จับนายหน้าหวานมาทำเมียภาค 3 ตอนของโปรค จะดุเผ็ดพริกหมดสวนแค่ไหนมาติดตามกันได้เลยคะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ส.ค. 2561 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7
แบบอักษร



โปรเจ็ค


หลังจากที่ผมนั่งปั่นหน้าดูงานแฟชชั่นที่วินนี่ไปออกงานเรียบร้อยแล้วผมก้ไปส่งเธอที่บ้านพร้อมกับออกกำลังกายเข้าจังหวะกันนิดหน่อยแล้วถึงขับรถมาที่คอนโดนของผม เพื่อที่จะอาบน้ำเตรียมตัวที่จะเข้านอนและจะได้ไปพบกับคุณพ่อของผมในวันนั้นพรุ่งนี้


ผมก็จัดการขับรถพาตัวเองมาจนถึงคอนโดของผมและเดินมาที่หหน้าประตูห้องเพื่อที่จะไขประตูเข้าไป จะได้เข้าไปอาบน้ำและพักผ่อนกันสักที่หลังจากที่วันนี้ผมไปผจนภัยมาทั้งวัน รู้สึกเหนื่อยชมัดเลยครับ ผมก้จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก แล้วก็หยิบผ้าขนหนูที่พับเอาไว้มาคาดที่เอวเพื่อที่จะเตรียมตัวเข้าไปอาบน้ำแต่ก้ดันได้ยินเสียงเหมือนครบ้างคนพังประตูเข้ามาในห้องของผม ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณืมาครับเพราะมันเหมือนมาหยามผมถึงที่ยังไงอย่างงั้น


ปัง เสียงประตูที่ถูกพังเข้ามาในห้อง


"ไอ้โปรมึงอยู่ไหนวะ มึงออกมานี้เลยไอ้ผัวส้นตีน ออกมาคุยกับกูนี้"

"มีปัญหาอะไรไม่ทราบครับเมียรุ่นพี่ กูกำลังจะอาบน้ำมึงเล่นพังเข้ามามีปัญญาชดใช้ไหมครับเมีย"

"มึงไม่ต้องมาพูดดี เมื่อตอนกลางวันมึงไปพูดแบบนั้นทำไมวะ ปากไม่มีหูรูดรึไงมึงนะ ไปเที่ยวประจานให้คนอื่นรู้ทำไมวะว่ากูเป็นเมียมึงนะ"

"เอ้านี้มึง...จะมาว่าผัวอย่างกูก็ไม่ถูกนะครับ..ใครจะไปรู้ละว่ามึงยังไม่กล้าที่จะเล่าเรื่องเมื่อคืนให้เพื่อนมึงฟัง ทำไม?...มึงมีปัญหาอะไร? ร้อนตัวทำไมไม่ทราบครับเมีย?

"งั้นมึงก็รู้ไว้ละ ว่ากูไม่ยอมรับกับเรื่องที่เกิดขึ้น กูคิดว่ามันก้เป็นแค่อุบัติเหตุทางกายก็เท่านั้นละ"

"อย่างนั้นเหรอวะ ไอ้เมียส้นตีน ปัก ตุบ อย่ามาอวดเก่งแถวนี้ ถ้ามึงยังไม่อยากที่จะลงไปดีดดิ้นลงที่พื้น"

"ไอ้ผัวเชี้ย มึงปล่อยกูสิวะ ปล่อย"

"ปล่อยมึงไปก็โง่วิวะ....ไหนๆมึงก็มาหากูถึงนี้แล้ว ก็อยู่กะกูเสียเลยก็แล้วกัน แต่รอก่อนนะ ขอกูไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวป๊าโปรจะมาทำหน้าที่ผัวให้นะครับเมีย"


ผมก็จับไอ้เมียเชี้ยๆที่เพิ่งได้กันมาดๆมัดมันไว้ที่โซฟา เพื่อไม่ให้มันไม่สามารถไปไหนได้แล้วก็โทรตามช่างเพื่อจะมาซ่มประตูห้องของผมด้วย เพราะผมคงจะไม่บ้าถึงขนาดสามารถนอนได้โดยที่ประตูห้องของผมยังพังอยู่แบบนี้ หลังจากที่วางหูแล้วก็เดินเลี่ยงไปเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำทันที

-------------------------------------



โจ๊กเกอร์


หลังจากเลิกเรียนผมก็รีบมาดักรอไอ้ผัวส้นตีนที่หน้าคอนโดของมัน แต่ปรากฎว่าผมจำไม่ได้ว่ามันอยู่ที่ห้องไหนเลยเข้าไปถามเจ้าหน้าที่ แต่เขาก็บอกว่าไม่สามารถให้ข้อมูลของลูกค้าแก่คนภายนอกได้ ผมเลยจำเป็นต้องรอมันอู่ที่หน้าล๊อบบี๊ของคอนโด ผมรอมันนานมากเลยที่เดียวครับเพราะผมมาดักรอมันต้งแต่สี่โมงมันเลือกกลับมาถึงคอนโดนช่วงสี่ทุ่ม ผมก็ไม่รู้ว่ามันไปตายห่าที่ไหนถึงได้กลับมาดึกดื่นป่านนี้ แล้วนี้มันก้เลยเวลาที่ผมจะต้องไปช่วยป๊ากับม๊าผมขายโจ๊กแล้ว สงสัยวันนี้ผมคงต้องให้น้องขายผมขายไปคนเดียวก่อน เพราะต้องอยู่เคลียร์กับอ้ผัวส้นตีนนี้ให้มันรู้เรื่องสะบ้างว่าใครกันแน่ที่ใหญ่สุดในที่นี้

พอผมเห็นว่ามันเอารถขับมาจอดที่หน้าคอนโดผมก็รอจังหวะที่มันเดินขึ้นไปที่ห้อง ผมก้จะพังประตูเข้าไปที่ห้องของมันเลย ดดยที่ผมจะไม่สนใจว่าจะมีใครออกมาดูอยู่รึเปล่า แต่จริงๆชั้นที่มันอยู่แทบจะไม่มีใครเลยด้วยซ้ำครับเพราะมันมีแค่ห้าห้องเท่านั้น ซึ่งแตกต่างจากชั้นอื่นๆโดยสิ้นเชิง ไม่รู้ว่าพ่อแม่มันไปรวยมาจากไหนถึงให้ลูกอยู่ในที่หรูหราแบบนี้ 

แต่ก้ชั่งเถอะครับยังไงผมก้จะต้องคุยกับมันให้รู้เรื่องสะก่อนมากกว่าที่ผมจะมาชื่นชมความรวยของมัน พอผมพังประตูห้องมันเข้าไปได้ผมก้เรียกหามันทันทีพร้อมกับด่ากราดไประรั่ว แต่มันทำเหมือนผมเป็นทาสอากาศ ไม่รู้ร้อนรู้หนาวเลยด้วยซ้ำ แถมมันยังเสือกมัดผมไว้ที่โซฟาอีก นี้ตกลงผมไม่สามารถที่จะสู้แรงมันได้จริงๆเหรอเนี่ย ตัวมันเล็กกว่าผมเสียก้วยซ้ำแต่ทำไมมันถึงได้แรงเยอะขนาดนี้ก็ไม่รู้ครับ แถมเวลาสายตาที่มันมองงมาที่ผม มันชั่งดุน่ากลัว น่าขนลุกและหวกหวันยังไงบอกไม่ถูก ทุกครั้งที่ผมเห็นสายตาแบบนั้น ผมก้ดันไม่มีแรงสะดื้อๆ


"ไอ้โปร ไอ้ผัวส้นตีน ปล่อยกูสิวะ ปล่อย"

"ส่งเสียงหาพ่องมึงรึไง นี้ผัวนะครับไม่พ่องมึง ร้องเรียกอยู่ได้"

"มึงก็ปล่อยกูสิวะ แล้วที่หลังมึงก้อย่าไปพุดเรื่องนี้กับใครอีก กูไม่ชอบ"

"มึงไม่ชอบ แต่กูชอบนิหว่า"

"ไอ้เชี้ย ไอ้เวร ไอ้ผัวส้นตีน"

"มึงช่วยหิบปากมึงสักทีสิวะ มึงไม่อายบ้างรึไง ไหนมึงบอกกูไม่อยากให้ใครรู้ แต่ที่ึงกำลังทำอยู่ชาวบ้านเขารู้ไปทั้วแล้ว"

"ไอ้......."

ผมก็เลยไม่กล้าที่จะพุดอะไรต่อเพราะตอนนี้ก็จริงอย่างที่มันบอกครับ 

ตอนนี้มีช่างมาซ่อมประตูห้องของมันอยู่ แล้วก็มีป้าแม่บ้านที่เข้ามาทำความสะอาดที่ห้องของมันด้วย กล้ายเป็นว่าเป็นผมเสียเองที่ป่าวประกาศให้ทุกนที่อยู่ที่นีู้้ว่าผมเป็นเมียของไอ้โปร  ทั้งสองคนที่ได้ยินก็มีสีหน้าที่ตกใจเหมือนกันครับ แต่คงไม่กล้าพุดอะไรส่วนไอ้ผัวส้นตีนของผม ก็ดันเสือกนั่งแดกข้าวอย่างสบายอารมณ์พร้อมกับผ้าขนหนูที่ไม่รู้ว่าจะหลุดออกตอนไหน

"มึงมองอะไรมิทราบ ไม่เคยเห็นผัวอย่างกุนั่งแดกข้าวรึไงวะ"

"ไม่เคยวะ กูนึกว่ามึงนั่งแดกเลือดเป็นประจำ"

"แดกเลือดอะกูแดกอยู่แล้ว แต่แดกบนตัวมึงได้ไหววะ มึงพูดขนาดนี้กูชักหิวเลือดมึงสะแล้วสิ เดี๋ยวรอให้สองคนนี้ออกไปก่อน กูก็จะได้แดกเลือดมึงแน่ มึงไม่ต้องกลัว"

"ไอ้ส้นตีน ไอ้ปากหมา ไอ้ปากเสีย อุ๊บ"

"อย่าเยอะครับเมียเดี๋ยวจะตายสะก่อนให้ผัวอย่างกูกิน อะนี้แดกสะข้าวนะ ก่อนที่มึงจะตายคาห้องกูสะก่อน เพราะเห็นพนักงานที่ล๊อบบี๊โทรขึ้นมาบอกกูว่ามึงมาดักรอกูตั้งแต่บ่ายนิ คิดถึงอย่างกูผัวขนาดนั้นก็ไม่ยอมบอก ผัวจะได้รีบมาหายังไงละ"

"ใครบอกว่ากูคิดถึงมึง กุจะเอาเลือดหัวผัวอย่างมึงออกตางหากละ ไอ้ผัวส้นตีน"

"ง้นเหรอ แต่ขอโทษวะ วันนี้กูไม่มีอารมณืจะทำอะไรกับมึงทั้งนั้นละ กูจะนอน ส่วนมึง แดกเสร้จก้นอนที่โซฟานั้นไปละกัน ฝันดีบาย"


ไหงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ครับ แทนที่ผมจะมาเอาเรื่องมัน กลายเป็นว่ามันมาเอารื่องผมแถมยังมัดผมไว้แล้วยังจะให้ผมค้างที่นี้กับมันอีก โอ๊ยยยยยยยยยยยยย ผมละโมโหตัวผมเองที่ไม่สามารถสุ้อะไรไอ้ผัวส้นตีนของผมได้เลย


ผู้เขียน salapaosomu



ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว