ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Omega Special 1

คำค้น : Yaoi, NC, 18+, SM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2561 20:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Omega Special 1
แบบอักษร

 Omega Special 

Family 1


          “จะไปบ้านผมงั้นเหรอครับ?” อาเชอร์ถามย้ำขึ้นเมื่อสเวนบอกว่าต้องการที่จะไปบ้านของเขาที่ต่างเมืองในวันหยุดสุดสัปดาห์นี้


          “ใช่...กูอยากไปเจอแม่มึง”


          “ทำไมเหรอครับ? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” อาเชอร์ยังคงทำหน้าสงสัยไม่หาย


          “มีสิ...ทำลูกเขาท้องแบบนี้ ก็ต้องไปขอไม่ใช่หรือไง?” คำพูดของสเวนทำให้อาเชอร์หน้าขึ้นสีทันที


          “ขะ...ขอเขออะไรกันล่ะครับ”


          “หึๆ ก็มึงตกลงที่จะแต่งงานกับกูแล้วนี่ ก็ต้องทำให้มันถูกต้อง รับรู้ทั้งสองฝ่าย”


          “แล้ว...เอ่อ...ทางบ้านของคุณ?”


          “รอเขากลับจากฝรั่งเศสกูจะพามึงไปเจอเขา” เขาที่สเวนหมายถึงก็คือพ่อของเขานั่นเอง ความจริงสเวนเองก็จัดการเองได้อยู่แล้วเรื่องนี้ แต่เพื่อการรับรู้ทั้งสองฝ่าย เขาต้องพาอาเชอร์ไปเจอพ่อ แล้วคุยเรื่องแต่งงานด้วย เขาไม่รู้หรอกนะว่าพ่อของเขาจะว่ายังไง แต่แน่นอนว่าพ่อของเขาไม่รังเกียจโอเมก้า ก็นะ...ก็พ่อของเขามีคู่ควงเป็นโอเมก้าตั้งหลายคนนี่นา ส่วนเรื่องคู่แห่งโชคชะตา เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกคนใช่หรือไม่ หรือต่อให้ไม่ใช่เขาก็ไม่สนใจแล้ว คำว่าคู่แห่งโชคชะตามันไม่ได้สำคัญเกินกว่าความรู้สึกของเขาและอาเชอร์หรอก


          “จะดีเหรอครับ?”


          “ดีสิ มึงต้องเจอเขาในฐานะลูกสะใภ้” คำพูดของสเวนทำให้อาเชอร์หน้าขึ้นสีอีกครั้ง ให้ตายสิ...พอได้ยินคำว่าลูกสะใภ้ตรงๆ แบบนี้ มันก็ใจสั่นแปลกๆ แฮะ


          “งื้อออ คุณว่าไงผมก็ว่างั้นก็ได้ครับ” สเวนยกยิ้มกับคำตกลงของร่างบาง


          “แน่นอนสิ เพราะกูไม่ยอมให้มึงปฏิเสะอยู่แล้ว”...วันหยุดสุดสัปดาห์...สเวนขับรถพาอาเชอร์มายังบ้านของอีกคนตามที่ได้บอกไว้ ซึ่งอาเชอร์ก็ได้โทรบอกผู้เป็นแม่ไว้ล่วงหน้าแล้ว เพียงแต่ไม่ได้บอกว่ามีเรื่องสำคัญอะไร แม่ของอาเชอร์เองก็งงๆ เพราะใกล้จะเปิดเทอมแล้ว ทำไมอยู่ๆ ลูกชายก็กลับบ้านกะทันหัน


          “มากันแล้วเหรอ...อ้าว คุณสเวน” แม่ของอาเชอร์ทำหน้าตกใจนิดๆ ที่เห็นว่าสเวนมากับลูกชายของตัวเองด้วย


          “สวัสดีครับ” สเวนยกมือไหว้แม่ของอาเชอร์อย่างมีมารยาททันที


          “เอ่อ...ค่ะๆ เป็นยังไงมายังไงคะเนี่ย? หรือว่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” แม่ของอาเชอร์ถามด้วยความสงสัยทันที อาเชอร์กัดปากนิดๆ ก่อนจะหันไปมองหน้าสเวน มือหนาเอื้อมมาจับมือบางเอาไว้ก่อนจะเป็นฝ่ายตอบคำถามแม่ของอาเชอร์


          “ใช่ครับ มีเรื่องสำคัญครับ”...


          “ท้องเหรอคะ?” หลังจากที่สเวนพูดเรื่องสำคัญจบ แม่ของอาเชอร์ก้อึ้งไปหลายนาทีก่อนจะอุทานขึ้นอย่างตกใจ


          “แม่ครับ คือ...”


          “เดี๋ยวนะๆ แม่ขอตั้งสติแปบ” แม่ของอาเชอร์พูดห้ามลูกชาย ซึ่งท่าทางของแม่ทำให้อาเชอร์อดที่จะกังวลไม่ได้ แหงแหละ...อยู่ๆ ก็กลับบ้านมาบอกแม่ว่าท้อง เลยไม่ได้เรียนแล้ว แล้วไหนจะเรื่องแต่งงาน ให้ตายสิ...เขาทำให้แม่รู้สึกผิดหวังหรือเปล่านะ ทั้งๆ ที่ตั้งใจจะไปเรียน แต่แล้วก็...


          “ผมรู้ครับว่าเรื่องนี้มันทำลายอนาคตของอาเชอร์ แต่ผมก็พร้อมรับผิดชอบ” เป็นสเวนที่พูดขึ้น


          “ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ...แต่ที่ตกใจคือ...จริงเหรออาเชอร์ อาเชอร์ท้องเหรอ? ตายแล้ว แม่จะหลานเหรอ แม่อึ้ง ตกใจ ดีใจไปหมดแล้ว” ท่าทางของผู้เป็นแม่ทำให้อาเชอร์อ้าปากค้างอย่างงุนงงทันที


          “นะ...นี่ไม่ได้โกรธเหรอครับ?”


          “โกรธอะไรกันล่ะ ตายแล้ว...ตื่นเต้นจังเลย แล้วคุณสเวนบอกว่าจะแต่งงานกับอาเชอร์ใช่มั้ยคะ? โอ๊ยยยย ทำไมแม่ต้องรู้สึกดีใจอะไรแบบนี้ สงสัยลูกเป็นฝั่งเป็นฝา” แม่ของอาเชอร์ว่าพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างปิดไม่มิด ซึ่งนั่นทำให้อาเชอร์หน้าขึ้นสีทันที


          “ปะ...เป็นฝั่งเป็นฝาอะไรล่ะครับ”


          “ไม่ต้องมาทำเขินแม่เลย ส่วนคุณสเวน...แม่ดีใจนะคะที่คุณมาคุยเรื่องนี้กับแม่ตรงๆ แม่รู้ว่าคุณรับผิดชอบอาเชอร์ได้อยู่แล้ว”


          “แน่นอนครับ ผมรับผิดชอบอาเชอร์ได้อยู่แล้ว และผมก็จะพาเขาไปเจอครอบครัวของผมเหมือนกัน”


          “ให้ตายสิ...แม่ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนจริงๆ ถ้าเจ้าสองแฝดรู้จะต้องดีใจกันมากแน่ๆ อาเชอร์ลำบากมาเยอะ ถ้าได้มีคนดูแลแม่ก็หายห่วง ส่วนเรื่องเรียน คลอดแล้วค่อยกลับมาเรียนก็ไม่เสียหาย”


          “ใช่ครับ ผมก็คุยกับอาเชอร์แบบนั้น” สเวนพยักหน้ารับ เพราะเขารู้ดีว่าอีกคนอยากเรียนมาก เพราะฉะนั้นเขาจะไม่ยอมให้อีกคนเสียความตั้งใจหรอก


          “แม่ไม่โกรธจริงๆ ใช่มั้ยครับ?” อาเชอร์ถามผู้เป็นแม่ย้ำอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่นัก


          “จริงๆ สิ แม่จะโกรธอะไรเราล่ะ ถือว่าเป็นเรื่องดีเสียอีก” แม่ของอาเชอร์ว่ายิ้มๆ ก่อนจะยื่นมือไปลูบหัวลุกชายอย่างเอ็นดู อาเชอร์จึงค่อยๆ เผยยิ้มออกมาด้วยความอบอุ่นหัวใจ


          “ขอบคุณครับแม่ ขอบคุณจริงๆ ครับ”...จากที่ครั้งก่อนสเวนพาอาเชอร์ไปเจอครอบครัวฝั่งอาเชอร์ ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่อาเชอร์จะมาเจอพ่อของสเวนบ้าง ซึ่งนั่นทำให้ร่างบางเป็นกังวลจนนอนไม่หลับ


          “ไม่ต้องห่วงหรอกน่ะ กูอยู่ข้างๆ มึงอยู่แล้ว” สเวนว่าขณะที่กำลังขับรถไปยังบ้านของเขา


          “ผมรู้ครับ แต่มันก็...”


          “เผลอๆ พ่อกูเขาอาจจะชอบมึงก็ได้”


          “ผมจะมั่นใจได้ยังไงล่ะครับ ผมไม่ใช่อัลฟ่าตระกูลดัง แล้วก็ไม่ใช่คู่แห่งโชคชะตา”


          “มึงรู้เหรอว่ามึงไม่ใช่?” คำถามของสเวนทำให้อาเชอร์นิ่งไป


          “ผมเองก็ไม่รู้หรอกนะครับว่าคู่แห่งโชคชะตามันเป็นยังไง แต่มันก็ยากมากไม่ใช่เหรอครับที่ทั้งสองคนจะเจอกัน” ซึ่งจากที่อาเชอร์เคยได้ยินมา น้อยมากที่โอเมก้าจะได้เจอกับอัลฟ่าที่เป็นคู่แห่งโชคชะตาและได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน เพราะบางทีอัลฟ่าก็มีอัลฟ่าที่เหมาะสมกันอยู่แล้ว หรือบางทีฝั่งโอเมก้าก็ถูกตีตราจองจากอัลฟ่าคนอื่นไปก่อนแล้ว


          “กูไม่สนหรอกนะ กูสนแค่ความรู้สึกของมึงกับกูเท่านั้น” สเวนว่าด้วยน้ำเสียงจริงจัง ซึ่งคำพูดของคนตัวสูงทำให้อาเชอร์หันไปมองทันที


          “คุณสเวน”


          “เชื่อมั่นในความรู้สึกของเราสองคนพอ” สเวนว่าพร้อมกับยื่นมือที่ไม่ได้จับพวงมาลัยรถมากุมมือของอาเชอร์เอาไว้ ร่างบางยิ้มรับก่อนจะค่อยๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ และปล่อยออกมา เพื่อให้ตัวเองได้ผ่อนคลายที่สุด ก็นะ...ตอนนี้ เขาควรเชื่อความรู้สึกของเขากับอีกคนก็พอ ว่าเราสองคน...รักกัน


...คฤหาสน์ตระกูลอีเมอร์สัน...


          “คุณท่านบอกว่าถ้าคุณสเวนมาแล้วให้เข้าไปได้เลยค่ะ” สาวใช้ที่มาช่วยเปิดประตูพูดขึ้น ซึ่งสเวนก็พยักหน้ารับ ร่างสูงหันมามองหน้าร่างบางก่อนจะคว้ามืออาเชอร์มากุมไว้แล้วพาเดินเข้าบ้านทันที


          “คิดยังไงนัดเจอฉัน?” ประมุขของตระกูลอีเมอร์สันถามขึ้นพร้อมมองไปยังลุกชายและ...ร่างบางข้างกาย


          “ผมมีเรื่องสำคัญจะบอก”


          “โอเมก้าสินะ” คำพูดของพ่อของสเวนทำให้อาเชอร์สะดุ้งทันที


          “คะ...ครับ”


          “ไม่ใช่เรื่องนั้น แต่มากกว่านั้น” สเวนว่าก่อนจะพาอาเชอร์นั่งลงที่โซฟาข้างๆ กัน


          “พูดมาสิ” พ่อของสเวนว่าเสียงเรียบ


          “ผมจะแต่งงานกับ...คนๆ นี้”


          “...” หลังจากที่สเวนพูดจบผู้เป็นพ่อก็นั่งเงียบไปทันที


          “ผมไม่ได้มาขออนุญาต ผมแค่มาบอก เพราะยังไง...พ่อก็คือพ่อ” สเวนว่าต่อเสียงเรียบ


          “หึ ฉันรู้ว่ายังไงฉันก็ห้ามแกไม่ได้อยู่แล้ส แต่ฉันแค่สงสัย...คนที่เกลียดโอเมก้าอย่างแก ทำไมล่ะ...ทำไมต้องเป็นคนๆ นี้” คำถามของผู้เป็นพ่อทำให้สเวนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่ร่างสูงจะตอบออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง


          “เพราะผมรักคนๆ นี้” คำตอบของสเวนทำให้อาเชอร์หัวใจเต้นรัวทันที ร่างบางหันไปมองคนตัวสูงด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความซึ้งใจ


          “ในที่สุดก็เจอเสียทีนะ”


          “อะไร?” สเวนทำหน้างุนงงทันทีกับสิ่งที่ผู้เป็นพ่อพูด


          “คู่แห่งโชคชะตาของแกไง”


          “?!?” ไม่ใช่แค่สเวนที่ตกใจ แต่อาเชอร์เองก็ตกใจไม่แพ้กัน


          “พ่อหมายความว่ายังไง?”


          “ก็อย่างที่บอก...แกน่ะ ได้เจอแล้ว...แกคงไม่เชื่อสินะ แต่ฉันเชื่อ คนที่เกลียดโอเมก้าอย่างแก อยู่ๆ จะมารักโอเมก้า ใช่...มันคือเรื่องของความรู้สึก แต่ฉันคิดว่ามันคือเรื่องของโชคชะตาด้วย” พ่อของสเวนว่าก่อนจะหันมามองหน้าอาเชอร์


          “นายน่ะ...อาจจะไม่รู้หรอกว่าลูกชายฉันเกลียดโอเมก้าแค่ไหน แต่ฉันรู้ดี...แต่อยู่ๆ เขาก็มีความรู้สึกกับโอเมก้า รวมถึงความต้องการ มันไม่แปลกเลยที่ฉันจะคิดว่านาย...เป็นคู่แห่งโชคชะตา” สเวนนิ่งคิดตามสิ่งที่ผู้เป็นพ่อพูด เขาไม่ได้เชื่อเต็มร้อย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เต็มปากเหมือนกันว่าอาเชอร์คือโอเมก้าคนเดียวที่ทำให้เขารู้สึกและต้องการ แค่เจอกันครั้งแรกในตอนนั้น...เขาก็รู้เลยว่า เขา...ต้องการคนๆ นี้ แม้สมองจะสั่งให้ผลักใส แต่ร่างกาย จิตใจและจิตวิญญาณมันกลับสวนทางกัน


          “ไม่ต้องเชื่อฉันก็ได้ ลองไปคิดทบทวนกันดู ส่วนเรื่องแต่งงาน...อยากทำอะไรก็ทำ ฉันพร้อมที่จะยินดีด้วย”...หลังจากที่ได้พูดคุยกับพ่อของสเวน ร่างสูงก็พาร่างบางกลับ ซึ่งในหัวของทั้งคู่ก็ยังสงสัยเรื่องคู่แห่งโชคชะตาไม่หาย เพราะมันเป็นเรื่องเหลือเชื่อมาก หากเขาทั้งคู่จะเป็นคู่แห่งโชคชะตาของกันและกัน


          “มึงเชื่อหรือเปล่า?” สเวนถามขึ้น


          “คุณหมายถึง เรื่องที่พ่อคุณพูด?” สเวนพยักหน้ารับ


          “ไม่รู้สิครับ มันยากที่จะเชื่อ”


          “ถ้างั้นก็ไม่ต้องเชื่อ”


          “เอ๋?” อาเชอร์ทำหน้างุนงงทันที สเวนยกยิ้ม


          “ก็กูบอกแล้วไงว่าต่อให้มึงจะใช่หรือไม่ใช่ กูก็รักมึงอยู่ดี”


          “ผะ...ผมรู้น่า”       


          “หึๆ งั้นก็เลิกคิด กูเองก็จะเลิกคิด เปลี่ยนจากคิดเรื่องนี้ เป็นคิดเรื่องแต่งงานของเราดีกว่า” ใช่แล้ว...ก็อย่างที่บอกต่อให้เราสองคนไม่ใช่คู่แห่งโชคชะตา แต่เราสองคน ก็รักกันอยู่ดี

...

โง้ยยยยยย เบื่อพวกขี้ขิง 5555555 เอามาลงให้อ่านหนึ่งตอนนะคะ อีก 4 ตอนจะอยู่ในหนังสือเท่านั้น ก็จะเป็นตอนที่ลูกน้อยคลอด แต่แอบสปอยว่ามีดราม่า ฮืออออออ

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว