สวัสดีจ้า ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวโลกมืดของไรท์นะคะ หายตัวไปบ้างแต่ยังไม่ตาย twitter :pbhaert

ทำไมต้องเจอกับอะไรแบบนี้ 100%

ชื่อตอน : ทำไมต้องเจอกับอะไรแบบนี้ 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2561 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทำไมต้องเจอกับอะไรแบบนี้ 100%
แบบอักษร



สิ้นสุดเทอมนี้ อาจารย์สุดหล่อของทุกคนส่งท้ายด้วยเกรดเฉลี่ย ฉบับอาจารย์มาร์ค ผู้ที่ซึ่งเก็บคะแนนสอบ 80:20 ต่อให้อาจารย์ช่วยมึงให้คะแนนทดสอบสอบได้เยอะเเค่ไหน แต่ถ้าคะแนนสอบมึงเหี้ย ชีวิตมึงก็จะเหี้ยไปตลอดกาล



"เทอมนี้ตกต่ำมากว่ะ เกรดรวมกูไม่ถึง2เลย ทำไงดีว่ะ?" แบมแบมนั่งดูเกรดเฉลี่ยตัวเองในเว็บไซต์มหาลัย ก่อนหันไปถามเพื่อนทั้งสอง


"เราไปรีเกรดดีป่ะว่ะ ของกูแค่1.95เอง ม๊ากูด่าตายแน่ๆ" ยองแจพูดเสียงอ่อย เพราะผลงานของตนก็เลวร้ายเช่นกัน


"มึงละยูค ไปกับพวกกูไหม" แบมแบมถามเพื่อนตัวสูง


"กูอยากไปกับพวกมึงนะ แต่กูกลัวมันเหี้ยกว่าเดิมว่ะ กูผ่าน2 มานิดเดียวเอง ไม่อยากเสี่ยงว่ะ" 


"นั่นสิ ถ้ามึงตกลงมาตายห่าแน่ เทอมต่อไป เราลงได้กี่ตัวว่ะ?" 


"6ตัว แต่ในตารางเรามีเรียนแค่5 เราสามารถลงเรียนใหม่ได้อีก1ตัว วิชาจารย์มาร์คป่ะ เทอมนี้คนอื่นสอน อาจให้คะแนนง่ายขึ้น" ยองแจคิดแล้วเสนอออกมา


"ก็ดี มันอาจง่ายขึ้นอย่างที่มึงว่า ลงเลยม่ะ?" แบมแบมพูดก่อนคลิกเข้าระบบลงทะเบียนเรียน


"เดี๋ยวพวกมึง!!" ยูคยอมพูดขึ้นเสียงดัง


"อะไรว่ะ?" 


"กูมาคิดดูแล้ว กูคิดว่ากูจะลงเรียนกับพวกมึงด้วย กูเหงา!!" 


"ไอ้ห่าน นึกว่าอะไร ลงก็ลง เทอมที่แล้ววิชานี้ก็หมาไม่ใช่หรอว่ะ?" ยองแจทำท่าจะตบหัวยูคยอม


"หมาบวกนะเว้ย ไม่ใช่หมาธรรมดาแบบมึงสองตัว"


"ครับ พ่อคนเก่ง เก่งกว่าพวกกูนิดเดียวทำเป็นคุย"




แล้วทั้งสามก็ลงเรียนรายวิชาเดิมที่เคยเรียนแล้ว แต่อาจารย์ผู้สอน ในเว็บไม่แจ้งชื่อ บอกแค่ว่า 


"วิทยากรพิเศษ"



พวกเขาคิดว่ามันคือคนจากข้างนอกมาสอน คงให้เกรดง่ายๆแน่นอน


วันเปิดภาคเรียน 


ทั้งสามนั่งเรียบร้อยในห้องเรียนขนาดใหญ่ เพราะเป็นห้องเรียนรวม จึงมีเพื่อนๆหลายๆสาขามาเรียนร่วมด้วย



วินาทีที่ประตูห้องเรียนเปิดขึ้น 


ปรากฎร่างของบุคคลคุ้นเคย 



ใช่



มันคุ้นมาก



เหมือน....



เคยนอนด้วยกัน




"อาจารย์มาร์ค!!!!"



​ต่อๆๆๆ


วินาทีที่เห็น...สิ่งที่อยู่บนเวที มันคือสิ่งที่พวกเขาไม่อยากจะเจอในตอนนี้ 


"ไอ้แบม ไอ้ยูค บอกกูทีว่ากูตาฝาดไป" 


"มึงไม่ได้ตาฝาด กูก็เห็น เอาไงดีว่ะพวกมึง ถ้าอาจารย์มาร์คเป็นคนสอนเราตกอีกแน่ๆ" ยูคยอมหันมาคุยกับแบม


"คิดในแหง่ดีดิ บางทีอาจารย์อาจสอนเหมือนเดิม ออกข้อสอบเหมือนเดิม เราก็เคยผ่านมาแล้ว น่าจะทำได้ดีขึ้นก็ได้" แบมแบมพูดให้กำลังใจเพื่อน


"อวยสุดฤทธิ์ ถูกจ้างมาเท่าไหร่ล่ะ?" ยองแจพูดเชิงประชดแบมเล่นๆ 


"มึงก็นะยองแจ อาจารย์มาร์คสอนก็ดีล่ะ คนมันเคยๆกันอยู่น่าจะคุยด้วยง่าย เคยเรียนมาแล้วอ่า" 


"คนเคยๆ เคยคนเดียวสิแบม กูไม่สนอาจารย์มาร์คแล้ว พี่แจ็คสันกลับมาแล้ว รักเดียวใจเดียวโว้ย!!" 


"สาธุ อย่าให้กูเห็นว่าแอบมองคนอื่น ว่าแต่มึงเป็นไรกับพี่เขาว่ะ ถามก่อนเหอะเขารู้จักมึงยัง?"ยูคยอมพูดตอกหน้ายองแจกลับไป


"มึงก็เหมือนกัน พี่จินยองมึงอ่า เขาเป็นไรกับมึง หน้าไม่อายไปบอกแม่ว่าพี่จินยองจะเป็นลูกสะใภ้แม่ กูจะบอกให้เอาบุญว่า บริษัทที่พี่จินยองไปฝึกงานน่ะ เป็นบริษัท ผัวเขา เขามีผัวแล้ว มึงกลับไปกินน้ำใบบัวบกซะเถอะ!!!" ยองแจไม่ยอมแพ้ตอกหน้ากลับไปอีกรอบ


"ไม่จริง ยองแจมึงโกหก กูไม่เชื่อ!!!" 



.

.


"สามคนนั้น จะคุยกันอีกนานไหม ถ้าไม่พร้อมเรียนก็ออกไปข้างนอก!!" เสียงดังจากหน้าห้องบนเวทีดังขึ้น ทุกคนมองมาที่พวกผม ก่อนพวกผมจะเงียบปากกันลง


"ขอโทษครับ ไม่คุยแล้วครับ!!" แบมแบมไม่เคยเกรงกลัวอะไรโดยเฉพาะอาจารย์มาร์คพูดขึ้นเสียงดังกลับไปเช่นกัน


"ขอบคุณครับ แล้วก็ตั้งใจเรียน เจอกันทุกเทอมในวิชาเดิมๆมันก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่" 


"ครั้งสุดท้ายแล้วครับ ไม่อยากเจอแล้วครับ"


"แน่ใจนะ ?" อาจารย์ยังถามกลับ


"แน่ใจก็ได้ครับ" แล้วแบมแบมก็ตอบกลับอย่างมั่นใจ?




จบคาบเรียนอย่างทุลักทุเล เเต่อาจารย์มาร์คสอนได้เข้าใจขึ้น หรือว่าเพราะเคยเรียนมาแล้วรอบนึงก็ไม่รู้


เลิกเรียน

"กลับพร้อมกันไหม?" 


"อาจารย์!! เอ้ย พี่มาร์ค"


"รู้งานนี่ ขึ้นรถสิ จะทำตัวเป็นต้นเหตุรถติดหรือไง ถนนในมอยิ่งแคบๆ" พี่มาร์คพูดพร้อมเรียกให้ขึ้นรถ


"ครับๆ" แล้วผมก็ขึ้นรถตามสั่งทันที


"เข้าใจไหมที่เรียนวันนี้?" เมื่อทุกอย่างมันเงียบ  พี่มาร์คเลยถามขึ้น


"เข้าใจครับ ดีกว่าเทอมก่อนเยอะเลย"


"ถ้าไม่เข้าใจให้รีบบอกเลยนะ"


"ครับ ว่าแต่ทำไมพี่ได้กลับมาสอนอีกอ่า"


"ก็อยากสอนก็เลยเอาชื่อตัวเองใส่เข้าไป"


"แบบนี้ก็ได้หรอ?"


"ได้ดิ ไม่รู้หรอว่ามอ.นี้ใครใหญ่สุด"


"ก็พ่อพี่ไง!"


"พ่อพี่ก็เหมือนพี่แหล่ะ ท่านตามใจ"


"พี่นี่ตอนไม่ได้สอนก็กวนดีเหมือนกันนะ พอสอนปุบ กลายเป็นคนละคนเลย"


"แล้วชอบแบบไหนมากกว่าล่ะ"


"แบมก็ชอบอาจารย์มาร์คของแบมสิ" แบมแบมตอบหน้ากวนๆ


"ไม่คิดจะชอบแบบที่เป็นพี่มาร์คบ้างหรอ?เจ้าหมูน้อย"


"เอ๊ะ? ใครหมูน้อย ไม่ชอบหรอก พี่มาร์คชอบแกล้ง แล้วก็กวน แบมชอบอาจารย์มาร์ค ทั้งหล่อทั้งเท่ห์ทั้งเก่ง คอยดูนะ แบมจะต่อสู้กับทุกคนเพื่อให้ได้อาจารย์มาเคียงคู่!!!" แบมกำมือแน่นก่อนทำท่ามุ่งมั่น


มาร์คขับรถไป พร้อมหันมองร่างเล็ก ก่อนจะยิ้มให้

ความคิดเห็น