ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

แรกพบสบตา

ณ ประเทศไทย

“วันนี้แล้วสินะวันทำงานวันแรก เฮ้ออออออสู้ๆๆนะคะ มิ้ง”

เราพูดพลางให้กำลังใจตัวเอง เพราะมันเป็นงานที่ฉันรัก แต่งตัวเสร็จเราก็เดินลงมาข้างล่าง

“อ่าวลูกแต่งตัวเสร็จแล้วเหรอ มาๆทานไรก่อนเดี๋ยวจะหิวเอาน่า”

เป็นป๊าเราเองที่พูดขึ้น เราเดินมาหาป๊าที่กำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โต๊ะกินข้าว

“เดี๋ยวนี้ข่าวพวกมาเฟียเยอะจังนะ หนูไปทำงานก็ระวังด้วยนะลูกป๊าเป็นห่วง” ป๊าพูดพลางเอามือมาลูบหัวเราเบาๆอย่างเอ็นดู

 “ป๊าไม่ต้องเป็นห่วงมิ้งนะคะ มิ้งแข็งแรงจะตายไม่มีใครกล้ามาทำอะไรมิ้งหรอกคร่าาาา”.     ฉันพูดพลางตักข้าวต้มเข้าปากแล้วส่งยิ้มตาหยีๆให้ป๊า

 

“ดีแล้วหละป๊าจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงมาก เดี๋ยวเอารถคันใหม่ไปใช้นะลูก จอดทิ้งไว้เดี๋ยวมันพังเอานะ”. ป๊าพูดพลางเดินไปหยิบเอากุจแจรถมาให้เรา ใช่แกมันเป็นรถใหม่ที่ป๊าซื้อให้ต้อนรับที่เรากลับมาที่ไทย

 “อิ่มแล้ว มิ้งไปก่อนนะคะป๊า บายคร่าาา จุ๊บ จุ๊บ “.  เดินไปกอดป๊าพลางจุ๊บแก้มป๊าสองทีแล้วเดินไปที่รถ ก่อนออกรถเราหันกลับไปยิ้มสวยๆให้ป๊าที่ยืนอยู่หน้าบ้าน  “บายค่า “


บนรถ

“เดี๋ยวนะ ลืมไปรึป่าวว่าแกพึ่งมาอยู่ไทยได้ไม่ถึงอาทิตย์เองนะ “ บ่นพึมพำอยู่คนเดียวบนรถใช่!! เราอยู่ไทยนานก็จริง แต่ไปอยู่ต่างประเทศก็นานเหมือนกันน้า ไม่หลงหรอกน่าเชื่อสิๆ 5555


ณ บริษัท ของซันเซ

“นายครับ วันนี้เรามีประชุมที่ โรงแรม++ เวลา 09:30 นายจะไปเลยไหมครับ” เป็นลูกน้องมือขวาของซันที่เอ่ยขึ้นถามผู้เป็นเจ้านาย

“อืม.... เตรียมรถให้ฉันแล้วจัดการเอกสารทั้งหมดด้วยล่ะกัน”. ผู้เป็นนายสั่งออกมา ตอนนี้เขากำลังนั่งพักสายตาอยู่ที่เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ในห้องทำงาน

“ครับนายน้อย” ริวลูกน้องมือขวาเอ่ยกับผู้เป็นนาย ก่อนจะออกไปจากห้องเพื่อจัดการเตรียมทุกอย่างที่นายสั่ง

“รอนนายได้เรื่องอะไรบ้างไหมที่ฉันสั่งให้ไปสืบ “

เขาค่อยลืมตาขึ้นมาแล้วเอ่ยถามลูกน้องคนสนิทมือซ้าย ที่เขาให้ไปสืบเรื่องของ เฉิน ลี ซันและเฉิน คือคู่อริกันเพราะซันเคยถูก เฉิน ลี ลอบกัดซันเลยคิดจะแก้แค้น เลยสั่งให้ลูกน้องนั้นไปสืบว่าเฉินกำลังคิดจะทำอะไร


“ได้ความครับนาย วันมะรืนนี้พวกมันจะขนอาวุธเข้ามาฝั่งไทยครับ” รอนเอ่ยบอกเจ้านายแล้วก้มหน้า

“พวกนายเตรียมคนให้พร้อม เราจะไปขัดขวางการขนอาวุธมันให้มันรู้สะบ้าง ว่าอย่ามาเล่นกับฉัน”. ซันสั่งออกไปด้วยน้ำเสียบเรียบและเยือกเย็น.


“ครับนายน้อย” รอนรับคำสั่งแล้วเดินออกจากห้องทำงานไป.

“เมื่อแกเล่นงานฉัน แกก็จะได้รับรู้ถึงความฉิบหายที่จะตามมานะเฉิน”. ซันนั่งสถบฟันแล้วเอ่ยเสียงรอดไรฟันออกมาอย่างหน้าตาเอาเรื่อง ......................................

“หว่า....กว่าจะถึง รพ. อีกนิดแล้วสินะ เห้อการจราจรในไทยยังคงเหมือนเดิมนะ “ มิ้งบ่นคนเดียวบนรถหรูป้ายแดงที่จอดติดไฟแดงอยู่ เมื่อไฟเขียวรถคันหรูก็ค่อยๆขับออกไป แต่!! ออกไปได้นิดเดียวนะ เชี่ย!!มีรถคันหนึ่งขับปาดหน้ารถเรา เห้ย!ขับรถปะสาอะไรว่ะไม่ดูรึไงรึไม่มีตาห๊าาาา!! มิ้งตะโกนด่าตามหลังรถคันที่ปาดหน้ารถเธอ แล้วเธอก็ตัดสินใจขับรถตามมาจนมาถึง โรงแรม+++ แห่งหนึ่ง เธอจอดรถคันหรู ก่อนที่จะ ลงจากรถแล้วมุ่งหน้าไปหาคนที่อยู่ในรถคันนั้น

“นายครับมีรถคันหนึ่งตามเรามาจนถึง โรงแรมครับ” รอนเอ่ยขึ้น ผู้เป็นนายก็หันกลับไปดูก็เห็นสาวร่างบางกำลังเปิดประตูรถ กำลังเดินตรงมาที่รถของเขา

“นาย ลงไปเคลียร์ทีฉันไม่อยากเสียเวลา” ซันสั่งเสียงเรียบก่อนจะสวมใส่แว่นดำก่อนจะเปิดประตูแล้วก้าวเท้าลงจากรถเพื่อที่จะเข้าไปข้างใน โรงแรม แต่!!!! เขาโดนมือเล็กๆ ตวัดเข้าที่แขนแกร่งแล้วกระซากให้หันไป...................................................................


image


รูปซันเซกำลังจะเดินเข้าไปใน โรงแรม

แต่งสดคิดสด ขออภัยถ้าผิดพลาดไปนะคร่า

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านผลงานของออรี่นะฮะ

สัญญาจะสร้างสรรค์ผลงานให้ดีกว่าเดิม

นิยายทุกเรื่องออรี่แต่งออกมาจากความคิดและจินตนาการของออรี่ล้วนๆ

 

ใครที่ไม่ชอบแนวนี้ก็ไม่ว่ากันเนาะ ปล.อย่าดราม่าเรื่องนิสัยและบุคลิกของตัวละครนะคะ

เพราะออรี่ต้องการให้เป็นแบบนั้นเนาะ 

 

 ห้ามผู้ใดคัดลอกเนื้อหาของนิยายทุกเรื่องของฅนบนดอย 

ถ้าพบเจอจะดำเนินคดีตามกฎหมาย

 

(ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนิยายของออรี่นะคะ) 

เพจ : ฅนบนดอย/นิยายรักอีโรติก-นิยายรักวัยรุ่น

สามารถทักเข้ามาพูดคุยได้ที่เพจนะคะ

แต่งนิยายครั้งแรก 6 กรกฎาคม 2561 

#

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น