ถ้าใจจะหื่น กี่หมื่นคำโปรย ก็...โอ้ย... ไม่จำเป็น!!

#6 : กล้วยหอมจอมซน (25%) (รีไรท์)

ชื่อตอน : #6 : กล้วยหอมจอมซน (25%) (รีไรท์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 200.2k

ความคิดเห็น : 446

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2564 11:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
#6 : กล้วยหอมจอมซน (25%) (รีไรท์)
แบบอักษร

 

# 6

กล้วยหอมจอมซน

เป็นอันรู้กันทั่วในหมู่ต้นสังกัดว่าบัดนี้คีตศิลป์ได้อาศัยอยู่ในคอนโดเดียวกับฟองสมุทร ซึ่งข้ออ้างของชายหนุ่มคือเขาบังเอิญซื้อห้องต่อจากเพื่อนโดยไม่รู้ว่านางเอกสาวอยู่ที่นั่น แม้เหตุผลฟังไม่ขึ้นแต่ทุกคนก็พร้อมใจกันปิดตาข้างหนึ่ง แสร้งเป็นไม่รู้ไม่เห็น

ภายในงานประกาศรางวัลซึ่งจัดในวันถัดมา คีตศิลป์ไปร่วมงานด้วยเพราะมีคิวว่างพอดี แม้จะไม่ได้รางวัลเพราะละครยังไม่ออน แต่เขาก็ถูกนักข่าวจับสัมภาษณ์คู่นางเอกสาว (ซึ่งกวาดมาสองรางวัล) นับเป็นการถูกรุมยิงคำถามครั้งแรกนับตั้งแต่เกิดข่าว ‘บูมบะละก้า’ ส่วนการแก้ข่าวย่อมปฏิเสธอย่างชัดเจน และภาพลักษณ์ของทั้งคู่ก็ดีพอที่ทุกคนจะเชื่อได้ไม่ยาก

ตอบไปขำๆ ว่าเป็นการโปรโมทละครเรื่องใหม่ ยิ่งมีน้ำหนักขึ้นไปอีก

“...สรุปแล้วฟองต้องเล่นละครกับเขาอีกเรื่องใช่ไหม...”

“ก็ใช่อะสิพี่เพลง นี่ฟองอุตส่าห์มั่นใจแล้วนะว่าเขาจะไม่รับบทนี้ แต่ไหงเปลี่ยนใจก็ไม่รู้”

“…คิงส์กับมาดท่านประธานผู้หลงตัวเอง ผู้หญิงคงกรี๊ดกันกระจาย...”

“แหม จะสู้ท่านประธานของพี่ได้เหรอ ฟองว่าไม่มั้ง”

เพลงพิณส่งเสียงคล้ายจะค้อนมาทางโทรศัพท์ วันนี้ฟองสมุทรโทรหาหล่อนเพราะได้ข่าวว่าหญิงสาวกำลังท้องอ่อนๆ หลังแสดงความยินดีก็เม้าท์ต่อกันอีก(ไม่)นิด เริ่มด้วยการที่นางเอกสาวเล่าว่าคีตศิลป์เพิ่งเซ็นสัญญารับละครเรื่องล่าสุด... คู่กับเธออีกแล้ว

ไม่รู้ว่าด้วยพล็อต เลิฟซีนค่อนข้างจัด หรือเพราะต้องไปถ่ายต่างประเทศกันแน่ เขาถึงได้ตอบรับทันทีที่ช่องถามว่าจะรับงานหรือไม่ กลายเป็นว่าหลังจากนี้เธอจะต้องออกกองกับเขาไปอีกเกือบเจ็ดเดือน เจอกันสัปดาห์ละสี่วัน (หรือมากกว่านั้น) แถมพักนี้เขารุกแรงขึ้นเรื่อยๆ

ราวกับปลดล็อกความเก็บกดออกมาเกินพิกัด

บอกจากใจจริง เธอยอมเป็นแฟนกับเขาได้ แต่เรื่องเซ็กส์... เธอยังทำใจไม่ได้

“พี่เพลง ฟองต้องไปแล้ว แค่นี้ก่อนนะคะ”

“...ฝากทักทายคิงส์ด้วยน้า...”

