ถ้าใจจะหื่น กี่หมื่นคำโปรย ก็...โอ้ย... ไม่จำเป็น!!

#4 : คิดดีไม่ได้เลยค่ะ (25%) (รีไรท์)

ชื่อตอน : #4 : คิดดีไม่ได้เลยค่ะ (25%) (รีไรท์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 191.8k

ความคิดเห็น : 297

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 12:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#4 : คิดดีไม่ได้เลยค่ะ (25%) (รีไรท์)
แบบอักษร

มาตามสัญญาาาาาาาาาม กี๊ดดดดด

อย่าลืมมมมมมมมมสัญญาาาาาา

 

# 4

คิดดีไม่ได้เลยค่ะ

ไม่เคยคิดเลยว่าแม่ศิราณีอย่างเธอจะมีวันตกม้าตาย

หลังเคลมตัวเอง (แบบขำๆ) ว่าผ่านมาร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ ฟองสมุทรผู้ทำให้คู่รักลงเอยมานับไม่ถ้วนถึงคราวต้องประสบปัญหาเองบ้าง ซ้ำปัญหาของเธอยังอีรุงตุงนังจนเอาตัวแทบไม่รอด นับตั้งแต่กลับจากเวียดนาม คีตศิลป์หายต๋อมไปเลยเพราะเป็นช่วงพักหลังถ่ายละครเสร็จ ซึ่งปกติเธอไม่จำเป็นต้องเจอเขานอกเวลาทำงาน

ก็ทำให้โหวงๆ ในใจนิดหน่อย

นิดเดียว...

โอเค ยอมรับก็ได้ว่าคิดถึงเขาเอามากๆ

วันนี้หญิงสาวเพิ่งเข้าไปคุยงานในตึกชาแนลโฟร์ กุมภาบอกว่าผู้จัดละครที่จองคิวเธอไว้ตั้งปีมะโว้เพิ่งจะทำบทเสร็จ ตอนนี้กำลังให้ช่องพิจารณาว่าจะแก้ไขส่วนไหนเพิ่มเติมรึเปล่า แต่เป็นที่แน่นอนแล้วว่าหลังจากนี้เธอจะต้องถ่ายละครต่อทันที... แม้จะยังไม่รู้ว่าใครรับบทพระเอก แต่บทที่พี่สาวต่างแม่เล่าให้ฟังโดยคร่าวน่าสนใจมากสำหรับเธอ

แฟนละครจะชอบรึเปล่า

แฟนคลับจะตื่นเต้นไหมตอนรู้ข่าว

ครั้นเป็นเรื่องเรื่องงานที่ใส่ใจเหนือสิ่งอื่น หญิงสาวก็ลืมเรื่องหนักอกไปชั่วขณะ แต่แค่พักเดียวเท่านั้น... เพราะเมื่อกลับมาถึงสถานที่ที่เธอเรียกว่า ‘บ้าน’ ความวังเวงก็เข้ามาแทนที่ อาจเพราะช่วงที่ผ่านมาทำงานจนแทบไม่มีเวลา พอว่างก็เลยฟุ้งซ่าน

เรื่องของเขา...

ไม่ หยุดคิดเดียวนี้! เขาไม่ติดต่อมาด้วยซ้ำ แล้วเธอจะคิดถึงเขาเพื่ออะไร!

คอนโดมิเนี่ยมของหญิงสาวเป็นห้องดูเพล็กซ์สองชั้นขนาดแปดสิบเก้าตารางเมตร กว้างขวางสะดวกสบายสมราคา เธอตัดสินใจย้ายออกหลังอาศัยอยู่กับอลิยาได้สามปี ด้วยเหตุผลที่ว่าผู้จัดการสาวกำลังมีแฟน และเจ้าหล่อนคงอยากมีพื้นที่ส่วนตัวเต็มแก่แม้ไม่เคยปริปากบอกกัน

อยู่คนเดียวก็สบายดี

ฟองสมุทรวางกระเป๋าลงแล้วบิดขี้เกียจ เธอเพิ่งกลับจากการแฮ้งค์เฮ้าท์กับสี่สาว(เห็ด)นางฟ้า เป็นเรื่องธรรมดาที่จะหาเวลานัดกันเพื่ออัพเดทความเป็นไปของคนในวงการ แต่วันนี้ดูจะดุเดือดเผ็ดมันส์ลากยาวไปนิดเพราะสถานที่นัดคือร้านบอร์ดเกมส์ในสุขุมวิท จากที่คิดจะพูดคุยกันนิดๆ หน่อยๆ กลายเป็นว่าแต่ละคนแทบจะลุกขึ้นมาตบกันเพราะเกมตัดเพื่อน ฆ่ากันแล้วฆ่ากันอีกจนหมดแรงจึงยอมแยกย้าย

หญิงสาวคิดถึงปริมาณอาหาร ของว่าง น้ำอัดลมที่ดื่ม... แล้วก็คิดถึงฟิตเนสชั้นบนสุดที่ปิดค่อนข้างดึก ถ้าขึ้นไปในเวลานี้คงแทบไม่มีคน และเธอควรจะออกกำลังสักหน่อยเพื่อชดเชยความรู้สึกผิดที่กินมากไป ฟองสมุทรขึ้นไปผลัดเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวชั้นสอง เพียงสิบนาทีก็พร้อมสำหรับการวิ่งยามดึก

ครั้นเปิดประตูออกมาแล้วเห็นประตูห้องตรงข้าม คราวนี้เธอรู้สึกคิดถึงเพลงพิณขึ้นมาบ้าง เพราะปกติรุ่นพี่สาวจะคอยไปเป็นเพื่อนออกกำลังกายด้วยกัน

แต่เจ้าหล่อนแต่งงานไปแล้ว

หนึ่งในคู่รักที่เธอเคยเป็นที่ปรึกษา

นางเอกสาวอมยิ้ม ทอดถอนหายใจ ก่อนเดินไปขึ้นลิฟท์

ร่างสูงโปร่งทว่าเต็มไปด้วยส่วนเว้าโค้งขย้ำใจชายทำให้คีตศิลป์เผลอชะงักไปชั่วขณะเมื่อเดินเข้ามาในห้องฟิตเนส ลำคอแห้งผากขึ้นมาฉับพลัน ฟองสมุทรสวมกางเกงขายาวรัดรูป สปอร์ตบราสีดำครึ่งตัวโอบอุ้มความอวบอิ่มเอาไว้ โชคดีที่เธอสวมแจ็กเกตบางๆ ทับอีกชั้นแล้วรูดซิปขึ้น ทำให้ส่วนที่เด้งดึ๋งตามจังหวะแทบไม่เป็นที่สังเกต... ไม่งั้นมีหวังเขาคงวิ่งเข้าไปอุ้มเธอลงจากลู่ พากลับห้องด้วยความหึงหวง

โชคชั้นที่สองคือวันนี้ไม่มีลูกบ้านคนอื่นมาออกกำลังกาย ทั้งห้องจึงมีแค่เขาและเธอ

ชายหนุ่มก้าวตรงไปยังลู่วิ่งที่ติดข้างกัน ตอนแรกเธอเสียบแอร์พอดและกำลังจดจ่อกับซีรี่ย์ในโทรศัพท์ จนกระทั่งเขาเปิดเครื่อง เธอจึงหันมา แล้วก็แทบขาขวิด

“คิงส์! มาได้ไง!”

“ฉันอยู่ที่นี่”

“ที่ไหนนะ” ฟองสมุทรกระชากหูฟังออก

“ห้องตรงข้ามเธอ”

คนฟังมีสีหน้าตกตะลึงแม้เท้าจะซอยไม่หยุด แต่พอเธอลนลานจะปิดลู่ เขาก็รีบบอก

“วิ่งต่อเถอะ ออกกำลังไปคุยไปก็ได้ ฉันก็จะวิ่งเหมือนกัน”

“บ้าเหรอ”

“รึจะหนี”

“ใครหนี!”

คนยุขึ้นเถียงกลับ แล้วก็ต้องอ้าปากหอบหายใจ เธอมองเขาตาขุ่น ก่อนสะบัดหน้าเมิน

“ฉันซื้อห้องต่อจากเพลง” ชายหนุ่มว่าพลางกดปรับระดับความเร็วสายพานของเขาไปด้วย “เพิ่งย้ายเข้าเมื่อวานนี้เอง คิดอยู่ว่าจะบอกก่อน แต่เก็บไว้เซอร์ไพรส์คงดีกว่า เธอชอบเรื่องเซอร์ไพรส์ไม่ใช่เหรอ ฉันจำได้”

เขาลงทุนซื้อห้องมูลค่าแปดหลักจากเพลงพิณโดยที่เจ้าตัว(และสามี)เต็มใจอย่างยิ่ง ทว่าคนที่ทำให้เขาเสียทรัพย์กลับทำหูทวนลมแล้วปั้นหน้าเฉย ฟองสมุทรทำราวเขาเป็นธาตุอากาศ ทั้งที่หูเริ่มแดงจนจับสังเกตได้

