email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 3

คำค้น : พ่ายรักซาตาน , นิยายรัก, รักโรแมนติก, ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มิ.ย. 2561 19:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 3
แบบอักษร

ฉันรีบหอบข้าวของพะรุงพะรังเข้าบ้าน เห็นรถแขกมาจอดอยู่คันหนึ่ง คุ้น ๆ นะ ฉันรีบเดินเลี่ยง ๆ เข้าบ้าน พี่ไม่ค่อยอยากให้คนอื่นรู้หรอก ว่ามีน้องเห่ย ๆ แบบนี้

“อ้าว น้องอยู่บ้านหลังนี้หรอกเหรอ”

ฉันสะดุ้งเฮือก ของที่ถือมาบางส่วนร่วงลงพื้น

กรี๊ด พ่อเทวดานั่นเอง

งั้นพี่แทนที่ยัยนั่นพูดถึงก็พี่แทนของฉันจริง ๆ น่ะสิ คงเป็นหนึ่งในกิ๊กพี่ล่ะมั้ง

“ไม่เป็นไรค่ะ เอ่อ พี่…”

“พี่…”

“อิฐ ห้องน้ำอยู่ด้านโน้น” พี่แทนเดินมาเรียกซะก่อน พอเห็นฉันก็หน้าหงิกขึ้นมาทันที

มาละมาดซาตาน

“พอดีเห็นน้องเขาทำของตกน่ะเลยช่วย”

“อย่าไปยุ่งเลย รีบเข้าห้องน้ำแล้วรีบออกไปเถอะ ส่วนเธอรีบจัดการเข้าล่ะ อีกไม่เกินชั่วโมงเพื่อนฉันก็จะมากันแล้ว”

“ค่ะ เจ้านาย” ฉันตอบประชด ๆ

“อ้าว แม่บ้านของนายหรอกเหรอ ไหนว่าอยู่คนเดียว”

“อืม” พี่แทนตอบแค่นั้น ลากคอเพื่อนตัวเองเข้าไปภายใน ฉันว่าฉันเคยเห็นเพื่อนพี่แทนทุกคนนะ แต่คนนี้เพิ่งเคยเห็นจริง ๆ สงสัยเพิ่งมาบ้านครั้งแรก  

ฉันถอนหายใจเบา ๆ

“เฮ้อ ก็เป็นได้แค่ขี้ข้าอยู่วันยังค่ำละว้า”

ฉันรวบเก็บข้าวเข้าไปในครัว ลงมือทำอาหารอย่างรวดเร็ว นำออกไปจัดเรียง ทั้งอาหารหลัก เครื่องดื่มและของว่าง ไม่ถึงชั่วโมงเพื่อน ๆ พี่แทนก็มากันครบ ฉันมองความเรียบร้อย กำลังจะเดินขึ้นห้องเพื่อทำตัวให้เงียบที่สุด แต่โดนใครสักคนเรียกไว้  

“นี่เธอน่ะ เอาอันนั้นมาให้หน่อยสิ”

ฉันจำต้องเดินไปหยิบของมาให้ยัยผู้หญิงคนนั้น และพอคนหนึ่งใช้ ก็มีอีกหลายคนใช้ไม่หยุด เดี๋ยวคนนั้นเอาแก้วเพิ่ม คนนี้เอาของกินเพิ่ม ฉันนี่วิ่งแทบจะตลอดทั้งงาน

“นี่ อย่าใช้เขามากนักสิ ดูสิ วิ่งคนเดียวเหนื่อยหมดแล้ว” ถ้าพระเจ้ามีจริง ฉันก็อยากจะก้มลงไปกราบงาม ๆ ด้วยท่าเบญจางคประดิษฐ์สักที

“หึ แกก็ใจดีเกินเหตุ ก็แค่คนทำงาน รีบ ๆ ไปทำหน้าที่ของตัวเองได้แล้ว” พี่แทนแย้ง ฉันจึงได้แต่เจ็บใจกับความอาภัพของตัวเอง

ไม่ใช่สิ โชคดีต่างหาก เพราะนอกจากจะได้อยู่บ้านหลังใหญ่ ได้กินอาหารหรูหราโดยไม่ต้องออกเงินเอง ยังได้เจอเทวดาและถูกเทวดาปกป้องอีกด้วย

มองโลกในแง่ดีไว้

ดีมากใบชา

แล้วฉันก็ฮัมเพลงไปทำอาหารอีกเป็นรายการยาวเหยียด ฉันมีเป้าหมายในการเปิดร้านของตัวเอง การเป็นเจ้าของต้องเจออะไรมากมาย ขืนฉันมองโลกในแง่ร้าย คงพาลพาเอาร้านล่มไม่เป็นท่าแน่ ๆ

“มีอะไรให้พี่ช่วยไหม”

ฉันหันไปมองคนถาม

“อ้าว พี่อิฐ อย่าดีกว่า ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของชาดีกว่า”

พี่อิฐยิ้มหล่อ

“ชานี่อารมณ์ดีได้ตลอดเลยนะ ทั้ง ๆ ที่โดนใช้ขนาดนี้”

ฉันหันไปยิ้มให้

“ไม่เห็นเป็นไรเลย อย่างน้อยทุกอย่างที่ชาทำ ชาก็ได้กินด้วย”

“แต่แบ่งทานนะคะ” ฉันหันไปแก้ตัวอีกรอบ

“งั้นให้พี่ช่วยดีกว่า พี่ชอบทำอาหาร”

ฉันเลิกคิ้วสูง

“เดี๋ยวพี่แทนจะว่าชาเอาได้นะคะ”

“งั้นพี่จะบอกเขาว่า พี่อยากทำเอง”

“ตามใจละกันค่ะ” บอกแล้วว่าฉันเป็นคนโชคดี ตอนนี้แทบจะร้องไห้ ทำงานไปโดยมีเทวดาสุดหล่อมาอยู่ช่วย

“ใครได้เป็นแฟนคนหล่อ ๆ นิสัยดี แถมยังทำอาหารเก่งแบบพี่อิฐคงโชคดีเป็นบ้าเลย”

“หึ พี่ว่าผู้หญิงหลาย ๆ คนคงชอบผู้ชายนิสัยซ่า ๆ ร้าย ๆ เหมือนเจ้านายชามากกว่า” พี่อิฐว่าเสียงเศร้า “คนดีบางทีก็กินไม่ได้”

ฉันโบกตะหลิวต่อหน้าเขาทันทีจนเขาต้องเอนตัวไปด้านหลัง

“อย่ามองโลกในแง่ร้ายค่ะ พี่ยังมีเวลาตามหาคนที่ใช่อีกนาน นี่เพิ่งมหา’ลัยเอง ยังไม่หมดลมหายใจอย่าเพิ่งยอมแพ้”

แล้วเขาก็หัวเราะเสียงดัง

“ก็จริงเนอะ พี่ก็คิดเทียบกับคนอื่นอยู่ได้”

“หือ อย่าบอกนะว่ายังไม่มีแฟน”

พี่อิฐทำหน้าอาย ๆ

“พี่มีดีแค่หน้าตากับฐานะเท่านั้นแหละ บางคนบอกนิสัยดีเกินไปจนไม่กล้าคบ”

“เออเนอะคนเรา แต่เชื่อเถอะค่ะ ว่าพี่ต้องเจอคนที่ทำให้พี่มีความสุข และมีความสุขที่ได้อยู่ใกล้เขา”

“อืม พี่ก็อยากเจอเหมือนกัน”

“สู้ ๆ”

ฉันยกตะหลิวขึ้นมาทำท่าสู้ ๆ เขาใช้มีดที่ถืออยู่เขี่ยมันออกจากหน้าตัวเอง

“แหะ ๆ ขอโทษค่ะ”

“แต่ทำแบบนี้ เหมือนเรากำลังสู้กันเลยแฮะ” พี่อิฐบอก ฉันมองปลายมีดเขากับปลายตะหลิวตัวเอง ก่อนจะตีจนเกิดเสียงดังเคร้งคร้าง พี่อิฐหัวเราะใหญ่แล้วก็ตีกลับ ห้องครัวจึงเกิดการต่อสู้ขนาดย่อมขึ้น        

“ให้มาทำอาหารไม่ได้ให้มายั่วผู้ชาย”

ฉันรีบเบรกตะหลิวลงกึกหันไปมองคนที่ยืนกอดอกหน้าหงิกอยู่หน้าประตู

“อิฐ นายออกไปดีกว่า”

“ฉันจะอยู่ช่วยน้องเขาทำ”

“รีบ ๆ ออกไป!!” พี่แทนทำเสียงเข้มกับเพื่อนตัวเอง พี่อิฐถอนหายใจแรง คงไม่อยากขัดใจเจ้าของบ้านเท่าไหร่

“อย่ามาทำตัวร่านแถวนี้ จะทำให้ไปทำที่อื่น”

ฉันเจ็บแปลบไปกับคำพูดแบบนั้น แต่ก็ฝืนยิ้ม ยักไหล่เหมือนไม่ใส่ใจ หันกลับมาทำอาหารต่อ

“หึ แล้ววันนี้เพื่อนผู้ชายฉันเยอะ อย่าคิดยั่วหรือจับใครแถวนี้เชียวล่ะ”

ฉันหันกลับไปมองพี่แทนตาเขียว ก่อนแสยะยิ้มใส่

“จำได้ว่าตั้งแต่เกิดมา ยังไม่เคยมีผู้ชายคนไหนได้จับมือฉันเลยสักคน แต่พี่ผ่านผู้หญิงมาแล้ว ถ้าให้นับ ๆ ก็คงเป็นร้อย ถ้าพี่เป็นผู้หญิงก็คงต้องบอกว่า…” ฉันเขยิบเข้าไปยืนจนชิด แหงนหน้าเยอะ ๆ

เอ้า เยอะเข้าไปอีกจนคอตั้ง

โอ๊"ย เมื่อยคอวุ้ย

“พี่น่ะมันร่าน ร้าย เลวทรามอีกต่างหาก นอกจากเขาจะให้ตำแหน่ง     ป๊อบปูล่าโหวตพี่แล้ว น่าจะให้ตำแหน่งร่านโหวต สำส่อนโหวต หรือเจ้าชู้โหวตซะหน่อย พี่จะได้คว้าทุกตำแหน่งมาครอง” ฉันเชิดหน้ามากขึ้นไปอีก แม้ตอนนี้มันจะเริ่มเคล็ดแล้วก็ตาม

“หึ ไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนจับมือ แล้วที่เห็นเมื่อกี้คืออะไร เห็นหัวเราะคิกคัก นี่ถ้าไม่เกรงใจว่าคนเยอะ คงทำอะไรมากไปกว่านี้ล่ะสิ” พี่แทนจับข้อมือฉันแน่นจนเจ็บไปหมด

“อย่าเอานิสัยตัวเองมาเที่ยวโยนเป็นนิสัยคนอื่นสิ ชาบอกแล้วว่าชาน่ะเวอร์จิ้น ชาจะเก็บไว้ให้คนที่ชารักเท่านั้นแหละ ไม่เที่ยวทิ้งขว้างให้ขอทานไปวัน ๆ เหมือนใครบางคนแถวนี้หรอก” ฉันรีบสลัดมือออก แต่มันไม่หลุด

“หึ ยัยโสโครก”

“พี่มันก็ไอ้หมาเน่าเหมือนกัน ทั้งเน่าทั้งเหม็น ปล่อย เดี๋ยวความเน่าจะติดแขนชา”

พี่แทนมองมือตัวเองที่จับฉันไว้ ก่อนจะสลัดออกแรงจนเจ็บไปหมด

“หึ ฉันก็กลัวว่าจะโดนเสนียดติดเหมือนกัน” แล้วเขาก็หันหลังเดินจากไป ฉันก็หันหลังเหมือนกัน หันมากัดปากแน่น พยายามบังคับไม่ให้น้ำตามันไหล  

ไอ้พี่บ้า ไม่เห็นว่าเป็นน้องก็น่าจะให้เกียรติกันบ้าง

แกเองก็ปากหมาไอ้ชา ไปด่าเขาแบบนั้น เขาคงจะเอ็นดูแกหรอก

เฮ้อ ทำท่าน่ารักไปก็เท่านั้น พี่แทนคงไม่เอ็นดูหรอก คงอยากจะกระทืบหลาย ๆ ทีมากกว่า

ฉันรีบทำอาหารแล้วเอาไปเสิร์ฟให้พวกพี่แทน

กระทั่งเวลาผ่านไปจนถึงเที่ยงคืน พวกเพื่อน ๆ พี่เริ่มทยอยกันกลับ บางส่วนก็นอนที่ห้องรับแขก ยกเว้นห้องพ่อกับแม่ที่พี่จะไม่ยอมให้ใครเข้าไปเด็ดขาด

หลายคนเมาแอ๋หมดสภาพ ฉันมอง ๆ แล้วส่ายหน้า หน้าตาดีกันซะเปล่า พอเมาแล้วหมดสภาพกันทุกคน ฉันรีบเก็บข้าวของก่อนดัน ๆ ลาก ๆ หลาย ๆ คนให้นอนเป็นที่เป็นทาง ดีนะที่กลับกันบ้างแล้ว ไม่งั้นไม่มีที่ว่างให้พวกพี่ ๆ นอนกันแน่ ๆ

ฉันยังต้องไปทำการบ้านอีกนะ

ฉันมองคนสุดท้ายที่นั่งคอพับอยู่บนโซฟา จริง ๆ ก็อยากจะปล่อย แต่เขาก็มีห้องนอน ถ้าปล่อยไว้ก็ดูจะไม่ดีเท่าไหร่ ฉันเลยจำต้องคล้องแขนพี่ยกด้วยความทุลักทุเล

“ยุ่ง” พี่แทนโวยวาย 

“ไม่ได้อยากยุ่ง จะพาไปนอนที่ห้อง”

“หึ ยัยร่านอย่างเธอ เล็งคนไหนไว้หะ”

“เล็งพี่ไง ถ้าไม่รีบ เดี๋ยวจับปล้ำซะหรอก” ฉันพูดขำ ๆ กับคนเมา ไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ ตื่นมาก็ลืมหมดแล้ว

“อย่ามายุ่งกับฉัน ให้ตายยังไงเธอจะเป็นคนสุดท้ายที่ฉันจะมอง ยัยขี้เหร่ ยัยน้องนอกคอก” คำว่าขี้เหร่ไม่เจ็บเท่ากับคำว่าน้องนอกคอกเลย

ฉันได้แต่ยิ้ม ปริ่ม ๆ ว่าน้ำตามันพาลจะไหล แต่ก็อดทนเอาไว้ ลากเขาก้าวขึ้นบันได

“อย่ามายุ่ง ยายนอกคอ..ก..ก” พี่แทนยังพึมพำไม่หยุด กว่าจะพากันขึ้นห้องได้ แทบตาย ทำงานมาทั้งวันยังไม่เหนื่อยเท่านี้เลย

ฉันโยนพี่แทนลงบนที่นอน ยกขาขึ้น ลากให้นอนดี ๆ อยากปล่อยให้นอนไปเลยเหมือนกัน แต่ก็กลัวว่าจะไม่สบายตัวเลยคลี่ปลดเสื้อให้ ตอนแรกไม่อยากจะคิดอะไรหรอก แต่พอเห็นกล้ามแล้วหน้ามันร้อน ๆ ยังไงบอกไม่ถูก ฉันรีบปิดเสื้อเข้าหากันทันที

“นี่พี่ชายนะชา ใจเย็น” ฉันรีบ ๆ หลับหูหลับตา แก้เสื้อพี่แทนออก เอาน้ำมาชุบ ๆ เช็ด ๆ ให้พี่รู้สึกสบายขึ้น ไม่แตะกางเกงค่ะ กลัวแทนน้อย ก๊ากกก (หื่นวุ้ย)

เหมือนเพิ่งนึกอะไรออก ฉันรีบวิ่งกลับห้อง คว้ากล้องที่ซื้อใหม่มาถือ   พี่อุ้มเซตให้แล้ว ถ่ายได้เลย

เอาไงดี จะลองดูไหม

หึ วันนี้พี่ดูถูกฉันไว้เยอะ ถือว่าเอาคืนละกัน ฉันวิ่งเข้าห้องพี่ชายอีกรอบ ก่อนเบรกกึก หน้าร้อนผ่าวราวกับโดนไฟครอบ เพราะตอนนี้พี่แทนกำลัง..

โป๊!!!!! 0.o

เมื่อกี้ยังไม่เห็นโป๊เลย

ฉันหันรีหันขวาง เอาไงดี จะถ่ายรูปหรือจะกลับ

“แต่ยิ่งโป๊ ราคายิ่งดี” ฉันคุยกับตัวเอง

“แต่พี่แทนโป๊นะ”

“เอาน่า เอาผ้าปิด ๆ ตรงนั้นไว้ก็พอ” ฉันเดินเอียง ๆ ไม่ให้สายตาเห็นบางส่วนไม่พึงปรารถนา แล้วคว้าผ้าห่มมาปิด ๆ น้องพี่แทนไว้ จัดท่าให้ดูหล่อที่สุด(แบบกึ่งเปลือย)

“โอเค” แล้วฉันก็ลงมือถ่าย ยิ่งมองยิ่งเดาหลาก คนอะไร รูปร่างหน้าตาดีชะมัด

เห็นปากหยัก ๆ นั้นแล้วก็อดโฟกัสไม่ได้ ฉันจ่อกล้องเข้าไปใกล้ ๆ แล้วถ่ายปากพี่แทนไปที ก่อนที่จะ…

“ว้ายย!!”

ฉันแหกปากร้องลั่น เมื่อพี่แทนกระชากฉันลงไปกอด ฉันดิ้นขลุกขลัก กล้องหล่นไปอยู่บนเตียง ฉันดิ้นรนสลับกับยืดตัวขึ้นไปหยิบกล้อง พี่แทนกอดฉันแน่น หัวใจฉันเต้นเร็ว พี่มันงัวเงีย

“นี่ ปล่อยนะ ชาไม่ใช่อีหนูของพี่” ฉันดิ้นพล่าน ยังไม่ทันจะหนีพ้น มือใหญ่จับท้ายทอยฉันไว้แล้วกดหน้าฉันลงไปหา ดวงตาคู่นั้นปรือเปิดขึ้นช้า ๆ

“อืม น้องเจน บริการพี่แทนหน่อยสิครับ”

“เจนบ้าเจนบอน่ะสิ นี่ใบชา พี่แทนปล่อย!” ฉันดิ้นรน แต่ยิ่งดิ้นเขายิ่งกอดฉันแน่น ก่อนกดหัวฉันลงต่ำแล้ว แล้ว…

กรี๊ดดดดด

ปากฉันกับปากพี่แทนกำลังติดกันอยู่

ทำไงดีทำไงดี!

ฉันตาโต นอนนิ่งไม่กระดุกกระดิก แล้วพี่เขาก็ขยับริมฝีปากเบา ๆ จนฉันเผลอตัวขยับปากตามไปด้วย

ไม่นะ ฉันต้องมาเสียจูบแรกให้พี่ชายตัวเองเหรอเนี่ย

ฉันพยายามดันตัวออก แต่ยิ่งดัน พี่ยิ่งรุกหนัก ปากที่แนบไว้เริ่มบดเบียดหนักขึ้น ฉันพยายามท้วงห้าม แต่กลับกลายเป็นเปิดทางให้บางสิ่งฉกเข้ามาภายในปากฉันแทน

ยิ่งดิ้นมือที่กดหัวไว้ยิ่งแรงขึ้นจนเป็นฉันเองที่ยอมแพ้ยอมอยู่นิ่ง ๆ ให้เขาจูบอยู่อย่างนั้น

แล้วพี่แทนก็นิ่งไป

ฉันรีบดันตัวลุก คว้าหยิบกล้อง วิ่งลิ่วออกจากห้อง

ปัง!!

ทันทีที่บานไม้กระแทกปิด ฉันเอาหลังชนประตู รูดตัวลงไปนั่งที่พื้น จับปากตัวเองเบา ๆ หน้าตาฉันคงดูตื่น เหงื่อเหง่อแตกพลั่ก และหัวใจกำลังเต้นแรงสุด ๆ

ไม่เป็นไรใบชา พี่เขาเมา

ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึก

ก้มมองกล้องในมือ

กรี๊ด!!

กล้องพังหรือเปล่า ตอนนี้ห่วงกล้องมากกว่าจูบเมื่อกี้เสียอีก ฉันรีบวิ่งกลับห้องไปเช็ก

เฮ้อ ดีนะที่กล้องไม่พัง พี่อุ้มบอกให้ซื้อคอมไว้สักเครื่องเพื่อปรับภาพ งานนี้ฉันคงต้องลงทุนหน่อยแล้ว

รุ่งขึ้นฉันนั่งเหม่อนึกถึงจูบเมื่อคืน

นุ่มดีแฮะ รู้สึกดีพิลึก

“เป็นไรชา นั่งเหม่อเหมือนคนฝันกลางวัน”

ฉันขยับตัวขยุกขยิก

“นี่แนน แนนเคยจูบไหม”

แนนหน้าแดงทันทีที่ฉันพูดจบ “ใครจะไปเคยล่ะ หน้าอย่างแนนใครจะมาสน”

ฉันกับแนนเป็นเพื่อนกันได้ไม่นาน แนนเป็นเด็กเนิร์ดของแท้ ไม่กินไม่ดื่ม ไม่คุยเรื่องผู้ชาย แม่คงไม่ว่าถ้าฉันจะคบกับแนน

“สรุปที่มานั่งเหม่อนี่คือคิดเรื่องผู้ชายใช่ไหม”

“เปล่า กำลังคิดถึงวิธีหาเงินเพิ่มต่างหาก”

“แล้วเกี่ยวอะไรกับจูบ”

“ถามไปงั้นแหละ พอดีเห็นภาพคนจูบกันเลยอยากรู้ว่าแนนเคยจูบไหม แค่นั้นเอง”

“บ้า คิดอะไรพิลึก” แนนหน้าแดงอีกรอบ “แล้วคิดได้รึยัง วิธีหาเงินเพิ่ม”

“พอได้ แต่ไม่รู้ว่าจะคุ้มไหม”

“อะไรเหรอ”

แล้วฉันก็เล่าให้แนนฟัง

“แนนรู้จักคนที่ต้องการซื้อนะ”

ฉันตาโตทันทีที่แนนรู้จัก “ได้ไง”

“ในเน็ต เป็นกลุ่มแฟนคลับพี่แทน แนนเป็นสมาชิกอยู่”

ฉันตาโตอีกรอบ “แนนเป็นแฟนคลับพี่แทนด้วยเหรอ”

แนนพยักหน้ารับอาย ๆ  

“ก็พี่เขาหล่อจะตาย” อันนี้ฉันไม่เถียง ฉันตาวาว จับมือแนนแน่น

“งั้นเรามาจับมือกัน แนนหาลูกค้า ชาจะหาภาพเอง”

“โอเค”

“ทำไมทำหน้าเป็นตูดแบบนั้น” ฉันถามคนที่นั่งหน้าหงิกอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขก พี่แทนปรายตามอง

“รำคาญพวกชอบยุ่งวุ่นวาย” พี่แทนเลื่อนหน้าจอมือถือที่มีภาพถ่ายตัวเองขึ้นลงดู ฉันตาโต แต่ทำเนียนเป็นไม่สนใจ

“ใครเนอะ ตาต่ำมาหลงเสน่ห์พี่ได้” ฉันแกล้งมองภาพแบบไม่ใส่ใจ

อื้อหือ กว่าครึ่งเป็นภาพที่ฉันถ่ายเองทั้งนั้น

“และสงสัยว่าพวกนี้มาถ่ายฉันที่ห้องนอนได้ยังไงกัน”

ฉันยักไหล่

“พี่นอนกับผู้หญิงไม่เว้นวัน คงจะใครสักคนละมั้ง” ฉันทิ้งท้ายไว้แค่นั้น เดินอารมณ์ดีขึ้นบันไดไป

“หึ อย่าให้จับได้ว่าใครแถวนี้มาแอบถ่ายนะ”

ฉันเบรกเท้าลงกึก หันไปมอง หรือว่าพี่แทนจะรู้

“หมายความว่ายังไง”

พี่มันเดินยิ้มเย็นเข้ามาใกล้ ฉันเสียววูบไปทั่วทั้งสันหลัง

“ฉันแค่จะบอกว่า ถ้าวันไหนจับได้ว่าใครเป็นคนถ่าย จะยำให้แหลก แล้วจับมันแก้ผ้าถ่ายรูปประจานไปทั่วทั้งเน็ต”

ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เบ้ปากทำเป็นไม่สนใจ เดินขึ้นบันไดไป

“เดี๋ยวเสาร์นี้แม่จะมานะ ทำตัวให้ดี ๆ ไม่อยากได้ยินแม่บ่นเรื่องเธออีก” 

ฉันชะงักเท้าที่กำลังก้าวเดินลง

ฉันไม่ได้อยากเป็นลูกเนรคุณนะ แต่บางครั้งฉันก็น้อยใจเหมือนกันที่แม่ไม่เคยใส่ใจหรือบอกรักฉันเลย ในขณะที่พี่ได้รับทุกอย่างที่ต้องการ ทั้งความรักและการดูแล



#ขอบคุณค่ะ : ) 

                        e-book Evil Brother (ได้ที่เมพ หรือหน้าแรกสุดค่ะ) 

[​](https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjM4MDcyIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ1OTIiO30 "evil brother พ่ายรักซาตาน ")​[](https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjM4MDcyIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ1OTIiO30 "evil brother พ่ายรักซาตาน ")​[](https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNjM4MDcyIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiMzQ1OTIiO30 "evil brother พ่ายรักซาตาน ")​

#นิยายวายมือสอง #หนังสือวายมือสอง #นิยายวายขายต่อ

ความคิดเห็น