“ไม่ค่ะ”

“…โธ่…”

หลังวางสาย ฟองสมุทรรีบต่ออีกสายหนึ่งพร้อมเปิดประตูรถลงไปยังลานจอดรถรับส่งหน้าโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง คนพลุกพล่านซ้ำบางส่วนยังเหลียวมาทางเธอจนแทบคอเคล็ด ทว่าอาการสับส้นสูงอย่างร้อนรนแถมยังเอาโทรศัพท์แนบหูไปด้วยทำให้ไม่มีใครกล้าเข้ามากวน

“พี่ภา ตึกไหนนะคะ”

“…ตึกสอง รีบมาเร็วแก นาวมันจะคลอดแล้ววว...”

“คุณอิชย์เข้าห้องคลอดไปด้วยไปรึเปล่า”

“…เข้า แต่โดนหามออกมาละ เห็นเลือดเมียแล้วจะเป็นลม อยู่ไปก็ลำบากลำบนเขา...”

‘ณฐา’ ญาติที่อายุน้อยที่สุดในหมู่ชาวศิลานนท์คลอดก่อนกำหนดหนึ่งสัปดาห์ ตอนทราบข่าวเธอเพิ่งถ่ายแบบเสร็จ จึงทิ้งให้อลิยาเก็บของ ส่วนตนรีบเรียกคนรถให้มาส่ง ระหว่างทางรถติดต้องหาคนคุยด้วยเพราะตื่นเต้นหนักมาก 

ตึกสองอยู่ไม่ไกล ครั้นมาถึงหน้าห้องคลอด ญาติมิตรเกือบครึ่งร้อยที่มายืนลุ้นจนตัวโก่งก็เหลียวมาแล้วทักทายเธออย่างเป็นมิตร โดยเฉพาะคนบ้านสฤษดิ์ภักดีที่เป็นฝั่งสามีของณฐา หลายคนเป็นแฟนละครเธอ จึงขอถ่ายรูปกันวุ่นวายแม้จะเอาไปเผยแพร่ไม่ได้ หลังโดนรุมเสร็จ เธอก็เหลือบไปเห็นว่าที่คุณพ่อ

อิชย์นั่งหมดสภาพอยู่ข้างประตูเข้าห้องคลอด มีกัญญาคอยโบกยาดมให้

“หมอว่าไงบ้างคะพี่” เธอถามกุมภาที่เดินมาโอบคอให้เดินไปทางญาติรุ่นเดียวกันซึ่งยืนเกาะกันเป็นกลุ่ม(สละเก้าอี้ให้คนแก่) มีแดนไทยืนกดโทรศัพท์ยิกๆๆ

“ใกล้แล้ว เฮียขุนกำลังไลน์รายงานสดออกมาจากห้องสังเกตการณ์”

“ไลน์บอกพี่แดน?”

“เออ ลงกรุ๊ปบ้านมีหวังโทรศัพท์ค้างยับ ให้ไอ้แดนมันเป็นคนรับข่าวอะดีแล้ว”

“พี่ขุนไม่เกี่ยวแล้วเข้าไปได้เหรอ...”

“ใช้สิทธิ์ความเป็นหมอไงแก หมอที่ทำคลอดก็อาจารย์เฮีย ได้ไม่ได้ก็เข้าไปแล้...”

“น้องคลอดแล้วววว” แดนไทอุทานออกมา ถือโทรศัพท์กระโดดโลดเต้นไปด้วย “หลานเป็นผู้หญิง หลานสาวครับหลานสาว”

เพราะณฐาอุบเพศลูกไว้เงียบกริบ กระทั่งอิชย์ยังไม่ยอมบอก คนที่พอจะมีเวลาว่างจึงมาแออัดยัดเยียดรออยู่ตรงนี้ หลังสิ้นคำประกาศก็เฮกันดังลั่น(โดยเฉพาะคนที่ชนะพนัน) ร้อนพยาบาลต้องรีบเดินมาปรามให้อยู่ในความสงบ

จากนั้นก็แห่กันขึ้นไปรอแม่ลูกอ่อนบนห้องพักคนไข้ระดับวีไอพี รอส่องหน้าหลานกันคนละทีสองทีก็แยกย้าย

.

.

“หิววววว ใจ จะ ขาดดดด” ขนานฟ้าเอาคางเกยกับโต๊ะในระหว่างรอขนมชุดใหญ่ที่เพิ่งสั่งไป “ทำไมกลายเป็นของหวานอะภา ฉันบอกแล้วไงว่าอยากกินข้าวววว นี่เข้าเวรสองกะรวดเลยนา แถมต้องยืนผ่าในฟีลด์อีกเกือบสิบชั่วโมง”

“เสียงข้างมากไง เฮียบอกเองไม่ใช่เหรอว่าแพนเค้กร้านนี้อร่อย”

“ข้าวววววว”

“แซนวิชที่เขาทำให้พิเศษไม่ใช่ข้าวรึไง หยุดบ่น!”

หลังออกมาจากโรงพยาบาล พวกพี่ๆ ของฟองสมุทรก็ลงความเห็นว่าควรจะไปกินอะไรสักอย่างเพื่อฉลอง หวยจึงมาลงที่ร้านคาเฟ่สไตล์อเมริกันเจ้าประจำของขนานฟ้า สมาชิกหกคนเลือกโต๊ะใหญ่ติดประตูหลังซึ่งเป็นโซนที่คนไม่เยอะ สั่งกันแหลกลาญจนพนักงานจดแทบไม่ทัน ครั้นเอาออเดอร์ไปส่ง เจ้าของร้านก็เยี่ยมหน้าออกมาเพราะได้ยินจากลูกน้องว่ามีนางเอกคนดังมาเป็นลูกค้า

ไปตกลงกันอีท่าไหนไม่ทราบ ทั้งโต๊ะได้ส่วนลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์แลกกับการที่ฟองสมุทรต้องถ่ายรูปอาหารโปรโมทลงอินสตาแกรม ซึ่งกุมภาอนุญาตทันที โดยมีข้อแม้ว่าห้ามถ่ายติดหน้าทุกคนยกเว้นนางเอกสาว

หลังขนมกับอาหารมาเสิร์ฟครบ คนทั้งโต๊ะจึงแห่ไปนั่งกองกันอีกฝั่ง ถ่ายฟองสมุทรกับแพนเค้กซ้อนกันหกตั้ง ผลไม้ มิลค์เชคหลากรส และแซนวิชไส้อกไก่รมควันของขนานฟ้า

“ดีงาม” แดนไทกลับมานั่งข้างลูกพี่ลูกน้องสาวอีกครั้ง ชะโงกเข้าใกล้นิดนึงเพื่อดูรูปที่เธอกำลังปรับสี “มีน้องมีนุ่งเป็นดารามันดีงี้เอง พ่อหลามน่าจะมีอีกสักคนสองคน”

“อย่าเลยแก แค่นี้แม่ก็ปวดหัวจะตายชัก” กัญญาบ่นถึงดิษยาที่ตอนนี้อยู่ยุโรป จิ้มส้อมลงในแพนเค้กไปด้วย “แถมมีแล้วจะสวยจะดังเหมือนฟองรึเปล่า เด็กสมัยนี้ดันยากชะมัด ตั้งแต่รุ่นฟองมาก็ยังไม่เข้าตาสักคน รุ่นใหญ่บางคนก็กำลังจะเลิกรับงาน... นี่พวกฉันกำลังปวดหัวอยู่เนี่ย”

“ลองจัดรายการประกวดมะ” จอมทัพ อดีตหนุ่มวิศวะผู้ผันตัวเข้ามาเป็นหนึ่งในทีมบริหารของชาแนลโฟร์ว่า “เปิดรับสมัครสี่ภาค เฟ้นหานักแสดงคุณภาพ เหมือนเดอะฟ็อกที่หาตัวนางแบบไง มีเมนเทอร์คอยดูแล หาผู้ชนะแคมเปญ...”

“น่าสน แต่ต้องไม่ให้ซ้ำป่ะ เดี๋ยวถูกหาว่าลอกอีก”

“วีคหน้าลองเสนอเข้าที่ประชุมประจำเดือนสิ เผื่อมีไอเดีย...” กุมภาก้มลงกดโทรศัพท์ เห็นรูปที่อิชย์ถ่ายลูกสาวชัดๆ ลงไลน์กรุ๊ปบ้านก็ทำหน้าเคลิ้ม “...เอิงเอยน่ารักเนอะ พรุ่งนี้เลิกงานแล้วไปเยี่ยมอีกดีกว่า”

“เจ๊ต้องไปกาล่าการกุศลกับสาไม่ใช่เหรอ” กัญญาเตือนพี่สาว กุมภาจึงเบ้หน้า

“งานอวดเครื่องเพชรเถอะ แม่บ้านทหารม้าเพียบ”

รณกรสามีของกุมภาที่เพิ่งแต่งงานกันได้สักพักทำงานอยู่ในกระทรวงต่างประเทศ อายุน้อยแต่ตำแหน่งสูงเพราะความสามารถล้วนๆ เหตุผลหนึ่งเดียวที่เจ๊ใหญ่แห่งบ้านศิลานนท์ยอมสละโสดคือเขาปราบเธอเสียอยู่หมัด(แต่แอบมีตามใจบ้างตามประสาคนรัก) ชาครแทบไม่เรียกสินสอดด้วยซ้ำ

“อร่อย” ขนานฟ้าซึ่งนั่งอีกข้างของฟองสมุทรก้มหน้าก้มตายัดแซนวิชเข้าปาก ไม่พูดไม่จาจนหมดจานก็เงยหน้าขึ้น “ลดห้าสิบเปอร์เซ็นใช่มะ สั่งอีกได้ไหมวะฟอง”

“เอาสิคะ”

“อย่างเฮียต้องกังวลเรื่องเงินอีกเหรอ” กัญญาค่อนขอด “เวรเอกชนก็เข้า คลีนิคก็ทำ หุ้นในชาแนลโฟร์ก็มี งกชะมัด เก็บเงินไว้ขอสาวแต่งงานรึไง”

“เอ้า ไม่ใช่ว่ามื้อนี้ฟองเลี้ยงเหรอ...” คุณหมอหน้าตี๋ยกแขนพาดคอคนที่ไม่เคยพูดว่าจะเลี้ยง “...จะสั่งเลยต้องถามไง เกรงใจน้องสาวผู้น่ารักของแก...”

“นิสัยเสีย! ทีเมื่อก่อนละเห่อ เอะอะจะเลี้ยงแต่ฟอง เลี้ยงแต่ฟอง ไปรับไปส่งถึงกองถ่ายจนคนเข้าใจผิดไปทั่ว นี่ถ้าไม่รู้ซะก่อนว่าเป็นน้องสาวต่างแม่ของพวกเรา เฮียตั้งใจจะเต๊าะน้องจริงจังใช่...” กุมภาเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์เมื่อกัญญาที่นั่งข้างถองศอกส่งสัญญาณให้หยุดโวยวาย เสียงของหล่อนหายไปในลำคอเมื่อเห็นว่าใครเพิ่งเปิดประตูหลังเข้ามา

ซ้ำร้าย ดูเหมือนว่าคีตศิลป์จะได้ยินประโยคท้ายเต็มสองหูซะด้วย...

-----------------------

ชื่อตอนมันคืออะไร ไหนว่าเป็นผัก กล้วยไม่ใช่ผัก 55555555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว