ถ้าใจจะหื่น กี่หมื่นคำโปรย ก็...โอ้ย... ไม่จำเป็น!!

#3 : ท้าแล้วอย่าถอย (75%) [NC?] (รีไรท์)

ชื่อตอน : #3 : ท้าแล้วอย่าถอย (75%) [NC?] (รีไรท์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 210.8k

ความคิดเห็น : 442

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ม.ค. 2564 19:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
#3 : ท้าแล้วอย่าถอย (75%) [NC?] (รีไรท์)
แบบอักษร

เรียวปากร้อนเริ่มแตะลงบนจุดอ่อนไหวใต้ใบหู

เพียงเท่านั้นก็เธอห่อไหล่ในทันที ขนลุกตั้งแถมยังเผลอเปล่งเสียงหอบสะอื้นออกมา สองมือที่เคยดึงทึ้งผมซอยสั้นบัดนี้เลื่อนลงมาจิกเกร็งบนบ่าหนันแน่น เล็บสีแดงสดฝากรอยไว้ยามเขาลากลิ้นที่เปียกฉ่ำหยอกล้อกับเส้นนู้นโค้งบนลำคอ

“อื๊อ... ไม่เอา... ไม่เอานะ”

คีตศิลป์ทิ้งรอยร้อนไว้เป็นทาง แม้จะไม่ได้ดูดดึง แต่คางสากที่เสียดสีก็มากพอจะทำให้ผิวขาวเนียนระคายจนแดงซ่าน เขาใช้ริมฝีปากงับเนื้ออ่อนอย่างยั่วเย้า พอใจกับการตอบสนองจากคนใต้ร่าง เธออุทานออกมาอีกครั้ง เบี่ยงตัวหลบแล้วก็ดันบ่าเขาไปด้วย

รู้อย่างที่สองละว่าเธอไร้เดียงสาแค่ไหน

มือของเขายังวอแวคอเสื้อของหญิงสาว... เสื้อยืดที่เคยซื้อให้เมื่อหลายปีก่อน บัดนี้มันเก่าย้วยคอกว้างลึกเห็นไปถึงไหนต่อไหน แถมยังสะดวกในการ... ปลายนิ้วซนสอดล่วงขอบผ้าลงไป เบียดแทรกผ่านบราเซียลูกไม้ ก่อนสะกิดใส่ยอดทรวงอันอ่อนนุ่ม

มันตั้งชูชันสู้มือเขาในพริบตา... ก่อนที่ฟองสมุทรกรี๊ดใส่หูเขา ใกล้จนหูเกือบดับ

“อ๊ายยยยยย คิงส์!!! หยุด! อย่าแตะนะ!”

เขาเงยหน้าขึ้น ค้างในท่าเดิม แล้วก็พบว่าวงหน้าสวยเก๋แดงก่ำน่ามอง ตั้งแต่แก้มลามไปถึงใบหู ลำคอเป็นสีชมพู นัยน์ตาที่มองมาอย่างขุ่นเคืองระคนขวยเขินทำให้เขาตัดสินใจเดินหน้าต่อทั้งรอยยิ้มท้าทาย

ปลายนิ้วแกร่งเกร็งหนีบเข้าหากัน จงใจสร้างสัมผัสทำให้เธอสะท้านเยือก

“คืนนั้นฉันได้จับเธอรึเปล่า”

เขาถูนิ้วเพื่อสาธิตว่าจับแบบไหน ฟองสมุทรรีบปิดปากกลั้นเสียง แม้จะรู้สึกดีจนแทบเคลิ้ม แต่เธอก็ใช้มืออีกข้างฉุดข้อมือเขาไว้แน่น... แค่ข้อมือ เพราะคีตศิลป์ยังคงขยับนิ้วร้าย เคล้นคลึงเฉพาะจุดก่อนจะงอข้อนิ้วชี้...

“ฉันได้ทำแบบนี้ไหม”

...แล้วดีดส่วนปลายอย่างหยอกเย้า

“อื้อ!”

เธอรู้สึกราวสมองหมุนคว้าง ซ่านสยิวแผ่จากจุดนั้นลงสู่กึ่งกลางแห่งกาย ต้องเปล่งเสียงครางฮือออกมาจากลำคอเพื่อระบายอารมณ์ ดูเหมือนว่าคีตศิลป์จะค่อนข้างพออกพอใจ... เห็นได้จากสีหน้าของเขาตอนที่ชักมือออกแล้วยกขึ้นแลบลิ้นเลียราวจะลิ้มรสชาติที่ติดค้าง

ภาพอันกวนประสาทนั้นส่งผลต่อเธออย่างรุนแรง!

“หูฉันแทบแตกแน่ะเธอ...” เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้ จูบเบาๆ บนหลังมือที่เธอใช้ปิดปากอยู่ แม้ส่วนอันตื่นตัวและร้อนฉ่าเบื้องล่างจะแนบอยู่กับความอ่อนนุ่ม ทว่าเขาไม่คิดจะรุกต่อ “...เฮ้ ตอบอะไรหน่อย หรือว่ายังช็อคอยู่”

“มะ... เมื่อกี้... เมื่อกี้.... คิงส์จับ...”

“นม” เขาพยักหน้ารับแข็งขัน “แต่ฉันไม่ได้จับ... ฉันคีบแล้วก็ดีดตรงหั...”

ฟองสมุทรเลื่อนมือลง แต่ก่อนจะกรี๊ดใส่หน้าเขาอีกรอบ ชายหนุ่มก็รีบประกบปากปิดอย่างรู้ทัน คราวนี้เขาไม่ได้จวบจ้วงล่วงเกิน แค่จูบย้ำซ้ำๆ ก่อนถอนออก แล้วขยิบตาส่งวิ้งกลับด้วยองศาเดียวกับเธอไม่ผิดเพี้ยน

“จูบฉันก่อนเองนะเธอ ฉันแค่สนอง จะมาโกรธฉันไม่ได้นา...”

ฟองสมุทรถึงกับรับมือความเฮี้ยนของเขาไม่ถูก ชายหนุ่มยังคงประกบติดไม่ยอมไปไหน ห่างกันเพียงลมหายใจกั้น เขากวาดตามองทั่วใบหน้าเธอเหมือนไม่ได้มองมาแสนนาน... ลมเย็นพัดมาแผ่วเบา ทำให้ปอยผมนุ่มปลิวพลิ้ว ซ้ำยังหอบเอากลิ่นไอจากทะเลสาบเข้ามาด้วย

เขาทำท่าจะกล่าวบางอย่าง... ตอนที่ได้ยินเสียงเคาะประตู

“น้องฟองงง ทำไมไม่รับโทรศัพท์คะ เปิดห้องนอนให้พี่หน่อยเร็ว พี่ไม่มีมือแล้วค่า ลืมคีย์การ์ดไว้หน้าทีวีด้วย”

ความเงียบงันแผ่ไปทั่วห้อง ก่อนที่ต่างฝ่ายจะรีบเด้งตัวออกจากกัน โดยเฉพาะฝ่ายหญิงที่รีบวิ่งอ้อมโซฟาหนี ทำหน้าเหมือนเขาเป็นเป็นโจรปล้นสวาท

“ฉันต้องหลบไหม” คีตศิลป์ถาม พยายามปลอบน้องชายที่ยังคึกคักให้สงบลง

“หลบสิ! ดูหน้าคิงส์ก็รู้ว่าเราเพิ่งทำอะไรกันมา!”

“แค่จูบเอง” เขาหลิ่วตา “นอกระเบียงไหม...”

“ไม่ได้นะ! ปิดม่านตอนนี้มีพิรุธแย่” ฟองสมุทรรู้สึกอยากจะข่วนหน้าหล่อๆ ด้วยต่างรู้แก่ใจว่าไม่ใช่แค่จูบ ทว่าเธอไม่มีอารมณ์จะต่อล้อต่อเถียง โรงแรมไม่มีแอร์เพราะอากาศเย็นเกือบทั้งปี การปิดม่านและหน้าต่างคงทำให้อลิยาผู้ขี้ร้อนถามไม่หยุด เธอมองซ้ายมองขวา ก่อนชี้นิ้วสั่งเขา “ใต้เตียง”

“เฮ้ย มันเป็นฝุ่น”

“ฟองงง ตื่นอยู่ไหมมม อย่าทำกับพี่แบบนี้” คราวนี้อลิยากดออดเรียกด้วย

“มุด! ลง! ไป!” นางเอกสาวประกาศเสียงเฉียบขาด

คีตศิลป์เลยต้องคลานเข้าใต้เตียง

ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนตนกลายเป็นชู้รักยามคลานศอกกระดึบๆ พาร่างที่สูงเกินมาตราฐานกับส่วนที่ยังไม่สงบเข้าไปใต้ที่นอนขนาดคิงไซส์ เขาได้ยินเสียงฟองสมุทรก้าวฉับเป็นจังหวะ ก่อนที่ประตูจะเปิดออกพร้อมกลิ่นอาหารหอมหวนลอยลอดผ่านผ้าผืนหนาที่ใช้คลุมเตียง...

“เหนื่อยไหมคะพี่”

“ขาแทบเปลี้ย นี่เราต้องเห็นตอนพี่ฮ้วงเดินดุ่มเข้าไปในดงหลบมอไซแล้วพวกนั้นหลบยิ่งกว่าทะเลแหวก... แต่ช่างเหอะ อะ ไข่ปิ้งห่อฟอยล์แกะจิ้มกับเกลือพริกไทยนะ ส่วนพิซซ่า... เค้าเรียกว่าอะไรพี่จำไม่ได้ คนขายย้ำว่ารีบกินตอนร้อนๆ ก่อนมันจะหายกรอบ ในถุงที่เหลือมีบั่นหมี๋ นมดาลัด ชีส เชอร์รี่สด...”

อลิยาเดินเข้ามาใกล้เตียง ทำให้คนที่หมอบอยู่ต้องคู้ตัวงอ... งงไปหมดว่าเขากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ เคราะห์ดีที่โรงแรมห้าดาวแห่งนี้ทำความสะอาดลึกถึงใต้เตียง ไม่งั้นเขาคงจามเพราะฝุ่นจนถูกจับได้

“…พี่เล็กกวาดซื้อเบียร์กับไซเดอร์ในซูเปอร์มาลองครบทุกยี่ห้อเลย กำลังตั้งเรียงถ่ายรูปเล่นก่อนดื่ม เดี๋ยวพี่ว่าจะแวะไปดูสักหน่อย... แต่ขอพี่อาบน้ำแป๊บ หัวเหม็นควันไปหมดแล้ว”

“อาบเลยค่ะ ฟองจะนั่งกินล่ะ”

“กลับไปคาร์ดิโอด้วยนะคะ เดี๋ยวเจ๊รสจะบ่นเอาว่าพี่เลี้ยงน้องดีเกิน...” อลิยาโคลงศีรษะ เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบชุดใส่เล่นออกมา “...กินไปเถอะ พี่อาบน้ำดีกว่า”

หลังรอจนเสียงกุกกักเงียบลง ตามด้วยเสียงน้ำไหล ฟองสมุทรจึงก้มลงใต้เตียง แล้วก็...

แชะ

โทรศัพท์เปิดแฟลชเปิดเสียงเพื่อความเร้าใจ

คีตศิลป์รีบคลานออกมาทันที เขาเกือบด่าแท่งเหล็กอย่างหยาบคายเมื่อมันบังอาจขวางทางจนเขกกับหัวดังโป๊ก หญิงสาวรีบจุ๊ปากให้เงียบ ครั้นเขาลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคง เธอก็รุนให้เขาเดินไปทางประตูห้อง

เขาพยายามจะแย่งโทรศัพท์ แต่ฟองสมุทรโยนกลับไปไว้บนเตียงด้วยสีหน้าเดียวกับเขาเมื่อครู่ไม่ผิดเพี้ยน

“ออกไปก่อนที่เราจะกรี๊ดอีกรอบ”

“อยากกรี๊ดอีกเหรอ”

“คิงส์!”

เขาปล่อยให้เธอโผล่หน้าออกไปนอกประตูเพื่อดูต้นทาง

“อย่างกับชู้” ชายหนุ่มบ่น

“เพ้อเจ้อ”

“แหงล่ะ ฉันต้องเป็นผัวหลวงเท่านั้น” เขายืนยัน กอดหมับเข้ากับเอวคอดแน่นจนหญิงสาวต้องตีเพี๊ยะเข้าที่แขนแรงๆ หนึ่งทีจึงจะยอมปล่อย เธอหมุนตัวกลับมา มองเขาด้วยสายตาประมาณว่า ‘สมองกลับไปแล้วรึไง’

แล้วก็... ร่องรอยของความเจ็บปวดสับสนบนดวงตาคู่งาม

คีตศิลป์ไม่เคยสังเกตมาก่อนเลยจนกระทั่งตอนนี้

“ที่ทำเมื่อกี้ฉันจะไม่ขอโทษ... เพราะฉันตั้งใจ”

เขาพึมพำขณะยกหลังมือขึ้นแตะหัวไหล่มน ลากลงสู่ปลายศอกที่เปลือยเปล่าใต้เสื้อยืด

รับรู้ว่าเธอสั่นไหวใต้แรงปรารถนาที่เขาจงใจก่อ

“ฟอง…”

“…”

“ไม่สงสัยบ้างเหรอว่าฉันกลับมาทำไม...” 

เขายิ้มเป็นปริศนาทิ้งท้าย แล้วก็เดินไปหน้าตาเฉยเลย!

-----------------------

ถ้าจู่ๆ เค้าลงรวดทีเดียวเก้าตอน

เตงสัญญาได้ไหมว่าจะอ่านแน้วเม้นท์ให้เค้าทุกตอน

(จ้องตานักอ่าน)

555555555555555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว