ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

012...เข้าเซย์จูจิ

ชื่อตอน : 012...เข้าเซย์จูจิ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มิ.ย. 2561 22:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
012...เข้าเซย์จูจิ
แบบอักษร

ตอนนี้คามินทำสัญญากับชิเอมิมาได้หลายวันแล้ว ตั้งแต่วันแรกที่ทำสัญญากันชิเอมิก็ให้เขาช่วยรดน้ำให้ดอกไม้ของเธอ..ซึ่งเขารดมากเกินไปจนพวกมันแทบจะเฉาตายท่ามกลางเสียงร้องของชิเอมิที่ดังลั่นบ้านจนแม่เธอรีบวิ่งมาดูซะจนเขาหลบแทบไม่ทัน

วันต่อมาชิเอมิเลยไม่ให้เขาแตะดอกไม้ของเธออีกแต่ให้ไปถอนวัชพืชแทน ซึ่งเขาถอนผิด..ไปถอนสมุนไพรของเธอซะหมดแปลง

..และจากวันนั้นเป็นต้นมาเธอก็จัดการไล่เขาออกจากสวนไปนั่งดูเธอปลูกสมุนไพรใหม่อีกรอบที่อีกฟากหนึ่งของสวนแทน

อ่า..ฉันไม่ผิดนะชิเอมิ ก็ใน shop มันไม่มีสกิลปลูกต้นไม้เองนี่นา

..เก่งให้ตายยังไงมันก็ต้องมีเรื่องที่ทำไม่ได้บ้างนั่นแหละน่า จริงมั้ย?

“เสร็จแล้ว!!”อยู่ๆชิเอมิที่นั่งปลูกสมุนไพรใหม่อยู่ก็ตะโกนขึ้นอย่างดีใจพลางกระโดดลุกขึ้นจากพื้นแล้ววิ่งมาหาเขาที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้อีกฝั่งทันทีพร้อมรอยยิ้ม

“ฉันปลูกสมุนไพรเสร็จหมดแล้วล่ะ..สวยมั้ย!?”ชิเอมิว่าพลางทำตาเป็นประกายขณะที่กึ่งลากกึ่งจูงเขาไปที่แปลงสมุนไพรที่เธอเพิ่งปลูกต้นใหม่เข้าไปเสร็จหลังจากที่โดนเขาถอนทิ้งไปเพราะคิดว่าเป็นวัชพืช

“อืม สวยมากเลยล่ะ”คามินตอบพลางยิ้มบางให้ก่อนจะพูดขึ้นมาอีกครั้ง

“ชิเอมิอยากเข้าเรียนที่เซย์จูจิมั้ย?”

“เอ..ทำไมฉันถึงต้องอยากด้วยล่ะ?”ชิเอมิที่ได้ฟังทำหน้าสงสัยแล้วถามกลับไปอย่างมึนงง

..อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆก็ดีแล้วนี่นา

“เธออยู่แบบนี้ไม่ได้นะชิเอมิ เธอเป็นถึงคนที่ได้ทำสัญญากับฉันเชียวนะ..อย่างน้อยก็ต้องเก่งๆขนาดที่ว่าสามารถอัญเชิญฉันได้ด้วยพลังของตัวเองสิ!!”คามินบ่นอุบกับคำพูดและความคิดของชิเอมิที่เขาได้ยิน

ก็พอรู้อยู่หรอกว่าช่วงต้นๆเรื่องชิเอมิแค่เข้าเซย์จูจิเพราะอยากมีเพื่อน ไม่ได้คิดจะเป็นเอ็กซ์โซซิสต์..แต่เขาไม่ยอมให้ชิเอมิอ่อนจนโดนเจ้าอาไมม่อนควบคุมเอาหรอกนะ

..ยังไงก็ต้องเอาชิเอมิเข้าเซย์จูจิให้ได้นั่นแหละ

“แต่ตอนนี้คามินก็ถูกฉันอัญเชิญมาอยู่นี่ แถมอยู่ที่อัชชานี่มาตั้ง 3 วันแล้วด้วย”ชิเอมิทำหน้ายุ่งเถียงแก้มป่องอย่างไม่ยอมแพ้ จนคามินอดเอามือไปขยี้ผมเธอเล่นแรงๆไม่ได้

