email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 2

คำค้น : พ่ายรักซาตาน , นิยายรัก, รักโรแมนติก, ดราม่า

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 06 มิ.ย. 2561 19:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2
แบบอักษร

​:: บทที่ 2 : 



วันนี้วันจันทร์ ฉันต้องไปเรียน พี่แทนมีเรียนไม่เป็นเวลา สิ่งที่ฉันต้องทำคือ ทำอาหารไว้ให้เขากิน พี่แทนได้รถเบนซ์อย่างหรูมาขับไปม่อสาว

ในขณะที่ฉัน…

“จอดด้วย ๆ!!” ฉันโบกมือไหว ๆ ใส่รถเมล์ที่กำลังจะวิ่งมาถึง กระโดดขึ้นไปเบียดเสียดกับชาวบ้าน เสี่ยงกับการโดนพวกโรคจิตแต๊ะอั๋ง

ทั้ง ๆ ที่พี่แทนได้เรียนในโรงเรียนเอกชนอย่างดี แต่ฉันกลับได้เรียนแค่โรงเรียนรัฐธรรมดา 

หึ ๆ ลำเอียงสุด ๆ

แต่คิดในแง่ดีไว้ อย่างน้อยพ่อกับแม่ก็ยังใจดีให้เรียนละ

เอาน่าสู้ ๆ เว้ยไอ้ใบชา

“ชาทำการบ้านให้หน่อยนะ”

“วิชานี้ ห้าสิบบาทนะ”

เพื่อนคนนั้นพยักหน้ายื่นเงินมาให้ แล้วฉันก็เอาการบ้านมานั่งลอกให้เพื่อน ความสามารถพิเศษฉันอีกอย่างคือฉันสามารถเขียนหนังสือให้เหมือนเจ้าของลายมือได้จริง ๆ

ยิ่งฝึกฝนให้ลายมือเหมือนมากเท่าไหร่ ยิ่งได้เงินค่าทำการบ้านมากขึ้นเท่านั้น ฉันเคยแอบเอาลายมือของเพื่อน ๆ มานั่งคัด จนตอนนี้ใครมาใช้ให้ทำอะไรฉันทำได้หมดแหละ

วันนี้ก็ได้มาอีกสองร้อย ว้าว

“ว้าย! นี่พี่แทนนี่ ได้ลงนิตยสารหนุ่มป๊อบด้วย”

ฉันหูผึ่งทันทีที่ได้ยินเสียงกรี๊ดอะไรแทน ๆ ยืดคอมองสิ่งที่คนอื่นมองอยู่

สิ่งที่แม่เกลียดสุด คือผู้หญิงที่กรี๊ดผู้ชาย แต่แม่คงไม่รู้ว่าไอดอลฉันน่ะ ก็คือพี่ชายนี่แหละ

พอเห็นภาพในนิตยสาร ฉันตาวาวทันที และเย็นนั้น ฉันก็ต้องสูญเงินจำนวนแปดสิบห้าบาทเพื่อซื้อหนังสือแฟชั่นเล่มนั้นมาไว้ในมือ แม้หน้าที่เขาลงจะมีเพียงแค่แผ่นเดียวก็ตาม

ถึงจะเกลียดพี่เขาขนาดไหน แต่คนที่ฉันรักมากที่สุดก็พี่นี่แหละ เพราะถ้าไม่มีพี่ ฉันคงต้องอยู่ให้พ่อกับแม่ด่าเช้าด่าเย็น(ถึงแม้พี่เขาให้อยู่ด้วยเพราะต้องการเบ๊มากกว่าน้องก็เถอะ)

เพราะพี่แทนนี่แหละ ฉันถึงได้มีเงินทองเก็บ(ถึงแม้จะได้มาอย่างยากลำบากก็เถอะ)

และเพราะพี่แทนนี่แหละ ที่ทำให้ฉันมีกำลังใจและมีค่าว่าต้องเอาชนะและมีชีวิตที่ดีกว่านี้ให้จงได้

ทันทีที่กลับถึงบ้าน ฉันรีบโยนลงกระเป๋าไว้บนเตียง เปลี่ยนจากแว่นเด็กเรียนมาเป็นแว่นแนวอินเทรนด์ เช็กประตูหน้าต่างว่าล็อกเรียบร้อย กันพี่มาเห็น แล้วฉันก็รีบทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เปิดไปที่หน้าเป้าหมายทันที

“โห ฉบับนี้ยอมให้สัมภาษณ์ด้วย”

เป็นภาพพี่แทนในชุดไปรเวทอย่างเท่เลย การมองพี่ในภาพกับการมองจริง ๆ ให้ความแตกต่างกันสุด ๆ อย่างน้อยในภาพก็ไม่กดขี่ข่มเหง แล้วก็พูดจาดี(ขัดกับตัวจริงสุด ๆ)

ฉันยิ้ม วางปลายนิ้วลงบนผิวแก้มสีแทนนั้น พี่ได้โครงหน้าที่หารกันมาระหว่างคุณพ่อกับคุณแม่ ในขณะที่ฉันกลับไม่มีส่วนไหนเหมือนพวกท่านเลย ไม่แปลกใจเท่าไหร่ที่พ่อกับแม่ไม่ถูกใจ แถมยังไม่ฉลาดเท่าอีกต่างหาก

ฉันอ่านบทความที่เขาเขียนไว้ ส่วนมากก็บอกว่าพี่แทนเป็นใคร ป๊อบขนาดไหน พี่ได้ลงนิตยสารบ่อยมาก มีหลายแมวมองมาชวนแกไปทำงานด้วย แต่เฮียแกไม่อยากดัง(ปัจจุบันนี้ไม่ดังเลยเนอะ) เลยปฏิเสธไปหมด

พี่แกให้สัมภาษณ์ด้วย ฉันอ่านทุกคำ

“สเป็กผู้หญิงของคุณเป็นยังไง”

“ผมชอบผู้หญิงสวย หุ่นดี น่ารัก ผมยาว ที่สำคัญต้องเข้ากันได้ครับ”

ชิ ทำไมไม่เพิ่มโนตม เอวคอดกิ่ว สะโพกทอนาโด ผิวหยวกกล้วย ผมสลวยราวกับทำสปามาทุกชั่วโมง กลิ่นตัวหอมเหมือนตกบ่อน้ำหอมมาด้วยล่ะ

ฉันนั่งอ่านไปวิจารณ์ไปด้วยความสนุกสนาน

ก๊อก ๆ

ฉันรีบพับหนังสือ ยัดมันลงใต้เตียง เปลี่ยนแว่นเป็นกรอบเหลี่ยม แล้ววิ่งไปเปิดประตู

“ชักช้า มัวทำอะไรอยู่” พี่แทนถามหน้าหงิก

“เข้าส้วมอยู่ จะเข้าไปพิสูจน์กลิ่นก่อนไหม” ฉันท้า เขาทำหน้าแหยง ส่ายหน้าหน่าย ๆ

“วันนี้จัดห้องให้ด้วย อยากได้แนวเทคหน่อย จะพาเพื่อน ๆ มาดื่ม”

ฉันรีบแบมือทันที

“ของเก่า ๆ ล่ะ” พี่แกถาม คงเริ่มจับทางฉันได้แล้ว

“แล้วแต่ ถ้าพี่จะหาเครื่องดื่มมาเอง” ฉันหันหลังเตรียมจะเดินกลับไปที่โต๊ะเรียน แต่พี่ฉุดข้อมือไว้

ชอบฉุดกันจริง

“เอ้า อย่าเรื่องมาก ทำให้ดีละกัน คนจำนวนสิบคน เน้นโซฟา”

ฉันพยักหน้า รับเงินมาไว้ในมือ วันนี้ได้มาห้าพัน หัวกำลังคำนวณอยู่ว่าจะตกแต่งยังไงไม่ให้ซ้ำแนวกับที่พี่เคยพาเพื่อนมา

พี่เขาชอบใช้บ้านเป็นสถานที่ทำทุกกิจกรรม เพราะมีฉันคอยดูแลให้ ถ้าไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองจนเกินไป ฉันว่าพี่ต้องชอบแนวที่ฉันทำแน่ ๆ

“อย่าคิดว่าฝีมือเธอดีล่ะ ไปข้างนอกเปลืองอยู่ที่นี่ถูกกว่า พอพวกมันเมาก็ถีบหัวส่งยัดกลิ้งที่ไหนก็ได้” พี่แทนดักทางชื่นชมตัวเองของฉัน

ฉันได้แต่พยักหน้า กลับไปนั่งร่างแบบและวางแผนว่าจะทำยังไง มันก็เหมือน ๆ กับฉันมีอาชีพรับจัดอีเว้นท์นั่นแหละ เจ้านายให้งบมา ฉันมีหน้าที่จัดการเรื่องอื่น ๆ เท่าที่จะทำได้

เงินห้าพัน ทำยังไงให้ใช้งบน้อยที่สุด แต่ดูหรูสุด เพื่อนพี่แต่ละคนก็หรูหรามีระดับทั้งนั้น เพราะงั้นต้องทำดี ๆ หน่อย

และเย็นนั้นฉันต้องโยนการบ้านทิ้งและวิ่งไปจัดห้องหับให้พี่ มีเวลาแค่สองชั่วโมง ต้องทำให้เร็วที่สุดและเรียบร้อยที่สุด ก่อนจะโดนวีน

“นี่”

ฉันที่กำลังจะวิ่งลงบันไดไปซื้อของเพิ่มเบรกเท้าเอี๊ยดหันไปมองคนเรียก

ความร้อนที่มีวิ่งจากปลายเท้าสู่ใบหน้าทันที ฉันขยับแว่นนิดหน่อย ทำหน้าแทบไม่ถูก พี่แทนยืนเปลือยท่อนบน เนื้อตัวพร่างพราวไปด้วยหยดน้ำจนดูเหมือนเพชรสะท้อนแสงตะวัน ท่อนล่างคาดผ้าขนหนูเอาไว้หลวม ๆ จะหล่นมิหล่นแหล่

ไม่แก้ผ้ามาเลยล่ะพี่ชาย

“เมื่อกี้มีเพื่อนโทรมาบอกว่าจะพาสาว ๆ มาด้วย เตรียมไว้สำหรับยี่สิบคนละกัน”

น้ำจากเส้นผมเขาหยดแหมะตกพื้น บางส่วนไหลรวมกับหยาดน้ำบนแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่น ๆ นั้น เห็นแล้วกำเดาแทบกระฉูด

“ยืนบื้ออะไรอยู่ รีบไปได้แล้ว!” พี่แทนสั่งเสียงเข้ม เพราะฉันมัวยืนอึ้งในรูปร่างอันเพอร์เฟคของเขาอยู่ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมสาว ๆ ถึงได้ยอมทอดกายถวายชีวิตกันนัก

“นี่!!” พี่แทนตะคอกไล่

“พะ เพิ่มมาอีกสิบ เอางบมาอีกสิ” ฉันแบมือขอเงิน แต่เสหน้าไปทางอื่น ได้ยินเสียงจิ๊ปากเบา ๆ แต่ก็ยอมหยิบเงินมาให้อีกสามพัน

เอาวะ แค่นี้ก็ดี

“เป็นไร หน้าแดง ๆ”

“หะ หา หน้าแดงเหรอ อ๋อ คะ คือมันร้อนน่ะ แค่นี้ก่อนนะ ชาจะรีบไป” ฉันรีบเหาะลงบันไดทันที ก่อนเลือดทั้งหมดจะวิ่งมากระจุกกันอยู่ที่ปลายจมูก

ไอ้ชาเอ้ย แกเป็นบ้าอะไรวะ มาตื่นเต้นอะไรกับร่างกายพี่ชายตัวเอง

ฉันลูบหัวใจที่เต้นตึกตักของตัวเอง

ใจเย็นใบชา ใจเย็น นั่นพี่ชาย นั่นพี่ชาย ฉันลูบหัวใจไปพูดกับตัวเองไปตลอดทางกระทั่ง…

