email-icon facebook-icon Twitter-icon

เปย์เหรียญมาให้ด้วยยย555 // กดไลค์ก่อนอ่านด้วยนะจ๊ะ คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : show all : 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2561 23:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
show all : 5
แบบอักษร



หลังจากที่เจอประโยคเด็ด พี่ฉลาดครับ ของพี่ไทม์เข้าไปฉันก็ไม่ได้เจอนางอีกเลยจนตอนนี้2อาทิตย์แล้ว และไม่ต้องงงว่าฉันหายไปไหนหรือพี่ไทม์หายไปไหน ที่เราต้องห่างกันสักพัก ห่างกันสักพัก ไม่ใช่ล้ะ ที่ฉันไม่ได้เจอนางเลยเพราะตอนนี้เวลาคนนี้กำลังเก็บตัวเพื่อประกวดดาวคณะจ้าาาา ฉันไม่รู้ว่าพี่เขาเอาเกณฑ์อะไรมาตัดสินใจเลือกฉันเป็นตัวแทนสาขา แถมยังคู่กับไอ้แทนด้วย บันเทิงเลยงานนี้ ในใจฉันนี่แบบ ทำไมพี่ไม่เอายัยแทมมม เฮ้ออออ พูดไปเหมือนไก่เขี่ย คืออะไร้ว้ะ ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันคิดถึงพี่ไทม์สุดๆ นัดของเราวันเสาร์-อาทิตย์ก็ถูกยกเลิกไป


"เอ้าๆๆ ลูกสาวจะตกเวทีแล้ว สติค่าหนู"         เสียงพี่สาวร่างยักษ์ตะโกนขึ้นมาบนเวทีที่ฉันซ้อมอยู่ดังขึ้นดึงสติฉัน


"ค่าพี่ชาย"


"เดี๋ยวตบ ชายนี่ย่ะ"


"ฮ่าๆๆ ค่าาาาา"            ฉันชอบเวลานางเกรี้ยวกราดตอนที่มีคนเรียกนางแค่ชายอ่ะ


"เดินเก่งแล้วนี่"         เสียงไอ้แทนที่เดินเข้ามาพร้อมกับถุงขนมเต็มมือดังขึ้นจากทางประตู ตอนนี้ฉันเข้าอยู่ในห้องพักห้องนึงที่เขาจัดให้ ส่วนพี่ชายนี่เห็นว่าพี่ปี3เรียกไปประชุม ฉันลืมบอกใช่มั้ยว่าตอนนี้ฉันกำลังซ้อมเดินบนส้นสูง คือเรื่องมันเป็นแบบนี้แก ฉันไม่ชอบใส่ส้นสูงเพราะแค่นี้ก็สูงกว่าผู้หญิงทั่วไปด้วยแล้วอินี่ไม่ได้บอกรุ่นพี่ไงเพราะคิดว่าพี่เขาคงไม่ให้ใส่สูงหรอก แล้วพี่เขาก็ดันคิดว่าฉันใส่ส้นสูงได้ สรุปต้องมาซ้อมก่อนวันประกวด4วัน บันเทิงเลยทีนี้


"แน่นอนนี่ใคร เวฬิกา ผู้แข็งแกร่ง"         ฉันเดินเข้าไปใกล้ไอ้แทน ฮือออ ขนาดฉันใส่ส้นสูงเท่าตึกใบหยกแล้วระดับสายตาฉันยังอยู่แค่จมูกมันเลยอ่ะ


"จริงหรอ"          ไอ้แทนก้มหน้าลงมามอง ซึ่งมันทำให้สายตาของเราประสานกันพอดี ซาวน์เพลงเกาหลีมา ตึ๊ด ตือ ตึ้ด ตือ ไม่ใช่ล้ะ คือถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นบอกเลยว่าละลายตรงนี้แน่นอน แต่เสียใจนี่เวลาคนรักเดียวใจเดียว


"กวนละ"            ฉันเอามือผลักหน้ามันออกแล้ววงสวิงหันหลังให้มัน แต่วงผิดนิดหน่อยขาเลยพันกัน


"เห้ย"         แงงงง พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยด้วย ฉันหลับตาปี๋เพราะคิดว่าล้มแน่ๆ แต่เปล่าฉันไม่รู้สึกเจ็บก้นหรือร่างกายตรงไหน ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นก็เห็นว่าตัวฉันลอยอยู่แต่ขายังติดพื้นนะ สรุปคือตอนนี้ไอ้แทนมันกอดเอวฉันไว้อยู่


พลั่ก


"เห้ย ทำไรกันน่ะ"        เวรกรรมซ้ำซ้อน อิพี่ต้นมาจากไหนว่ะเนี่ย ฉันตกใจเลยหันไปผลักไอ้แทนออกแล้วเกิดอะไรขึ้น อิเวล้มไงค๊าาา ดีนะที่ใส่กางเกงน่ะ


