email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 8

คำค้น : พ่ายรักซาตาน , นิยายรัก, รักโรแมนติก, ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มิ.ย. 2561 17:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8
แบบอักษร

ฉันเปิดเพลงจากโน้ตบุ๊กเบา ๆ ขณะนั่งทำอาร์ตเวิร์คบนโต๊ะในสวนหลังเลิกเรียน วันนี้มีชั่วโมงว่างชั่วโมงหนึ่ง พอดีอาจารย์ไม่เข้า พวกเราเลยเปรม

“นี่ชา วันเสาร์นี้ไปทำบุญกับพี่อิฐเหรอ”

“อื้ม” ฉันครางรับ เงยหน้ามองเพื่อน “นี่แนนกับพี่อิฐคุยกันบ่อยเหรอ”

แนนหน้าแดงนิด ๆ

“ไม่มีอะไรหรอก พอดีแนนโทรไปปรึกษาพี่อิฐเรื่องเรียนบ่อย ๆ น่ะ เลยคุยกันมากขึ้น”

ฉันยิ้ม พยักหน้า ก้มทำอาร์ตเวิร์คต่อ

“นี่…” แนนเรียกเบา ๆ  

“อะไร” ฉันถามโดยไม่เงยหน้ามอง

“นี่…น…น” แนนทำเสียงยืดเสียงยาว ฉันอมยิ้มทำเป็นไม่สนใจเหมือนเดิม

“ชิ!” แนนลุกยืน ทำท่าจะเดินหนี ฉันเงยหน้ามอง

“อยากให้ชวนไปด้วยใช่ไหม” ฉันพูดอย่างรู้ทัน แนนหันกลับมามองงอน ๆ

“ไม่อยากชวนก็ไม่ต้องชวน”

ฉันอมยิ้ม

“แนนคิดว่าแนนเป็นใคร” ฉันสวนกลับ แนนหน้าง้ำยิ่งกว่าเดิม

“ใช่ซี้ แนนมันแค่เพื่อนนี่ ไม่สำคัญเท่าว่าที่แฟนหนุ่มหรอก”

งอนเลเวลสี่เลยแฮะ ฉันอมยิ้ม

“เพราะเป็นเพื่อนไง ถ้าไม่ไปมีเฮ” ฉันใช้ปากกาชี้หน้า คนที่กำลังงอนอยู่ปรับสีหน้าแทบไม่ทัน ตีแขนฉันเพี้ยะ

“เล่นอะไรก็ไม่รู้ ดูสิ งอนชาไปตั้งเยอะแน่ะ”

“ก็จะได้รู้ไว้ไงว่าแนนน่ะ ขี้งอน”

“ใบชาง่ะ แนนไม่อยากเป็นคนขี้งอนน้า”

ฉันหัวเราะหึ ๆ

“เขาบอกว่า ยิ่งเราไม่อยากเป็นอะไร เราจะยิ่งเป็นแบบนั้นนะ”

แนนทำแก้มป่อง ๆ ฉันกระแซะตัวแนนที่ยืนอยู่เบา ๆ

“นี่ ไม่คิดจะช่วยกันทำมาหากินบ้างรึไงหะ”

“ก็ได้” แนนกึ่งยิ้มกึ่งงอนทิ้งตัวลงมานั่งเหมือนเดิม

คนเขียนหลักเป็นฉัน เพราะลายมือสวยกว่า แต่เรื่องการออกแบบคำพูด แนนเก่งกว่า

“ชา นั่นรถพี่แทนหรือเปล่า”

ฉันเงยหน้ามองรถเบนซ์คันหรูที่วิ่งเข้ามาจอดหน้าโรงเรียน เป็นรถ        พี่แทนจริง ๆ ด้วย

“นี่ เขามารับเธอหรือเปล่าชา”

“เอาไว้ให้ฟ้ากลายเป็นสีชมพูก่อนเถอะ” แล้วก็จริงอย่างที่ฉันคาด เพราะพี่แทนมารับเด็กมอหกที่ถือว่าเป็นดาวโรงเรียนของเรา

“โห พี่แทนสอยของสูงแฮะ”

ฉันยิ้ม ก้มลงไปทำอาร์ตเวิร์คต่อ

“ชา พี่แทนเดินมาทางนี้แล้ว”

“อืม” ฉันไม่ได้สนใจสิ่งที่แนนพูด เพราะมัวใช้สมาธิกับการวาดรูปอยู่

“ชา”

“หือ” ฉันครางรับ แต่ไม่ได้ละสายตาไปจากกระดาษ

“ชา”

“อะไร ว่ามาสิ กำลังใช้สมาธิอยู่”

“เอ่อ…สวัสดีค่ะพี่แทน”

เสียงทักแบบนั้นทำเอาฉันรีบละสายตาจากกระดาษหันไปมองทันที เพราะรีบหันไปหน่อยไม่ทันระวัง ปากกาที่ถือไว้ในมือขีดเสื้อของคนที่ยืนอยู่ด้านหลังเข้าเต็ม ๆ เป็นทางยาว มันเห็นได้ชัดเลยเพราะเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว ฉันอ้าปากค้าง ค่อย ๆ เงยหน้ามองเจ้าของเสื้อที่กำลังก้มมองฉันอยู่เหมือนกัน

หน้าพี่แทนยังคงหล่อเหลาอยู่เหมือนเดิม แต่ทว่าดวงตาไม่ต่างกับราชสีห์ที่พร้อมจะสังหารหนูตัวเล็ก ๆ ที่บังอาจเดินผ่านมารบกวน

“พะ พี่แทน” พอตั้งสติได้ ฉันรีบวางปากกา ดีดตัวลุกยืน ลากแขนพี่แทนให้เดินไปหลังโรงเรียนพร้อมกัน เพราะตรงนั้นมีสายยางสำหรับรดน้ำต้นไม้ของคุณลุงภารโรงอยู่

“ถอดเสื้อก่อนพี่แทน” ฉันรีบสั่ง แต่เขาไม่ทำตาม ยืนทำหน้าถมึงทึงเหมือนคนถ่ายไม่ออก ฉันตัดปัญหาด้วยการปลดกระดุมเสื้อพี่ด้วยตัวเองเลย เขามองอึ้ง ๆ ฉันไม่สนใจ คลี่ถอดเสื้อออกจากตัวให้

ต้องรีบค่ะ เพราะถ้าปล่อยไว้นานอาจล้างไม่ออก เสื้อยิ่งแพง ๆ อยู่ด้วย ฉันปล่อยให้พี่ชายยืนเท่เปลือยท่อนบนอยู่อย่างนั้น รีบนำเสื้อมาล้างน้ำตรงจุดที่เปื้อน แต่ล้างยังไงก็ล้างไม่ออก

ฉันทิ้งพี่ไว้ วิ่งลิ่วไปซื้อสบู่ขนาดเล็กที่ร้านค้าสวัสดิการมาถูจนมันออกหมด ฉันยิ้ม พอล้างสะอาดก็สะบัด ๆ จนมันหมาด

“ต้องเป่าให้แห้งก่อน” ฉันพาเขาเดินกลับไปยังร้านค้าสวัสดิการเพื่อไปขอยืมไดร์มาเป่าแห้ง ดีว่าฉันพอรู้จักกับพี่เขาบ้าง ฉันยืนเป่าโดยมีพี่แทนยืนเท่เปลือยท่อนบนให้สาว ๆ น้ำลายไหลเล่น  

“เอ่อ พี่แทนหรือเปล่าคะ ที่ลงนิตยสารหนุ่มฮอต” มีน้องสามคนเดินเข้ามาถามด้วยสีหน้าตื่นเต้น

“จำผิดแล้วล่ะ” พี่แทนบอกแค่นั้นเสหน้าไม่พอใจนิด ๆ ไปทางอื่น พวกน้อง ๆ หน้าจ๋อย ขอโทษขอโพยเดินจากไป ฉันมองตามนิด ๆ

คิดผิดแล้วน้องที่มาชอบพี่แทน เพราะนอกจากผู้หญิงที่หวังฟันแล้ว พี่ไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายกับชีวิตหรอก

“แห้งแล้ว ขอบคุณค่ะพี่จอย” ดีนะที่เป็นเสื้อแบบไม่ต้องรีด

“ไม่เป็นไรจ้า แหม ไม่ยักกะรู้ว่าแฟนชาหล่อขนาดนี้ เหมือนนายแบบเลย”

ฉันยิ้มแหะ ๆ 

“ไม่ใช่หรอกค่ะ”

“ไม่ต้องปิดบังหรอกน่า อายล่ะสิ” พี่จอยตื้อ ฉันไม่อยากอธิบายอะไรต่อ หันมายื่นเสื้อคืน

พี่แทนรับเสื้อไปใส่ช้า ๆ แต่ดูมันจะช้าเกินไปจนฉันอดรนทนไม่ไหว รีบเขยิบเข้าไปติดกระดุมให้แทน เขาชะงัก แต่ก็ยอมให้ฉันทำดี ๆ ฉันเงยหน้ามอง พี่มองตอบเหมือนกัน ฉันหลุบเปลือกตาหลบหนี

รู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ยังไงพิกล

ฉันพยายามไม่สนใจเสียงหัวใจที่กำลังเต้นในจังหวะแปลก ๆ ของตัวเอง พอติดกระดุมเสร็จก็ดึงมือพี่ออกไปจากจุดนั้น

“พี่แทนไปไหนมาคะ รอนานแล้วนะ แล้วคนนี้ใคร”

ฉันปล่อยมือพี่แทนทันที เดินเลยไปหาแนนที่นั่งเขียนอาร์ตเวิร์คอยู่ พี่ไม่ตอบ เดินไปโอบไหล่เชอร์รี่แล้วเดินกลับไปที่รถ

“โห พี่แทนนี่สุดยอดเลยเนอะ นิ่งได้ใจเลย อยู่แล้วขนลุกแฮะ”

ฉันยิ้ม นั่งลงทำงานต่อ วันนี้พี่คงไม่กลับบ้านแน่ ๆ

“นี่คิดว่าสองคนนี้เขาคบกันหรือเปล่า”

ฉันส่ายหน้า

“พี่ชาไม่เคยคบใครจริงจังหรอก ที่คบหวังฟันทั้งนั้นแหละ”

“ไม่หรอกมั้ง คนนี้เขาอาจจริงใจก็ได้นะ”

“มาพนันกันไหม ถ้าเลิกในหนึ่งเดือนพันหนึ่ง”

“โห ไม่เอาอ่ะ งี้ชาก็ได้เปรียบน่ะสิ”

“ไม่แน่จริงนี่น่า”

“ไม่เอา ๆ เรารีบทำกันดีกว่า”

ฉันพยักหน้า ลอบมองไปยังพื้นที่ว่างเปล่าที่ไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เคยมีรถของใครบางคนจอดอยู่

“พรุ่งนี้ชาจะไปต่างจังหวัดนะ”

พี่แทนเงยหน้ามอง ถามเสียงเครียด “ไปไหน” 

“อยุธยา ไปทำบุญ”

“วัดแถวนี้ก็มี ทำไมต้องไปต่างจังหวัด”

“พี่อิฐชวน”

“หึ ร่านไปกับผู้ชายต่างจังหวัด”

ฉันถอนใจเบา ๆ

“พี่จะคิดยังไงก็ได้ แนนก็ไปด้วย” ฉันหันหลังเตรียมจะเดินขึ้นห้อง แต่  พี่แทนฉุดไว้

“เธอทำเสื้อฉันเสีย เอาค่าเสียหายมา”

ฉันเม้มปากแน่น

“มันไม่ได้เสียนี่น่า”

“หึ ฉันไม่อยากใส่เสื้อผ้าที่มีรอย แม้จะนิดหน่อยก็เถอะ”

ฉันถอนใจเบา ๆ พยายามบิดข้อมือออก แต่มันไม่หลุด

“ได้ ตัวละเท่าไหร่ล่ะ ถ้าแพงมาก ขอผ่อนได้ไหม” ฉันต่อรอง พี่แทนกระตุกยิ้ม

“หึ มีแหล่งสูบเงินใหม่แล้วรึไง”

“ถามจริงเหอะ ในหัวพี่คิดได้แต่เรื่องพวกนี้รึไง ชาทำงานบริสุทธิ์ ชามีปัญญาหาเงินเลี้ยงตัวเองได้”

“หึ งี้แหละ พวกอกตัญญู พอโตแล้วก็ทำปีกกล้าขาแข็ง ยิ่งพอมีผู้ชายมาซับพอร์ตก็ลืมบุญคุณคน”

เพี้ยะ!!

สิ้นเสียงจากฝ่ามือฉันที่ตกกระทบใบหน้าคมคาย ดวงตาที่เคยฉายแววดูถูกวาวโรจน์ขึ้นมาทันทีจนฉันเสียววูบไปทั่วทั้งสันหลัง

“จะว่ายังไงชาก็ว่าได้ แต่ชาไม่เคยลืมบุญคุณใคร” รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างคลออยู่ที่ดวงตา

“ใช่ ไม่ลืมบุญคุณใคร กระทั่งยอมอ้าขาตอบแทนคุณเงินคนด้วยใช่ไหมล่ะ”

เพี้ยะ!!!

แรงตบครั้งนี้หนักกว่าครั้งแรกมาก พร้อม ๆ กับน้ำตาที่ร่วงลงมาแต้มแก้ม ฉันหันหลังเดินขึ้นบันได ปาดน้ำตาลวก ๆ กำลังจะเดินเข้าห้อง แต่ถูกรั้งข้อมือไว้แรงจนฉันต้องหันไปมอง

“ปล่อย! ชาคิดมาตลอดว่ามีพี่ชาย แต่ตอนนี้ ชาว่าชาคิดผิด ความคิดพี่แทนต่ำยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานบางตัวซะอีก”

“หึ แล้วรู้ไหมว่าสัตว์เดรัจฉานน่ะ มันทำได้ทุกอย่างโดยไม่เกรงกลัวอะไรหรอกนะ เวลาที่มีใครทำให้มันโกรธ” แล้วพี่แทนก็ดันฉันติดกับกำแพงด้านหลัง กดจูบลงมาเต็ม ๆ ฉันตาโต ช็อคค้างเพราะไม่คิดว่าเขาจะมาทำเรื่องแบบนี้กับน้องสาวตัวเอง

ฉันพยายามดิ้นรน แต่ถูกเบียดจนแทบไร้อากาศให้ถ่ายเท ฉันทำได้แค่ครางห้ามในลำคอ เขาบดเบียดหนักขึ้นซ้ำยังแทรกลิ้นเข้ามาอีก

ไม่นะ นี่พี่แทนทำอะไร!!

จากแรงมากมายที่เคยดิ้นรนต่อสู้ ฉันเริ่มอ่อนแรงแหงนหน้าตามแรงเบียดหนัก ซ้ำยังตอบสนองการชักนำอันเชี่ยวชาญนั้นอีกด้วย

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ในที่สุดพี่แทนก็ปล่อยให้ฉันเป็นอิสระ

“หึ เป็นไงรสชาติพี่ชาย เทียบเคียงไอ้อิฐได้ไหม”

ฉันขยับมือหวังตบอีกรอบ แต่พี่รั้งเอาไว้ได้ทัน

“ทำตัวให้มันดี ๆ”

“ชาไม่เคยทำอะไรผิด”

“หึ เธอมันผิด ผิดตั้งแต่เลือกที่จะเกิดมาแล้วใบชา” แล้วพี่แทนก็ปล่อยฉันออก หันหลังเดินเข้าห้องไป ฉันทรุดกายนั่งลงกับพื้น หวั่นไหวไปกับสิ่งที่เกิดขึ้น

นี่มันอะไรกัน

ฉันตื่นแต่เช้าแต่งตัวเพราะต้องออกไปรอพี่อิฐที่หน้าปากซอย เมื่อคืนนอนไม่หลับ พอหลับตาลงทีไรก็คิดถึงแต่รสจูบที่พี่แทนมอบให้

ฉันไม่ได้อยากตื่นเต้นหรือรู้สึกแบบนี้ และฉันก็รู้ว่าพี่แทนทำไปเพราะต้องการแกล้งฉันเท่านั้น

“ใบชา!” แนนโบกมือไหว ๆ ออกมาจากรถพี่อิฐ ฉันเดินกึ่งวิ่งไปสมทบ ยังไม่ทันถึงก็มีรถวิ่งมาจอดต่อจากรถพี่อิฐ หัวใจฉันหล่นไปอยู่แทบเท้า แต่ก็ทำเนียนไม่สนใจ เดินตรงไปที่รถของพี่อิฐต่อ

ฉันเบรกกึก เมื่อได้ยินเสียงมือถือดัง ฉันหยิบมันขึ้นมาดู เงยหน้ามองไปยังคนที่นั่งเท่อยู่ในรถ กดรับ

“ขึ้นรถ”

“ก็กำลังจะขึ้น” ฉันกำลังจะเปิดประตูรถพี่อิฐ

“ไม่ใช่รถคันนั้น คันนี้”

มือฉันค้างไว้กับที่

“ไม่จำเป็น ชาจะไปกับเพื่อน”

“หึ เพื่อนหรือผู้ชายกันแน่ ถ้าไม่อยากให้คนอื่นนินทาว่านั่งรถไปกับผู้ชายก็มาขึ้นรถ”

ฉันเม้มปากแน่น แนนทำหน้าแปลก ๆ มองฉันใหญ่

“มีอะไรหรือเปล่า แล้วนั่นรถพี่แทนไม่ใช่เหรอ พี่แทนจะไปด้วยเหรอ”

“อืม แนนนั่งไปกับพี่อิฐสองคนนะ ชาจะนั่งไปกับพี่แทน”

แนนพยักหน้าเข้าใจ ฉันก้มมองพี่อิฐที่ทำหน้าแปลกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น

“พี่อิฐ พี่นั่งไปกับแนนนะคะ ชาจะนั่งไปกับพี่แทน พอดีแกมีเรื่องจะคุยกับชาน่ะค่ะ”

“ไม่เห็นมันบอกพี่สักคำว่าจะไปด้วย”

ฉันได้แต่ยิ้มแหะ ๆ ก้มหัวขอโทษ แนนมองฉันด้วยสายตาเป็นห่วง ฉันจำต้องเดินไปที่รถคันหรู เปิดประตูรถออกก้มมองคนขับ

“แน่ใจเหรอคะ ที่จะให้ชานั่ง”

“กลับมาค่อยล้างกลิ่นคาวให้สะอาดอีกทีก็ได้”

ฉันกำมือแน่น ทิ้งตัวลงนั่ง แต่ก่อนเคยหวังไว้ว่าจะได้นั่งเคียงไปกับพี่แบบนี้ แต่มาวันนี้กลับไม่รู้สึกดีใจเลยสักนิด เพราะเจ้าของรถเขาไม่อยากให้นั่งไปด้วย

ฉันนั่งเงียบพอ ๆ กับคนขับ เพิ่งรู้ว่ารถคันนี้เงียบสุด ๆ พี่แทนกดเปิดเพลง ฟังไปฟังมามันก็เพลินดี เพลินจนฉันเผลอหลับ

ตื่นอีกทีเพราะรู้สึกว่ารถจอดสนิทแล้ว ฉันมองไปรอบ ๆ เห็นรถพี่อิฐจอดอยู่ไม่ห่าง กำลังขนของลงจากรถกันอยู่ หันไปมองคนขับข้าง ๆ ซึ่งพี่แทนมองฉันอยู่เหมือนกัน

“หึ วันนี้ต้องใช้งานหนักซินะ ถึงได้นอนออมแรงไว้ขนาดนี้”

ฉันถอนหายใจเบา ๆ จ้องหน้าพี่แทนตรง ๆ

“พี่นี่มีความคิดสวนทางกับหน้าตาจริง ๆ” พูดจบความเจ็บก็พุ่งตรงมาที่ปลายคาง พี่แทนบีบแน่นจนเหมือนกระดูกจะแตก

“ปากดี เก็บปากไว้ทำอย่างอื่นดีกว่ามั้ง”

ฉันมองตาพี่แทนหวั่น ๆ พยายามดันตัวออก พี่อิฐเดินใกล้เข้ามา ฉันเหลือบมองก่อนริมฝีปากจะถูกครอบครองอีกครั้ง ฉันตาโต ถึงรถจะติดฟิล์มดำ แต่พี่อิฐอาจมองเห็นก็ได้ ฉันรีบผลักตัวเองออก พี่แทนดันลิ้นเข้ามา เลาะไปทั่วร่องฟัน ก่อนค่อย ๆ ปล่อยออก

ได้ยินเสียงเคาะกระจก ฉันหายใจหอบด้วยความตระหนกหันไปมอง กระจกถูกเลื่อนลงจากมือของคนที่โหมจูบฉันเมื่อกี้

“คุยธุระกันเสร็จยังครับเจ้าหญิง พี่คิดถึงเจ้าหญิงจัง” มาถึงก็หยอดคำหวานเลย

“จะอ้วกว่ะอิฐ”

พี่อิฐทำหน้าไม่ยี่หระ เปิดประตูให้ ฉันรีบก้าวลงจากรถทันที

“หาอะไรกินกันก่อนละกันเนอะ”

ฉันพยักหน้า แล้วแนนก็เดินเข้ามารวมกลุ่ม พอ ๆ กับพี่แทนที่ล็อกรถและลงมาสมทบเหมือนกัน

มื้อนั้นฉันแทบทานข้าวไม่ลง เพราะหวาดกลัวไปกับทุกการกระทำจากพี่ชาย กังวลแทนเพื่อนด้วย

“นี่ชา ชาว่าที่ไอ้แทนมันขอตามมาด้วยเพื่อจีบแนนหรือเปล่า” พี่อิฐกระซิบข้างหูให้ได้ยินกันสองคน ฉันทำท่าอึดอัด

“ไม่รู้ค่ะ”

พี่อิฐยิ้ม ตักอาหารมาวางไว้บนจานให้  

ฉันยกเลิกการไปทำความสะอาดคอนโดพี่อิฐแล้ว โดยให้เหตุผลว่าช่วงนี้การบ้านเยอะมาก พี่เขาก็ไม่ว่าอะไร แต่เหตุผลจริง ๆ แล้วยังไงพี่อิฐก็เป็นผู้ชาย เขามีท่าทีให้ขนาดนี้ ไปทำแบบนั้นคงไม่เหมาะ ไม่อยากให้มีปัญหากับพี่หรือแม่ทีหลังด้วย

หลังจากมื้อเช้าเราก็ไปหาซื้อเครื่องสังฆทานเพิ่มแล้วไปทำบุญกันต่อ ปกติที่บ้านไม่ค่อยเข้าวัดกันหรอก ยกเว้นฉัน พี่นี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เข้าแต่ผับหรือโรงแรมเป็นกิจวัตรมากกว่า

ฉันยังคิดอยู่เลยว่าพี่เคยเข้าวัดบ้างหรือเปล่า และนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เห็นด้วย ก็ยังดีที่พนมมือเป็น เรากรวดน้ำรับศีลรับพรกันตามปกติ ตลอดระยะเวลาที่ทำเห็นแนนหน้าแดงตลอด

“แนนเป็นอะไร หน้าแดงจัง” ฉันถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง แนนยิ่งหน้าแดงเข้าไปใหญ่ กุมแก้มตัวเอง

“ดะ แดงเหรอ”

“อืม แดงแป๊ดเลย เป็นไข้หรือเปล่า”

“ปะ เปล่า”

พี่อิฐเดินเข้ามากระซิบ “พี่ว่าเพื่อนเรากำลังเขินไอ้แทนมากกว่า”

ฉันเลิกคิ้วสูง

ไม่มั้ง? แต่ไม่คิดจะค้าน พยักหน้าหงึกเดียว แล้วพวกเราก็เดินไปหลังวัดเพื่อปล่อยนกปล่อยปลา

“ที่วัดก็ยังไม่เว้นทำประเจิดประเจ้อนะ” พี่แทนเข้ามากระซิบข้างหู ขณะที่พี่อิฐกำลังวิ่งไปช่วยแนนหิ้วกรงนกมาให้ ส่วนฉันยืนถ่ายรูปอยู่ ฉันหันไปมอง

“คนที่คิดอุบาทว์ในวัดต่างหากที่สมควรจะสำนึก” ฉันเตรียมจะเดินไปหาเพื่อน แต่ถูกฉุดไว้

“คนชั่วทำความดีขนาดไหนมันก็ไม่ล้างความชั่วออกไปจากจิตใจได้หรอก”

ฉันหันไปมอง

“เหมือนพี่ใช่ไหมล่ะ” ฉันแกะมือออก เดินลิ่ว ๆ ไปหาเพื่อนทันที

“เอานี่ นกเก้าตัว ชีวิตจะได้เจริญก้าวหน้า” แนนบอกยิ้ม ๆ แล้วแนนก็แจกนกคนละเก้าตัวกับทุกคน

ฉันไม่ได้สนใจคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อธิษฐานขอพร ขอให้ชีวิตมีแต่ความสุขและมีอิสระ ฉันเปิดกรงปล่อยพวกมันขึ้นสู่ท้องฟ้า ขอให้มันไม่ถูกจับเข้ามาอยู่ในกรงอีกรอบ หลังจากนั้น พวกเราก็ไปเดินเล่นกันต่อ ฉันพกกล้องตัวเก่งมาด้วย เผื่อได้ภาพสวย ๆ ไปทำโปสการ์ด

“นี่ ๆ ชา เอามุมนี้สิสวยนะ” แนนชี้บอก ฉันรีบก้มลงถ่ายตาม

“อืม สวยจริง ๆ แนนนี่ตาถึงจัง”

แนนยิ้มแป้น

“ถ่ายแต่ธรรมชาติไม่ถ่ายคนบ้างรึไงครับ พี่อยากถ่ายรูปกับชาบ้าง มะแทนถ่ายให้หน่อย” พี่อิฐดึงกล้องออกจากมือฉันไปยื่นให้เพื่อน แต่พี่แทนยืนนิ่ง แนนเลยเข้ามารับกล้องแทน

“ให้แนนถ่ายให้ดีกว่าค่ะ ศิษย์อาจารย์ชาอยากลองถ่ายบ้าง” แนนพูดติดตลกพาเอาบรรยากาศดีขึ้นเป็นกอง

พี่อิฐยืนอยู่ข้าง ๆ เนื้อตัวแนบชิดเป็นพิเศษ

“ขออีกภาพ” คราวนี้พี่อิฐโอบไหล่ฉันไว้เลย แอบอึดอัดนิดหน่อย เหลือบไปเห็นสายตาไม่พอใจของใครบางคน พี่อิฐคงไม่เห็น ฉีกยิ้มกว้างแอ็คท่าตามที่แนนบอกอยู่

“เรียบร้อย”

แล้วพวกเราก็ถ่ายรูปกันไปอีกหลายเซต เหงื่อไคลไหลย้อยจนต้องหาน้ำมาดื่มกันหลายขวด

ทริปนี้มันจะสนุกกว่านี้ ถ้าไม่มีผู้ชายหน้าตายมายืนผิดที่ผิดทางแบบนี้ แต่พี่อิฐก็ดูจะไม่ใส่ใจหรือรู้นิสัยเพื่อนตัวเองดี เฮียแกเฮฮาได้ตลอดจนฉันลืม ๆ สีหน้าบูด ๆ ของพี่ไปเลย 


ขอบคุณค่ะ : ) 

+++

ดาวน์โหลดฉบับอีบุ๊กอ่านได้ที่ Meb (ลิงค์อยู่หน้าแรกสุด) 


ความคิดเห็น