สวัสดีจ้าทุกคน อย่าลืมกดถูกใจและคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น : ขายตัว,ทอส,พิมพ์ฝัน,แบทเทิล,มีลูก,18+,nc+,20+

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 51.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2561 13:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 600
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

​บทนำ


"แม่รอฝันนะ ฝันจะหาเงินมาจ่ายหมอให้ได้" เสียงสั่นสะอื้นปนน้ำตาของผู้หญิงหน้าตาสะสวยพูดขึ้น เธอจับมือของหญิงวัยกลางคนที่นอนกับเตียงคนป่วยอย่างไม่ได้สติไว้แน่น 

หญิงสาวได้แต่คิดหาทางออกทุกอย่างแต่ก็ไม่สามารถเจอะเจอมันได้เลย 

เธอจะหาเงินมาจากไหนตั้งหลักแสน ในเมื่อเธอเป็นแค่นักศึกษาใกล้เรียนจบ เงินที่ทำงานพาร์ทไทม์ก็แค่พอให้ประทังชีวิตของเธอและแม่ตัวเองที่เริ่มล้มป่วยเมื่อหนึึ่งปีมาแล้ว 

พิมพ์ฝันก้มลงมองกระดาษแผ่นสีขาว ในนั้นมีรายระเอียดการรักษาและค่าสรุปยอดค่าใช้จ่ายไว้ด้านล่าง ถ้าหากเอาหยดน้ำตาของความกลัวและความอ่อนแอตอนนี้แลกมาได้ มันคงพอสำหรับจำนวนตัวเลขสีดำห้าหลักนั้นแน่ๆ เงินเก็บที่สะสมมานานก็ยังไม่ถึงครึ่งของมันด้วยซ้ำ 

ตึก ตึก ตึก

"เป็นยังไงบ้างไอ้ฝัน โถ่ ไม่คิดว่ายัยทิมจะทรุดแบบนี้" เสียงของคนที่เดินเข้ามาอย่างรีบร้อนร้องโวยวายอย่างใจเสีย เธอคือหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกับแม่ของพิมพ์ฝัน เป็นทั้งเพื่อนบ้านและคนหวังดีที่คอยเป็นห่วงเป็นใยมาตลอด 

"เจ๊พริก" พิมพ์ฝันปาดน้ำตาที่เอ่อนองแล้วเรียกชื่อผู้หญิงคนนั้น หล่อนมักจะเสียงดังตลอดเหมือนแม่ค้าปากตลาด แต่งหน้าจัด มองเผินๆอาจจะดูโหดร้ายแต่คนที่รู้จักจะรู้ดีว่าเจ๊พริกนี่แหละคือคนจริงใจที่หนึ่ง 

"ใจเย็นไอ้ฝัน อย่าร้องไห้เลยลูก แม่เอ็งไม่เป็นอะไรหรอก" 

"หนูจะหาเงินจากไหนมากมายขนาดนั้น"

เจ๊พริกยื่นมือมาดึงกระดาษแผ่นนั้นไปดูแล้วถอนหายใจ ตอนแรกเองก็พอจะมีให้เธอหยิบยืมอยู่บ้างแต่มันแย่ตรงที่ไอ้ผัวเฮงซวยดันไปก่อเรื่องเข้าจนตอนนี้มีไม่ถึงหลักพันเลยด้วยซ้ำ

"เจ๊จะลองหาช่วยแก แต่เราไม่มีหลักประกันอะไรเลยนี่สิ" หล่อนส่งแววตาเศร้าสร้อยไปให้สาวสวยที่ใบหน้าเปื้อนน้ำตา พลางคิดสงสารจับใจ

"งานของเจ๊ พอให้ฉันได้เงินก้อนนี้มามั้ย" หญิงสาวยืนขึ้นเหมือนหยัดสู้กับปัญหา นี่มันอาจจะเป็นวิธีเดียวที่จะทำให้เงินก้อนนั้นมา ต่อให้เสียอะไรไปก็ยอม 

"เอ่อ เอ็งแน่ใจเหรอฝัน มันก็พอมีทาง แต่...จะไม่เสียใจที่หลังเหรอ"

"มันเป็นทางเลือกสุดท้ายของฉันแล้วเจ๊" 

"อืม จะติดต่อหาลูกค้าดู" พูดจบหล่อนก็หย่อนก้นลงกับเก้าอี้เหล็กกลมๆ แล้วพูดคุยกับพิมพ์ฝันอยู่นาน 

ไม่รู้เวรกรรมจะกลั่นแกล้งอะไรนักหนา หลังจากที่พ่อของพิมพ์ฝันเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเด็ก ก็ต้องกัดฟันสู้ชีวิตกับแม่มาตลอดด้วยการขายผลไม้หน้าโรงเรียนทุกเย็น เธอเป็นเด็กเรียนดี ความประพฤติดีมาตลอดจนได้ทุนเรียนต่อถึงมหาลัย แต่ถึงอย่างนั้นโชคชะตาก็ยังคงเล่นตลกกับสองแม่ลูก เมื่อแม่ของเธอล้มป่วยด้วยโรคร้ายเมื่อปีก่อน ใช้การกินยารักษามาตลอดแต่ก็ไม่ดีขึ้นจนกระทั่งเมื่อเช้านี้ที่อาการทรุดหนัก และหมอก็แจ้งว่าต้องรีบเข้ารับการผ่าตัดโดยด่วน 

สำหรับเธอแล้วแม่คือทุกอย่างของเธอ ถ้าต้องแลกมาด้วยอะไร เธอก็ยอม 


ความคิดเห็น