ถ้าใจจะหื่น กี่หมื่นคำโปรย ก็...โอ้ย... ไม่จำเป็น!!

#4 : คิดดีไม่ได้เลยค่ะ (100%) (รีไรท์)

ชื่อตอน : #4 : คิดดีไม่ได้เลยค่ะ (100%) (รีไรท์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 225k

ความคิดเห็น : 245

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 12:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
#4 : คิดดีไม่ได้เลยค่ะ (100%) (รีไรท์)
แบบอักษร

 

ล็อกเกอร์เหล็กคละไซส์เรียงสูงจรดเพดานห้องขนาดสองคูณสองเมตร มีกำแพงเพียงด้านเดียวเท่านั้นที่ไร้บานเหล็กเพราะต้องเว้นไว้สำหรับประตูกระจก บางล็อกกุญแจเสียบคาไว้ บางล็อกสามารถเปิดได้เพียงแค่สะกิดเบาๆ

ฟองสมุทรซึ่งวันนี้แต่งตัวสวยพริ้งเดินเข้าระหว่างช่องตึกแคบเล็กในทองหล่อ ไฟสะท้อนผนังเป็นสีแดงสลับขาว ปลายส้นสูงกระทบพื้นเป็นจังหวะ เธอเลี้ยวขวา ผลักประตูกระจกเข้าไปแล้วยืนมึนอยู่ชั่วครู่

นี่ทางเข้าผับแน่หรือ!

‘เดอะล็อกเกอร์รูม’ เป็นร้านนั่งดริ้งค์ลึกลับที่รู้จักกันเฉพาะกลุ่ม แค่หาช่องเข้าร้านก็ชวนสับสนทั้งที่ติดถนนใหญ่ ซ้ำยังมีห้องล็อกเกอร์เป็นด่านที่สอง เสียงเพลงแจ๊สลอยลอดออกมาจากข้างในทำให้รู้ว่ามาถูกที่ แต่เธอต้องเปิดเข้าทางไหน

หญิงสาวเปิดล็อกเกอร์บางช่องเพื่อหาปุ่มกด

แต่ไม่มี

เธอยกแขนขึ้นกอดอก จ้องไปรอบล็อกเกอร์ทั้งสามด้าน ใช้สมองดีกรีเกียรตินิยมเหรียญทองคำนวน แล้วก็เลือกเปิดล็อกช่องหนึ่งซึ่งอยู่ริมสุด ใช้มือสอดเข้าไปก่อนจะออกแรงเลื่อนล็อกเกอร์ทั้งหมดไปด้านข้าง

ในที่สุดประตูก็เปิดออก

มีล้อซ่อนอยู่ใต้เหล็กหนา ไม่งั้นลำพังแรงผู้หญิงตัวบางๆ คงเขยื้อนมันไม่ได้แน่ มีผ้าม่านกำมะหยี่สีแดงกั้นอยู่อีกชั้น ครั้นเธอตลบมันไปด้านข้าง แอร์เย็นก็ลอยฉ่ำออกมา พร้อมด้วยพลอยชฎาซึ่งยืนเท้าสะเอวเต๊ะท่ารอด้วยมาดนางแบบ

“เจอประตูไวกว่าที่คิดเยอะเลย เดียร์มันใช้เวลาตั้งสิบนาทีแนะ” หล่อนส่งยิ้มเป็นรางวัล

“ร้านอะไรเนี่ย” ฟองสมุทรบ่น เดินตามคนเลือกร้านไปข้างใน พลอยชฎานำเธอขึ้นชั้นสองซึ่งเป็นโซนที่เงียบและหรูหรา บาเทนเดอร์สามคนประจำอยู่หลังบาร์  เก้าอี้สตูลมีคนนั่งประปราย ส่วนส่วนแก๊งค์(เห็ด)นางฟ้านั่งพร้อมหน้าอยู่โต๊ะในสุด มีม๊อกเทลคนละแก้วในมือ

ไม่มีใครดื่มเหล้าเพราะรู้ว่าฟองสมุทรแพ้อย่างแรง

แต่ข้อดีของร้านแบบนี้... คือไม่มีคนมายุ่มย่ามเวลาส่วนตัวของพวกเธอหรือคอยเหล่มองอย่างไร้มารยาท ไม่ต้องเบียดเสียด ไม่ต้องคอยระวังว่าจะมีคนได้ยินเรื่องที่เม้าท์ เหล่านางเอกสาวทั้งหลายจึงสรรหาร้านแปลกๆ เพื่อนัดกันเสมอ บาร์เทนเดอร์เดินออกมาถามฟองสมุทรว่าเธออยากดื่มอะไรแบบไหน หญิงสาวจึงขอม๊อกเทลที่หวานอมเปรี้ยว เมนูไม่จำเป็นต้องดูเพราะรู้ว่าแต่ละร้านที่พลอยชฎาเลือกจัดเต็มเรื่องคุณภาพแน่นอน

“ข่าวแกโคตรดัง” นลินนาราทักเมื่อคนที่เด็กสุดในแก๊งค์เบียดนั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกัน เอนหลังชนผนัง “สยามสตาร์รายสัปดาห์ที่ออกเมื่อวานถึงกับกินที่หน้าหนึ่งไปครึ่งหน้า ไหนเหลามาซิ... ตกลงเรื่องจริงเป็นยังไง”

อาทิตย์ก่อนนับตั้งแต่คีตศิลป์ย้ายเข้ามาอยู่ห้องตรงข้าม... อุกอาจเล้าโลมเธอในห้องน้ำหญิง ซ้ำยังประกาศว่าจะทำอีก เธอก็ได้เจอเขาบ้าง แต่ไม่มีเวลาคุยกันเป็นส่วนตัวแม้แต่ครั้งเดียวเพราะชายหนุ่มคิวแน่นกลับดึกตีสองตีสาม ตื่นเช้าก็ต้องรีบไปทำงาน... ข่าวว่ามีโฆษณาและนิตยสารหลายตัวที่จ่อรอ

ไอ้ที่เจอเขาบ้าง... ก็ตามงานอีเว้นท์ คนเต็มไปหมด จะให้คุยยังไง

เขาเริ่มกลับมาไลน์คุยกับเธออีกครั้ง (หลังโทรศัพท์เธอเปียกน้ำจนต้องซื้อเครื่องใหม่ ดีที่สำรองข้อมูลไว้ตลอด) ทว่าไม่มีใครกล่าวถึงเรื่องที่เกิดขึ้น หรือพยายามคุยอะไรที่เครียดกว่าคำว่า วันนี้กินข้าวรึยัง งานเยอะไหม เหนื่อยไหม ซึ่งก็ดีแล้วเพราะเธอไม่อยากทิ้งหลักฐานเอาไว้ เกิดไลน์หลุดขึ้นมาจะยุ่ง... เพราะแค่นี้ยังยุ่งวุ่นวายจนนักข่าวติดต่อมาไม่เว้นแต่ละวัน

ลือหึ่ง พระเอกหน้าหวานย่องบูมบะละก้านางเอกคู่จิ้นร่วมค่าย งานนี้ไม่ธรรมดาเพราะมีดีกรีเป็นถึงซุป’ตาร์ทั้งคู่

หลังสับขาหลอก ปฏิเสธเสียงแข็งว่าไม่ได้มีอะไรก๊านนนน อะไรกัน!!! วันนี้มีขาเม้าท์เผ่าเผือกฟันธงแล้วว่าเห็น ‘พระเอก ค.’ แอบย่องเข้าคอนโด ‘นางเอกสุดชิค’ ที่เจ๊ไม่กล้าเอ่ยชื่อย่อเพราะทั้งวงการมีแค่คนเดียว! หายต๋อมเข้าไปนานสองนาน กว่าจะรู้ตัวก็ฟ้าสาง แบบนี้คงไม่ได้เล่นขายข้าวแกงกันหรอกค่ะคุณขาาาา ’

หลังเพจใหญ่ในเฟซบุ๊คที่ชื่อ ‘ตกเตียงดารา’ โพสข่าวได้เพียงสิบนาที คอมเม้นท์ของขาเผือกก็ถล่มทลายชนิดขึ้นระดับวินาทีต่อวินาที มีคนขุด มีอ้างวงใน จนลือหึ่งไปไกลว่าพระเอกหน้าหวานคือคีตศิลป์ ส่วนเธอ... ทั้งวงการมีแค่คนเดียวที่ใช้ชื่อเล่นนำหน้าด้วยตัว ฟ.

แต่เธอรู้ดีพอที่จะปฏิเสธการให้ข่าวทางโทรศัพท์ เพราะยิ่งสัมภาษณ์เรื่องยิ่งลุกลาม

ป่วยการจะบอกคนอื่นว่าบังเอิญ(จงใจ)อยู่คอนโดเดียวกัน พูดไปคงไม่มีใครเชื่อ ส่วนเรื่องบูมบะละก้า... จนฟ้าสาง... แม้จะมีเค้าความจริงอย่างไม่อยากยอมรับ แต่การเติมกะปิน้ำปลานั้นเกินจริงไปไกลลิบ

ทั้งโต๊ะมองมาอย่างอยากรู้อยากเห็น เพราะแต่ละคนไม่เคยมีความลับระหว่างกัน

ฟองสมุทรถอนหายใจ “ไม่ได้บูมบะละก้า เขาไม่เคยเข้าห้อง”

“แล้วอะไร” นลินนารายกข้าวเกรียบกุ้งขึ้นเล็ม หล่อนสวมเสื้อกันหนาวกางเกงวอร์มสีพาสเทล ไม่เข้ากับบรรยากาศแต่ก็พอไหวเพราะเป็นคอลเล็กชั่นแพงแรงที่สปอนต์เซอร์จัดมา “พี่บุ๋งบอกว่าเห็นรถคิงส์ในคอนโดเธอ ยืนยันว่าจำไม่ผิดหรอกทะเบียนประมูลเลขตัวเดียวขนาดนั้น”

คนถูกถามอยากจะร้องไห้

“เขามาซื้อห้องตรงข้ามอยู่”

“ฮะ” คราวนี้สามสาวที่เงี่ยหูฟังอุทานออกมาพร้อมกัน “ห้องตรงข้าม? เพื่ออะไร? ตามจีบ? ตามรังควาน?”

บอกไปใครก็รู้ว่าทั้งคู่ทะเลาะกันไม่หยุดตั้งแต่คีตศิลป์กลับมาจากต่างประเทศ คนอื่นเดาว่าด้วยแรงอาฆาตแค้นที่ถูกฟองสมุทรสลัดรักจนต้องวางฟอร์มเก๊กเถื่อน แต่คนที่สนิทมานานต่างรู้ว่านางเอกสาวยังรัก... และอาลัยอาวรเขามากแค่ไหน

“ทุกอย่างเลย” เธอสารภาพ “เขาอยากรีเทิร์นก็เลยเข้ามาใกล้ ไลน์หาทุกวัน...”

“ลงทุนหวังผลสุดๆ” ดาวละออยกแก้วขึ้นจิบ “เออ ไอ้เราก็นึกว่าจะแก้แค้น เห็นช้ำรักหนีไปไกลขนาดนั้น”

“นี่ชีวิตคนปะแก จะต้องมีแก้แค้นดุเดือดพีคขึ้นลงเหมือนละครเพื่อ แถมฟองเป็นฝ่ายบอกเลิก คิงส์มันจะมาตามตื๊อง้อขอคืนดีมันแปลกตรงไหน...” นลินนาราแย้ง ก่อนหันมาหาน้องคนเล็กของกลุ่ม “...เออถามจริง คิงส์มันมีอะไรไม่ดีแกถึงได้ทำกับมันขนาดนั้น หน้าก็หล่อ นิสัยก็ไม่แย่ แถมยังไม่เจ้าชู้ แกหาพระเอกดีๆ แบบนี้ในวงการแทบไม่ได้แล้วนะโว้ย แถมยังทิ้งเขาเอง มานั่งร้องไห้เอง ถ้าฉันไม่เคยเห็นแกในเวอร์ชั่นเห็ดนางฟ้าปกติ ฉันว่าแกต้องเป็นพวกจิตเภทเสพติดมาโซคิสต์แหง”

เคยมีใครสักคนนิยามไว้ว่า ‘พวกตัวร้ายในชาแนลโฟร์น่ะนิสัยดี... ตรงข้ามกับ...’ เพราะพระเอกหลายคนชอบถือวิสาสะตอดเล็กตอดน้อย จับมือถือแขน เหยียบหัวคนอื่น ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษสักนิด ตรงข้ามกับภาพลักษณ์อันดีงามยามอยู่ต่อหน้าแฟนคลับ

แต่สำหรับคีตศิลป์ ฟองสมุทรอยากเถียงใจจะขาดว่าที่พูดทั้งหมดก็จริงอยู่ ทว่าต้องเสริมออพชั่นเรื่องความหื่นไม่เลือกสถานที่เข้าไปด้วย ผิวเธอยังไม่หายช้ำ ระบมอยู่หลายวัน แค่คิดแก้มนวลก็ซับสีชมพู

“คุยกันเรื่องอื่นได้ไหม” เธอหันไปยังดาวละออง “น้องโซ่ที่มาจีบพี่อะ ถึงไหนยังไง...”

