email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7: Hell is getting Closer

ชื่อตอน : ตอนที่ 7: Hell is getting Closer

คำค้น : ตำรวจ สงคราม

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 125

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2561 14:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7: Hell is getting Closer
แบบอักษร

Blood Metal: สงครามสองดินแดน

Home and Destiny

Chapter: VII

...Hell is getting Closer...

--------------------------------------------------------

คริสตศักราชที่ 1909

ณ เมืองเบอร์ลิน เยอรมัน มหาอำนาจสหพันธรัฐ

“นี้นาย....เป็นตัวอะไรกันแน่?” อเล็กซ์ถามสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของเขาด้วยความหวาดกลัว เจ้าสิ่งนั้นได้แต่ยิ้มไปเรื่อยๆและส่งยิ้มไปให้อเล็กซ์ที่นั่งหลังติดกำแพงอยู่ เจ้าสิ่งนั้นยกแขนข้างที่เป็นใบมีดขึ้นกำลังจะฟันลงไปที่ตัวของอเล็กซ์ อเล็กซ์เห็นดังนั้นจึงกลิ้งตัวหลบออกมาได้ทันและคว้าปืนของเพื่อนเขาที่หล่นอยู่บนพื้นขึ้นมากระหน่ำยิงจนหมดแม็ก...แต่เจ้าสิ่งนั้นก็ยังคงไม่สะทกสะท้านและยังคงเดินหน้าตรงเข้ามาหาอเล็กซ์ อเล็กซ์เห็นดังนั้นจึงพยายามจะวิ่งหนีออกจากหลืบแห่งนั้น แต่ทันใดนั้นเองเขาก็คิดขึ้นมาได้ว่า หากเขาออกไปจากหลีบแห่งนี้ตำรวจนายอื่นๆที่เดินลาดตระเวนอยู่ก็จะซวยไปด้วย ทันใดนั้นเองเขาก็หันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าสิ่งสิ่งนั้น อเล็กซ์ชักมีดออกมาและเขาคิดว่า ถ้าเขาฆ่ามันไม่ได้เขาก็ต้องตายไปเท่านั้น และอเล็กซ์ก็ทำหน้าสะอิดสะเอียนและนึกขึ้นอีกว่า “ขนาดปืนตั้งหลายกระบอกยังฆ่ามันไม่ได้เลย และมีดเนี้ยนะ!” แต่มันเป็นอาวุทสุดท้ายที่เขาเหลือเขาจึงต้องพึ่งมันจนถึงที่สุด ทันใดนั้นเองเหล่าตำรวจลาดตระเวนก็ได้เดินทางมาถึง อเล็กซ์เห็นดังนั้นจึงรีบตะโกนบอกตำรวจพวกนั้นทันทีว่าให้รีบหนีและเมื่ออเล็กซ์พูดจบเจ้าสิ่งนั้นก็ค่อยๆเดินออกมาจากเงามืดพร้อมกับใบหน้าที่ฉีกยิ้มให้พวกเขา ตำรวจต่างพากันตกใจและหยิบปืนที่สะพายอยู่ขึ้นมาประทับบ่าและเปิดฉากยิงทันที

ในขณะเดียวกันบนยอดตึกตึกหนึ่งในเมืองได้มีคนสองคนนั่งอยู่บนขอบดาดฟ้าและห้อยขาลงพร้อมกับคุยกันว่า “ของเล่นชิ้นใหม่นี้ทำงานดีนะว่าไหม...” ชายคนนั้นพูดด้วยสีหน้าอย่างยิ้มแย้มปนกับความสะใจ ชายอีกคนก็เลยตอบกลับว่า “ก็นะ...ท่านผู้นั้นอุส่าห์ประดิษฐ์ขึ้นมาเองเลยเชียวนะ” จากนั้นอีกคนก็พูดขึ้นว่า “ฉันชักรู้สึกสนุกๆขึ้นมาแล้วสิ...ถ้าอย่างนั้น ฉันขอไปรับตัวผู้โดยสารของเราหน่อยล่ะกัน” แล้วชายคนนั้นก็กระโดดลงจากตึกลงมา…

