ขอบคุณที่ติดตามและเขามาอ่านนิยายของอริสนะคะ รักทุกคนค่ะ😘❤️

ดั่งใจบัญชา [EP19] แรงรัก NC++

ชื่อตอน : ดั่งใจบัญชา [EP19] แรงรัก NC++

คำค้น : มาเฟีย, รักดราม่า, แอ็คชั่น

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2561 13:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ดั่งใจบัญชา [EP19] แรงรัก NC++
แบบอักษร

บทที่ ๑๙ 

“ฉัน...รักคุณ” ควรถึงเวลาที่ต้องยอมรับความจริงสักที เธอยอมรับเสียงหัวใจของตัวเอง ยอมรับว่ารักผู้ชายที่ชื่อธาวิน ดั่งใจบัญชา...

“แน่ใจว่าคุณไม่ได้สับสน?” 

“ฉันแน่ใจ...ต่อไปนี้ฉันจะทำตามเสียงหัวใจของตัวเอง ในเมื่อหัวใจของฉันมันบอกว่ารักคุณ ฉันก็ยอมรีบมัน” ธาวินยิ้มออกมาด้วยความดีใจและหัวใจพองโต ในที่สุดเธอก็รักเขาจนได้

“ผมก็รักคุณ รักมากด้วย” ดาหลาอมยิ้มบางๆ เลื่อนใบหน้าเข้ามาจูบประทับริมฝีปากหนาเบาๆ แล้วผละออก ทว่าชายหนุ่มกลับรั้งใบหน้าของเธอเอาไว้ 

“อื้ออออ!” หญิงสาวส่งเสียงครางประท้วง เมื่อ

ธาวินเริ่มจูบหนักหน่วงขึ้น เขาบดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างหนักหน่วง ทั้งตวัดปลายลิ้นหนาควานหาความหอมหวานในโพรงปากบาง ทั้งใช้ฟันขบกัดกลีบปากล่างของเธอ แต่ก็ไม่แรกจนได้เลือด

“อ๊า~ ผมขอนะ” ร่างใหญ่ผละจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มในท่าเจ้าหญิง เขาพาเธอเดินมายังประตูห้องนอนที่อยู่ในห้องทำงาน เป็นห้องที่เขาใช้นอนพักผ่อนเป็นประจำหากวันไหนไม่กลับไปนอนที่คฤหาสน์

“คะ..คุณจะทำอะไร” ดาหลาเอ่ยถามอย่างตกใจ ก่อนที่เขาจะอุ้มเธอเดินเข้ามาในห้องนอนดั่งกล่าว พร้อมกับปิดประตูลงกลอนเสร็จสรรพ

เขาไม่ตอบแต่เดินตรงไปยังเตียงนอนใหญ่ขนาดห้าฟุต

ฟุบ!

ร่างของหญิงสาวถูกวางลงบนเตียงใหญ่อย่างแผ่วเบา ก่อนที่ธาวินจะผละตัวออกแล้วจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองด้วยความเชื่องช้า ราวกับว่ากำลังจะข่มขวัญเมียตัวน้อยก็ไม่ปาน

“คะ..คุณ...” ดาหลาเรียกชายหนุ่มเสียงสั่น พร้อมกับขยับตัวหนีเล็กน้อย หัวใจดวงน้อยเต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง แม้ว่าจะเคยร่วมรักกับเขามาแล้ว แต่มันก็รู้สึกกลัวอยู่ดี

“ผมไม่ไหวแล้วจริงๆ ผมขอนะครับที่รัก” เขาทนมาตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว จนตอนนี้ความอดทนของเขาขาดสะพึ้งก็เพราะเธอ

พอจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ขยับตัวขึ้นมาบนเตียงแล้วค่อยๆคลานเข่าเข้าไปหาหญิงสาว 

“คุณไม่ทำงานเหรอ?” หญิงสาวเปล่งเสียงกระเส่าประชิดกกหู เอียงหน้าหนีในตอนที่ริมฝีปากอุ่นแตะสัมผัสลงตรงแอ่งชีพจรเบาๆ 

“ทำ แต่ตอนนี้ขออยู่กับเมียก่อน ต้องการเมียมาก” เขากระซิบบอกเธอ ในขณะที่มือหนาทั้งสองข้างกำลังทำหน้าที่ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอออก

“อ๊ะ! อ่า! คุณ! ยะ..อย่า~” ใบหน้าสวยคมบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เมื่อธาวินฉกริมฝีปากลงมาทักทายยอดดอกบัวงามด้วยการตะโบมดูดดุนมันอย่างบ้าคลั่ง สัมผัสของเขากระตุ้นอารมณ์ปรารถนาของที่เคยหลับใหลให้ลุกฮือ ปากร้องห้ามตลอดเวลา ทว่าร่างกายกลับอ่อนระทวยตาม

“อื้อ! ยะ..อย่ากัด อ๊า~” คำห้ามปรามของหญิงสาวไม่มีผลใดๆต่อการกระทำของมาเฟียหนุ่ม เขาจับกดร่างบางให้นอนแผ่หลากลางเตียงพร้อมกับแทรกตัวเข้ามาตรงหว่างขาของเธอ 

“พร้อมนะ” ไม่ต้องรอคำตอบจากดาหลา มือแกร่งข้างหนึ่งชักรูดอาวุธร้ายขนาดเกินมาตราสองสามครั้งเพื่อเตรียมความพร้อม ขณะที่อีกข้างหนึ่งรวบสองแขนเรียวไว้เหนือศรีษะเพื่อไม่ให้เธอขัดขืน ใช้หัวเข่าดันเรียวขาสวยทั้งสองข้างออกกว้าง แล้วส่งอาวุธร้ายของเขาเข้าไปทักทาย

“โอ๊ย!” ร่างกายสั่นเทิ้มอย่างหนักเมื่อความเจ็บปวดตรงเข้าเล่นงานใจกลางความเป็นสาว ช่องทางรักฝืดเคืองที่มีน้ำหล่อลื่นชโลมพอประปลาย บ่งบอกชัดเจนว่ายังไม่พร้อมรับสึกหนัก

“เจ็บ~ ฉันยังไม่พร้อม” ธาวินถอดหายใจหนักๆ ก้มหน้าลงไปจูบประทับหน้าผากมนอย่างปลอบประโลม

“ไหน เรียวผมว่า ‘วิน’ หน่อย ผมอยากให้คุณเรียกแบบนี้” มุมปากหนายกยิ้มเจ้าเล่ห์ รอฟังเธอเรียกเขาตามที่สั่ง

“วะ..วิน”

ปั่ก! 

“กรี๊ดดด! วิน!” ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่างกายเมื่อธาวินกระแทกกระทั้นความใหญ่โตเข้ามาในความเป็นสาวอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อคืนไม่เห็นว่าเขาจะรุนแรงแบบนี้เลย 

*“*อ๊า~ แน่นมากที่รัก” เขากดแช่ไว้เช่นนั้น หวังให้ดาหลาได้ปรับตัวก่อน ริมฝีปากอุ่นพรมจูบไปทั่วดวงหน้าสวยคม ก่อนจะลากลงมาทักทายซอกคอขาวหอม ขบเม้มเบาๆสลับกับรุนแรงเพื่อสร้างรอยแสดงเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ

“ขยับได้แล้ว” สิ้นสุดคำพูดของดาหลาสะโพกสอบกันเริ่มขยับเข้าออกช้าๆ แต่กลับหนักหน่วงจนเธอแทบคลั่ง ความเจ็บปวดที่เคยมีถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านในเวลาต่อมา

ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก! 

“ซี้ดกด~ อู้~ อ๊ะ...อ๊ะ... อ๊า” ร่างบางกัดริมฝีปากของตัวเองเบาๆระบายความเสียวซ่าน พยายามดึงแขนทั้งสองข้างออกจากการเกาะกุมจนสำเร็จ

“อ๊า...อ๊า” สะโพกสอบสะบัดเข้าหาคนใต้ร่างอย่างบ้าคลั่ง ยิ่งได้ยินเสียงครางระงมจากปากเธอ ยิ่งรู้สึกกระสันจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้

“โอ๊ย! คุณ...วินฉันเสียว...อ๊ะ...อ๊ะ...ฉะ...ฉันต้องการมากกว่านี้” สะโพกสอบเร่งอัดกระแทกกระทั้นความใหญ่โตเข้าออกให้แรงตามคำขอของคนใต้ร่าง กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่นด้วยความเสียวซ่านไม่แพ้กัน

ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!

มือเรียวกำผ้าปูที่นอนแน่น กระดกสะโพกขึ้นลงตอบรับสัมผัสหยาบโลนของชายหนุ่ม เธอจะคลั่งตายอยู่แล้ว 

“อ๊า...อ๊า...เสียว...ซี้ด~ จะ..จูบผมที่...รัก จูบ” ดาหลาทำตามคำขอของอีกคนอย่างว่าง่าย ตวัดแขนเรียวยาวรัดลำคอหนาแล้วรั้งใบหน้าคมคายให้ลงต่ำ ก่อนจะประจูบกับเขา

จ๊วบ~ จ๊าบ จ๊วบ~

สองปลายลิ้นต่างขนาดตวัดเกี่ยวพันกันอย่างหนักหน่วง สองร่างหลับตาพริ้มรอรับสัมผัสเสียวซ่านที่ต่างคนต่างมอบให้แก่กัน สัมผัสที่เกิดจากความรักของทั้งสองฝ่าย

“อะ...อ๊าย! มะ..ไม่ไหว...แล้ว” หญิงสาวผละจูบออกในเวลาต่อมา สบตากับคนบนร่างอย่างหยาดเยิ้ม ภายในกายสาวขมิบตอดรัดความใหญ่โตถี่ๆ บ่งบอกว่าเธอใกล้จะถึงฝั่งฝันแล้ว

“วะ..วิน~ ฉันไม่ไหวแล้ว~” 

“อ๊าส์...ระ..รอผม...ด้วย...อ๊าส์...พะ..พร้อมกันที่รัก” ธาวินเร่งจังหวะการอัดกระแทกให้เร็วและแรงขึ้นเพื่อส่งตนกับคนรักให้ถึงฝังฝัน ทุกแรงส่งของเขามันส่งผลให้ส่วนหัวของลำเอ็นใหญ่ชนเข้ากับผนังมดลูกครั้งแล้วครั้งเล่าจนดาหลาต้องเกร็งหน้าท้องแข็งด้วยความจุกเสียดตรงท้องน้อย

ชายหนุ่มกระแทกอีกสี่ห้าครั้งติดๆ ก่อนที่ร่างกายของเขาและเธอจะกระตุกเกร็งถี่ๆแล้วทั้งคู่ก็จับมือกันเข้าสู่ห่วงอารมณ์สุดท้ายแห่งความรัญจวน

“อ๊าส์~/ อ๊าย~” 

ธาวินยันกายลุกขึ้นนั่งชันเข่า จับล็อกเอวคอดไว้มั่นพร้อมกับเด้งกายเข้าหาหญิงสาวอีกสองสามครั้งเพื่อรีดน้ำที่ยังคั่งค้างออกมาให้หมด เขาล้มกายนอนทับร่างบางนุ่มนิ่มเอาไว้แต่ไม่ได้ลงน้ำหนักทั้งหมดเพราะกลัวว่าเมียตัวน้อยจะหนัก

แค่ก~ แค่ก~ แค่ง~ 

สองร่างหอบหายใจถี่ๆเมื่อได้ปลดปล่อยอารมณ์ความเสียวซ่านออกมาจนหมด ดาหลาตวัดแขนเรียวกอดรัดลำคอหนาเอาไว้ ในขณะที่ธาวินฝังใบหน้าคมคายลงตรงซอกคอระหงอย่างเหนื่อยหอบ

“วิน” เอ่ยเรียกเขาเสียงพร่า เมื่อปรับจังหวะการหายใจได้แล้ว 

“หือ?” ธาวินผงกหน้าขึ้นมาเพื่อสบตากับหญิงสาว เขาขมวดคิ้วยุ่งเป็นเชิงถาม และค่อยๆถอดความใหญ่โตออกจากร่องสาว 

“ฉันอยากกลับบ้าน...กลับไปหาคุณพ่อ” 

“เฮ้ย~’’ ชายหนุ่มถอดหายใจยาว ก่อนจะพลิกตัวนอนลงข้างๆหญิงสาว เขาไม่ได้อยากจะขัดขวางเธอไม่ให้พบกับไพศาลผู้เป็นพ่อหรอกนะ แต่ถ้ากลับไปแล้วก็ไม่รู้ว่าไพศาลจะทำอะไรเธอบางหากรู้ว่าลูกสาวคบกับศัตรูอย่างเขา

“แน่ใจเหรอว่าอยากกลับไปหาเขา...คุณพร้อมจะเผชิญหน้ากับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้?” 

“อย่างน้อยๆฉันก็ได้ไปขอโทษท่าน” 

“แล้วถ้าเขาพูดอะไรให้คุณเปลี่ยนใจ คุณ...ยังจะทำเพื่อเขาต่อหรือเปล่า?” คำถามของเจ้าพ่อมาเฟียทำดาหลาถึงกับไปต่อไม่ถูก แต่ต่อมาก็หลุดยิ้มมุมปาก ขยับตัวเข้าไปกอดเขาไว้หลวมๆ 

“ถ้าฉันทำ คุณจะยอมตายเพื่อฉันหรือเปล่าล่ะ?” 

“สำหรับคุณผมให้ได้กระทั่งชีวิต” ดาหลายิ้มรับคำตอบของคนรักด้วยหัวใจพองโต ไม่เคยมีความสุขเท่านี้มาก่อนเลย

“ฉันไม่ทำให้ตัวเองเป็นหม้ายหรอก อย่าคิดมาก” ธาวินหัวเราะร่าให้กับคำพูดของเมียตัวน้อย นี้เธอจะร่ายมนต์ใส่เขาไปถึงไหน แค่นี้ก็รักก็หลงคนจะโงหัวไม่ขึ้นอยู่แล้ว

“นะวินนะ พาฉันกลับไปหาท่านทีนะ” 

“อืม...จะพาไป แต่คงต้องรอให้ผมเสร็จงานก่อน ส่วนคุณก็นอนพักผ่อนไปก่อนแล้วกัน” 

ฟอด~ 

“ขอบคุณค่ะ...ที่รัก” ใบหน้าสวยคมเลื่อนขึ้นไปฝังจมูกเรียวลงบนแก้มสากเป็นการขอบคุณ ธาวินอมยิ้มด้วยหัวใจที่พองโต ไม่ใช่เพราะเธอหอมแก้ม แต่เป็นเพราะคำที่เธอใช้เรียกเขาต่างหาก

ที่รัก...เมียเขาน่ารักชะมัด

“หิวยังครับ เดี๋ยวผมพาไปท่าน” 

“ไม่อ่ะ...เหนื่อย...อยากนอนมากกว่า” ไม่ว่าเปล่าแต่เธอยังปีนขึ้นมานอนบนอกแกร่ง ฝังใบหน้าสวยคมลงตรงซอกคอหนา

การกระทำของเธอเหมือนกับแมวน้อยขี้อ้อนก็ไม่ปาน ธาวินกดจูบลงบนกลุ่มผมน้ำตาลปนดำอย่างรักใคร่หวงแหน😚 มือหนาข้างหนึ่งเลื่อนลงไปตบก้นมนเปลือยเปล่าเบาๆ 

“ผมต้องทำงานนะครับ” 

“อื้อ~ ไม่เอาจะนอนกับวิน” 

“😊😘” 

“ห้ามไปไหนจนกว่าฉันจะหลับ เข้าใจไหม!” ดาหลากดเสียงต่ำหวังขู่อีกคน แต่ชายหนุ่มกลับมองว่ามันช่างน่าขำสิ้นดี 

“ครับผม” แต่ถึงยังไงหน้าที่คนรักเมียก็มาก่อนงาน เฮ้อ~ รักเมียต้องอดทน ยิ่งมีเมียเป็นนักฆ่ายิ่งต้องตามใจเมีย

.................................

ลองขัดใจดูสิ ได้เป็นหมันแน่

กว่าจะกล้าเขียนฉากนี้ ขอคนละเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจหน่อยไม่ได้เหรอ 😢

หากมีคำผิดหรือคำคาด หรือถ้าเนื้อหาดูงงๆต้องขออภัยด้วยนะครัช ;)

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว