มี Ebook แล้วนะคะ ^^

บทที่ 16 :: แตะต้อง

ชื่อตอน : บทที่ 16 :: แตะต้อง

คำค้น : น่ารัก,นักรบ,เติมรักให้ล้นใจ,อลิสา,อัลวิส,สลับร่าง,คู่รัก,พรหมพิษรัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2561 09:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,000
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 16 :: แตะต้อง
แบบอักษร

“คุณบ้าไปแล้ว” มือเล็กรีบปัดแขนแกร่งออกด้วยความไม่พอใจ

“ชิท!! ” นักรบอุทานเมื่อมืออลิสาปัดโดนแผลเย็บของเขา

แพทย์ประจำตัวขอร้องไม่ให้แผลโดนน้ำ ดังนั้นต้นแขนหนาจึงมีแผ่นแปะกันน้ำขนาดใหญ่ปิดทับรอยเหวอะหวะน่ากลัวไว้อย่างแนบเนียน อลิสาวางมือบนต้นแขนแกร่ง สีหน้าหญิงสาวมีแวววิตก

“ขอโทษค่ะ!! คุณเจ็บมากไหม”

หญิงสาวหวังว่าสัมผัสของเธอจะช่วยทำให้ชายหนุ่มเจ็บน้อยลง ใบหน้าหวานเต็มไปด้วยความตกใจปนห่วงใย นักรบมองภาพนั้นด้วยความคุ้นเคย แววตายามอลิสามองแผลของอัลวิสก็ไปด้วยความห่วงใยแบบนี้เช่นกัน

ถ้าอัลวิสเจ็บ อลิสาคงรวบตัวอัลวิสเข้ามากอดแนบอก ไวเท่าความคิด แขนแกร่งก็เกี่ยวกระหวัดรั้งร่างบางเข้ามาแนบกาย

“นี่คุณ! ” ใบหน้าสวยแหงนขึ้น ดวงตาสีเทาละออกจากแผ่นปิดแผลมาจ้องที่ตาสีน้ำตาลทรงเสน่ห์

ฝ่ามือเล็กเลื่อนขึ้นมาคั่นกลางร่างเขาและเธอ แต่พอวางมือลงไปก็สัมผัสกับรอยแผลตกสะเก็ดตามร่างกายกำยำ ความตั้งใจที่จะผลักร่างหนาออกอันตรธานหายไปหมดสิ้นเพราะกลัวเขาเจ็บกว่าเดิม

ใบหน้าหวานเอียงหลบหนีดวงตาสีน้ำตาลคมกริบ ที่ยามนี้เปรียบประหนึ่งไฟร้อนที่กำลังทำให้เธอเขินอายหลอมละลายไปกับสระน้ำเย็นเฉียบแห่งนี้

ดวงตาของชายหนุ่มไหววูบต้องกับแสงจันทร์เป็นประกายระยิบระยับ อลิสาไม่เคยอยู่ใกล้บุรุษเพศขนาดนี้มาก่อน ไม่รู้เลยว่าอาการใจเต้นแรงกับใบหน้าร้อนผ่าวตอนนี้จะเกิดขึ้นเพราะนักรบ

ผู้ชายที่ไม่เคยแตะต้องเธอ...ทำไมตอนนี้เขาถึงโอบกอดเธอราวกับเคยสัมผัสกันมานับครั้งไม่ถ้วน

“ปล่อยนะคะ”

“ไม่ปล่อย” เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบชิดใบหูเล็ก

หัวใจของอลิสาเต้นกระหน่ำราวกับกองศึก สั่นรัวราวกับจะหลุดออกมาข้างนอก แก้มใสแดงจัดจนลามไปทั่วตัว ฟันสวยกัดริมฝีปากล่างของเธอเอาไว้เพื่อกลั้นอาการสั่นสะท้าน

นักรบจำได้ว่ายามอลิสากอดอัลวิสแล้วเธอชอบกระซิบข้างหู กระซิบราวกับอยากให้อัลวิสได้ยินเพียงคนเดียว กระซิบราวกับเชื่อใจและไว้ใจกันที่สุด

...นักรบจำทุกสัมผัสของเธอได้แม้กระทั่งยามหลับ

ชายหนุ่มค่อยๆ ก้มลงดมกลิ่นคุ้นเคยของคนในอ้อมแขน จมูกโด่งเป็นสันเลื่อนไปฝังข้างแก้มเนียนแล้วกดย้ำฟอดใหญ่ ลมหายใจร้อนระอุเป่ารดผิวหอมละมุน

“อย่าค่ะ...”