พูดไม่ทันจบ คนถูกถามก็ตีหน้าสยดสยอง

“อย่าพูดถึงไอ้เด็กนั่น”

“เอ่อ... โอเคค่ะ”

บาร์เทนเดอร์นำแก้วของฟองสมุทรมาเสิร์ฟ เธอยกขึ้นชิม ส่งเสียงออกมาอย่างถูกใจ

“ฉันเห็นคอมเม้นท์แฟนคลับแกด้วยว่ะฟอง” พลอยชฎาที่ก้มลงเช็กข่าวในโทรศัพท์มือถือบอก “ไม่สิ เมนชั่นใต้ข่าวในทวิตเป็นพันเลย

‘คิดดีไม่ได้เลยค่ะ คิดดีไม่ไหวแล้วค่ะ สนมอย่างอิชั้นยินดีกับคิงส์ควีนของเราเหลือเกิน’

... ‘

แฟนคลับลั่น ถ้าเป็นเรื่องจริงจะถวายไข่ต้มหมื่นฟอง บนรอมาห้าปีถึงเวลาสักที’ ... ‘ไม้พายขาดตลาด เรือแจวเต็มคลอง เรือยอร์ชไม่มีที่จอด’

แฟนบ้านคู่แกนี่รวยแท้”

“ชงเข้มข้นกว่านี้ก็ชาตราศอก...” นลินนาราพูดไม่ทันจบ ก็ถองเข้าตรงสีข้างฟองสมุทรอย่างแรง “โอ๊ะ... โลกกลม พรหมลิขิต บอกชั้นทีว่าแกไม่ได้ไลน์บอกเขา”

คีตศิลป์กำลังเดินขึ้นมาบนชั้นสอง ขาชะงักเมื่อสบตากับคู่จิ้นที่กำลังเป็นข่าวจนคนที่เดินตามมาชนเข้าเต็มแรง

“พี่คิงส์ อย่าเบรกกะทันหันสิครับ”

“โทษที”

จุลเจษฎ์โผล่หน้าออกมาเพื่อดูว่ารุ่นพี่หนุ่มที่ชวนมาดื่มหลังทำงานคืนนี้กำลังมองอะไร ก่อนจะตาวาววิบวับเมื่อเห็นใครบางคน เขาส่งยิ้มให้เจ้าหล่อน แต่ดาวละอองกลับสะบัดหน้าหนี

“โอ้พี่วีนัสของผม เราไปนั่งโต๊ะนั้นได้ไหมครับพี่คิงส์”

“ไหนบอกว่ามีงานไงวะ...”

“ครับ?”

“นั่งบนสตูลเหอะ...” คีตศิลป์หันไปเอ่ยกับรุ่นน้อง ก่อนจะเลือกเก้าอี้ที่สามารถนั่งสบตากับฟองสมุทรได้ตลอดเวลา “...ไปกวนยัยวีตอนนี้แกแห้วแน่ไอ้โซ่ จะจีบสาวมันต้องค่อยเป็นค่อยไปเว้ย”

จุลเจษฎ์เชื่อฟังแต่โดยดี ในขณะที่หนุ่มนักแสดงซีรี่ย์วัยรุ่นดาวรุ่งไต่ขึ้นเก้าอี้แล้วเริ่มคุยกับบาร์เทนเดอร์ คนที่เริ่มมีอารมณ์เคืองนิดๆ ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความ

‘คืนนี้กลับด้วยกันนะเธอ’

-------------

จะกลับไปทำอะไรอะเธอ จะกลับไปบูมบะละก้าใช่ไหมเธอ ฉันรู้ ฉันมองตาเธอก็รู้แล้ว

 

ปล. เดอะล็อกเกอร์รูมมีอยู่จริงในทองหล่อ ใครสนใจชั้นไม่สามารถชี้พิกัดได้

เพราะโดนหลอกไปเหมือนกัน 55555 ตามหาเอาเองนะคะ

ความคิดเห็น