ในขณะเดียวกันทางตำรวจก็ยังคงช่วยกันยิงเจ้าสิ่งนั้นอยู่ แนวหลังก็คอมติดต่อกับศุยน์กลางเพื่อขอกำลังเสริม ร้อยโทแฮงค์และร้อยเอกอริซก็ได้เดินทางมาถึงและถามว่า “ไอ้นั้นมันตัวอะไรน่ะ?” หน่วยข้อมูลก็ตอบกลับว่า “ไม่ทราบครับ...แต่ตอนนี้ที่เรารู้คือ มันฆ่าไม่ตายครับ” แฮงค์ได้ยินดังนั้นและถามกลับว่า “ทำไมไม่ลองใช้ระเบิดดูล่ะ?” หน่วยข้อมูลเลยตอบกลับว่า “ไม่ได้ครับ! ทางการสั่งมาว่าห้ามทำให้เทืองเสียหายครับ! เพราะอาจจะมีประชาชนได้รับบาดเจ็บไปด้วย ก็เลย…” แฮงค์โกรธขึ้นมาทันทีและถามกลับว่า “ก็เลยห้ามใช้สิ่งที่อาจจะฆ่ามันได้สินะ! ตำรวจตายเท่าไหร่ก็ได้ขอแค่อย่าทำให้เมืองพังเป็นพอสินะ!” หน่วยข้อมูลทำหน้าจ๊อยและเงียบไป แฮงค์ที่อยู่ในอารมณ์โมโหจึงพูดว่า “ส่งโทรศัพท์มา!” หน่วยข้อมูลก็ยื่นโทรศัพท์ให้แฮงค์ และแฮงค์ก็พูดว่า “ต่อสายหากระทรวงด่วน…” หน่วยข้อมูลได้ทำการติดต่อไปยังกระทรวงโดยเร็ว เมื่อติดต่อสำเร็จแฮงค์จึงพูดขึ้นว่า “ขออนุญาติครับท่าน...ท่านน่าจะทราบเหตุการ ณ ตอนนี้แล้วนะครับ” กระทรวงจึงตอบกลับว่า “อ่า...ฉันทราบเรื่องแล้ว” แฮงค์จึงตอบกลับว่า “ขออนุญาติใช้ระเบิดด้วยครับท่าน…” กระทรวงตอบกลับว่า “ไม่ได้หรอก...เราเสียหายมากแล้วหลังจากเหตุการระเบิดทั้งสองครั้งที่ผ่านมา” แฮงค์จึงกล่าวตอบว่า “แต่ท่านครับ! ตอนนี้มีตำรวจบาดเจ็บและล้มตายเป็นจำนวนไม่น้อยเลยนะครับ และเจ้าสิ่งนั้นมันก็ฆ่าไม่ตายด้วยครับ! ได้โปรดอนุมัติการใช้ระเบิดด้วยครับท่าน!!” กระทรวงเงียบไปซักครู่และตอบกลับว่า “ได้...ทางเราเห็นพ้องตรงกันว่าสามารถใช้ระเบิดได้” แฮงค์ยิ้มและกล่าวตอบไปว่า “ขอบคุณครับท่าน” และแฮงค์ก็ยื่นโทรศัพท์ให้กับหน่วยข้อมูลและพูดว่า “แจ้งให้ทุกคนทราบว่าเราสามารถใช้ระ---” ในขณะที่แฮงค์กำลังพูดอยู่นั้น จู่ๆก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นจากข้างหลังของพวกเขา แนวหลังทุกคนต่างตกตะลึงกับเสียงนั้นและหันไปดูอย่างรวดเร็ว และสิ่งที่พวกเขาเห็นนั้นก็คือ...ชายคนนึงที่ทำการระเบิดตึกข้างหลังของพวกเขาและค่อยๆเดินทะลุช่องที่เขาระเบิดเอาไว้ออกมา ชายคนนั้นกล่าวว่า “อ่าวๆ กำลังสนุกกันอยู่เลยนิหน่า ให้ฉันร่วมด้วยคนสิ!” แฮงค์เห็นหน้าของชายคนนั้นแล้วจึงตกใจอย่างมากพร้อมกับพูดว่า “ชายคนนั้นคือ!!” แนวหลังทุกคนต่างตกใจในสิ่งที่เห็นและหยิบปืนขึ้นประทับบ่าและเล็งไปที่ชายคนนั้นทันที ชายคนนั้นทำหน้าตกตะลึงและยกมือขึ้นพร้อมกับพูดว่า “เห้ยๆ อย่างเอาของอันตรายแบบนั้นมาเล่นสิ ฉันกลัวนะ…” เมื่อชายคนนั้นพูดจบก็ฉีกยิ้มออกมาและพูดว่า “ซะที่ไหนกันล่ะ!!” เมื่อชายคนนั้นพูดจบเขาก็ใช้มือทั้งสองข้างตบเข้าหากันและก็เกิดแรงระเบิดขึ้นทันที

เสียงระเบิดนั้นทำให้แนวหน้าทุกคนต่างตกใจและเสียสมาธิกับเจ้าสิ่งที่อยู่ตรงหน้าและเจ้าสิ่งนั้นเมื่อเห็นช่องโหว่แล้วจึงกระโดดเข้าไปหานายตำรวจเหล่านั้นทันทีและจัดการสังหารตำรวจเหล่านั้น แนวหน้าเริ่มถอยหลังออกมาและตำรวจก็ถูกจัดการไปทีละคนๆอย่างช้าๆ เมื่อแนวหน้าถอยออกมาจนถึงแนวหลังต่างก็พบว่า แนวหลังนั้นถูกระเบิดจนพังยับพร้อมกับศพตำรวจแนวหลังจำนวนมากพร้อมกับชายคนนึงที่ยื่นอยู่ท่ามกลางศพตำรวจเหล่านั้นและชายคนนั้นก็พูดขึ้นว่า “เอาๆ ไหงแนวหน้าถอยลงมากันขนาดนี้ล่ะ?” แนวหน้าทุกคนที่เหลืออยู่ได้ทำการเอาหลังจนกันเป็นวงกลมและตำรวจนายนึงพูดขึ้นว่า “วันนี้จะเป็นวันที่เยอรมัน โอ๊ะไม่สิ! ต้องบอกว่าวันนี้จะเป็นวันที่โลกจะต้องจดจำพวกเราไปจนถึงวันสิ้นโลกเลย!” ทุกคนเริ่มเปิดฉากยิงทันทีแต่ทว่ามันไม่สวยหรูขนาดนั้น เมื่อกระสุนของพวกเขาเหลือน้อยเต็มที บ้างก็ไม่เหลือแล้วจึงทำให้การเปิดฉากยิงนั้นดำเนินต่อได้ไม่นานนัก เมื่อกระสุนหมดลงพวกเขาทุกคนจึงชักมีดออกมาและกระจายวงออกเล็กน้อยเพื่อทำการตั้งรับ เมื่อชายคนนั้นได้เห็นการกระทำนั้นจึงปรบมือและพูดว่า “สมแล้วที่เป็นตำรวจแห่งสหพันธรัฐ ใจสู้มากถึงแม้จะรู้อยู่แล้วว่าจะไม่ชนะก็ตาม…” จากนั้นอเล็กซ์ก็ตะโกนขึ้นว่า “หุบปาก! พวกเราสู้กันเป็นกลุ่ม ทุกคนคือครอบครัวที่พร้อมจะช่วยเหลือกัน หากทุกคนตายฉันก็จะตายด้วยเช่นกัน!!” ชายคนนั้นจึงยิ้มและพูดขึ้นว่า “ครอบครัวหรอ? ฉันก็เคยมีนะ แต่ตอนนี้ไม่ล่ะ...จัดการพวกมันเลย!!” หลังจากนั้นเจ้าสิ่งนั้นก็กระโดดพุ่งใส่ตำรวจเหล่านั้นทันที...

To be continue...

ความคิดเห็น