เธอกำลังว้าวุ่นใจ ชายหนุ่มคลายมุมปากเป็นรอยยิ้ม พลางแหย่เข้าอีกนิด

“จากนี้เราจะได้เจอหน้ากันทุกวันเลยเธอ”

“…”

“ถ้าดึกๆ นอนไม่หลับ มาเคาะประตูห้องฉันได้นะ”

คราวนี้เธอหันมาค้อนอย่างแรงเลยทีเดียว แล้วก็ปิดเครื่องออกกำลังกาย คว้าโทรศัพท์กับแอร์พอดยัดใส่กระเป๋าเสื้อเดินหนีไปทางห้องน้ำหญิงที่อยู่ติดกับทางออก

ฟองสมุทรพบว่าเธอตั้งหลักไม่ทันกับความกะทันหันของเขา แรกเลยคือเธอมองหน้าเขาแทบจะไม่ติดอยู่แล้วหลังจากพายุอารมณ์สุดวาบหวิวที่ทะเล สองคือการที่จู่ๆ เขาก็ถามเธอว่า ‘เธอเคยรักฉันบ้างไหม’ ... อยากจะรู้ไปทำไม หรือเขาคิดจะรีเทิร์นหลังอกหักจากเพลงพิณ หรือเขาติดใจตัวเธอจนอยากได้ขึ้นมา หรือเขาคิดจะ... พิโธ่... สมมุติฐานแค่นี้ก็ทำให้เธอคิดมากนอนไม่หลับ แล้วนี่เขายังมาตามตื๊อตอแยถึงประตูหน้าห้อง!

หญิงสาวตัดสินใจกวักน้ำเย็นล้างหน้าเพื่อดึงสติ เพราะยังไงเธอก็ต้องออกไปเจอเขายืนรออยู่ข้างนอกอยู่ดี... อย่างน้อยก็อย่าหลุดมาด ทำเป็นเก๊กนิสัยเสีย ปากดีทะเลาะกับเขามาได้ตั้งหลายเดือน พอเขาแตะนิดหยอกหน่อยจะมาอายม้วนนั้นใช้ไม่ได้...

ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้น เงาสะท้อนที่เห็นในกระจกก็ทำให้หญิงสาวกรี๊ดสนั่น

คีตศิลป์ที่ยืนกอดอกอยู่ด้านหลังรีบพุ่งเข้ามาปิดปากอย่างไว

“เฮ้ย กรี๊ดทำไมเธอ”

เธอดิ้นขลุกขลัก แต่พอถลึงตาใส่เขาผ่านกระจก ชายหนุ่มก็ยอมคลายมือ

“ก็จะตามเข้ามาทำไมเล่า!” เธอหันมาแว้ด ในห้องน้ำไม่มีคนจึงไม่จำเป็นต้องเกรงใจ “นี่ห้องน้ำหญิงนะ ถ้าเกิดมีคนอื่นใช้อยู่จะทำไง นอกจากจะลามกจกเปรตแล้วยังไม่มีสามัญสำนึกอีก!”

“ด่าแรงขนาดนี้ ด่าแม่ฉันเลยเถอะ”

“คิงส์!”

เขายิ้มกวนๆ ก่อนสายตาจะเผลอก้มลงมองหยดน้ำที่ไหลลงตามลำคอ... สู่ความโค้งเว้าอันอ่อนนุ่มเหนือสปอร์ตบรา หายลับไปในร่องอก ผิวเนื้อขาวเนียนฉ่ำวาวด้วยหยาดเหงื่อ ทรวงสล้างยกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเธอสูดหายใจเข้า เขาได้กลิ่นหอมอ่อน เป็นกลิ่นกายสาวเย้ายวน ยิ่งกว่ากลิ่นดอกไม้ ยิ่งกว่ากลิ่นน้ำหอมใดๆ

ชายหนุ่มหายใจขาดห้วง ตอนแรกที่เดินตามเข้ามา เขาแค่อยากแกล้งเธอเล่น แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าแค่แกล้ง... แค่มอง... 

จะไม่เพียงพอต่อความต้องการ

---------------

มีคนบอกว่าพี่คิงส์ดูไม่ค่อยหื่น

อะไรนะ พูดใหม่อีกทีซิ๊ หื่นไม่หื่นนะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว