ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 9

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.7k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 20 มิ.ย. 2561 22:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9
แบบอักษร

กว่าลูกตัวที่สองจะได้ดื่มนมก็ผ่านไปแล้วสิบนาที มันหิวมาก เมื่อตัวแรกปล่อยจุกนมข้างขวามันก็รีบใช้แรงทั้งหมดแย่งชิงเต้านมมาเป็นของตัวเอง ส่วนลูกตัวแรกเมื่อกินอิ่มแล้วมันก็เริ่มขยับตัวไต่ไปมาหาที่ที่ดีที่สุดเพื่อนอนหลับพักผ่อน

มันนอนซุกตัวอยู่บริเวณหน้าท้องแบนราบของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่และผู้ให้กำเนิด ค่อยๆหลับไปจากความอ่อนล้าจากการเป็นทารกแสนอ่อนแอ

เอเลี่ยนมองดูลูกๆทั้งสามด้วยดวงตาภาคภูมิใจ เด็กๆจะเริ่มมีฟันที่แข็งแรงดุร้ายเมื่อผ่านไปแล้วสองวัน พวกเขาจะยังดื่มกินนมอยู่เป็นเวลาสองวันหรือสี่สิบแปดชั่วโมงก่อนที่ร่างกายจะปรับสภาพสามารถดื่มกินได้ทุกอย่างเพื่อเข้าสู่กระบวนการแปรเปลี่ยนเป็นพลังงาน

เด็กๆทั้งสามยังต้องต่อสู้แย่งชิงเต้านมที่มีเพียงสองเต้ากันอีกสามวันต่อจากนี้ เจ้าเอเลี่ยนตัวพ่อเองก็กำลังวางแผนสารอาหารที่จำเป็นสำหรับตัวน้อยของมันเช่นกัน เด็กๆช่วงสองวันนี้จะกินจุมาก ถ้าไม่บำรุงร่างกายของทะเลคงผ่ายผอมลง

เอเลี่ยนเฝ้าดูลูกๆและทะเลเป็นเวลานานไม่ขยับไปไหน รยางค์สิบสายคอยทำความสะอาดเนื้อตัวให้ทะเลและใช้เสื้อตัวใหญ่ห่มคลุมให้กับตัวน้อยของมัน แม้เด็กๆจะตื่นขึ้นมากินนมทุกๆสองชั่วโมงโดยมุดเข้าไปในเสื้ออย่างยากลำบากแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาเท่าไหร่

สองชั่วโมงผ่านไปแล้วเด็กๆทั้งสามแข็งแรงขึ้นมาก เกราะสีดำที่เคยอ่อนนุ่มเหมือนเยลลี่เริ่มแข็งตัวเป็นเกราะที่แข็งแกร่ง รยางค์สิบสายที่เคยอ่อนปวกเปียกเริ่มเคลื่อนไหวได้ดีและมีประสิทธิภาพ ดวงตาสองข้างเองก็เปิดลืมขึ้นในที่สุด และการต่อสู่เพื่อแย่งชิงเต้านมเองก็ดุเดือดขึ้นเช่นกัน

ทะเลนอนหลับไปนานถึงห้าชั่วโมง เมื่อลืมตาตื่นอีกครั้งท้องฟ้าก็มืดเสียแล้ว เป็นเวลาพลบค่ำที่ทำให้ท้องน้อยๆของทะเลหิวโหยขึ้นมา เขามองไปรอบๆตัวไม่พบเอสแต่อย่างใด มันคงกำลังหาอาหารให้เขากิน

บนเตียงนอนสีดำทะเลพบสิ่งมีชีวิตอัปลักษณ์ที่เขาให้กำเนิดทั้งสามตัว ตอนนี้เด็กๆเติบโตขึ้นมาก มีขนาดเท่ากับลูกฟุตบอลนอนเบียดอยู่ข้างๆตัวเขา เด็กๆต่างกำลังหลับไหลอย่างเป็นสุข มีรยางค์เส้นเล็กๆบางสายพยามยึดเกาะหัวนมของทะเลเอาไว้จนเต้านมของเขาแดงเรื่อไปหมด

ทะเลค่อยๆยื่นมือออกไปลูบแผ่วบนเกราะสีดำบนตัวเด็กๆทั้งสามอย่างอ่อนโยน มันแข็งมาก ทั้งหยาบและระคายมือ ตอนนี้เด็กๆทั้งสามไม่มีความนุ่มนิ่มอีกต่อไปแล้ว

"เธอตื่นแล้วตัวน้อย รู้สึกเป็นยังไงบ้าง"

เอเลี่ยนกลับมาแล้วพร้อมอาหารที่มีปริมาณเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมถึงสี่เท่า มันปรากฏตัวเงียบเชียบเสียจนทะเลไม่รู้ตัว ถ้ามันไม่ได้พูดออกมาทะเลคงยังไม่รู้สึกตัวว่าเอสกลับมาแล้ว

"ดีครับ ผมไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไร รู้สึกเหมือนไม่เคยคลอดเสียด้วยซ้ำ"

"ฉันโล่งใจที่ได้ยินแบบนั้น"

ทะเลรับถ้วยเนื้อย่างพร้อมผักใบเขียวมาจากมือใหญ่โตของเอสก่อนจะเริ่มกินด้วยความหิวโหย ใช้เวลาเพียงไม่นานทะเลก็จัดการทั้งหมดไม่มีเหลือ อิ่มท้องเสียแน่นไปหมดแต่ก็เหมือนกับได้เติมเต็มพลังงานที่เสียไป

"แงะ แงะ"

เสียงเล็กแหลมดังขึ้นก่อนที่ทะเลจะมองไปยังแหล่งกำเนิดเสียงแปลกๆดังกล่าว เสียงนั้นคือเสียงของเด็กๆที่ตื่นนอนแล้ว ตอนนี้พวกมันตื่นเพราะหิวโหย ได้เวลาให้นมเด็กๆอีกครั้งแล้ว

"คุณตั้งชื่อให้กับเด็กๆหรือยัง"

ทะเลขยับตัวใกล้ชิดเด็กๆทั้งสามเพื่อเข้าหาเมื่อได้ยินเสียงร้องซึ่งมาจากสัญชาติญาณความเป็นแม่ที่แรงกล้า เด็กๆทั้งสามส่งเสียงร้องตะเกียกตะกายปีนป่ายขึ้นบนตัวของทะเลอย่างทุลักทุเลเพื่อแย่งชิงเต้านม ถ้าหากตัวไหนแข็งแรงและรวดเร็ว ตัวนั้นจะได้สิทธิ์ครอบครองเต้านมก่อน

"ภาษาของฉันซับซ้อนเกินไปตัวน้อยคงออกเสียงไม่ได้ เธอเป็นคนตั้งชื่อได้เลย"

เมื่อสำรวจเด็กๆทั้งสามจะพบว่ามีส่วนที่แตกต่างกันอยู่บ้าง เกราะบนตัวของแต่ละตัวมีขีดลายที่ไม่ซ้ำกัน ทะเลจึงแยกแยะเด็กๆทั้งสามได้อย่างชัดเจน

"ตัวแรกชื่อเริ่มต้น ตัวที่สองชื่อวันใหม่ ตัวที่สามชื่อตะวันกล้า คุณคิดว่าเป็นยังไงครับ"

"โอ้ เป็นชื่อที่ดี"

รยางค์ของเอสป้อนน้ำหวานให้กับทะเลพร้อมกับอีกสายที่กำลังลูบศรีษะเขาอย่างอ่อนโยน เริ่มต้นที่เหมือนจะเป็นตัวที่แข็งแรงที่สุดปีนป่ายขึ้นมาบนตัวเขาจนได้ครอบครองเต้านมข้างซ้ายไปในที่สุด วันใหม่และตะวันกล้ากำลังใช้รยางค์เส้นเล็กๆต่อสู้พัวพันกันเพื่อไม่ให้มีตัวใดตัวหนึ่งได้ครอบครองเต้านมข้างขวา

"อ่า ผมจะทำยังไงดี"

"มันคือการคัดสรรตามธรรมชาติ อีกอย่าง เด็กๆจะได้แข็งแรงด้วย"

"แต่..ยังไงผมก็อยากให้เด็กๆได้กินนมพร้อมกันทุกตัวอยู่ดี"

น้ำหนักของเด็กๆทั้งสามที่มีขนาดเท่าลูกฟุตบอลอีกทั้งมีเกราะแข็งแรงทั้งตัวทำให้ทะเลเริ่มรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัวจากน้ำหนักจำนวนมาก ดูเหมือนเอสจะรู้มันจึงใช้รยางค์ของมันค่อยๆพยุงตัวของทะเลให้นอนตะแคงข้างเพื่อความสะดวกสบายในการให้นมเด็กๆ

"ฉันรู้ว่าเธอมีความเป็นแม่ที่สูงมาก ตัวน้อยจะได้รับอาหารที่เพียงพอผลิตน้ำนมสำหรับเด็กๆทั้งสามอย่างแน่นอน"

"ขอบคุณครับเอส"

วันใหม่และตะวันกล้ากำลังต่อสู้กันอย่างไม่ยอมแพ้เพื่อเต้านมสุดท้ายพร้อมเสียงร้องงอแง

สุดท้ายแล้ววันใหม่จึงเป็นผู้ที่ได้เต้านมข้างขวาไปครอบครอง มันดูดหัวนมสีแดงก่ำของทะเลไม่ยอมปล่อย รยางค์ทั้งสิบพยายามยึดเต้านมเอาไว้เหมือนกลัวว่าหากเผลอเรอสักนิดมันจะถูกโจมตีถูกแย่งน้ำนมแสนอร่อยที่อุดมไปด้วยสารอาหารอย่างแน่นอน

"ซี๊ด"

ทะเลรู้เสึกเจ็บจี๊ดเล็กน้อยจากการกระทำของวันใหม่ เด็กทั้งสองที่กำลังดื่มนมนั้นออกแรงดูดดึงไม่เบาเลย จุกนมสีแดงก่ำแทบหลุดติดปากเอเลี่ยนเด็กน้อยทั้งสองออกมา ยิ่งน้ำนมไหลช้าไม่ทันใจพวกเขาก็จะออกแรงดูดแรงขึ้นเรื่อยๆพร้อมดึงจุกนมจนเกิดเสียง

เต้านมที่เคยแบบราบของทะเลตั้งแต่ตั้งครรภ์มันก็เริ่มตั้งเต้าแต่ไม่ใหญ่โตเท่าเพศหญิง มันแทบจะไม่เปลี่ยนไปแค่รู้สึกบวมคัดขึ้นเล็กน้อย เมื่อออกแรงบีบก็จะมีน้ำนมสีขาวไหลออกมา

"งะ แงะ"

เสียงร้องงอแงของตะวันกล้าดังขึ้นเพราะมันกำลังหิวอย่างมาก มันพยายามเข้าไปแทรกตัวระหว่างพี่ๆทั้งสองแต่ก็ไม่สามารถแย่งชิงหัวนมมาได้ พี่ๆของมันใช้รยางค์ยึดเกาะได้เหนียวหนึบจนเกินไป มันต้องรอคอยอย่างหิวกระหายจนกว่าจะมีตัวใดตัวหนึ่งกินอิ่มและปล่อยเต้านมไป

"โถ่ ตะวันกล้า"

ทะเลใช้สองมือลูบไล้เนื้อตัวของตะวันกล้าเพื่อเป็นการปลอบโยนมัน รยางค์สายเล็กทั้งสิบตอบรับลูบคลำสำรวจมือของทะเลอย่างอยากรู้อยากเห็น มันรับรู้ได้ว่ามือนี้อ่อนแอแต่ก็อบอุ่นเป็นอย่างมาก มือคู่นี้คือมือของมารดาของมันที่คอยโอบอุ้มปลอบโยนมัน

"แงะ แงะ"

ทะเลหัวใจอุ่นวาบเมื่อรยางค์นุ่มทั้งสิบสายเลื้อยไปมาบนมือของเขาอย่างค่อยเป็นค่อนไป แต่แล้วน้ำตาของทะเลก็ต้องไหลซึมออกมาเมื่อได้ยินเสียงร้องงอแงของตะวันกล้า ทั้งรักใคร่ทั้งสงสารลูกที่กำลังหิว เขาไม่รู้จะทำยังไงในเมื่อเด็กอีกสองตัวก็กำลังดื่มกินน้ำนมจากอกของเขาอยู่ไม่ปล่อย

"ไม่ร้องตัวน้อย ฉันผิดเอง เดือนหน้าฉันจะวางไข่เพียงสองฟองเท่านั้น"

รยางค์สายหนึ่งของเอสช่วยเช็ดน้ำตาเม็ดโตของทะเลออกอย่างแผ่วเบานุ่มนวลก่อนที่มันจะเอ่ยคำสัญญาที่ตัวมันก็ไม่รู้ว่าทะเลเข้ามามีอิทธิพลกับจิตใจขนาดนี้ได้ยังไง มันตามใจตัวยน้อยของมันทุกสิ่ง เพียงแค่เห็นตัวน้อยลำบากหรือเสียใจมันก็รู้สึกไม่ดีแล้ว

โดยปกติแล้วเผ่าพันธุ์ของมันจะผสมพันธุ์วางไข่ให้ได้มากที่สุดเท่าที่ตัวเมียหรือโอเมก้าในเผ่าพันธุ์ตัวนั้นๆจะรับไหว ยิ่งมีลูกเยอะยิ่งเป็นผลดีเพื่อเป็นการขยายเผ่าพันธุ์ แต่จำนวนของพวกมันก็ลดลงไปเป็นจำนวนมากเมื่อตัวเมียสปีชีร์ของมันคลั่งการผสมพันธุ์จนไม่ยินยอมเลี้ยงลูก เมื่อคลอดเสร็จตัวเมียก็จะเริ่มหาคู่ใหม่เพื่อผสมพันธุ์อีกครั้ง หรือไม่ก็ผสมพันธุ์กับคู่ตัวเดิม

แม้เด็กๆจะใช้เวลาเพียงสองวันในการเติบใหญ่เข้าสู่ช่วงวัยรุ่นหรือต้องการให้มารดาเอาใจใส่พวกมันเพียงแค่สองวันเท่านั้น แต่ตัวเมียส่วนใหญ่แล้วละเลยเด็กๆหลังคลอดโดยสิ้นเชิง พ่อของพวกมันเองก็ปล่อยไปตามกฎธรรมชาติ ให้เด็กๆหาทางดิ้นรนเอาชีวิตรอดเองอย่างที่พ่อของพวกมันเคยผ่านมาก่อน

"ผมสงสารลูก ฮึก"

"ฉันเข้าใจตัวน้อย ฉันเข้าใจ"

เอเลี่ยนตัวโตพยายามปลอบโยนทะเลด้วยความอ่อนโยน รยางค์ทั้งสิบโอบกอดร่างน้อยของทะเลและลูกๆทั้งสามที่อยู่บนเตียงเยลลี่สีดำเอาไว้ไม่ยอมห่าง ทะเลสะอึกสะอื้นเพียงไม่นานก็หยุดลงเมื่อเริ่มต้นดื่มนมอิ่มแล้วและปล่อยเต้านมข้างซ้ายในที่สุด

ทะเลรีบโอบอุ้มร่างกายหนักอึ้งของตะวันกล้าเข้ามาใกล้เต้านมข้างซ้ายที่เปียกชื้นแดงก่ำจากการกระทำของเริ่มต้นทันทีเพื่อให้มันได้ดื่มกินน้ำนมประทังความหิวโหย ตะวันกล้ารีบอ้าปากที่มีขนาดกว้างเท่ากำปั้นดูดกลืนจุกนมสีแดงช้ำทันที มันออกแรงดูดดึงอย่างรุนแรงเพราะน้ำนมที่ไหลช้า แต่มันก็เลิกส่งเสียงงอแงแล้วหลังจากที่ได้ดื่มกินน้ำนมสมใจ

"โอ้ย เบาหน่อยตะวันกล้า"

ตอนนี้เริ่มต้นกินอิ่มแล้ว มันเดินด้วยสองเท้าเตาะแตะไปยังรยางค์ขนาดใหญ่ของผู้เป็นพ่อที่โอบกอดพวกมันกับผู้เป็นแม่เอาไว้ มันเหมือนตัวขนาดย่อส่วนของเอสที่อยากรู้อยากเห็น รยางค์สายเล็กๆทั้งสิบพยายามแตะลูบรยางค์เส้นใหญ่อย่างสำรวจพร้อมส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวร่าเริง

รยางค์ของเจ้าเอเลี่ยนตัวใหญ่เส้นหนึ่งขยับไหวแตะตัวเจ้าตัวน้อยกลับไปมาอย่างระมัดระวัง สร้างเสียงแหลมเล็กที่ดังมาจากเริ่มต้นได้เป็นอย่างดี เจ้าตัวเล็กดูเหมือนจะชอบรยางค์สายใหญ่ของพ่อที่กำลังเล่นอยู่กับมันมาก แม้จะถูกผลักดันรุนแรงจนหัวคะมำบางครั้งแต่เริ่มต้นก็สนุกสนานเป็นอย่างมาก

"ฮาฮ่า"

ทะเลเปล่งเสียงหัวเราะออกมาแผ่วเบาเมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เสียงหัวเราะของเขาเต็มไปด้วยความเอ็ดดูรักใคร่และความสุขที่เจือปนอยู่ด้วยกัน ไม่น่าเชื่อเลยว่าถ้าเด็กๆโตขึ้นจะกลายเป็นนักล่าที่น่ากลัว เป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งทรงอำนาจเหมือนกับพ่อของพวกมัน

เมื่อวันใหม่ดื่มกินนมจนอิ่มแล้วมันจึงเข้าร่วมการละเล่นดังกล่าวด้วยก่อนที่เด็กๆทั้งสองจะเริ่มใช้รยางค์เล็กๆทั้งสิบและมือทั้งสี่ฟาดฟันกันอย่างดุเดือด แต่เนื่องจากเกราะสีดำบนตัวของเด็กๆแข็งแรงมากพวกมันจึงไม่ได้รับบาดเจ็บ

"ไม่ต้องกังวล เด็กๆเพียงเล่นสนุกกันเท่านั้น"

เอสบอกกับเขาแบบนั้น..   


****


วันนี้เอเลี่ยนก็มา~ ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจและติดตามจ้า ขอบคุณสำหรับเหรียญด้วย ฮา 

เรื่องนี้ไม่ยาวน้า ได้ครึ่งเรื่องแล้วละ(มั้ง) หรือไงดี ฮาฮา



ความคิดเห็น