facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

BAD DOCTOR 5 I don't like to take medicine

ชื่อตอน : BAD DOCTOR 5 I don't like to take medicine

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 123.7k

ความคิดเห็น : 157

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 22:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
BAD DOCTOR 5 I don't like to take medicine
แบบอักษร

​BAD DOCTOR 5

 

เปาะแปะ...ฝนที่ตกลงมา ทำให้เอวาต้องรีบวิ่งไปหลบที่ป้ายรถเมย์ที่เธอพึ่งจะลงมาทันที

'โอ๊ย จะมาตกอะไรตอนนี้  ฉันกำลังจะถึงบ้านอยู่แล้วเชียว' เอวาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเซ็งสุดขีดเพราะทันทีที่เธอลงจากรถเมย์ได้ยังไม่เท่าไหร่ ฝนตกก็เริ่มลงเม็ดตก ทำให้เธอต้องรีบวิ่งกลับมาที่ป้ายรถเมย์ทันที (ลีลงไปป้ายก่อนหน้าเอวาเพราะบ้านลีถึงก่อน)

'เห้อ แล้วทำไมต้องตกวันที่ฉันไม่ได้เอาร่มมาด้วย พอเอามาก็ไม่ตก' เอวายังคงบ่นไปเรื่อย

'หรือว่าฉันจะวิ่งตากฝนกลับบ้านไปดี? ตอนนี้ยังไม่ตกไม่หนัก...' แต่ยังไม่ทันที่เอวาจะพูดจบ...

ซ่าาาาา ~~~~~~~~~~ !! ฝนตกก็กระหน่ำตกลงมาอย่างหนัก ทำเอาเอวาหยุดความคิดที่จะวิ่งตากฝนกลับบ้านทันที ก่อนจะนั่งลงที่ป้ายรถเมย์ รอให้ฝนหยุดหรือเบากว่านี้ก่อนแล้วเธอค่อยเดินกลับบ้าน

.

.

.

30นาทีผ่านไป...

ซ่าาาาา ~~~~~ ฝนก็ยังคงตกอยู่ แม้จะเบากว่าเดิมบ้างแล้ว แต่มันก็ยังตกหนักอยู่ดี ยิ่งตอนนี้ก็เริ่มมืดแล้วแถมคนที่ป้ายคงรถเมย์ก็ไม่มี มีแค่เอวาคนเดียวที่นั่งอยู่

'หนาววว' เอวาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ก่อนจะกอดตัวเองไว้เพื่อบรรเทาความหนาว เธอนั่งมาตรงนี้ได้เกือบชั่วโมงแล้ว ซึ่งตัวเธอก็เปียกมานิดหน่อยตอนที่วิ่งกลับมาที่ป้ายรถเมย์ แล้วก็ยังต้องมานั่งโดนละอองฝนอีก ทำให้ตอนนี้เธอเริ่มมีอาการหนาวสั่น เหมือนจะไม่สบาย...

พรึ่บ! แล้วอยู่ๆในขณะที่เอวากำลังนั่งหนาวอยู่นั้นก็มีใครบางคนเอาเสื้อมาคลุมตัวเธอไว้ เอวาจึงหันไปมองทันทีก็จะเห็นว่า คนที่เอาเสื้อมาคลุมตัวเธอไว้ก็คือ

'นะ...นักรบ' เอวาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตกใจและสั่นๆเพราะหนาว

'ทำไมไม่พกร่ม' นักรบเอ่ยถามเอวาขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนดุๆ

'ลืม แหะๆ' เอวาจึงตอบกลับไปพร้อมกับส่งยิ้มแห้งๆไปให้นักรบ

นักรบก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แล้วเขาก็นั่งลงข้างๆเอวา

'แล้วนายมาทำอะไรแถวนี้หรอ บ้านนายไม่ได้อยู่แถวนี้นิ่' เอวาจึงถามนักรบขึ้นทันทีด้วยความสงสัย

'มาทำธุระ' นักรบก็ตอบเอวากลับมาด้วยท่าทีนิ่งๆ

'ธุระอะไรหรอ...' เอวาถามขึ้นอีก ก่อนจะเจอสายตานิ่งเรียบของนักรบ เอวาจึงรีบยิ้มแห้งๆแล้วพูดขึ้นว่า

'แหะๆ เอ่อ มันไม่ใช่เรื่องของฉันนิ่เนอะ'

แล้วนักรบก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาจะสูบ...

'นายจะสูบบุหรี่หรอ?' เอวาจึงถามนักรบขึ้นทันที

'อืม' นักรบก็พยักหน้าตอบเอวาไป

'ทำไม?' ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าและท่าทีของเอวา

'ฉันเหม็นบุหรี่อะ ถ้าจะสูบนายช่วยไปสูบไกลๆฉันหน่อยได้ไหม' เอวาพูดขึ้น เพราะเธอไม่ชอบกลิ่นบุหรี่จริงๆ

'อืม' พอได้ยินแบบนั้น นักรบจึงเก็บบุหรี่ไว้ที่เดิม

'นายไม่สูบแล้วหรอ' เอวาจึงถามนักรบออกไป

'ไม่แล้ว' นักรบตอบเอวากลับมา แล้วทั้งสองคนก็นั่งกันไปอย่างเงียบๆ จนกระทั่ง...

'นักรบ' เอวาพูดขึ้น

'อืม' นักรบก็ขานรับ เอวาจึงถามเขาออกไป

'ถ้าเรียนจบแล้วนายจะไปเรียนต่อมหาลัยอะไรหรอ'

'ไม่รู้ ยังไม่ได้คิด' หลังจากที่นักรบตอบกลับมา เองาก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

'แต่นายจะต่อที่ไหนก็มีแต่คนรับอยู่แล้วแหละ ฉันดิ ไม่พ้นมหาลัยเอกชนแน่ๆ เห้อ' ก่อนจะถอนหายใจออกมา

'หึ สมควร' แล้วนักรบก็ตอบกลับมา ทำเอาเอวาทำเสียงใส่เขาทันที

'ชิ๊' พร้อมกับคิดในใจ อุตส่าห์พูดเศร้าๆแทนที่จะปลอบใจดันมาเยาะเย้ยซะงั้น!

'ฉันก็อยากเก่งเหมือน...เพ(เพลงขวัญ)...คนอื่นเหมือนกันแหละ แต่สมองฉันมันก็ได้แค่นี้จริงๆ' เอวาพูดต่อออกมาพร้อมกันน้ำเสียงที่เศร้าๆ (อันนี้นางเศร้าจริง)

'ทำไมเธอต้องอยากเหมือนคนอื่นด้วย' นักรบจึงพูดขึ้น

'ก็...' และยังไม่ทันที่เอวาจะพูดอะไรออกมา นักรบก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

'เธอเป็นแบบนี้...ก็ดีอยู่แล้ว'

'ห...หะ?' คำพูดของนักรบทำเอาเอวาหันหน้าไปมองหน้าเขาทันที

พรึ่บ! แล้วนักรบก็หยิบร่มขึ้นมากางออกทันที ก่อนจะหันมาพูดกับเอวา

'ไปกัน'  พอพูดจบ นักรบก็โอบไหล่เอวาไว้ ก่อนจะพาเธอเดินออกไป

ตลอดทางเอวาก็ได้แต่มองมือนักรบที่โอบไหล่ตัวเองไว้พร้อมกับอมยิ้มมีความสุข ทำไมมือของเขามันถึงได้อบอุ่นได้ขนาดนี้นะ...><

'ร้านยาอยู่ตรงไหน?' อยู่ๆนักรบก็เอ่ยถามเอวาขึ้น

'นั่น' เอวาจึงชี้ไปที่ร้านยาทันที ก่อนที่นักรบจะพาเอวาไปยืนหลบฝนอยู่ที่หน้าบ้านหลังนึง

'รออยู่ตรงนี้' นักรบหันมาบอกเอวา

'อืม' เอวาก็พยักหน้ารับรู้ แล้วนักรบก็รีบเดินไปที่ร้านยาทันที ไม่นานนักรบก็กลับมา แล้วทั้งสองก็เดินมาจนถึงหน้าบ้านของเอวา

และเมื่อถึงหน้าบ้านเอวา อยู่ๆนักรบก็ยื่นถุงยาให้เอวา

'อะไรหรอ' เอวาจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยสีหน้างุนงง

'ยา' นักรบบอกขึ้น

'ยา?' เอวาก็ยังทวนถามด้วยความไม่เข้าใจอยู่ดี

'ยาแก้ไข้' นักรบก็ตอบกลับมา

'แล้วเอามาให้ฉันทำไม ฉันไม่ได้ป่วยซะหน่อย' เอวาจึงพูดขึ้น

'ตัวเธอเริ่มอุ่น เดี๋ยวเธอก็เป็นไข้' นักรบก็บอกกลับ

'ไม่เอาอะ ฉันไม่ชอบกินยา มันขม' เอวาก็ผลักยาออกทันที เพราะเธอเป็นคนที่ไม่ยอมกินยามากๆ แต่เธอก็มักจะป่วยอยู่บ่อยๆ (เอวาเป็นคนป่วยง่ายมาตั้งแต่เด็ก)

'ต้องกิน' นักรบจึงพูดขึ้น

'ไม่เอา' เอวาก็มีท่าทีที่ไม่ยอม

'กิน' นักรบจึงพูดขึ้นอีกครั้ง

'ไม่...' และยังไม่ทันที่เอวาจะปฏิเสธ นักรบก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงดุๆ

'กิน!'

'กะ...ก็ได้' ทำเอาเอวายอมรับยาจากเขาด้วยท่าทีหงอยๆทันที

'แล้วก็กินข้าวก่อนกินยาด้วย ไม่งั้นจะปวดท้อง' แล้วนักรบก็บอกเอวาไป ก่อนจะเอามือมาแตะที่หน้าผากของเอวา

'นายเหมือนหมอเลยอะ...' เอวาจึงพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มให้นักรบ ก่อนจะพูดต่อ

'...จริงๆฉันว่านายเหมาะกับการเป็นหมอนะ...'

'...ถ้านายเป็นหมอ นายจะต้องรักษาคนไข้เก่งมากๆแน่เลย...' ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหงอยๆว่า

'...แล้วก็คงมีคนไข้สวยๆมารักษากับนายเยอะแน่ๆ'

'หยุดพูด แล้วก็เข้าบ้านได้ละ' นักรบจึงพูดขึ้น

'อืม ขอบคุณนะ' เอวาก็พยักหน้า แล้วก็บอกเขาไป

'อย่าลืมกินยา' นักรบพูดกำชับขึ้นอีกครั้ง

'รู้แล้วน่า บายยย' เอวาก็ทำหน้ายู่ใส่เขา พอพูดจบ เอวาก็โบกมือให้นักรบแล้วก็เดินเข้าบ้านไปทันที...โดยมีนักรบที่ยืนมองเอวาเข้าบ้านพร้อมค่อยๆอมยิ้มออกมา แล้วเขาก็เดินออกไป...

 

@บ้านเอวา

เคร้ง!! เสียงของถูกเหวี่ยงลงพื้นอย่างแรงดังขึ้น ทำเอาเอวาที่กำลังเดินเข้าไปในบ้านรีบวิ่งเข้าไปดูทันที ก่อนจะเห็นและได้ยินพ่อแม่ของตนเองกำลังถกเถียงกันอยู่...

'ฉันไม่อยากจะทนแล้วนะ!!' เสียงแม่เอวาพูดขึ้นด้วยความโมโห

'คุณไม่อยากทน หรือเพราะอะไรกันแน่' เสียงพ่อของเอวาพูดกลับไป

ทำเอาแม่ของเอวาเงียบไป...

ตัก ตัก แล้วเอวาก็ได้ยินเสียงของใครบางคนเดินมายืนข้างๆเธอ นั่นก็คือ อีฟ น้องสาวของเธอนั่นเอง

อีฟและเอวาได้แต่ยืนดูพ่อแม่ถกเถียงกันเงียบๆ จนกระทั่ง...

'เรา...เลิกกันเถอะนะ' เสียงแม่ของเอวาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

 

 

ความคิดเห็น