ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 53.3k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2561 23:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

น้ำเชื้อข้นเหนียวจำนวนมหาศาลเริ่มไหลหลากออกมาจากรูสวาทที่ไม่สามารถขมิบหุ้มปิดรูกลวงโบ๋ที่ถูกเคี่ยวกรำอย่างหนักจากลำดุ้นใหญ่ยักษ์ขรุขระได้ น้ำเชื้อเหนียวสีขาวไหลหยดลงพื้นหินดั่งเปิดก๊อกน้ำ ผนังเนื้อหลวมโพลกปลิ้นย้อยออกมาบางส่วน ยังไม่สามารถกลับเข้าที่เข้าทางได้

ทะเลรู้สึกโหวงไหวเย็นวูบเมื่อมีลมพัดเข้ามาในรูที่ไม่สามารถหุบเข้ากันได้เหมือนเดิม เขายับเยินพังหมดแค่เพียงผสมพันธุ์กับเอเลี่ยนตัวใหญ่สามเมตรครั้งเดียวเท่านั้น

เมื่อน้ำเชื้อหลั่งไหลออกมาจากรูสวาทกลวงโพลกของเขาช้าลงกลายเป็นหยดแหมะๆลงพื้นหิน ช่วงท้องที่เคบบวมปูดครั้งที่เก็บกักน้ำเชื้อของเอเลี่ยนเอาไว้ก็แบนราบผอมลงเช่นเดิม

รยางค์สายหนึ่งลูบศีรษะเขาอย่างอ่อนโยนขณะที่เขาดูดรยางค์สายหนึ่งในปากเพื่อกลืนกินน้ำหวานประทังความหิวโหย ตอนนี้ทะเลสับสนไปหมด เขาไม่ตายจากการผสมพันธุ์กับเอเลี่ยนตัวเขื่อง แม้ช่องทางด้านหลังที่รับศึกหนักจะไม่สามารถรับลำดุ้นของมนุษย์ได้อีกต่อไป

จิตใจทะเลสั่นไหว เขาพอทราบว่ากลิ่นหอมหวนจากเอเลี่ยนเป็นเพราะมันเป็นคู่แห่งโชคชะตาของเขา แต่ยามนั้นทะเลไม่อาจยอมรับได้จริงๆว่าคู่แห่งโชคชะตาของตัวเองจะเป็นเอเลี่ยนตัวใหญ่สีดำกลิ่นอายสังหารน่ากลัว

มันเป็นการผสมพันธุ์ที่สุดยอดมากจริงๆ เขาเสียวซ่านมากจนกลายเป็นเจ็บปวดเพราะความรู้สึกที่มากเกินไป

และมันก็ไม่ได้ปล่อยให้เขาขาดใจตายหรือเลือดตกยางออกอะไร แถมยังให้น้ำหวานเขาได้ดื่มกินอีก ถ้าหากเอเลี่ยนตัวนี้คือคู่แห่งโชคชะตาของเขาจริงๆก็คงต้องยอมรับ การยอมรับและปรับตัวอะไรได้ง่ายๆคือสิ่งที่ทำให้ทะเลรอดมาได้และมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้

เป็นเมียเอเลี่ยนก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่เมื่อมันสามารถปกป้องคุ้มครองเขาได้ และสามารถเลี้ยงดูเขาให้ได้กินอิ่มนอนหลับสบาย เอเลี่ยนตัวนี้ยังสามารถสื่อสารกับเขาได้อย่างน่าทึ่ง สามารถสังหารเอเลี่ยนตัวเขียวม่วงพวกนั้นได้ในพริบตาอีกด้วย

โลกนี้ไม่มีอะไรจะย่ำแย่อีกแล้ว การเป็นเมียเอเลี่ยนไม่ถือว่าเป็นอะไรได้เลย เมื่อสองปีก่อนในค่ายพักมนุษย์เขายังเคยถูกรุมโทรมจากมนุษย์เป็นโหลด้วยซ้ำ ทั้งที่ทะเลโกหกไปแล้วว่าเป็นเบต้า

ต้องยอมรับว่าเพราะเขาอ่อนแอจึงถูกเอาเปรียบ เพราะไม่มีประโยชน์จึงเป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่ ยิ่งเขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มหน้าตาหมดจดคนหนึ่งที่ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนด้วยแล้ว

"อีกสามชั่วโมงตัวน้อยจะฮีทอีกครั้ง ฉันจะหาเนื้อมาให้เธอกิน คาโบโฮเดรตและวิตามินที่เธอเพิ่งได้รับยังไม่เพียงพอกับร่างกาย"

เศษเสื้อผ้าของทะเลถูกรยางค์สายหนึ่งนำมากองๆสุมกันเอาไว้ก่อนที่เอเลี่ยนจะค่อยๆวางตัวเขาลงบนนั้น มียางค์สายหนึ่งออกแรงดันส่วนที่ยืดย้วยให้กลับเข้าที่เข้าทางอย่างอ่อนโยนถนุถนอม แม้เนื้อที่ปลิ้นออกมาจะสามารถกลับเข้าไปในร่างกายของทะเลได้แล้วแต่รูกลวงโพลกก็ยังไม่สามารถหุบเข้าปิดสนิทได้

ทะเลพยายามขมิบมันแล้วแต่กล้ามเนื้อส่วนนั้นถูกรังแกจนเกินไปทำให้ต้องใช้เวลาอีกนานหน่อยจึงจะค่อยๆเข้ารูป แต่มันคงจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เขาสามารถใช้กำปั้นสอดเข้าไปในรูหลวมๆนั้นได้โดยไม่มีแรงดันอย่างแน่นอน สองสามวันต่อจากนี้ในช่วงฮีทรูที่ถูกขยายนี้คงจะเริ่มชินไปเอง

ทะเลทั้งแสบและเจ็บเสียดไม่น้อยเลย ยังดีที่เขาไม่ได้เลือดตกยางออก เขาหวังว่าร่างกายของเขาจะปรับตัวและชินกับขนาดลำดุ้นของเอเลี่ยนในเร็ววันจนเขาไม่รู้สึกเจ็บแสบอีกต่อไป

"คุณชื่ออะไร ผมชื่อทะเล"

ทะเลเอ่ยถามมันเมื่อเอเลี่ยนวางเขาลงบนกองเศษผ้าเน่าๆแล้ว บริเวณนี้มีก้อนหินก้อนใหญ่อยู่สองสามก้อนที่พอบังแดดบังฝนให้กับมนุษย์ตัวเล็กๆอย่างทะเลได้

"ยินดีที่ได้รู้จักทะเล เรียกฉันว่าเอสก็ได้"

"คุณไม่ฆ่าผมเหรอ เอเลี่ยนที่มาเยือนโลกต่างก็ฆ่ามนุษย์ทั้งนั้น"

"ฉันไม่ฆ่าเธอหรอกตัวน้อย เธอจะเป็นแม่ที่ดีให้กับลูกๆของเรา"

ทะเลชะงักชั่วครู่ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก เอเลี่ยนใช้รยางค์ทั้งสิบสายของมันถูไถทำความสะอาดตัวให้กับเขาอย่างไม่รังเกียจ ส่วนหัวปลายของรยางค์มีช่องเปิดอยู่ มันทำงานคล้ายเครื่องดูดฝุ่นที่ดูดกลืนสารคัดหลั่งต่างๆที่เปื้อนอยู่บนตัวทะเลให้หายไปทำให้เขาสบายตัวขึ้น

แม้แต่รูที่ถูกขยายของเขายังถูกทำความสะอาดไปด้วย ทะเลหน้าแดงเรื่อเมื่อถูกรยางค์สายหนึ่งมุดเข้ามาในตัวพร้อมกวาดดูดทำความสะอาดน้ำเชื้อขาวขุ่นให้กับเขา แม้ทะเลจะไม่ค่อยรู้สึกอะไรนักกับรยางค์เพียงสายเดียวเพราะช่องทางของเขามันหลวมโพลกไปหมด

มีรยางค์อีกสายตัดแต่งทรงผมอันยุ่งเหยิงยาวเฟื้อยให้กับทะเล เขาไม่คิดว่าเมื่อปล่ายรยางค์บางสายอ้าเปิดจะพบกับฟันซี่เล็กๆคบกริบเต็มไปหมด เขาอดตัวสั่นสะท้านไม่ได้เมื่อพบว่าตนเองอ่อนแอและไม่มีทางสู้เอเลี่ยนทรงพลังตัวนี้ได้เลย

"รอฉันอยู่ตรงนี้ห้ามไปไหน แม้เวลานี้เธอจะปล่อยฟีโรโมนออกมาน้อยลงแล้วแต่ฉันก็ไม่อาจคาดเดาได้ว่าจะไม่มีสายพันธุ์ระดับ D โผล่มา"

เมื่อจัดการทะเลแล้วเสร็จเอเลี่ยนก็เหมือนกำลังจะผละจากแต่ก็ยังหันกลับมาพูดกับเขาอีกสองสามประโยค ทะเลเองร้อนรนไม่น้อยเมื่อมันกำลังจะจากไป

แต่เมื่อได้ยินที่มันบอกแล้วก็ทำให้เขาใจชื้นขึ้นมาเป็นอย่างมาก ทะเลคิดว่าเอเลี่ยนจะทิ้งเขาไปจริงๆเมื่อได้ผสมพันธุ์กับเขาแล้ว แต่ก็คิดผิดไป มันต้องการให้เขาเป็นแม่ของลูกๆของมันจริงๆ

"คุณจะไปไหน"

"ตัวน้อยต้องการเนื้อ ฉันจะไปไม่นาน กลับมาทันก่อนเธอฮีทแน่นอน"

รยางค์สองสายลูบศีรษะเขาเบาๆคลอเคลียไปถึงแก้มตอบลึกของทะเล แม้จะยังเกรงกลัวแต่ก็อบอุ่นขึ้นมาเสียอย่างนั้น ไม่เคยมีใครใส่ใจและอ่อนโยนกับเขามาเนิ่นนานมากแล้ว แม้จะเป็นเอเลี่ยนตัวใหญ่สีดำน่ากลัวก็ตาม หรือเพราะเขากำลังฮีทกันถึงได้อ่อนไหวแบบนี้ หรือเพราะเอเลี่ยนตรงหน้าเป็นคู่แห่งโชคชะตาของเขากันแน่

เอเลี่ยนจากไปแล้ว มันเคลื่อนไหวรวดเร็วด้วยสองขาแข็งแกร่งที่เป็นมัดกล้ามหุ้มเกราะ กลิ่นฟีโรโมนของเอเลี่ยนตัวโตสามเมตรยังคงเจือจางอยู่ในอากาศ ทะเลพยายามเอี่ยวตัวมองดูรูที่ถูกขยายของเขาก่อนจะพบว่ามันค่อยๆหุบเข้าหากันแล้วแต่ต้องใช้เวลาอีกสักพัก

ทะเลไม่รู้สึกหิวน้ำเพราะดื่มกินน้ำหวานบางอย่างจากรยางค์ของเอสแล้ว ใช่ เอเลี่ยนให้เขาเรียกมันว่าเอส ต่อไปนี้ทะเลจะเรียกมันว่าเอส

เวลาล่วงเลยผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมงในที่สุดเอเลี่ยนก็กลับมา มันมาพร้อมกลิ่นหอมของเนื้อย่างที่ทะเลไม่ได้กลิ่นหรือกินมานานมากแล้ว ทะเลระส่ำระส่ายอยากจะวิ่งเข้าไปแย่งเนื้อที่อยู่ในถ้วยที่ทำมาจากหินซึ่งอยู่ในมืออันน่ากลัวข้างหนึ่งของเอเลี่ยน

"เอส เอามาเร็วเข้า อ่า มันหอมมาก"

ทะเลแทบจะน้ำลายไหลแหมะออกจากปาก ท้องเล็กๆของเขาร้องโครกครากเสียงดังอย่างไม่เกรงใจ คิดไปคิดมาคู่แห่งโชคชะตาของเขาเป็นเอเลี่ยนตัวใหญ่ก็ดีเหมือนกัน

"มันเป็นของเธอแล้วตัวน้อย"

เอสยื่นถ้วยหินที่มีชิ้นเนื้อย่างไฟสีเหลืองฉ่ำกำลังพอดีมาให้กับทะเล เขารีบคว้าดึงมาอย่างรวดเร็วโดยลืมกลัวเล็บยาวแหลมคมบนนิ้วทั้งสี่ของเอเลี่ยนไปแล้ว

ทะเลหยิบชิ้นเนื้อเข้าปากเคี้ยวกินอย่างตะกละตะกราม เนื้อด้านในเป็นสีแดงสวยฉ่ำน้ำภายใน รสชาติดีเกินกว่าจะวางลงได้ ทะเลอดถามเอเลี่ยนออกไปไม่ได้จริงๆว่ามันหาเนื้อย่างมาให้เขาได้ยังไง

"คุณไปหาเนื้อมาจากไหนให้ผมกินเหรอครับ"

"ตัวน้อยค่อยๆกิน ไม่มีใครแย่งเธอกินหรอกนะ"

เอสยังไม่ตอบคำถามในทันที มันใช้รยางค์สายหนึ่งเช็ดชิ้นเนื้อที่เลอะปากทะเลออกให้อย่างแผ่วเบา เมื่อเอเลี่ยนปรากฎตัวขึ้นกลิ่นฟีโรโมนหอมๆก็กลับมาเข้าจมูกทะเลอีกครั้ง ถ้าเขาไม่มีอาการฮีทกลิ่นหอมๆนี้จะไม่ทำให้เขาทรมานจากความอยากผสมพันธุ์หรือมีเซ็กส์นัก ช่างหอมชื่นใจเหลือเกิน

"เนื้อไม่ได้หายากเลย แต่ถ้วยหินกับไฟฉันต้องเสียเวลากับมันไปเยอะพอสมควร มนุษย์ต้องใช้ไฟเพื่อปรุงอาหารให้สุกก่อนกินซึ่งฉันไม่ต้องทำแบบนั้น ฉันเลยต้องหาอุปกรณ์ที่จะทำให้เกิดไฟขึ้นมา"

ทะเลพยักหน้าเข้าใจพร้อมเคี้ยวกลืนเนื้อย่างไปด้วยแต่ไม่ได้ถามต่อว่าเอสใช้อะไรให้กำเนิดไฟขึ้นมาย่างเนื้อให้กับเขา ส่วนถ้วยหินนี้ไม่ต้องถามก็พอจะดูออกว่ามันทำขึ้นมาเองกับมือจากรยางค์และสี่มือของมัน

เขายังจำได้ว่ารยางค์ที่อ่อนนุ่มทั้งสิบสายไม่กี่ชั่วโมงก่อนเพิ่งจะเป็นอาวุธสังหารพวกเอเลี่ยนตัวเขียวตัวม่วงไป แถมถ้วยหินนี้ยังมีลอยตัดเจาะสดใหม่อย่างสังเกตเห็นได้ชัดเจน

"ส่วนเนื้อที่ตัวเล็กกินเป็นเนื้อของเอเลี่ยนสายพันธุ์ D ที่ฉันเพิ่งฆ่าพวกมันไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนตอนที่ตัวน้อยกำลังฮีทแล้วปล่อยฟีโรโมนล่อลวงพวกมันมา"

ทะเลแทบจะสำลักอาเจียนเนื้อมี่อยู่ในปากออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาไม่คิดเลยว่าเนื้อแสนอร่อยนี้จะเป็นของพวกตัวเขียวม่วงพวกนั้น ไม่ต่างจากการกินเนื้อมนุษย์สักนิด

"ห้ามคายออกมาเด็ดขาด ร่างกายของตัวเล็กต้องการโปรตีนเป็นอย่างมาก"

ทะเลจำต้องฝืนกลืนเนื้อย่างลงกระเพาะอย่างยากลำบาก แต่ก็ต้องยอมรับว่ามันอร่อยจริงๆ ไม่น่าถามให้ความอยากอาหารลดลงเลยสักนิด แต่ไม่นานศีลธรรมของเขาก็หายลับไป โลกเดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อสิบปีก่อนแล้ว อะไรมีก็ต้องกิน หนอนและแมลงก็กินมาแล้ว แค่เนื้อเอเลี่ยนที่รุกรานโลกจะเป็นไรไป แถมยังรสชาติดีกว่าหนอนแมลงเป็นไหนๆ

เมื่อทะเลกินเนื้อย่างหมดถ้วยรยางค์สายหนึ่งก็ตรงมาที่ปากของเขาทันที ทะเลอ้าปากกว้างดูดกินน้ำหวานจากรยางค์ดังกล่าวเพื่อเติมเต็มของเหลวให้ร่างกาย เอสบอกเขาว่าสิ่งนี้มีวิตามินที่ร่างกายของเขาต้องการทั้งยี่สิบชนิด

มื้อนี้ถือเป็นมื้อที่ทะเลดื่มกินอย่างอิ่มอร่อยที่สุดในเจ็ดปีมานี้หลังจากที่พ่อแม่ของเขาจากไป เมื่อกินอิ่มท้องก็ปวดขึ้นมาเสียอย่างนั้น ของเสียในร่างกายทั้งส่วนหน้าส่วนหลังทำให้ทะเลใบหน้าเหยเกบิดเบ๋ไปมา

"ผมขอไปทำธุระส่วนตัวในที่มิดชิดได้หรือเปล่า"

เขาต้องขออนุญาติจากเอสก่อนไม่อย่างนั้นเดี๋ยวมันจะคิดว่าเขาคิดจะหนีไป

"ฉันลืมไปเลยว่ามนุษย์จำเป็นต้องขับของเสียหรือสิ่งที่ไม่สามารถย่อยได้หมดออกนอกร่างกายทุกวัน เดี๋ยวฉันจะไปส่งตัวน้อยเอง"

เจ้าเอเลี่ยนเข้าใจดี มันใช้รยางค์หกสายค่อยๆพยุงตัวทะเลขึ้นเดิน แม้จะนั่งพักมาหนึ่งชั่วโมงแต่เมื่อยืนขึ้นขาเล็กทั้งสองของทะเลกลับสั่นเทาทรงตัวแทบไม่ไหว   


*****



หายไปนานอยู่นะเรื่องนี้ 

อัพตามอารมณ์จ้าา ขอยคุณที่ติดตามกันเด้ออ



ความคิดเห็น