ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

แขกของคุณป๊า

ชื่อตอน : แขกของคุณป๊า

คำค้น : คุณหนู,มาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 มี.ค. 2560 16:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แขกของคุณป๊า
แบบอักษร

 

หลังจากเมื่อวานวางแผนไปเดินห้าง ทานอาหารชิวๆแก้เบื่อกับเพื่อนๆแต่กับเจอตาลุงโรคจิตเข้าทำให้ร่างบางรู้สึกเซ็งชะมัด แต่ก็น่ะจัดไปซะขนาดนั้นตาลุงนั้นคงต้องเข็ดสิ ชิชะมาเล่นกะคนอย่างโยชิต้องเจอดีแบบนั้นแหละ

 

 

และวันนี้ก็เป็นอีกวันที่ต้องไปโรงเรียน วันนี้ร่างบางตื่นขึ้นมาด้วยอาการ ขอบตาดำเพราะเมื่อคืนคุยไลน์กะเพื่อนๆและหนุ่มๆจนดึกตื่นมาเลยง่วง ขอบตาเป็นหมีแพนด้าเลย แต่ความสวยก็ไม่ลดลงเลย อิอิคนสวยก้องี้แหละ

 

 

ร่างบางหันซ้ายหันขวาอยู่หน้ากระจกชื่นชมตนเองอยู่ก็ได้ยินพี่เลี้ยงมะเคาะประตูบอกว่าคุณป๊าคุณม๊า  รอทานข้าวอยู่ ร่างบางจึงหันมาสำรวจความเรียบร้อย เสื้อผ้า หน้าผมพร้อม จึงเดินไปเปิดประตูเดินลงบันไดเพื่อไปยังห้องอาหารที่มี ป๊า ม๊า คอยอยู่ เมื่อร่างบางเดินมาถึงก็เข้าไปกอด หอม ป๊า ม๊า เหมือนทุกเช้า

 

 

"มอนิ่งฮะ คนสวย  ฟอด"  ร่างบางหอมม๊าพร้อมหยอดคำหวาน

 

"ไม่ต้องมาหยอดเลย"  คุณม๊าว่าพรางทำหน้าขำๆ

 

"อ่าวแล้วป๊าหระ"  คุณป๊าทวงหอมจากลูกชายหน้าสวยทันที

 

"มอนิ่งฮะ คุณป๊าสุดหล่อ ฟอด"  ร่างบางว่าพลางเอาหน้าถูไถกับแขนป๊า

 

"อ้อนแต่เช้าเลย มาๆนั่งทานข้าวกัน"  คุณป๊าพูดบอกลูกชาย

 

ร่างบางเดินไปนั่งที่ของตน อาหารเช้าง่ายๆข้าวต้มกุ้งหอมๆเรียกน้ำย่อยได้อย่างดีร่างบางไม่รอช้าตักข้าวต้มใส่ปากพลางเคี้ยวตุ้ยๆ  แก้มป่อง

 

"กินเหมือนเด็กเลยลูกคนนี้"  คุณม๊าพูดแซวๆลูกชาย

 

"เออ ใช่ วันนี้ตอนเย็นบ้านเราจะมีแขกมาทานข้าวที่บ้านน่ะ"  คุณป๊าที่นึกขึ้นได้ว่าวันนี้มีนัดทานข้าวกับแขกคนสำคัญ แก๊งมาเฟียที่เป็นมิตร และหัวหน้าแก๊งคนก่อนยังเป็นเพื่อนสนิทตนอีกด้วยแต่ก็น่าเสียดายที่ถูกลอบยิงไปทำให้ลูกชายเพียงคนเดียวต้องแบกรับภาระหน้าที่สำคัญเอาไว้ แต่เด็กคนนั้นก็ทำได้ดี และสามารถเป็นที่ยอมรับของลูกน้องและแก๊งอื่นๆทั้งด้านความสามารถและหน้าตาที่หล่อเหล่าไม่แพ้ผู้เป็นพ่อ แต่ที่หน้าแปลกใจคือเด็กคนนั้นทั้งๆส่วนใหญ่จะคุนแต่เรื่องงาน  เจอกันแต่ก็แค่คุยเรื่องงานเท่านั้น ที่แปลกใจคือเมื่อวานกลับติดต่อมาว่าอยากนัดทานข้าวเพื่อเป็นการกระชับมิตรให้ดียิ่งขึ้น

 

 

"ใครกันค่ะคุณ"  คุณม๊าถามด้วยความสงสัย

 

 

 "ตาดีฟน่ะ คุณจำได้ไหมลูกเพื่อนสนิทของผมที่ว่าเป็นหัวหน้า แก๊งโอรีเวอร์ไง"  คุณป๊าหันไปคุยกับภรรยาของตน

 


"อ้อ จำได้ค่ะ หน้าตาหล่อเหมือนนายแบบเลยน่ะค่ะคุณ"  คุณม๊าว่ายิ้มๆ

 


"แต่เย็นนี้น้องนัดกับเพื่อนๆว่าจะไปเดินถนนคนเดิน"    ร่างบางขัดขึ้นเพราะเมื่อคืนได้นัดแนะกับเพื่อนๆในไลน์ว่าจะไปเดินถนนคนเดินกัน ร่างบางที่ไม่เคยไปจึงตื่นเต้นและวางแผนเอาไว้ซะดิบดี นัดกับเพื่อนๆไว้แล้ว

 

 

"ไม่ได้มันเสียมารยาทลูกต้องอยู่ด้วย"  ป๊าว่าพลางทำเสียงดุใส่ลูกชาย

 

 

"แต่..."  ร่างบางพูดแต่ก็ต้องเงียบลงเพราะคุณป๊ามองลูกชายด้วยสายตาบังคับ

 

"ก็ได้ครับ"   ร่างบางบอกไปอย่างจำยอม

 

หลังจากทานอาหารเสร็จร่างบางยกมือไหว้ ป๊าม๊าและเดินไปขึ้นรถไปเรียนเหมือนอย่างเคย

 

 

ณ โรงเรียน นานาชาติ xxx

 

"มาช้าหวะ"  เอ็มกล่าวทักร่างบางที่กำลังเดินมาถึงโต๊ะประจำ

 

"เหอะ!!"  ร่างบางว่าพลางวางกระเป๋าอย่างแรงลงบนโต๊ะจน เอ็มและมะนาวตกใจ

 

"ไปอารมณ์เสียจากไหนมาย่ะ"  มะนาวถามร่างบาง

 

"ก็ป๊าดิบอกว่าวันนี้มีแขกมากินข้าวที่บ้าน และกูต้องอยู่ด้วย กูอดไปถนนคนเดินกับพวกมึงเลยทั้งๆที่ตั้งใจเอาไว้แม่งเซ็ง"  ร่างบางว่าพลางทำหน้าบูด

 


"อ่าวอดเลย สมน้ำหน้า5555"   เอ็มว่าพลางหัวเราะ

 

ร่างบางยกเท้าขึ้นมาจะถีบเอ็มแต่เพื่อนตัวดีดันหลบทันเลยพลาดไป

 

"มึงก็ไปแหย่มัน  เอาไว้คราวหลังก็ได้มึงอย่าซีเรียส"  มะนาวหันไปว่าเอ็ม และหันมาบอกกับร่างบาง

 

 

"อืม"   ร่างบอกตอบมะนาวเพื่อนสาวกลับไป และหันไปคาดโทษเพื่อนเอ็มที่มากวนตีนเขาแต่

เช้า

 

 

     ขณะกำลังนั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อยร่างบางหันไปเห็น นักบาส สุดหล่อของโรงเรียนนามว่า เฟส รุ่นพี่ชั้น ม.6 ที่สาวๆตามกรี๊ดกันทั้งโรงเรียน ทั้งยังเป็นเน็ตไอดอลอีกด้วย ทั้งหล่อ กีฬาก็เยี่ยม อ่าส์เจ้าชายในฝัน มองไปทำหน้าเคลิม จนเพื่อนทั้งสองหันไปมองตามและหันกลับมาพูดกับร่างบาง


"แหม่ อิโยชิ มองเขาจนจะกินเข้าไปทั้งตัวแล้ว แกทำหน้าหื่นมากบอกเลย"  มะนาวพูด เอ็มพยักหน้าเห็นด้วย

 

"มึงดูดิ คนอะไรหล่อมากอ่ะ เจ้าชายในฝันกูเลย อยากได้ อยากได้"  ร่างบางว่าพลางกระทืบเท้าเหมือนเด็กอยากได้ของเล่น

 


"เก็บอาการหน่อย อิแรดโยชิ " เอ็มว่า

 

 

"กูก็อยากได้น่ะมึง หล่อก็หล่อ กีฬาก็แจ่ม นี้ใครได้ควงน่ะมีแต่คนอิจฉาอ่ะ"  มะนาวว่าพลางทำหน้าเคลิม

 

เอ็มมองเพื่อนทั้งสองพลางส่ายหน้าเอือมๆ

 

 

 

โยชิ

 


ตอนนี้ผมกำลังนั่งมอง เจ้าชายในฝันอยู่ฮะ โอ้ยยย คนอะไรหล่อจังสเป็กเลยอ่ะอยากได้นี้พูดเลยแต่ไม่เคยเข้าไปคุยด้วยหรอกฮะ สาวๆล้อมหน้าล้อมหลังขนาดนั้นได้แค่แอบมอง เศร้าจัง กระซิก กระซิก คนสวยจิคราย 

 

 

 

      มองได้ไม่นานก็ถึงเวลาเข้าเรียน ร่างบางเดินไปขึ้นเรียนตามปกติ วันนี้ก็เริ่มเรียนตามปกติพอพักเที่ยงก็ลงมาหาข้าวกินที่ร้านข้าวเจ้าประจำ  ขณะที่กำลังเดินไปยังร้านข้าวมีเด็กรุ่นน้องคนนึงเดินมาชนจนน้ำแดงที่เจ้าตัวถือมาหกใส่ร่างบาง เสื้อสีขาวกลายเป็นสีแดง รุ่นน้องยกมือไหว้ขอโทษยกใหญ่เพราะใครๆต่างกลัวเพราะรู้ว่าร่างบางเป็นลูกมาเฟีย  แต่ความที่ร่างบางเป็นคนไม่หยิ่ง ไม่ทำตัวใหญ่หรือเบ่งทั้งๆเป็นลูกมาเฟียจึงทำให้คนในโรงเรียนต่างชอบ หน้าก็สวยจิตใจยังดีอีก ถึงขนาดมีการตั้งกลุ่มแฟนคลับโยชิเลยที่เดียว

 

 

 

"ขอโทษครับรุ่นพี่"   รุ่นน้องตัวเล็กน่าตาน่ารักคนนึง ยกมือไหว้ขอโทษร่างบางน้ำตาที่คลอเบ้าทำให้ร่างบางอดสงสารไม่ได้

 

"ไม่เป็นไร"  ร่างบางว่าและส่งยิ้มให้รุ่นน้องนิดๆพลางโบกมือไล่รุ่นน้องเพราะรู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุ

 

"ขอบคุณครับ"  รุ่นน้องยกมือไหว้และวิ่งออกไป

 

"ไปเปลี่ยนเสื้อเหอะ เหนี่ยวตัวแย่"  เอ็มบอกเพื่อนหน้าสวย



 

   ร่างบางพยักหน้าและฝากเพื่อนไปซื้อข้าวส่วนตนเองไปเปลี่ยนเสื้อยังดีที่มีเสื้อสำรองเอาไว้ในล็อกเกอร์ไม่งั้นคงเหนี่ยวตัวแย่

 

 

   ร่างบางเดินมาถึงหยุดยืนอยู่หน้าตู้เมื่อเปิดออกมาก็เจอกับ ดอกกุหลาบสีขาว อยู่ข้างใน มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เขาอยู่มอสี่ จนตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าของใคร สามปีเชียวน่ะกับดอกกุหลายสีขาวที่มีอยู่ในล็อกเกอร์ของเขา แต่ก็ได้แต่คิดว่าคงเป็นแฟนคลับที่คลั่งตนเองจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร

 

 

 

   เมื่อเปลี่ยนเสื้อนักเรียนตัวใหม่เสร็จร่างบางจึงเดินไปโรงอาหารเมื่อมาถึงก็เห็นข้าวของตนที่ฝากเพื่อนซื้อ จึงลงมือกินด้วยความหิวและไปขึ้นเรียนในช่วงบ่าย

 

 

    เมื่อเลิกเรียนร่างบางก็กลับมาบ้านไม่ได้ไปไหน เพราะคุณป๊าบอกว่าวันนี้มีแขกตนจึงต้องรีบกลับ รถแล่นเข้ามาจอดภายในรั่วบ้านร่างบางลงจากรถ ส่งกระเป๋าให้พี่เลี้ยง ถามหา ป๊าม๊า พี่เลี้ยงบอกว่าคุยกับแขกอยู่ในห้องรับแขก ร่างบางจึงพยักหน้ารับและเดินเข้าไปในบ้าน และเดินตรงไปที่ห้องรับแขกเพื่อไปหาป๊า ม๊า และแขกของป๊า  ร่างบางเดินเข้ามาข้างใน แขกคนนั้นนั่งหันหลัง มีป๊าม๊า ที่หันหน้ามาทางตน ร่างบางยกมือไหว้ป๊า ม๊า  ทั้งคู่พยักหน้ารับ

 

 

 

"มาพอดีเลย มาทำความรู้จักกับพี่ดีฟ มาลูก"  คุณม๊าว่าพลางตบโซฟาที่ว่าข้างๆเพื่อให้ร่างบางนั่ง

 

 

ร่างบางเมื่อเดินเข้ามาใกล้ก็ต้อง ตกใจเพราะนั้นมัน มะ มะ มัน  ตาแก่โรคจิตนี้

 

 

"ตาแก่โรคจิต"  ร่างบางว่าเสียงดังพลางเอานิ้วชี้ไปทางร่างสูง

 

 

 

"เจอกันอีกแล้วน่ะ  หึหึ"  ร่างสูงพูดพลางยิ้มมุมปาก

 

 

 

 

 

 

 

 

..............................................................................................

 

แล่วๆ แล่ววว   เจอกันแบบนี้จะเป็นไงต่อไปเนี้ย  จะตีกันรึป่าวน้าาา ต้องติดตาม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น