“เอี๊ยดดดดดด”

ฉันข้ามถนนโดยไม่ดูให้ดีก่อนว่ามีรถผ่านไปผ่านมาหรือเปล่า ฉันรีบกระโดดหลบ แต่ไม่พ้น เสียหลักกลิ้งเป็นลูกขนุนอยู่ไม่ห่างตัวรถ  

หัวใจฉันเต้นตึกตักกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น รถคู่กรณีจอดสนิทอยู่ที่เดิม

“เป็นอะไรมากหรือเปล่า!”

ฉันรีบเงยหน้ามองคนถาม ก่อนจะรีบหันหน้าหนีเพราะออร่าที่เรืองรองไปรอบ ๆ นั้น

โอ๊ย นอกจากพี่ชายแล้ว ยังมีคนที่มีออร่าแบบนี้อยู่ในโลกอีกรึ

“ไหวไหม ให้พาไปหาหมอหรือเปล่า ขอโทษนะ พี่เหยียบเบรกไม่ทัน” โอ้ นอกจากจะหล่อแล้วยังมีน้ำใจอีกต่างหาก ช่างมีนิสัยเข้ากับใบหน้าจริง ๆ ไม่เหมือนไอ้พี่ชายหน้าเทพบุตรนิสัยซาตานที่บ้าน นิสัยสวนทางกับหน้าตาเป็นที่สุด

เนื่องจากมัวตะละลึงตึง ๆ กับใบหน้าหล่อ ๆ อยู่เลยไม่ได้ขยับเนื้อตัวไปไหน

“นี่ รีบเคลียร์แล้วรีบ ๆ ไปกันเถอะค่ะ”

“รอแปบนะอิง เรามาก่อนเวลาตั้งเยอะ เขายังเตรียมของไม่เสร็จหรอก” เจ้าชายสุดหล่อหันไปพูดกับสาวสวยหน้าหงิกในรถ ก่อนหันกลับมาสาดแสงหล่อ ๆ ใส่ฉันอีกรอบ ตอนนี้ฉันตาพร่าไปหมดแล้ว

“จะไปหาหมอก่อนไหมครับ” เจ้าชายใจดีถามต่อ

ถ้าพี่อุ้ม น้องก็ยินดีไปด้วยค่ะ

“หรือว่าจะไม่ไหว”

กรี๊ด!! เขาก้มลงช้อนอุ้มฉันจริง ๆ ด้วย โอ๊ยขอบคุณสวรรค์ที่ประทานเจ้าชายสุดหล่อมาไว้ยังโลกมนุษย์แห่งนี้

“นี่ ทำไมต้องไปอุ้มด้วยล่ะ แค่ให้เงินก็พอแล้ว แท็กซี่ก็มี ให้เขาไปหาหมอเองซิคะ” เจ้าหล่อนตะโกนบอก “อยากได้เงินละซิ มาทำออเซาะ เอ้า เอาไป แล้วก็รีบ ๆ ไปหาหมอได้แล้ว เธอผิดเองนะที่มาเดินบนถนนแบบนี้ พวกฉันรีบ”

กรี๊ด นางมารร้าย เคยเจอแต่ในทีวี เพิ่งเคยเจอตัวจริงก็วันนี้แหละ เจ้าหล่อนยัดเงินใส่มือฉันแรง แต่ฉันไม่ได้รับหรอก

“ไม่เอาน่าอิง”

“ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันรีบค้าน เสียดายเจ้าชายสุดหล่อ แต่ขนาดมาควงผู้หญิงนิสัยเห่ยแบบนี้ คงไม่ใช่คนฉลาดนักหรอก เสียดายความหล่อจัง

“ก็อิงอยากเจอพี่แทนเร็ว ๆ นี่”

ฉันหูตั้งแทบจะทันที อะไรแทน ๆ มายุ่งไรกับคนที่ชื่อเหมือนพี่ชายฉัน ฉันหยุดเท้าลงกึกทันที

“เดินไม่ไหวเหรอ” เจ้าชายคงเห็นว่าฉันไม่ขยับอีกเลยถามต่อ ฉันทำหน้าแหยง แกล้งขาอ่อนกะทันหัน

“นี่!!” ยัยนั่นมาคว้ามือเจ้าชายออก “อย่ามายั่วพี่ชายฉันนะ อยากได้เงินอีกก็เอาไป” แล้วยัยปีศาจที่อ้างว่ามีพี่ชายเป็นเทวดาก็ยัดเงินใส่มือฉันอีก

แอบตาโตค่ะ สงสัยการแสดงฉันจะสมบทบาท งั้นแสดงต่ออีกหน่อยละกัน ฉันแกล้งพ้อยท์เท้า บีบน้ำตานิด ๆ จนเทวดารีบเข้ามารองรับร่างฉันไว้อีกรอบ

อ้าว ลืมไปว่าใส่แว่นอยู่ แล้วเขาจะรู้ไหมเนี่ย

“เดี๋ยวพี่พาไปโรงบาลก่อนดีกว่า”

“ไม่เป็นไรค่ะ พอดีชาต้องรีบไปทำงาน”

“งั้นก็รีบ ๆ เอาเงินแล้วไปได้แล้ว เสียเวลา” แล้วผู้หญิงคนนั้นก็ล้วงหยิบเงินมาให้อีกปึก

นี่หล่อน วัน ๆ พกเงินมากันเท่าไหร่เนี่ย

ฉันอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ แม้ดวงตาภายในกำลังแพรวพราว ยังไม่ทันได้รับ ยัยผู้หญิงนั่นก็ยัดเงินใส่กระเป๋าสะพายข้างที่ฉันสะพายมา แล้วรีบผลักไหล่ฉันให้เดินหนีไป

เงินอยู่ในกระเป๋าแล้วนี่ ขอชิ่งก่อนละ หนูไม่ได้รับน้า แต่เขาให้มาเอ้งงงงงงง

โห เจ็บตัวนิดหน่อยแต่ได้เงินกลับมาปึกใหญ่ โชคดีจริง ๆ

ฉันรีบเดินกะเผลกไปหาซื้อของ ที่บ้านจัดของหมดแล้ว เหลือแต่ซื้อเครื่องดื่มเท่านั้นแหละ

ใจจริงอยากซื้อจักรยานหรือมอเตอร์ไซค์สักคัน แต่ก็เสียดายเงิน ฉันรีบซื้อของในขณะที่สมองกำลังคิดหาหนทางหาเงินเพิ่มอยู่ ระหว่างทางเดินกลับบ้าน ผ่านร้านขายกล้องถ่ายรูปร้านหนึ่ง จะไม่สนใจเท่าไหร่ หากภายในมุมหนึ่งของร้านจะไม่มีภาพของพี่แปะอยู่ ฉันรีบแบกข้าวของวิ่งไปเกาะกระจกมองทันที

รูปพี่จริง ๆ ด้วย

“สนใจกล้องหรือสนใจหนุ่มหล่อกันจ๊ะ” เจ้าของร้านสาวสวยออกมาถาม ฉันยิ้มแหะ ๆ มองกลับไปที่ภาพพี่ชายต่อ

“ดูท่าจะเป็นแฟนคลับแทนเขาใช่ไหม” ฉันยิ้มแหยง “แหมไม่ต้องอายหรอก เพราะพี่ก็เป็น หน้าตาก็ดี แต่ดันไม่ชอบการเป็นดารานายแบบ พวก   แฟน ๆ เลยต้องถ่ายแล้วสะสมกันเอง”

ฉันเลิกคิ้วมองพี่เจ้าของร้านด้วยความสงสัย พี่แกรีบลากฉันเข้าไปหลังร้านทันที

เอาน่าพอมีเวลาอยู่

พอเข้าไปหลังร้าน ฉันแทบจะจมความหล่อของพี่ชายตาย ที่นี่เต็มไปด้วยภาพพี่ชายในทุกอิริยาบถ ส่วนมากจะที่มหา’ลัยและตอนไปเที่ยว

ฉันรีบทิ้งขวดเหล้า วิ่งไปจับภาพพวกนั้นดูทันที

“หามาจากไหนเนี่ย”

“พวกแฟนคลับแอบถ่ายมาน่ะ ซื้อมา”

ฉันเลิกคิ้วสูง ภาพแอบถ่ายก็เอามาขายได้ด้วยเหรอ

“ใบละเท่าไหร่”

“ก็แล้วแต่ความยากง่ายของตัวภาพ ถ้าแบบทั่วไปก็ใบละร้อย แต่ถ้าหวิว ๆ เห็นกล้ามเยอะก็ห้าร้อย หรือภาพหายาก ตอนเอ็กซ์สุด ๆ ก็ราคาสูงเป็นหลักพัน” พี่เจ้าของร้านเลือก ๆ ภาพอยู่พักก่อนส่งภาพตอนพี่กำลังเปลือยท่อนบนมาให้ดู ฉันรีบรับมาถือไว้

“อย่างภาพเนี่ย สามพัน เพราะเขาไม่ค่อยจะแก้ผ้าในที่สาธารณะเท่าไหร่ นอกจากต่อหน้าสาว ๆ”

อันนี้จริง ๆ ค่ะ ขนาดอยู่บ้านฉันยังไม่ค่อยเห็นเลย

“มีอีกไหม”

“อุ้ย พี่ไม่ขายต่อหรอก แต่ถ้าเอามาขายล่ะก็รับ” พี่เจ้าของร้านบอกเขิน ๆ สงสัยจะเป็นเอามาก

แล้วไอเดียบางอย่างก็วิ้งขึ้นมาในความคิด เขาฉันเริ่มงอก ฟันเริ่มโง้ง มองไปทางหน้าร้านที่มีกล้องลดราคาโชว์อยู่

“พี่ฉันขอซื้อกล้องตัวนั้นค่ะ”

“อ้าวเหรอ จะเอาไปแอบถ่ายบ้างรึไง”

“ใช่” ฉันตอบตรง ๆ พี่เจ้าของร้านหัวเราะหึ ๆ

“งั้นพี่แนะนำตัวนั้นดีกว่า คุณภาพภาพชัดกว่าเยอะ และที่สำคัญ…” เธอเอียงหน้ามากระซิบใกล้ ๆ “ไม่มีเสียงด้วย รับรอง ถ่ายข้างหูเจ้าตัวก็ไม่ได้ยิน”

โอ้ดีเลย

“ตัวละเท่าไหร่คะ” ฉันถามหวาด ๆ

“หมื่นห้า”

ฉันอ้าปากค้าง

“แต่เห็นว่าน้องเป็นแฟนคลับน้องแทนเหมือนกัน งั้นพี่ลดให้เหลือหมื่นเดียว”

ฉันทำหน้าเป็นหมาหงอย แล้วจะเอาเงินที่ไหนมาซื้อล่ะ ไม่อยากเอาเงินจากบัญชีเก็บมาใช้ด้วย

เอ้อ จริงสิ!

ฉันรีบเปิดกระเป๋าที่สะพายมา ก็เห็นแบงค์พันจำนวนมากในนั้น ฉันรีบเทสิ่งที่อยู่ภายในออก แบงค์พันหลายแบงค์ร่วงกราวลงมา ฉันหยิบมานับ ๆ

“เยส!!” หมื่นหนึ่งพอดี

แล้ววันนั้น ฉันก็ได้เป็นเจ้าของกล้องราคาแสนแพง เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะ ที่ลงทุนด้วยเงินจำนวนมหาศาลขนาดนี้

แต่เพื่อให้ได้รูปงาม ๆ ฉันต้องทำให้ได้

ไอ้ชา สู้ ๆ 


ความคิดเห็น