่ายเสียเองด้วยความตกใจ

กรรรรรร...

แทนที่คุณสามีจะไม่พอใจ เจ้าตัวกลับส่งเสียงครางในลำคออย่างชอบอกชอบใจซะงั้น แถมยังเล่นดูดลิ้นข้ากลับเสียแรงอีก ข้ารู้สึกเจ็บที่ลิ้นขึ้นมานิดๆแต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกดีขึ้นมาแปลกๆจนหายใจหายคอแทบไม่ทัน ข้าเผลอจิกขนคุณสามีแน่น

จุ๊บ!

แฮกแฮกแฮก

เราดูดปากดูดลิ้นกันอยู่พักใหญ่ในที่สุดคุณสามีก็ยอมถอนปากออกไปก่อน  ก่อนที่จะเป็นข้าที่ต้องเขินจนหน้าร้อนเมื่อมองเห็นน้ำลายสายหนึ่งที่เชื่อมระหว่างปากของข้ากับคุณสามียามที่อีกฝ่ายละใบหน้าออก ข้าเขินจนไม่กล้ามองหน้าคุณสามีเลยได้แต่ก้มหน้าลงมองขาหน้าตัวเองที่จิกกับพื้นโพลงแน่น

แผล่บ

"อ๊ะ!" ข้าเผลออุทานออกมาเมื่อจู่ๆก็ถูกคุณสามีเลียปากไปที

"เด็กดีนอนเถอะ..." คุณสามีกล่าวเสียงแหบพร่าชวนขนลุกขนชัน ข้าเหลือบตามองคุณสามีน้อยๆก่อนจะรีบก้มหน้าลงมองที่เดิมอย่างไว เมื่อสายตาดันไปสบเข้ากับดวงตาคมที่ฉายแววหื่นกระหายอย่างไม่ปิดบังของอีกฝ่ายเข้าอย่างไม่ตั้งใจ "...ก่อนที่เจ้าจะไม่ได้นอน"

...อ๊ากกกกกก~ข้าจะนอนแล้ว!!!!!!...




....................................................................................................................................................................................................................


4 ส.ค 61

ไรท์ฝ่าฟันกองงานจนแว๊บมาอัพครึ่งหลังต่อจากเดิมได้แล้วนะทุกคน ฮือฮือ

งานจะเยอะไปไหน ใบดรอปอยู่ไหนคะ? แอ่ก! /โดนแม่ตี

ครึ่งตอนหลังก็ไม่มีอะไรมากค่ะ แค่เล่าถึงความหื่นของคุณสามีเล่นๆขำๆ(แต่เขิลๆ) แค่นั้นเอง 5555

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ

แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้านะ

จุ๊บๆ


8 ก.ค 61

ไม่มี NC แต่ทำไมมันเรทจังละคุณขาาาาาาาาาาาาาา~

เมนท์ติชมแสดงความคิดเห็นได้นะคะ

แล้วเจอกันค่ะ

:)

ความคิดเห็น