"โอ๊ยย"

"เห้ย/เห้ย/เห้ย/เห้ย/เว"          ทำไมมีหลายเสียงว้ะ พอเงยหน้าขึ้นเท่านั้นแหล่ะ พ่อเทพบุตรแห่งทันตะของฉันมากันหมดเลย และคนที่ฉันอยากเห็นหน้าที่สุดก็มาด้วย


"พี่ไทม์~~"           โอ้โห บ้าผู้ชายไปอีก ฉันลุกขึ้นทันทีที่เห็นพี่ไทม์แต่ลืมว่าสภาพตัวเองเป็นแบบไหน


"โอ๊ยยยย งืออ"            ไม่พ้นขอแพลงแน่ๆอ่ะ


"เห้ย ระวังหน่อยดิ"           ไอ้แทนที่ยืนอยู่ใกล้ฉันเข้ามาประครองให้นั่งที่เก้าอี้ โฮฮฮ ขอบคุณมากเพื่อน


"ซุ่มซ่าม"          ใครว้ะ อิเวนี่หันควับเลยทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น สรุปคนพูดคือพี่ไทม์


"หนูไม่ได้ซุ่มซ่ามสักหน่อย"


"หรอครับ"          ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้นะ ฉันค้นพี่ไทม์ไปทีนึงก่อนจะสะบัดหน้าหนี เข้ คอแทบเคล็ด แล้วโมเม้นนี้คืออะไร เหมือนกำลังงอนแฟนเลยอ่ะ อิอิ


"มึงอยู่เงียบๆไปเถอะไอ้ไทม์"         ใช่พี่เดมพูดถูก แต่เดี๋ยวพี่มานั่งคุกเข่าตรงหน้าหนูทำไม ไม่ใช่แค่นั่งคุกเขาอะไรคือการมาจับข้อเท้าฉัน ไม่นะ  


"เจ็บมั้ย"            พี่เดมถาม โอ้ อยากบอกมากว่าเจ็บเพราะพี่จับนี่แหล่ะค่ะ


"ไม่ค่ะ"            ปากแข็งไปเถอะเดี๋ยวเท้ามึงจะบวมอิเวลา


"หรอครับ"


"โอ๊ยยย"           พี่โกรธอะไรหนูมั้ยเนี่ยยย


"ไหนว่าไม่เจ็บไง"


"มึงไปจับมันก็เจ็บสิไอ้สัส"            พี่ต้นได้พูดแทนหนูไปหมดแล้วค่ะพี่เดม


"ไปหาหมอ เดี๋ยวเท้าบวม"


"ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าเวไปเดี๋ยวพี่ชายนี่ด่า"


"ไอ้ชายนี่น่ะเมียไอ้ต้น เดี๋ยวให้มันเคลียร์"


"ไอ้สัสกูตบ"            คำพูดที่มาพร้อมการกระทำมันเป็นแบบนี้ พี่ต้นพูดจบปุ๊บฝ่ามืออรหันต์ก็ประทับลงที่กลางกระบาลที่เดมทันที


"มันเกรงใจไอ้หว้าเฉยๆหรอกเลยไม่จับมึงทำผัวน่ะ"


พลั่ก


"อร๊ายยยย สี่ยอดกุมารแห่งทันตะมาทำอะไรที่นี่"         เสียงเปิดประตูพร้อมกับเสียงแปดล้านหลอดของพี่ชายนี่ดังเข้ามาเรียกให้เราต้องหันไปดู พี่ชายนี่เดินเข้ามาพร้อมกับแก๊งส์พี่หว้า


"ผัวต้น คิดถึงจังงง"           เออ เชื่อพี่เดมล้ะ


"ไอ้ชายออกไป"


"ใจร้าย ชิส์ แล้วนี่มาทำอะไรย้ะ"


"มาเล่นเฉยๆ"           มาเล่น? ตึกบริหารกับทันตะนี่อยู่คนละฟากเลยนะ พี่จะคูลไปไหน จากนั้นพี่เขาก็คุยกันเรื่องต่างๆแต่ยังไม่ได้คุยเรื่องที่ขาฉันแพลง


"กูกลับก่อน"           ระหว่างที่เราคุยๆกันอยู่คนมึนก็พูดขึ้นแล้วเดินออกไปโดยที่ไม่ได้ฟังใครเลย เป็นอะไรของเขาอีก


"เออ ว่าจะถามตั้งแต่เข้ามาล้ะ ไอ้เดมทำไมแกต้องไปนั่งตรงนั้นแล้วไปขาน้องฉันทำไม"           โหพี่ชายนี่คะ ขาหนูแพลงจนจะหายแล้วค่ะ ทำไมเพิ่งมาถาม


"ขาแพลง"


"ห๊า!! ตายๆๆๆ แล้วมันเกิดอะไรขึ้น"          เหอๆๆ องค์แม่ประทับร่างแล้วค่ะ 


"หนูสะดุดขาตัวเองล้มค่ะพี่ชายนีี่"          ฉันยกมือสารภาพบาปกับพี่ชายนี่ก่อนจะได้สายตาพิฆาตกลับมา 


"แล้วจะหายทันมั้ยเนี่ยอีกแค่4วัน"           พี่ชายนี่ทำหน้าเครียดพลางถามขึ้นเสียงอ่อน ฮือออ พี่ข๋าหนูขอโทษษษษ


"ทันค่ะ แต่อาจจะขัดๆนิดหน่อย หนูโอเคค่ะพี่ชายนี่"           ฉันไม่อยากให้ทุกคนมีปัญหา ฉันจะรับปัญหานี้ไว้เอง เพราะปัญหาเกิดจากฉันอาจจะลำบากนิดหน่อย แต่โอเค


"ถ้าหนูโอเคพี่ก็โอเค พี่กลัวหนูจะเจ็บเพิ่มถ้าฝืนอ่ะ ไม่โอเคให้รีบบอกพี่จะได้รีบหาคนใหม่มาแทน ดีไม่ดีอาจจะเป็นแฝดเธอนั่นแหล่ะแทน"          ฉันไม่โอเคตอนนี้ทันมั้ย ฮ่าๆๆ พูดเล่น ฉันโอเคเว้ย สบายมาก 




ก่อนวันประกวดดาว-เดือน

ตึกคณะบริหาร 


"เอาละวันนี้พอแค่นี้ พรุ่งนี้สู้ๆนะ"            พี่ปีสามที่มาคุมการซ้อมครั้งสุดท้ายเพิ่มขึ้น พรุ่งนี้เป็นการประกวดรอบแรก จะมีการประกวด4รอบ รอบแรกจะโชว์ความสามารถทั่วๆไป รอบสองโชว์ชุด รอบสามโชว์จะเกี่ยวกับสาขาของตัวเอง รอบสี่อันนี้ฉันยังไม่รู้พี่เขาไม่ได้บอกเห็นว่าเป็นแบบนี้ทุกปีอ่ะ คะแนนก็จะมาจากกรรมการและรอบสุดท้ายที่จะมีให้โหวตอันนี้ฉันยังไม่รู้ลายละเอียดเท่าไหร่ รอดุเอาแล้วกันนะ


"ค่ะ/ครับ"          ฉันกับไอ้แทนพูดขึ้นพร้อมกัน พวกพี่เขายิ้มให้แล้วก็เดินออกไป ในห้องตอนนี้เหลือฉันไอ้แทน ยัยแทม ยัยหมวย กับพี่ๆปีสองอีก4-5คน 


"ตื่นเต้นง่ะ"         ฉันหันไปพูดกับยัยแทม 


"ใจเย็นๆ อย่าคิดมาก"         


"ฉันกลัวถ้าทำไม่ได้ล้ะ"         ตอนนี้ขาฉันหายแล้วแต่มันยังขัดๆอยู่ แต่ที่กังวลไม่ได้อยู่ตรงนั้น แต่มันอยู่ที่การประกวดเว้ย แล้วยิ่งฉันรู้มาว่าดาวสาขาการบัญชีนี่แบบนางเอกดาวรุ่งดีๆนี่เอง อิเวนี่ขี้ๆไปเลย


"ไม่ได้ก็ไม่มีใครว่าแกหรอก จะคิดมากทำไม"          นั่นสิเนอะ เฮ้อออ ฉันพยักหน้าให้พวกมันก่อนจะเลิกคิดแล้วคุยเรื่องอื่น เอ้อ ฉันลืมบอกที่นี่มีทั้งหมด6สาขา ฉันเรียนการจัดการธุระกิจระหว่างประเทศ 


ก็อกๆ


"ไงทุกคน"          เสียงเคาะประตูพร้อมกับเปิดเข้ามา ฉันหันไปมองก็เห็นว่าเป็นพี่รหัสสุดแค้นแสนรักของฉันเอง นี่ฉันเกือบจะลืมหน้านางไปแล้วนะเนี่ย ฉันเมินนางแล้วเล่นโทรศัพท์ในมือต่ออยากรู้ละสิว่าเล่นอะไรอยู่คุยกับพี่ไทม์จ้าาาา แต่เหมือนฉันคุยกับนางฝ่ายเดียวมากกว่า จะจีบคนมึนใจต้องแข็ง


"นนท์ หายไปไหนมา"            จำพี่น้ำตาลได้มั้ยเพื่อนพี่หว้าอ่ะ นางพูดแล้วก็เดินเข้าไปกอดแขนพี่นนท์ ฉันบอกแล้วว่านางเปรี้ยว ฉันแอบเบ้หน้านิดหน่อยก่อนจะยิ้มเหมือนเดิม


"เรื่องของกูมั้ย"           พี่นนท์พูดแต่ฉันไม่เห็นว่านางทำอะไรอยู่เพราะกำลังปวดหัวกับพี่ไทม์อยู่ 


"พี่ไทม์ อย่าลืมนัดเสาร์-อาทิตย์ที่เคยคุยกันนะ"

"พี่ลืมแล้วครับ"

"พี่ไทม์~~~~~"

"ครับ"

"พี่จะทำแบบนี้ไม่ด้ายยย"

"พี่ไปล้างห้องน้ำก่อนนะครับ"

อะไรคือไปล้างห้องน้ำ โอ๊ยยยยยย แล้วนางก็หายไปจริงๆ ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า ตอนนี้จะเที่ยงคืนแล้ว ยังไม่ได้นอนนนนน งานจะเริ่มตอน5โมงเย็น เดี๋ยวค่อยนอน 


"เว"          อิพี่นนท์เรียกจ้า อย่ามาเรียกกูววว 


"คะ?"         ตอบๆนางไปเหอะ พอฉันตอบปุ๊บนางก้เดินถือถุงอะไรไม่รู้เดินเข้ามาหาฉัน อ่อ ถุงขนมเซเว่น คิดว่าฉันจะเอารึไง เออ เอาไง หิว


"ขอบคุณค่ะ"         ฉันดึงเอาถุขนจากนางมาแต่นางไม่ปล่อย เอ้า ไอ้พี่นี่ พออารมณ์เริ่มเดือดฉันเลยปล่อยือจากถุงขนมเป็นจังหวะที่พี่นนท์ปล่อยด้วยพอดีถุงขนมเลยตกลงพื้น เค้กที่อยู่ในถุงเลยหล่นออกมา บรรยากาศที่มีเสียงคุยกันตอนนี้คือเงียบกริบ ฉันไม่ผิดนะเว้ย พี่นนท์อ่ะผิด


"ขอโทษค่ะ"           แต่ถึงยังไงฉันอายุน้อยกว่าฉันก็ต้องขอโทษ 


"ไม่เป็นไรๆ พี่ขอโทษที่แกล้ง เดี๋ยวพี่ไปซื้อมาให้ใหม่"


"ไม่เป็นไรค่ะ มันดึกแล้วด้วยพี่กลับบ้านเถอะ"            อีกอย่างฉันคงไม่มีอารมณ์กินอะไรแล้วแหล่ะดูสายตาพี่น้ำตาลที่นางมองฉันดิอย่างกับจะกินหัวฉันเข้าไปอยู่แล้วอ่ะ 


"โอเค งั้นเดี๋ยวพี่กลับก่อน พวกมึงกูกลับก่อน"          แล้วพี่นนท์ก็เดินออกไป พอพี่นนท์ออกไปทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือกลุ่มพี่หว้า นี่ฉันกำลังจะมีปัญหาใช่มั้ย 


"จะนอนนี่จริงๆใช่มั้ย ทั้งสองคนน่ะ"            ยัยแทมถามขึ้นเมื่อเห็นว่าเริ่มมีบรรยากาศแปลกๆ


"ใช่นอนนี่แหล่ะ"          ฉันตอบออกไปยัยหมวยก็พยักหหน้าตาม คือนางอาสานอนอยู่เป็นเพื่อนฉันเองแหล่ะ 


"งั้นเดี๋ยวฉันกลับก่อน ไอ้หมาแทนกลับงวงจะตายห่ายุแล้ว พี่ๆคะหนูกลับก่อนนะคะ"           แล้วยัยแทมก็ลากไอ้แทนออกไปเหลือแค่ฉันยัยหมวยกับพี่ๆ เวลาผ่านไปสักพักพี่ๆเขาก็ขอตัวกลับเหลือแค่ฉันกับยัยหมวย 


"นอนเหอะหมวย พรุ่งนี้มีงานช้างรอเราอยู่" 


"ไม่ใช่เรา เธอคนเดียว"


"โอเค ฉันคนเดียว เห้ออออ"




---------------------------------------------------------------------------------------------------


วันที่30ไม่มีขาดไม่มีเกินค่ะ  ขอโทษที่หายไปนานนนนนมากกกกก กลับมาแล้ว แต่ไรท์เปิดเทอมแล้วด้วยอาจไม่ได้มาบ่อยๆแต่จะพยายามมานะคะ 


วันนี้คอนเสิร์ตของวงผู้ไรท์ 

#2018MonstaxWorldTourTheConnectinBangkok    ไปส่องในทวิตได้นะ  




ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว