ถ้าใจจะหื่น กี่หมื่นคำโปรย ก็...โอ้ย... ไม่จำเป็น!!

#5 : อาการหนักแล้วนะคะ (25%) (รีไรท์)

ชื่อตอน : #5 : อาการหนักแล้วนะคะ (25%) (รีไรท์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 184.8k

ความคิดเห็น : 352

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 12:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
#5 : อาการหนักแล้วนะคะ (25%) (รีไรท์)
แบบอักษร

 

//ทำหน้าโมโหหิวฟอง//

# 5

อาการหนักแล้วนะคะ

ฟองสมุทรไม่อ่านข้อความ

เธอทำเพียงพลิกโทรศัพท์ดูแวบเดียวแล้วก็วางคว่ำไว้บนตัก คีตศิลป์รู้สึกหงุดหงิด เขาสั่งโค้กใส่เลม่อนมาดื่มในขณะที่จุลเจษฎ์จัดเต็ม ครั้นจะส่งข้อความแกล้งก่อกวนคนที่แกล้งเมินต่อก็ไม่ใช่นิสัย จึงได้แต่นั่งเก็บอารมณ์ กระดกน้ำอัดลมขึ้นดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า ยกมือเท้าคางจ้องสี่นางเอกสาวที่เอาแต่เม้าท์มอยหัวเราะคิกคักกันไม่หยุด

คืนนี้นางเอกของเขาสวยจัดในชุดเสื้อเปิดไหล่สีขาวกับกางเกงยีนเอวสูงซีดขาดเน้นทรวดทรง ผมยาวตรงต้องคอยเสยขึ้นอย่างเซ็กซี่เป็นระยะ ตรงข้ามกับแก้มที่ดูเป็นก้อนนุ่มนิ่มเวลาเธอยิ้ม เธอเหลือบมองเขา แล้วก็หลบตาอีก ลาดไหล่ที่เปิดเปลือยผิวใต้แสงไฟสลัวทำให้เขานึกอยากหาผ้าไปคลุมไว้แล้วประกาศความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ เธอเป็นของเขา เขาเป็นของเธอ

จากนั้นก็ลากกลับห้อง ทำโทษด้วยวิธีพิเศษที่จะรู้กันสองคน...

ได้แค่คิดน่ะสิ

คีตศิลป์ยกแก้วขึ้นดื่ม ล้างภาพอันเย้ายวนออกจากใจ

ฟองสมุทรบอกเขาว่าวันนี้เธอต้องถ่ายทีวีซีโฆษณาตัวใหม่จนดึก ตอนแรกเขาคิดจะแวบไปเยี่ยมถึงกอง แต่มันคงประเจิดประเจ้อเกินไปในสถานการณ์ที่ถูกจับจ้องจากสื่อหลายสำนัก เพราะเธอบอกเขาว่าจะกลับถึงห้องตอนตีสอง เขาถึงได้ตอบรับคำชวนจากหนุ่มรุ่นน้อง

เธอบอกว่าถ่ายถึงดึก

กลับถึงห้องตีสอง

ก็ไม่ได้บอกนี่หว่าว่าจะมาดื่ม แล้วเขาไม่พอใจเรื่องอะไร?

สถานะของเขากับเธอตนนี้ยังไม่ชัดเจนด้วยซ้ำ จะแฟนก็ไม่ใช่ จะเพื่อนก็ไม่เชิง คุยกันทุกวันแต่ไม่ได้ลึกซึ้งเจาะจง เขาไม่เคยส่งข้อความที่ดูเป็น... ผู้ช้าย ผู้ชาย... ให้เธอ ทั้งที่สัมผัสกันก็แล้ว จูบก็แล้ว แต่ราวกับมีระยะห่างที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า เขารุก เธอถอย วนเวียนอยู่อย่างนี้

เขาให้เวลาเธอนับสัปดาห์ในการเตรียมใจ... คืนนี้ถึงคราวต้องตัดสินเสียที!

หนุ่มรุ่นน้องที่เริ่มกรึ่มเอียงหัวเข้าซบไหล่เขา เพ้องึมงำ

“พี่วีซ้วยสวย... ผมชวนพี่มาร้านนี้เพราะน้องเต๋อมันบอกมาว่าค็อกเทลเด็ด แต่ผมว่าอาหารตาเด็ดกว่าอีกพี่ ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอ พี่ว่าผมเล่นของสูงไปปะครับ หรือว่าผมควรทำตามหัวใจ...”

คีตศิลป์ผลักหัวรุ่นน้องออก หันไปมองด้วยสายตากึ่งตกใจ 

“นี่แกคออ่อน?”

“สองแก้วแล้วครับพี่”

“ผมสาบานว่าใส่คอนยัคผสมลงไปไม่เยอะ...” บาร์เทนเดอร์รีบบอก ชูนิ้วชี้กับนิ้วโป้งขึ้นบอกปริมาณที่แทบจะคีบถั่วลิสงคั่วเกลือได้ “...แก้วละเท่านี้”

คนมองกลอกตาในจังหวะที่สี่สาวสั่งเช็คบิลพอดี เขาจึงรีบควักเงินก่อนจะส่งข้อความเรียกรถให้มารับคนเมาง่ายกลับบ้านเช่นกัน ตอนแรกตั้งใจว่าจะมานั่งคุยเล่นตามประสาผู้ชาย แต่เอาไปเอามามัวแต่นั่งมองสาวทั้งคู่ หมดค่าเครื่องดื่มไปเป็นพัน แต่ก็ยังดีที่ไม่มีผู้ชายมาก้อร้อก้อติก ไม่งั้นมีหวังโต๊ะของสาวๆ คงมีเขากับจุลเจษฎ์เบียดเพิ่มไปอีกสอง

รุ่นน้องกวาดแขนกอดรัดคอเขานัวเนียขณะที่เหล่านางเอกที่กำลังจะเดินผ่านไปยังทางออก เขารีบเอี้ยวตัวแตะข้อมือฟองสมุทรไว้ทันพอดี จากที่เพียงส่งยิ้มทักทายตามประสาคนรู้จัก สาวๆ ทั้งหมดจึงต้องพลอยชะงักตามไปด้วย

“มาทำไมไม่บอก”

“งานเสร็จเร็ว แล้วมันกะทันหัน” คนถูกถามอธิบาย

“เหล้าก็แพ้ เกิดเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง”

จุลเจษฎ์ส่งเสียงเหมือนจะเห็นด้วย ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาซุกซบตรงหัวไหล่เขา ฟองสมุทรช่วยเขาดันตัวพระเอกรุ่นน้องไปซบบาร์ แล้วถือโอกาสนั้นชักมือเขาออกไปด้วย คีตศิลป์ยอมถอย แต่ไม่วายส่งสายตากังขา

“อาการหนักแล้วนะคะแก...” พลอยชฎาเดินเข้ามาโอบน้อง ค่อนแคะโดยสอดแขนกอดรอบเอวคอดบางเยาะเย้ย “...คืนนี้ฉันเป็นคนไปส่งฟองเองแหละ ไม่ต้องห่วงไม่ได้ดื่มแม้แต่หยดเดียว ตามออกไปทีหลังสักสิบห้านาทีนะ แค่นี้ฟองมันก็จะกรี๊ดสลบตบกับข่าวละ ถ้ามีคนถ่ายแกกับฟองข้างนอกได้มันคงกัดลิ้นตาย”

“บูมบะละก้าจริงเมื่อไหร่มาเล่าให้ฟังด้วยนะ อยากรู้อะ ฟองมันไม่ยอมเล่า” นลินนาราเสริม คนที่ไม่ยอมเล่าเหล่ไปมองหล่อน

“พี่เดียร์ บอกเลยว่ายาก” ฟองสมุทรหันกลับมาสบตาคีตศิลป์ เหมือนจะบอกเขาไปด้วย “ระดับฟองน่ะเหรอ แหม... ไม่เอาไม่พูดดีกว่า กลัวมีคนเสียใจ”

มันคล้ายประโยคสนทนาทั่วไปที่สองหนุ่มสาวใช้จิกกัดกันให้เห็นอยู่เรื่อย แต่อาการเหยียดยิ้มพลางเอียงคอของพระเอกหนุ่มนั่นล่ะที่ไม่ปกติ ดาวละออสังเกตได้ถึงบรรยากาศแปลกๆ จึงรีบต้อนแก๊งค์เห็ดนางฟ้าทั้งหมดไปทางบันได... อีกเหตุเพราะเธอไม่อยากอยู่ใกล้รุ่นน้องที่แนบหัวหนุนบาร์มองมาตาเยิ้มด้วย

“ไปก่อนนะคิงส์ พรุ่งนี้มีงานเช้าหลายคนเลย เจอกันงานวันมะรืน”

“ลาผมด้วยสิพี่วี...”

“อย่ามาพูดกับฉัน!”

ฟองสมุทรหลุดหัวเราะ ก่อนจะยิ้มจางลง ยกมือขึ้นบ๊ายบายเขาแบบให้เห็นกันสองคน ขยับปากแบบไม่มีเสียงว่า

‘ว้าย... นก...’

เขาแยกเขี้ยวตอบ สีหน้าเหมือนจะบอกว่าฝากไว้ก่อนเถอะ

 

-------------------------

 

ขยับปากนึกว่าจะบอกลาแบบโรแมนติก เปล่าเลย กวนลุงไปอีก น้องงงงงงง 555555

Time line ซีรี่ย์ผัก

​(แครอท ตะไคร้ และ.... หึ ความลับ)

 

สรวงสวาทเป็นเรื่องบ้านศิลานนท์จ้ะ

​ฟองนางไปโผล่แจมทุกเรื่องอะ ส่วนลุงคิงส์ก็ค่าตัวแพงเหลือเกินนน

ความคิดเห็น