สวัสดีจ้าทุกคน อย่าลืมกดถูกใจและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า

chapter 2 หลงไหล (NC+++)

ชื่อตอน : chapter 2 หลงไหล (NC+++)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 54.6k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2561 13:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,100
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 2 หลงไหล (NC+++)
แบบอักษร

2​


อีกไม่กี่วินาทีหรอกที่เธอจะเสแสร้งได้ 

ชายหนุ่มคิดในใจแล้วเลื่อนปลายนิ้วลากผ่านร่องกลีบดอกไม้งามเปียกแฉะ พิมพ์ฝันยกสะโพกหนีฝ่ามือหนาแต่ก็ไปไม่พ้น เขายังตามไม่เลิกรา แถมยังยกขาขึ้นมากดขาเรียวของเธอไว้ข้างหนึ่งอีก

"อื้อ อ๊ะ" พิมพ์ฝันเผลอร้องครางออกมาอย่างไม่ได้สติ เมื่อนิ้วเรียวลากผ่านช่องรักที่ปิดสนิทถึงแม้จะมีน้ำหวานไหลเยิ้มออกมาแต่มันก็ยังคงไม่เปิดอ้าเพราะด้อยประสบการณ์ 

นิ้วร้ายค่อยๆชอนไชเข้าไปทีละนิดแล้วเขาก็ต้องตกตะลึง ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขาตื่นเต้นตลอดเวลา จากที่ไม่เชื่อว่าคนอย่างเธอจะบริสูจน์ผุดผ่อง ตอนนี้เขากลับพลิกผันความคิดและเชื่อสนิทใจ เพราะอาการบีบรัดเรียวนิ้วที่สอดใส่เข้ามาในช่องรัก แค่นิ้วยังขนาดนี้ ถ้าเป็นอย่างอื่นจะขนาดไหน เพียงแค่คิดหัวใจของชายหนุ่มก็เต้นแรง 

เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน จะมาตกหลุมที่เพื่อนตัวดีขุดไว้งั้นเหรอ

หญิงสาวนิ่วหน้าเพราะเริ่มรู้สึกเจ็บและแปลก มันทั้งกลัวและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน 

"ทะ ทำไม" ร่างหนาเงยหน้าขึ้นมามอง ใบหน้าสวย

"คุณทำมันต่อเถอะค่ะ" พิมพ์ฝันไม่อยากถ่วงเวลาอีกแล้ว เธออย่างให้มันผ่านไปเร็วที่สุด ไม่อยากคิดหรือสนใจอะไรให้ทุกข์ใจอีก

และฤทธ์ของแอลกอฮอล์ที่เธอเพิ่งจะดื่มมันลงไปเริ่มจะกระตุ้นร่างกายของเธอแล้วด้วย 

"เพราะเงินสินะ" เขาพูดดูถูกเธออีกครั้งแต่จะโทษเขาได้ยังไงในเมื่อเธอเองที่เลือกแบบนี้ และตามที่เธอร้องขอเขาไม่พูดมากขยับนิ้วเรียวเข้าออกจนน้ำสีใสไหลซึมออกมากับนิ้วของเขาด้วย

เขาเลื่อนตัวลงไปด้านล่างอย่างไม่รู้ตัว กลิ่นหอมและเนื้อตัวของสาวสวยช่างหลอกล่อให้เขาหมดสิ้นหนทางที่จะห้ามใจ ลิ้นหนาเลียใต่ลงไปจนถึงกลางหว่างขาของพิมพ์ฝัน เธอนอนตัวสั่นไม่รู้ว่ากลัวหรือเพราะสัมผัสแปลกใหม่นั้นกันแน่ 

ชายหนุ่มแปลกใจตัวเองเป็นอย่างมาก เขาไม่ติดว่าจะต้องมาเอาใจผู้หญิงขายตัวแบบเธอเลย แต่เมื่อรู้ว่ามันคือครั้งแรกของเธอเขากลับอยากให้เธอสนุกและสุขกับมัน 

เขาเอาใจเธอหรือกำลังเอาใจตัวเองกันแน่ 

"อ๊ะ อื๊อ คุณคะ" ร่างบางร้องครางเสียงกระเซ่าเมื่อลิ้นร้อนแตะลงบนแพนตี้ตัวน้อยที่เปียกชื้นอยู่ก่อนแล้ว เขายกเรียวขาของเธอขึ้นเป็นรูปตัวเอ็มแล้วเริ่มกวาดกินน้ำหวานที่ไหลซึมออกมาปัดลิ้นขึ้นลง แล้วก็กดจมูกโด่งของตัวเองไปยังตำแหน่งอ่อนไหว จนร่างบางต้องยกเอวลอย

ปลายนิ้วเกี่ยวแพนตี้บางๆให้แหวกมาด้านข้างแล้วจ้องมองช่องรักที่ฉ่ำน้ำอย่างหลงไหล 

สวย ไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนเลย 

เขาคิดในใจแล้วฝังจมูกลงไปอย่างนั้นทั้งที่มันเกะกะเหลือเกิน แต่มันสร้างความตื่นเต้นให้เขาเพียงแค่การได้เห็นวับๆแวมๆแบบนี้ มืออีกข้างกำลังนวดเน้นลงบนกลีบกุหลายงาม 

ที่จริงก็ไม่ต้องทะนุถนอมมันขนาดนี้ก็ได้ เขาจะกระทำรุนแรงแบบที่ผู้หญิงร่านคนอื่นๆมาแจกฟรีให้เขาก็ได้แต่เขากลับเลือกที่จะไม่กระทำกับเธอ จนลืมคิดไปแล้วว่าผู้หญิงที่นอนอยู่ตรงนั้นคือคนที่เขาเพิ่งเรียกเธอว่าผู้หญิงขายตัวที่เห็นแก่เงิน 

"อีะ อ๊ะ อ๊า เสียวค่ะ" เธอร้องออกมาด้วยความเสียวสั่นสะท้านเพราะลิ้นหนาที่ห่อเป็นกรวยแข็งนั้นแทรกเข้ามาในรูสวาท

"อื้ม หวาน เธอหวานมาก" เขาเรียกเธอเสียงหวานแล้วละเลงเลียดูดเอาน้ำหวานนั้นกลืนกินอย่างกันมันเป็นอาหารจารโปรด 

"อ๊า อ๊า ทรมาน ฉันทรมาน ช่วยปลดปล่อยฉันที" พิมพ์ฝันไม่คิดไม่ฝันว่าเธอจะพูดคำนี้ออกมา เพราะลีลาทีเด็ดของเขาทำให้เธอต้องแอ่นสะโพกขึ้นท้าทายลิ้นหนาอย่างไม่อาย 

ชายหนุ่มดึงแพนตี้ที่เกะกะออกแล้วโยนมันอย่างไม่สนใจ เขานั่งมองกลีบกุหลาบงามอย่างหลงไหล 

"สวยมาก" นิ้วมือกางสำหรวจทุกซอกทุกมุมอย่างกับไม่เคยเห็นทั้งที่มันแทบจะชินตา แต่ของเธอช่างน่าหลงไหลเหลือเกิน 

"อย่ามองค่ะ" เธอยันตัวลุกขึ้นแล้วดันมือเขาออกเหมือนหวงตัว 

"ไปทันแล้ว อย่าขัดใจฉัน" เขาพูดเสียงดุผลักเธอให้นอนลงกางขาให้อ้ากว้างมือยังคงเล่นกับเม็ดติ่งสีชมพูอย่างปลุกเร้าอารมณ์ ก่อนจะก้มลงไปดูดเลียมันอีกครั้ง

"อื๊อ อื๊อ อ๊า อ๊ะ อ๊า" เธอครางเสียวทุกครั้งที่ลิ้นแตะลงมาและแทงเขาไปในช่องรัก อยู่ๆเธอก็รู้สึกเหมือนล่องลอยและหมดเรี่ยวแรง ร่างกายกระตุกเกรง แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไรรู้แต่เพียงว่ามันเป็นเพราะลิ้นของเขาแน่ๆ 

ชายหนุ่มเลื่อนตัวขึ้นมาแล้วบดคลึงสองเต้าอีกครั้งเขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองไปด้วยอย่างช่ำชอง จนในที่สุดเขาก็มีร่างกายเปลือดเปล่าเช่นเดียวกับเธอ พิมพ์ฝันมองสิ่งที่อยู่กลางกายของเขาด้วยความตกใจ 

มันใหญ่เกินไป เธอจะทำอย่างไรดี 

เธอคิดได้ไม่นานเหมือนเขาจะกลัวเธอเปลี่ยนใจ รีบเลื่อนตัวเข้ามาแทรกกลางกายของเธอ แล้วจ่อท่อนเอ็นยักษ์ไว้ตรงร่องสวาท ถูกไถมันขึ้นลง เขากัดปากตัวเองเพราะความเสียวพยายามไม่ส่งเสียงใดๆแต่สุดท้ายก็ทนไม่ได้ 

"ซิ๊ดด เสียวโว้ย" 

"อื๊อ ซิ๊ด คะ คุณ อย่าทำแบบนั้นค่ะ" เธอร้องห้ามเพราะทรมานไม่ต่างกัน 

ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้นก็คิดว่าเธอคงจะต้องการมันเหลือเกินเขาจัดการกดมันลงไปโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

"อ๊ะ  โอ๊ะ จะ เจ็บ เอามันออกไปก่อน" ขนาดเข้าไปแค่ส่วนหัวยังจะเป็นจะตายขนาดนี้ แต่จะให้ถอยกลับก็คงไม่ใช่เขาแน่แม่สาวน้อย 

"เชื่อแล้วว่าเธอไม่เคย ซิ๊ด ทนเอาแล้วกัน งานหน้าจะได้ไม่ต้องมารยา" เขาพูดแล้วเริ่มขยับเอววนแล้วดันเข้าไปได้ครึ่งลำ มันคับแน่นจนเขาก็ปวดหนึบไปด้วย 

"จะ เจ็บ ฮื้อ อย่าพึงดันมันเข้ามา ฮึก" พิมพ์ฝันปล่อยให้น้ำตาร่วงหล่นเพราะความเจ็บปวด 

"คิดถึงเงินที่เธอจะได้ไปสิ แล้วหลับตาลงซะ" แทนที่เขาจะช่วยปลอบแล้วทำให้เธอมีความสุขแต่กลับพูดให้คนด้านล่างหมดอารมณ์ไปอย่างนั้น 

"คุณไม่รู้อะไรอย่าพูดดีกว่า และฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนี้ มันจำเป็นสำหรับฉัน" เธอมองค้อนภายใต้หน้ากากลูกไม้แล้วหันหน้าหนี ชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นยิ่งสงสัยและอยากรู้เรื่องของเธอมากขึ้น แต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา 

เขาก้มลงไปจูบเธออย่างดอ่อนโยน เรียวลิ้นเกี่ยวตวัดดูดลิ้นเล็ก และจากความอ่อนโยนเริ่มกลายเป็นความเร่าร้อน 

สวบ! 

เขาฉวยโอกาสตอนที่เธอกำลังเคลิบเคลิ้มก่อนท่อนเอ็นยาวใหญ่เข้าไปจนมิดลำเธอตกใจจนเผลอกันปากของเขาไปทีอย่างไปรู้ตัว 

"อื้อ อื้อ" ดวงตาคู่สวยปิดแน่น ปากยังคงถูกเขาบดขยี้ลงมา ท่อนล่างเริ่มขยับเอวเข้าออก ความเจ็บปวดเริ่มแทนที่ด้วยความเสียวซ่านจับใจ 

"ซิ๊ดด แน่นชิบ ตอดดีเป็นบ้า" ร่างหนาเลื่อนหน้าออกแล้วขยับเอวสอบเร่งจังหวะเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มเคลิบเคลิ้มไปกับเขา 

"อ๊า อ๊า อื้อ อ๊ะ อ๊า" เสียงจากด้านล่างครางเสียวออกมาตามแรงกระแทกกระทั้น ชายหนุ่มมองในหน้าเซกซี่นั้นอย่างหลงไหลแล้วเขาก็เลื่อนมือไปจับหน้ากากที่เกะกะลูกตานั้นไว้ 

"ยะ อย่าค่ะ อ๊ะ ซิ๊ด" เธอร้องห้ามเมื่อเขาพยายามจะถอดมันออก พิมพ์ฝันกลัวว่าเขาจะเห็นใบหน้าของเธอ 

"ซิ้ด ถอดเถอะ ฉันไม่บอกใครหรอก" เขาพูดเสียงหวานแล้วทำท่าจะดึงมันออก เอวสอบก็ยังขยับเข้าออก 

"อื๊อ ไม่ค่ะ มันเป็นครั้งเดียวที่ฉันจะทำงานนี้ คุณอย่าทำแบบนี้เลย" 

ยิ่งได้ยินอย่างนั้นเขาก็ยิ่งอยากเห็นใบหน้าของเธอมากขึ้นไปอีก เขาไม่ฟังเธออีกต่อไปรีบกระชากหน้ากากนั้นออกจนเผยให้เห็นใบหน้าของเธอ ชายหนุ่มมองเธอนิ่ง เอวที่ขยับเร็วถี่ยิบเริ่มผ่อนลง 

สวย เธอสวยมาก 

พิมพ์ฝันหันหน้าหนีอย่างอับอาย เธออายเหลือเกินที่จะมีใครรู้ว่าคนอย่างเธอมาทำแบบนี้ 



ความคิดเห็น