ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกิดใหม่ในภพใหม่

ชื่อตอน : เกิดใหม่ในภพใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2561 13:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกิดใหม่ในภพใหม่
แบบอักษร

งั้นผมขอให้ผมมีชีวิตที่สงบสุข และมิตรสหายที่ดี จำทุกอย่างได้ และที่สำคัญขอให้ครอบครัวของผมที่อยู่ทางนั้นสบายดี แค่นี้ครับ อ่อความสามารถทุกอย่างที่ผมมีอยู่ก็ให้มีในภพใหม่ด้วยครับ ขอบคุณครับ^^"  ผมตอบออกไป ขอแค่คนที่อยู่ทางนั้นสบายดีก็สุขใจแล้ว   "อ่อได้ๆ แต่เรื่องครอบครัวเจ้าทางนั้นข้างคงจะทำเท่าที่ทำได้ เพราะถึงจะเป็นพระเจ้าแต่ข้าเข้าไปยุ่งมากไม่ได้ ความสมดุจที่โลกนั้นจะเสีย เข้าใจข้าด้วย ส่วนเรื่องที่โลกใหม่นั้น เป็นโลกของวรยุทธและลมปราณเจ้าจะถูกส่งไปเกิดที่นั้น และข้าจะให้พรเจ้าเรียนรู้เร็ว เอาล่ะไปเกิดได้ล่ะ ขอให้โชคดี "  เมื่อฟังพระเจ้าพูดจบ สติผมก็ดับไป 

ผมรู้สึกอึดอัดมากเลย เหมือนมีอะไรมาบีบรัดแน่นไปหมด หายใจยากไปทุกทีๆ "อีกนิด ได้  ครั้ง " ผมได้ยินเสียงคนเค้าพูดอะไรกัน ฟังไม่ค่อยรู่เรื่องเลย อ่ะ รู้สึกโล่งล่ะ หายใจออกแล้ว เอ้ย ใครตบก้นผมอ่ะ มันเจ็บนะ แงๆๆ แงๆๆ (เสียงเด็กทารกร้องไห้นะค่ะ) 

  "ยินดีด้วยขอรับ ฮูหยินได้บุตรชายขอรับ ^^" ข้าดีใจมากที่ได้ยินแบบนั้น ถึงจะเป็นบุตรชายคนที่4แล้วก็ตาม ข้ายื่นมือออกไปรับเด็กทารกตัวน้อยในห่อผ้า มาอุ้มไว้แนบอกแกร่ง เด็กน้อยตากลมใส สีดำอมน้ำตาล ผมสีดำหนา ผิวขาวอมชมพู  "ท่านพ่อ น้องของข้าเป็นเช่นใด ให้ข้าดูหน่อยท่านพ่อ"นั้นเป็นเสียงของฮุ่ยเฟยเทียน บุตรชายคนโตของข้าและด้านหลังตามมาด้วยฮุ่ยเฟยหลิง ฮุ่ยเฟยอิน และฮุ่ยเฟยหนี่ว์บุตรีเพียงคนเดียวของข้า "555 น้องของพวกเจ้าอยู่นี้ไง อย่าจับแรงนักล่ะ ปะเดี่ยวน้องจะเจ็บ "  "ขอรับ เจ้าค่ะ^^ " ข้ายิ้มเอ็นดูบุตรทั้ง4ที่ดีใจที่ได้เป็นพี่แล้วโดยเฉพาะฮุ่ย เฟยหนี่ว์ที่จะได้เป็นพี่สาวแล้ว "ท่านพี่ท่านว่าหน้าตาน้องเล็กดูเหมือนท่านแม่มากถึง8ส่วนมัย" เสียงของเฟยหลิงเอ่ยถามพี่ตน "ข้าก็เห็นเช่นนั้น หากโตมาคงจะงามล้มบ้านล้นเมืองเป็นแน่ อืม สงสัยเราต้องระดมสมองคิดแผนการณ์ไว้แล้วล่ะ" " อืมพวกข้าเห็นด้วย"เสียงของอีก4คนตอบรับคำ  อืมจะว่าไปบุตรชายคนเล็กของข้าก็หน้าเหมือนมารดาถึง8ส่วนอีกสองส่วนคงต้องรอดูตอนโตว่าจะเป็นอย่างไร "เอาล่ะๆ เข้าไปหามารดาพวกเจ้ากัน ป่านนี้นี้คงเสร็จแล้ว เอาน้องพวกเจ้าไปให้มารดาเจ้าดูกัน" "ขอรับ เจ้าค่ะ "   ข้าและบุตรของข้าเดินเข้าไปในห้องนอนของฮูหยินข้า ใบหน้างามนั้นซีดเซียว มีเหงือเกาะตามเรือนผมสวย ข้าเดินไปนั่งด้านข้างของนาง"เจ้าเป็นเช่นใดบางฮูหยินของพี่ เจ้าคงจะเหนื่อยมสก ขอบคุณเจ้ามากที่ให้กำเนิดบุตรชายคนเล็กแก่ข้า " ข้าส่งห่อผ้าที่ในนั้นมีบุตรชายคนเล็กขอฃข้าให้นางอุ้ม "ปัง เคร้ง เคร้ง ตุบ " (เสียงการต่อสู้นะค่ะ) "เสียงอะไรนะ เกิดอันใดขึ้น ใครมันบังอาจมาส่งเสียงดังที่จวนของข้าผู้นี้ มันอยากตายรึ "ข้าตะโกนออกไปด้วยน้ำเสียงเข้ม ติดจะเย็นชา "พี่จะออกไปดูข้างนอก พวกเจ้าอยู่ในนี้นะ "เมื่อกล่าวเสร็วข้าจึงก้าวขายาวๆออกมาดูข้างนอก ข้าเห็นชายชุดดำ ใส่ผ้าปิดทั้งใบหน้าเห็นแค่ตากพลังต่อสู่กับองครักษ์เงาและทหารในจวนของข้าอยู่ พวกมันมีทั้งหมด30กว่าคนได้ สามคนในพวกมันพุ้งเข้ามาโจมตีใส่ข้า "จิ่นสือ นำคนอีก3คนไปปกป้องฮูหยินและบุตรของข้าข้างในไป" ข้าไม่รู้ว่าพวกมันมีจุดประสงค์อะไรกัน แต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ ข้าต้องมั่นใจว่าครอบคนัวข้าจะปลอดภัย  

ในขณะที่ข้างนอกเกิดการต่อสู้ที่รุนแรงอยู่นั้น ด้านในห้องนอนของฮูหยินก็อยู่ในบรรยากาศที่ตึงเครียดมากพอสมควร "ท่านแม่ ท่านพ่อ จะเป็นอะไรมัยขอรับ เสียงการต่อสู้ข้างนอกนั้นดูจะรุนแรงไม่ใช่น้อย ข้าเป็นห่วงท่านพ่อเหลือเกิน " เฟยหลิง ถามมารดาตนด้วนน้ำเสียงร้อนรนด้วยตนเป็นห่วงบิดาที่ต่อสู้อยู่ข้างนอก "บิดาเจ้ามิเป็นอันใดดอก เฟยหลิง บิดาเจ้าเก่งวรยุทธย่อมมิเป็นไร " นางยิ้มอ่อนโยนให้แก่บุตรของนางทั้ง4 ให้สบายใจ อาจในใจนางนั้นร้อนรุ่มยิ่ง 

ในขณะที่ข้างนอกเกิดการต่อสู้กันอย่างรุนแรงอยู่นั้น ในเรือนฝูหรง ได้มีหญิงสาวนางหนึ่งนางยืนมองออกไปทิศที่ตั้งของเรือนใหญ่ด้วยสายตาแห่งความเกียจชังและสายตาโกรธแค้น นางคือหนี่หลิว อนุภรรยาของ ฮุ่ยเฟยซิ่ว ที่ปรึกษาและกุนซือประจำองค์ฮ่องเต้ จิ่นหยงผู่แห่งแคว้นจ้าว

ความคิดเห็น