ร่างอรชรวาบหวิวลุกลามจากใบหน้าลงไปถึงทั่วท้องน้อย อลิสาเอียงหน้าหนีสัมผัสชวนระทวยนั้น หญิงสาวตัวสั่นระริกกับความอ่อนโยนที่เขามอบให้

ความอ่อนโยนที่แตกต่างกับลิบลับกับความเย็นชาก่อนหน้านี้

“ปล่อยนะคะ...” เสียงห้ามแผ่วบาง แรงขัดขืนน้อยนิดไม่ช่วยอะไรเลย

ปากหยักร้อนไล้มาตามข้างแก้ม จมูกทั้งคู่แตะกันเบาๆ ก่อนที่นักรบจะบรรจงจูบลงไปบนปากนุ่มราวกับกลีบกุหลาบที่กำลังสั่นไหวยามต้องลม อลิสาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างบางแข็งทื่อกับสัมผัสแปลกใหม่

โลกทั้งใบของเธอหยุดหมุน อลิสาไม่สามารถรับรู้เรื่องราวรอบข้างอีกแล้ว สมองและประสาทสัมผัสทั้งหมดขึ้นมากองอยู่บนใบหน้า

“อ๊ะ! ” เสียงหวานเอ่ยคำประท้วงแต่มันกลับถูกกลืนหายหมดสิ้น

ลิ้นร้ายละเมียดชิมความหวานจากปากอิ่มสีสวย นักรบดูดคลึงปากเล็กของอลิสาจนไม่มีเสียงเล็ดลอดได้อีก จูบหอมหวานและสัมผัสละมุนทำให้เปลือกตาคู่สวยค่อยๆ หรี่ลงไร้สิ้นแรงต้าน

มือหนารั้งร่างบางมาแนบกายจนเท้าของเธอลอยเหนือพื้นสระ แขนเล็กโอบรัดคนตัวใหญ่ตามห้วงอารมณ์อ่อนหวาน

“อื้ม”

ปากหยักร้อนยังคงจูบไล้ไม่ห่าง ริมฝีบางบอบบางราวกับกลีบกุหลาบสีหวานถูกคลึงเนิ่นนานจนบวมเจ่อ หลายครั้งที่ชายหนุ่มเปิดทางให้เธอหายใจแต่นักรบก็ยังบรรจงจูบไปทั่วใบหน้านวลก่อนกลับมาจูบกลีบกุหลาบสั่นระริกอีกหลายรอบอย่างไม่รู้เบื่อ

เปลือกตาคู่สวยหลับพริ้มปล่อยให้เขาสัมผัสเธออย่างเลี่ยงไม่ได้ มือบางเกาะเกี่ยวร่างหนาไว้ไม่ให้ตัวเองทรุดลงไปกับพื้น

พลุหลายร้อยดอกถูกจุดในมโนความคิด ผีเสื้อนับร้อยตัวบินว่อนในท้อง ปีกของภมรตัวเล็กเสียดสีสัมผัสกันแนบแน่นคล้ายปากเขาและเธอตอนนี้

ฝ่ามือร้อนจับจองเอวบางราวกับเป็นเจ้าของร่างน้อย อลิสารู้สึกตัวทันทีเมื่อมือใหญ่ไล้ต้นขาเธอสูงขึ้นเรื่อยๆ จนใกล้กลางกายส่วนอ่อนไหว หญิงสาวรวบรวมสติแล้วผละเขาออกสุดแรง

“อ๊ะ! ซีดส์”

ร่างน้อยผละออกสำเร็จ นักรบสูดปากเมื่อมือของเธอโดนแผลของเขา และผลจากการอุ้มอลิสาแนบร่างทำให้แผลบนต้นแขนฉีกจนเห็นเลือดสีแดงซึมออกมาจากแผ่นแปะกันน้ำ

“ฉะ...ฉัน..ฉันขอตัว” อลิสามองแผลบนต้นแขนแกร่งอย่างชั่งใจก่อนที่จะรีบผละตัวออก

พ่อบ้านยืนเรียงหน้ากันรอบบ้านคงไม่ยอมปล่อยให้นักรบตายในสระหรอก เธอไม่ต้องสนใจ! คิดได้ดังนั้นร่างบางก็รีบดันตัวเองขึ้นจากสระทันที

นักรบรีบขึ้นจากสระเร็วพอๆ กัน เขาก้มลงหยิบเสื้อคลุมบนโต๊ะ จากนั้นขาแข็งแรงก็ก้าวเดินเข้าไปคว้าแขนเล็กไว้

“ปล่อยนะ! ” อลิสารีบสะบัดออกแต่ไม่หลุด

ใบหน้าหวานแดงจัดลงไปถึงต้นคอสวย เธอก้มหน้างุดไม่กล้าจ้องมองนักรบ ไม่กี่อึดใจเสื้อคลุมสีขาวตัวใหญ่ก็คลุมลงบนร่างบอบบางเปียกโชก

เสียงทุ้มเอ่ย “เสื้อคุณเปียกจนเห็นบราแล้ว”

อลิสาแหงนมองคนตัวโต มือเล็กรีบกุมกระชับเสื้อคลุมไว้แน่น

“คุณแอบมองฉัน...” แม้เสียงหวานจะเอ่ยดุแต่นั่นก็บางเบาจนเกือบไม่ได้ยิน ขาเรียวอ่อนแรงจนแทบจะล้มพับอยู่รอมร่อ

“ไม่ต้องแอบก็เห็น” ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก ตาสีน้ำตาลคู่คมมองปากเล็กที่สั่นระริก มือหนาเลื่อนมาประคองข้างแก้มใส

นักรบไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมเขาจึงเดินตามเธอขึ้นมาจากสระ มิหนำซ้ำยังอยากจูบเธออีกร้อยรอบ จูบเธอจนกว่าแสงจันทร์ที่ต้องใบหน้าเธอยามนี้จะหมดไป จูบจนกว่าแสงอาทิตย์ของวันใหม่จะขึ้นมา

คงเป็นเพราะเขาอยู่ในร่างสุนัขมานานจนเชื่อฟังสัญชาตญาณมากกว่าสมอง และสัญชาตญาณมันกำลังร้องบอกให้เขาจูบเธอจนกว่าจะพอใจ

“ถอยไปนะ...”

“ผมยังจูบไม่เสร็จ”

อลิสาปัดมือร้อนออกจากใบหน้า เธออยากออกไปจากตรงนี้เหลือเกิน นักรบไม่รู้หรืออย่างไรว่าเธอเขินจนจะมุดดินหนีได้อยู่แล้ว

“อย่ามาทะ....อื้อ...”

ไม่ทันที่อลิสาจะเอ่ยจบประโยค ปากเล็กก็ถูกปล้นจุมพิตอีกรอบ อลิสาตัวอ่อนยวบทันทีกับสัมผัสของนักรบ

คราวนี้มันไม่ได้อ่อนหวานเหมือนในน้ำอีกแล้ว สัมผัสนี้จากนักรบคละคลุ้งไปด้วยความพิศวาส อัดแน่นไปด้วยความดุดัน และเต็มเปี่ยมไปด้วยความร้อนแรง

...ร้อนเหมือนไฟแผดเผา...ร้อนจนเธอกลายเป็นเทียนหลอมละลาย

ขาเล็กไร้เรี่ยวแรงจนมือบางต้องเกาะเกี่ยวไหล่หนาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว ลมหายใจร้อนระอุของคนทั้งคู่เริ่มหอบใจถี่ขึ้นทุกขณะ ลิ้นร้อนคลี่เปิดกลีบกุหลาบอ่อนบางแล้วล่วงล้ำเข้าไปชิมน้ำหวานภายใน

นักรบล่อลวงเธอ ทั้งเรียกร้อง ทั้งดูดดึงเอาแต่ใจจนอลิสาพลาดตกบ่วงพิศวาส ลมหายใจทั้งคู่ถูกหลอมรวมเป็นลมหายใจเดียวกัน ลิ้นเล็กเคลื่อนไหวตามทำนองที่เขาสอนอย่างไร้เดียงสา

“อื้ม..”

แค่จูบของนักรบก็ทำให้เธอวาบหวิวสุดจะบรรยาย ทั่วทั้งร่างกายรุ่มร้อนไปด้วยกองเพลิงแผดเผา ท้องน้อยวูบวาบอย่างประหลาดแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ลิ้นร้ายไล้ไปตามแนวฟัน สำรวจโพรงน้ำผึ้งทุกซอกทุกมุมก่อนจะกลับมาขยับเกี่ยวลิ้นเล็กอีกครั้งอย่างรู้งาน

อลิสาแทบขาดใจตายกับความช่ำชองที่ได้รับ

จังหวะสอดส่ายรัดรึงไม่เหลือช่องว่างให้เธอได้ผุดขึ้นมาจากห้วงอารมณ์อ่อนไหว ฝ่ามือร้อนไล้เข้าไปในสาบเสื้อคลุมตัวใหญ่ อกคู่สวยถูกนักรบกอบกุมผ่านบราลูกไม้สีหวาน บั้นท้ายก้มกลึงส่วนล่างก็ถูกเขาบีบเค้นไม่ต่างกัน

“อ๊ะ..อื้อ”

ปากหยักผละออกแล้วไล้ลงมาตามคอยาวระหง ชายหนุ่มสูดกลิ่นกายของอลิสาเข้าไปเต็มปอดก่อนจะดูดเม้มผิวเนื้ออ่อนของเธอด้วยไฟราคะลุกโชน

“อาเรซ..อื้อ..” อลิสาขบริมฝีปากล่างที่บวมช้ำของเธอไว้เพื่อกลั้นเสียงครวญคราง

อกสวยเต่งตึงท้าทายมือหนา ยอดอกชูชันถูกหยอกล้อผ่านเนื้อผ้าแต่ยังคงได้รับไอร้อนแรงแผดเผาจากไฟพิศวาสไม่ต่างจากเปิดเปลือย

แสงจันทร์กระทบให้เห็นผิวขาวเนียนปรากฏเป็นรอยรักสีแดงช้ำเพิ่มทีละน้อย ขาแกร่งแทรกเบียดเข้ามาตรงกลางระหว่างขาเรียว กระโปรงสวยร่นสูงขึ้นจนเห็นต้นขาขาวนวลน่าสัมผัส

จมูกโด่งเป็นสันซุกไช้ซอกคอขาวพร่ำพรมจุมพิตไม่ห่าง ผิวเนื้อบอบบางถูกไรหนวดสากระคายขูดเป็นทางยาว

นักรบจูบขึ้นมาตามแนวคางของอลิสา ลิ้นร้ายเลียปากสวยเบาๆ ก่อนจะสูบวิญญาณเธออีกรอบอย่างเอาแต่ใจ นิ้วทั้งห้าที่บั้นท้ายงอนงามก็ไม่ยอมผ่อนแรงกดขย้ำแม้แต่น้อย ทั้งปากทั้งมือของเขามีแต่จะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

“อื้อ”

...ดุดันเหลือเกิน...

ร่างอรชรหวิวสะท้าน กายสาวร้อนผ่าววูบวาบ หัวใจดวงน้อยเต้นรัวเร็ว จมูกสวยหายใจถี่เนื่องจากแรงสูบฉีดหัวใจที่พุ่งขึ้นสูงเกินควบคุม ดวงตาของเธอพร่าเลือนจนมองร่างสูงไม่ชัด

ภาพตรงหน้ามืดดำและหมุนวน ขาสวยไร้แรงยืน มือน้อยทิ้งลงข้างตัว ไม่นานสติก็ดับวูบ

“อลิส!!!”

ความคิดเห็น