“หวา!? ผมฉันยุ่งหมดแล้วนะคามิน!!”เธอรีบปัดมือของคามินออกทันทีแต่สุดท้ายแล้วก็สู้แรงไม่ไหว ต้องรอให้เขาขยี้ผมจนพอใจแล้วลามือไปท่ามกลางใบหน้าบูดบึ้งของเธอแล้วอธิบายต่อ

“..ที่ฉันยังอยู่ที่นี่ได้ไม่ใช่เพราะพลังเวทย์ของเธอแต่เป็นพลังเวทย์ของฉันเองต่างหาก นี่เธอคิดจริงเหรอว่าตัวเองมีพลังมากขนาดอัญเชิญบุตรแห่งซานมาที่อัชชาได้ตั้ง 3 วันน่ะ? นานขนาดนี้แม้แต่พาลาดินยังทำไม่ได้เลยนะรู้มั้ย”

“ที่เธออัญเชิญฉันมาได้นี่เพราะฉันยอมมาเองต่างหาก..พลังฉันจะหมดก็เพราะใช้ร่างจริงมาหาเธอแบบไม่มีร่างทรงนั่นแหละ”คามินพูดอธิบายเรียบๆด้วยรอยยิ้มเหมือนกับว่าเรื่องที่พูดมานี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากทั้งๆที่ความจริงแล้วมันเป็นเรื่องใหญ่ขนาดที่ว่าอาจทำให้เขาโดนเอ็กซ์โซชิสต์ระดับสูงฆ่าตายได้เลยด้วยซ้ำ

..หมายถึงว่าถ้านั่นเป็นกรณีที่สิ่งที่เขาพูดทั้งหมดเป็นเรื่องจริงอ่ะนะ

ความจริงเขายังเหลือพลังเวทย์ให้ผลาญเล่นอีกเพียบเลยล่ะ ที่พูดไปก็แค่จะให้ชิเอมิเข้าเรียนชั้นพิเศษให้เขาไปป่วนเนื้อเรื่องเล่น กับปักธงสาวๆอีกซักคน สองคนเท่านั้นเอง

“อือ..”

และดูเหมือนว่าคำพูดของเขาจะได้ผล เพราะชิเอมิตอนนี้กำลังทำท่าทางคิดหนักซะจนคามินแทบหลุดหัวเราะกับการพึมพำไปมากับตัวเอง และยกมือขึ้นทึ้งผมจนยุ่ง ซักพักก็กลับมาพึมพำอีกครั้งแล้วส่ายหัวไปมาของเธอ

ถ้าเผลอหัวเราะออกไปนี่แผนจะแตกมั้ยนะ?

คามินได้แต่ถามตัวเองในใจขณะมองดูชิเอมิทึ้งผมตัวเองยิ้มๆโดยไม่พูดอะไรเพิ่มอีก..ถ้าให้พูดตอนนี้เขาอาจจะเผลอหัวเราะออกมาจริงๆก็ได้กับท่าทางตลกๆนั่น

“งือ..งั้นฉันตกลงก็ได้”หลังจากคิดไปได้ซักพักในที่สุดชิเอมิก็ตอบตกลงเสียงอ่อยพลางถอนหายใจแล้วมองกลับไปที่สวนอีกครั้ง

“แต่ว่าถ้าฉันไม่อยู่แล้วใครจะดูแลสวนล่ะ? ถ้าปล่อยไว้อาจจะเฉาตายก็ได้นะ”

“ไม่ต้องห่วงน่าชิเอมิ เดี๋ยวฉันให้พี่ชายส่งคนมาดูแลให้..แต่ก่อนอื่นเราไปหาเขาที่เซย์จูจิกันเถอะ!!”ว่าแล้วคามินก็จับมือชิเอมิจูงไปที่ประตูแล้วใช้กุญแจแบบพิเศษไขเข้าห้องผู้อำนวยการของเซย์จูจิทันที

“อ..เอ๊!?”




“...”

“...”

“...”

ในห้องผู้อำนวยการของเซย์จูจิตอนนี้เหมือนกับว่ากำลังมีแรงกดดันที่มองไม่เห็นแพร่กระจายไปทั่วจากร่างในชุดสูทสีขาวของเมมฟิสโต้ เฟเรสและคามินที่กำลังยืนส่งยิ้มบางให้เมมฟิสโต้อย่างไม่ทุกข์ร้อนหลังจากที่เปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมกับชิเอมิที่ตามมาอย่างงงๆแล้วพูดบอกสิ่งที่ต้องการออกไปด้วยประโยคเพียงประโยคเดียว

“ให้ชิเอมิเข้าเรียนชั้นพิเศษของเอ็กซ์โซซิสต์ซะ ไม่งั้นฉันจะบอกท่านพ่อว่านายแอบซ่อนน้องชายของพวกเราเอาไว้”

อ่า..นี่มันประโยคหาเรื่องชัดๆเลยนี่นา เล่นเอาซาตานมาขู่ซะขนาดนี้

..เรานี่มันเลวจริงๆ

“แหม..โดนจับได้ซะแล้วสินะครับเนี่ย แบบนี้ก็คงมีแค่ทางเลือกเดียวแล้วนั่นล่ะน้า”เมมฟิสโต้พูดเสียงยียวนพลางหมุนเก้าอี้ที่นั่งอยู่ไปมาแล้วหยุดลงโดยหันหน้าไปมองชิเอมิที่ยืนหลบอยู่ข้างหลังคามินแล้วแสยะยิ้มกว้างส่งให้อย่างมีเลศนัย

“แต่ก่อนอื่นเลย..”รอยยิ้มแสยะนั้นกว้างขึ้นอีกเมื่อนึกถึงคำถามที่เขาสงสัยมาตั้งแต่เห็นน้องชายของเขาพาผู้หญิงติดมือมาหาเขาด้วยอย่างที่ไม่เคยทำ..และเขาก็ไม่เคยคิดว่าปีศาจหน้ายิ้มใจมารนี่จะทำด้วย

“สาวน้อยที่อยู่ข้างหลังนั่นเป็นอะไรกับนายกันหืมคามิน?”คำถามนั้นเหมือนไม่ใส่ใจหากแต่กลับเฝ้ารอคำตอบด้วยสายตาวาววับเหมือนกำลังรอเรื่องสนุก ซึ่งแน่นอนว่าคนอย่างคามินย่อมไม่ทำให้พี่ชายในโลกนี้ของเขาต้องผิดหวัง

“ว่าที่น้องสะใภ้..ล่ะมั้ง”พูดพร้อมยิ้มบางให้ชายตรงหน้าที่ตัวแข็งค้างไปแล้วกับคำตอบที่เหนือความคาดหมายของตัวเองไปไกลแบบกู่ไม่กลับ

“กลับกันได้แล้วล่ะชิเอมิ..แล้วก็อย่าลืมส่งคนไปดูแลสวนให้ช่วงที่ชิเอมิไม่อยู่ให้ด้วยล่ะพี่ชาย”ว่าแล้วก็หันไปจูงเด็กสาวที่ดูเหมือนจะสติหลุดไปไกลพอกันกับพี่ชายที่ตอนนี้ยังนั่งแข็งค้างไม่มีทีท่าว่าจะขยับไปไหนกลับไปที่ประตูแล้วหันไปมองเมมฟิสโต้อีกครั้ง

“..หวังว่าจะได้เจอกับน้องชายของพวกเราในชั้นเรียนนะ”

..ได้แกล้งเจ้าเมมฟิสโต้ตัวกวนนี่สนุกอย่างที่คิดไว้จริงๆด้วยแฮะ

แต่เอ..ดูเหมือนคนที่ไม่ได้ตั้งใจแกล้งอย่างชิเอมิจะเป็นหนักกว่าเมมฟิสโต้อีกนะเนี่ย

ความคิดเห็น