ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 55.5k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 08 มิ.ย. 2561 22:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4
แบบอักษร

ทะเลก้าวเดินเองโดยมีรยางค์ของเอเลี่ยนคอยพยุงช่วยเอาไว้อีกแรง เอสเคารพการตัดสินใจของเขาและยินยอมให้เขาได้ลองเดินเองแม้จะช้าไปบ้างก็ตาม

เมื่อมันมาส่งทะเลตรงโขดหินขนาดใหญ่เอเลี่ยนก็หันหลังเดินไปอีกฝั่งเพื่อคอยเฝ้ารักษาความปลอดภัยให้กับเขา ทะเลอุ่นวาบไปทั้งใจ เอเลี่ยนตัวใหญ่น่าเกลียดน่ากลัวกลับดูแลเขาเป็นอย่างดี

ทะเลทำธุระส่วนตัวด้วยความรู้สึกปลอดภัยทั้งที่แทบจำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายรู้สึกแบบนี้ตอนไหน แม้จะต้องดิ้นรนเอาตัวรอดตั้งแต่สิบขวบแต่เขาก็เป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุสิบแปด แค่ต้องการหลักยึดและคนที่เขาสามารถพึ่งพิงอาศัยได้

การเบ่งของเสียอุจระนั้นทะเลไม่ต้องเสียแรงเบ่งแต่อย่างใด รูที่ถูกเคี่ยวกรำจนหลวมขับของเสียดังกล่าวออกมาได้โดยง่ายดาย ทะเลรู้สึกแสบเสียดเล็กน้อยแต่ก็สามารถทานทนได้ เมื่อทำธุระแล้วเสร็จเจ้าเอเลี่ยนก็ออกมารับเขากลับไปยังโพลงหินเล็ก

"รูเล็กๆแสนวิเศษที่มีกล้ามเนื้อแสนนุ่มนิ่มอบอุ่นที่คอยสร้างความสุขให้กับดุ้นใหญ่ของฉันช้ำไปหมดแล้ว คงต้องใช้ยาของเผ่าพันธุ์ฉันใส่ให้กับตัวเล็กก่อนที่การฮีทจะเริ่มอีกครั้ง"

รยางค์สายหนึ่งมุดเข้ามาเช็คสภาพรูสวาทของทะเลพร้อมกำจัดสิ่งสกปรกและกลิ่นไม่พึงประสงค์ให้กับเขาจนทะเลหน้าแดงก่ำอับอายอยากจะมุดหินให้รู้แล้วรู้รอด

รยางค์สี่สายยกตัวทะเลขึ้นก่อนรยางค์อีกสายจะแยกขาของเขาอ้ากว้างจนรูสวาทลอยเด่นจ่อใบหน้าแบนหัวกลมใหญ่แต่เหมือนถูกหุ้มส่วนศีรษะเอาไว้ด้วยเกราะแข็งแกร่งสีดำของเอเลี่ยนตัวใหญ่

รยางค์เส้นหนึ่งหายไปด้านหลังเกราะหนาเป็นชั้นๆของเอสพร้อมขยับยุกยิกไปมาไม่นานมันก็โผล่ออกมาพร้อมขวดแก้วใสสีน้ำเงินขวดเล็กๆขวดหนึ่ง เอเลี่ยนใช้รยางค์อีกเส้นเปิดจุกขวดแก้วออกก่อนจะเทราดของเหลวสีน้ำเงินลงบนรูเล็กที่ถูกขยายจนบอบช้ำของเขา

รูสวาทที่หลวมโพลกและยังไม่สามารถหุบปิดได้สนิททำให้น้ำสีน้ำเงินไหลซึมเข้าไปในร่างกายของทะเลจนรู้สึกวูบวาบไปหมด ทะเลรู้สึกแสบร้อนบริเวณที่ถูกเคี่ยวกรำอย่างมาก เขาดิ้นทุรนทุรายรู้สึกแสบร้อนเหมือนถูกน้ำเกลือราดรดบนแผลสด

"โอ้ยย! เอส! ผมแสบ!"

"อดทนไว้ตัวน้อย"

เอสปลอบเขาด้วยเสียงทุ่มอ่อนโยนเมื่อเขายังดิ้นไปมาไม่หยุด เวลาผ่านไปประมาณสองนาทีที่ทำให้ทะเลทนแทบไม่ไหวหลั่งน้ำตาออกมาสามสี่หยด จนในที่สุดอาการแสบร้อนก็หายไปแทนที่ด้วยความรู้สึกเย็นสบาย

"เก่งมาก"

รยางค์สายหนึ่งของเอเลี่ยนซึ่งเป็นคู่แห่งโชคชะตาเกลี่ยเช็ดหยดน้ำตาให้กับทะเลอย่างแผ่วเบาอ่อนโยนพร้อมพูดชมเขาที่สามารถอดทนผ่านมันมาได้

ทะเลมองดูรูสวาทของตัวเองก่อนจะเห็นว่ามันไม่แดงช้ำอีกต่อไปแล้ว ของเหลวสีน้ำเงินซึมหายเข้าสู่ผิวหนังของเขาจนไม่สามาถเห็นได้แม้แต่หยดเดียว ความรู้สึกเจ็บเสียดแสบร้อนหายไปหมดสิ้นเหมือนเขาไม่เคยรู้สึกมาก่อน ถ้ารูเล็กของทะเลไม่ถูกขยายจนตอนนี้หลวมโพลกเขาคงคิดว่าตัวเองไม่เคยเจ็บแสบมาก่อน

เอสปิดจุกขวดแก้วที่มีของเหลวสีน้ำเงินเหลืออยู่สองในสามส่วนของขวดก่อนจะเก็บเอาไว้ในเกราะด้านหลังที่น่าจะมีช่องว่างเอาไว้เก็บของเล็กๆน้อยๆเอาไว้เหมือนเดิม เอเลี่ยนค่อยๆวางเขาลงบนกองผ้าเน่าๆอย่างถนอมดั่งเป็นสิ่งของล้ำค่า

"ตัวน้อยนอนพักเอาแรงเสียหน่อย ฮีทครั้งต่อไปจะได้มีแรง"

"ขอบคุณครับ.."

ทะเลหลับตาลงว่านอนสอนง่าย เขาอ่อนเพลียไม่น้อยเลย ร่างกายยังคงร้อนรุ่มอยู่บ้างเมื่อได้กลิ่นฟีโรโมนอันหอมหวนของเอเลี่ยน ตัวเขายังคงเปลือยเปล่าแต่ก็รู้สึกดีกว่าการสวมใส่เสื้อผ้าเน่าๆเหล่านั้นอยู่ดี แม้จะอยากอาบน้ำแต่น้ำสะอาดก็หายากเต็มกลืน

ภายในซอกหินแถวนี้เมื่อฝนตกจะเกินเป็นแอ่งเล็กๆให้เขาได้ดื่มกินแก้กระหาย ไม่รู้มีสารปนเปื้นอะไรบ้างแต่ทะเลก็ต้องกินเพื่อความอยู่รอด แถมแหล่งน้ำเล็กๆนี้ยังทำให้เขาสามารถดักจับสัตว์เล็กอย่างพวกหนูเมื่อพวกมันมาดื่มน้ำได้อีกด้วย

ทะเลหลับลึกอย่างเป็นสุข เมื่อรู้สึกตัวตื่นมาอีกทีท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว อาการฮีทปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาจากฝันหวาน ทะเลหอบหายใจกระเส่าพร้อมสูดกลิ่นฟีโรโมนหอมหวนฉุนกึกของเอเลี่ยนคู่แห่งโชคชะตาเข้าไปเต็มปอด

ทะเลตาพร่าฉ่ำเยิ้มน้ำตาซึมเมื่อร่างกายร้อนรุ่มสั่นระริกต้องการได้รับการเติมเต็มผสมพันธุ์และถูกฉีดอัดน้ำเชื้อเข้าใส่รูหลวมๆที่กำลังขมิบเชิญชวนต้องการกลืนกินลำดุ้นสักอันที่สามารถเติมเต็มมันได้

"ถ้าหากว่าฉันไม่กลัวว่าเมื่อกัดตัวน้อยเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของไปแล้วชิ้นส่วนร่างกายตัวน้อยจะยังอยู่ครบไหม ฉันคงกัดไปแล้ว"

เอเลี่ยนตัวโตสูดลมหายใจดังฟืดฟาดรับเอากลิ่นฟีโรโมนเข้มข้นของมนุษย์ตัวน้อยเข้าช่องอากาศอย่างคึกคัก ดุ้นใหญ่ของมันค่อยๆปูดโปนขยายใหญ่ขึ้นตอบรับกลิ่นหอมนี้ มันยังจำช่วงเวลาที่ได้ผสมพันธุ์และปล่อยเชื้อพันธุ์เข้าสูรูอุ่นๆนั่นได้ดี มันแทบอยากจะร่วมผสมพันธุ์กับมนุษย์ทะเลทุกชั่วโมงเสียด้วยซ้ำ

แต่ร่างกายมนุษย์อ่อนแอเกินไป ถ้าไม่ใช่เพราะอยู่ในช่วงฮีททะเลคงเจ็บปวดมากเพื่อกลืนกินรองรับดุ้นยักษ์ของมัน แต่ช่วงสามวันนี้มันจะทำให้รูแสนสุขนั้นคุ้นเคยกับลำดุ้นของมันให้ได้

สามวันมานี้ทะเลผสมพันธุ์กับเอเลี่ยนเกือบทุกๆสามชั่วโมง มันให้เขากิน นอนพัก และผสมพันธุ์วนเวียนกันไป ร่างกายของทะเลเกิดอาการฮีทแทบทุกๆสามชั่วโมงเช่นกัน รูด้านหลังถูกขยายหลวมโพลกคุ้นเคยกับการกลืนกินลำดุ้นใหญ่ปูดโปนตะปุ่มตะป่ำของเอสแล้ว มันไม่สามารถกลับมาฟิตกระชับได้อีกต่อไป

ทะเลสามารถสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปในช่องทางที่ถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักหน่วงทั้งสามวันได้อย่างสบายๆโดยไม่มีอาการเจ็บตึงแต่อย่างใด แรงดันเองก็ไม่มีจนสามารถสอดแขนทั้งสองได้ถึงข้อศอกหรือโดยที่เขาสามารถใช้ความสามารถของตัวเองสอดลึกเข้าไปได้ถึงขนาดไหน

ถ้าไม่ใช่ลำดุ้นยักษ์ของเอสแล้ว ทะเลไม่สามารถมีเซ็กส์แล้วมีความสุขสมได้เลย ดุ้นอันเล็กของมนุษย์ไม่สามารถเติมเต็มรูย้วยกลวงของเขาได้แล้ว ทิ่มแทงเข้ามาเขาก็ไม่รู้สึกอะไรสักนิด

อาหารการกินของทะเลดีมาก ดีที่สุดในรอบห้าปีมานี้เลยก็ว่าได้ เขากินอิ่มท้องและนอนหลับสนิทอย่างปลอดภัย เนื้อตัวถูกทำความสะอาดอย่างดี เสื้อผ้าเน่าๆถูกเอเลี่ยนโยนทิ้งไปแล้ว มันพ่นบางสิ่งที่อ่อนนุ่มเหมือนเยลลี่สี่ดำให้กับเขาได้ใช้นอน ขนาดความกว้างความยาวสามเมตร

เอสอธิบายว่าเผ่าพันธุ์ของมันสามารถจัดเรียงโมเลกุลต่างๆได้ มันเพียงจัดเรียงโมเลกุลให้เหมาะสมก็สามารถสร้างเบาะสีดำนี้ขึ้นมาให้กับเขาได้แล้ว

เผ่าพันธุ์ของเอสไม่มีของเสียจากกระบวนการย่อยอาหารเมื่อพวกมันย่อยสลายได้ทุกสิ่งไม่ว่าสิ่งนั้นจะมีพิษร้ายแรงแค่ไหนก็ตาม มันเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็นพลังงานได้ทั้งหมด กล่าวง่ายๆมันสามานถกินได้ทุกสิ่ง สารเคมีที่มีอันตรายต่อทะเลในบริเวณรอบๆนี้เอเลี่ยนตัวยักษ์จัดการเก็บกวาดไปแล้วหมดสิ้น

"ยังต้องบำรุงตัวน้อยอีกมาก จนกว่าร่างกายจะแข็งแรงสมบูรณ์พร้อมในการตั้งครรภ์"

ทะเลกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แต่ก็ยังกินเนื้อย่างได้อย่างเอร็ดอร่อยอยู่ดี เมื่อตอนฮีทเขายอมรับว่ามีความกล้าเพิ่มขึ้นมามาก ตอนนี้รู้สึกจะหวั่นใจไม่น้อยเลย ทะเลไม่มั่นใจว่าเขาจะพร้อมมีลูก พร้อมดูแลปกป้องลูกน้อยหรือเปล่า แต่ถ้ามีแล้วทะเลมั่นใจว่าตนเองสามารถทำทุกอย่างเพื่อลูกได้ เหมือนที่พ่อแม่เคยทำให้กับเขา

"คุณมาจากที่ไหนเหรอครับเอส"

วันหนึ่งในขณะที่ไม่มีอะไรทำหลังจากเพิ่มร่วมผสมพันธุ์กันเสร็จสิ้น(เอสกล่าวว่า แม้จะหมดสิ้นช่วงฮีทของเดือนนี้ไปแล้ว แต่ก็ต้องคอยขยายช่องทางให้พร้อมสำหรับการวางไข่ในอนาคต)ทะเลจึงเอ่ยถามเอเลี่ยนตัวโต

"ไกลมาก ฉันแวะมาดูสมดุลของกาแลกซีนี้เท่านั้น"

"คุณจะกลับเมื่อไหร่เหรอครับ"

"ฉันต้องมั่นใจก่อนว่าตัวน้อยจะสามารถไปกับฉันได้"

ทะเลหน้าเหลอหลาเมื่อได้ยินแบบนั้น เพราะทะเลไม่เคยคิดออกไปจากโลกนี้มาก่อนเลย หรือไม่ ความเป็นไปได้ก่อนหน้านี้นับเป็นศูนย์ที่เขาจะสามารถออกไปจากโลกนี้ได้ มนุษย์ไม่มีวิทยาการล้ำหน้าถึงขนาดนั้น

"คุณบอกว่าแวะมาดูความสมดุล เอส คุณแข็งแกร่งมาก ทำไมไม่ช่วยมนุษย์ละ"

"ฉันไม่มีเหตุผลที่ต้องช่วยอะไร ดาวเคราะห์เล็กๆหายไปสักดวงสมดุลของจักรวาลก็ไม่เป็นไร อีกอย่าง วิทยาการของสายพันธุ์ D ยังไม่อันตรายเท่าไหร่"

จากนั้นทะเลก็ได้รู้เรื่องราวต่างๆมากมายที่ไม่เคยรู้มาก่อน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เอสสามารถพูดคุยภาษาของมนุษย์โลกได้ หรือไม่ก็สาเหตุที่เอลี่ยนสายพันธุ์ D

ใช้โลกเป็นสนามรบทำสงคราม

ทะเลปลงตกกับชีวิตมานานแล้ว แทบไม่รู้สึกอะไรอยู่แล้วกับเรื่องพวกนี้ อีกอย่าง เขาเป็นชนชั้นที่ต่ำที่สุด ขอเพียงรอดชีวิตวันต่อวันก็เพียงพอแล้ว ไม่ได้คิดจะสู้หรือแก้แค้นพวกตัวเขียวตัวม่วงยังไง ทะเลไม่มีปัญญาไปต่อกรกับพวกมันอยู่แล้ว

นับเดือนที่เขาอาศัยอยู่ร่วมกับเอเลี่ยนตัวใหญ่สีดำทะมึน เอสดูแลเขาดีมาก เขาไม่ต้องหิวโหย หวาดระแวง หวาดกลัว และดิ้นรนเอาชีวิตรอดอีกต่อไป เอเลี่ยนตัวนี้ดูแลคู่ของมันได้อย่างดีเยี่ยม จนร่างกายของทะเลดีขึ้นเป็นอย่างมาก และเดือนนี้เมื่อเขาฮีทอีกครั้ง เอสจะเริ่มวางไข่ในมดลูกของเขา เพื่อให้เขาอุ้มท้องไข่ของมัน

หนึ่งเดือนมานี้ทะเลมีเซ็กส์กับเอเลี่ยนคู่แห่งโชคชะตาตัวนี้ทุกวัน เขาเริ่มติดใจจนให้ความร่วมมืออย่างดี ทุกวันเขาต้องได้รับดุ้นใหญ่บวมเป่งเข้ามาเติมเต็มในรูหลวมๆของเขา ให้มันได้กลืนกินขมิบรัดลำดุ้นที่อัดแน่นจ้วงกระชากจนภายในของเขาปลิ้นย้วยออกมาอย่างน่ากลัว

คราแรกเขาตกอกตกใจขวัญหนีดีฝ่อไม่น้อยเลย แต่เอสก็คอยปลอบอยู่ตลอดว่าอีกไม่นานมันก็จะกลับเข้าไปข้างในเข้าที่เข้าทางเหมือนเดิม แม้รูเขาจะยับเยินยังไงเอเลี่ยนก็ต้องการให้เขาเป็นแม่พันธุ์หรือคู่ชีวิตของมันอยู่ดี

ทะเลเริ่มยอมรับตัวตนของเอเลี่ยนตัวใหญ่น่ากลัวได้แล้ว เขาไม่ได้กลัวมันอีกต่อไป เชื่อใจเต็มเปี่ยมว่ามันจะไม่ทำอันตรายอะไรให้กับเขา จากที่เคยเหงาหงอยอยู่คนเดียว มีเพื่อนอยู่ด้วยแม้แปลกไปไม่ชินบ้างแต่ก็มีชีวิตชีวาขึ้นกว่าเดิม

ในที่สุด วันที่ทะเลฮีทอีกครั้งก็มาถึง เดือนนี้การฮีทของเขาคลาดเคลื่อนประมาณสองสามวัน แต่ก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ปกติเพราะเขาเพิ่งเคยฮีทครั้งแรกเมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง

เจ้าเอเลี่ยนแสยะยิ้มอย่างยินดี


***

ขออนุญาติเอารูปมาลงเพื่อความเข้าใจและจินตนาการ โครงสร้างโอเมก้าของทะเลจะคล้ายๆภาพที่สองเด้อ คงเข้าใจกันใช่หรือไม่ มดลูกจะเชื่อมอยู่กับรูทวาร เข้าใจตรงกันแล้วนะ~

มันก็จะวนวนเวียนเวียนอยู่อย่างนี้~

พยายามปั่นๆสุดๆเพื่อหวังว่าจะได้อัพพร้อมกับอีกเรื่อง 




ความคิดเห็น