ถ้าคุณมีความสุขกับการอ่าน nc เราคือเพื่อนกัน จับมือ!!

ตอนที่ 9 ตอนพิเศษ พบป่ะหมอธีร์ (สัมภาษณ์+เรื่องของหมอ) (100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 ตอนพิเศษ พบป่ะหมอธีร์ (สัมภาษณ์+เรื่องของหมอ) (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2561 17:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 ตอนพิเศษ พบป่ะหมอธีร์ (สัมภาษณ์+เรื่องของหมอ) (100%)
แบบอักษร

ตอนที่ 9 ตอนพิเศษ พบป่ะหมอธีร์ (สัมภาษณ์+เรื่องของหมอ)



Q : สวัสดีค่ะหมอ มาตรวจภายในค่ะ

หมอธีร์ : เชิญห้องถัดไปเลยนะครับ

Q : ขอโทษค่ะ เรามาเริ่มกันเลยดีกว่านะคะ ตอนนี้เราอยู่กับหมอธีร์ค่า หมอธีร์ช่วยแนะนำตัวเองหน่อยนะคะ

หมอธีร์ : สวัสดีครับ ผม นายธีรวัตน์ จีรวิกูลเป็นหมอแผนกตรวจภายในอยู่ที่โรงพยาบาล Z เรียกผมว่า หมอธีร์ก็ได้ครับ

Q : แต่ไม่ค่อยเห็นเต้ยเรียกหมอธีร์เลยนะคะ เห็นแต่เรียกหมอ หมอ หมออ

หมอธีร์ : แล้วแต่เขาสะดวกเรียกเลยครับ แต่ผมรู้ว่าเขาหมายถึงผมจะคำเรียกไหนผมก็รู้สึกดีหมดแหละครับ (แอวะ)

Q : หมอธีร์เจอเต้ยครั้งแรกที่โรงพยาบาลใช่ไหม

หมอธีร์ : ไม่ใช่ครับ

Q : แล้วหมอธีร์เจอเต้ยครั้งแรกที่ไหนคะ                                                               

หมอธีร์ : ย้อนกลับไปอ่านตอนเรื่องมันเกิดที่...โรงหนังดูนะครับ

(ขายนิยายจ้า ใครพึ่งเข้ามาอ่านตอนนี้กลับขึ้นไปอ่านด้วยนะ อิอิ)

Q : ขออนุญาตถามเกี่ยวกับรสนิยมการมีเพศสัมพันธ์ของหมอนะคะ เป็นแบบไหนเอ่ย

หมอธีร์ : ผมก็มีรสนิยมแบบคนทั่วไปนะครับ แต่พฤติกรรมบางอย่างที่รุนแรงผมก็เลือกที่จะกระทำกับคนบางคนเท่านั้นนะครับ (ยิ้มสวยๆ)

Q : เรียกพฤติกรรมพวกนี้ว่าถึงขั้น ซาดิส หรือ sm เลยได้ไหมคะ

หมอธีร์ : แล้วแต่เลยครับ (ยิ้มสวยๆอีกครั้ง)

Q : แล้วทำไมหมอธีร์ไม่เรียกเต้ยด้วยชื่อเลยล่ะคะ เห็นเรียกคุณมาตลอดกว่าจะเรียกชื่อได้ก็ตอนเสร็จภารกิจแล้วซะงั้น

หมอธีร์ : ผมอยากให้เขารู้สึกพิเศษน่ะครับ หลังจากมีอะไรกันแล้วก็จะได้ดูเหมือนเราสนิทกันเพิ่มมากขึ้นอีกระดับหนึ่ง

Q : โอเคค่ะ คำถามสุดท้ายแล้วนะคะ หมอธีร์คิดจะสานต่อความสัมพันธ์ครั้งนี้กับเต้ยไหมคะ

หมอธีร์ : ....สวัสดีครับ.....(ยิ้มสวยที่สุดที่ยิ้มมาในทุกการตอบคำถาม)

Q : ค่ะ ขอจบการถามคำถาม 108 เพียงเท่านี้ สวัสดีค่ะ



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Part หมอธีร์

ครั้งแรกที่ผมได้เจอเต้ย

ตู้มมม เปรี้ยงง ฟิ้วววว



วันนี้ผมไม่ได้ขึ้นเวรเลยทำให้มีเวลามาพักผ่อน ผมเลยตัดสินใจมาดูหนังภาคต่อที่มีมาอย่างยาวนานตั้งแต่ผมยังเด็ก


คลุกคลักคลุกคลัก



เสียงคนนั่งข้างๆผมที่ขยับตัวตลอดเวลา มันทำให้การดูหนังของผมมันถูกรบกวน ผมคิดว่าเขาอาจจะยังหาท่านั่งที่สบายไม่เจอถ้าได้แล้วเดี๋ยวก็หยุดไปเอง



เปรี้ยงงงงงงงง

“อ๊าาาาาาาาาาา”

กึก



เสียงร้องครางเมื่อครู่ก็ทำให้ผมได้รู้ว่ามันอาจไม่ใช่การหามุมนั่งอย่างที่ผมเข้าใจ ผมอยากทักบอกเขาเหลือเกินช่วยลุกออกไปจากโรงได้ไหมมันรบกวนผม เพราะเรานั่งติดกันทำให้ผมได้ยินชัดกว่าตรงอื่นแม้ว่าเขาจะพยายามเบาแค่ไหนก็ตาม



“อะ อ๊า”

“ซุบซิบซุบซิบ”

“อื้อ อ๊ะ อื้ออ”



เสียงหวานที่ครางอยู่เรื่อยๆ จนทำให้ต้องหันไปดูหน้า ผมค่อยๆหันหน้าไปดูคนข้างตัวที่ร้องเมื่อสักครู่ ใบหน้าน่ารักที่กำลังพยายามกลั้นเสียงสุดความสามารถจนเม้มริมฝีปากนั่นไว้จนผมกลัวว่าเขาจะรู้สึกเจ็บแต่ก็ยังมีเสียงลอดออกมาอยู่ดี จากตอนแรกที่ผมต้องการหันไปทักเขาให้เขาหยุด แต่ตอนนี้ผมกลับต้องการเป็นคนทำให้ริมฝีปากน่ารักนั่นครางแทน ผมสัญญาผมจะไม่ให้เขากลั้นเสียงคราง ผมจะให้เขาครางได้อย่างเต็มที่ แค่คิดเท่านั้นบางสิ่งก้เริ่มโป่งพองอยู่ภายใต้กางเกงตัวหนา



ตลอดทั้งการดูหนัง ไม่มีตอนไหนเลยที่ผมดูหนังรู้เรื่อง ผมคอยแต่ฟังเสียงครางที่หลุดออกมาเป็นครั้งคราว บางครั้งก็เป็นจังหวะที่เขากระตุกแล้วทำให้เบาะเขาขยับ



จนหนังจบ ทั่วทั้งโรงเปิดไฟเพื่อให้ผู้ชมเดินออกจากโรง ผมหันไปดูหน้าคนข้างๆอีกครั้งเพื่อที่อยากจะเห็นใบหน้านั้นได้อย่างชัดเจน เขาไม่ได้สนใจผมแต่กำลังคุยแง่งอนกับคนที่มาด้วยอยู่ ผมหวังนะว่าถ้าได้เจอเขาอีกสักครั้งหนึ่งผมจะเป็นคนที่ทำให้คนข้างๆร้องครางให้ ผมจึงตัดสินใจ



“เสียวมากไหมครับ”

.

.

.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หลังจากที่เต้ยหมดสติไป


“ฝันดีนะครับเต้ย”



ร่างเล็กสลบไปแล้ว ผมนอนพักให้หายเหนื่อยก่อนที่จัดท่านอนและลงมือทำสะอาดให้เต้ย เต้ยเป็นคนผิวขาวมาก ผมบีบเขาไปเยอะเหมือนกันดูจากรอยแดงที่เหลือไว้ และรอยบาดที่ผมทำไว้เหมือนทำให้เขามีรอยตำหนิ เหมือนแสดงตัวตนว่าผมได้เป็นเจ้าของเขา ไม่เหมือนกันคนอื่นที่ได้แค่ฝากรอยแดงรอยจ้ำไว้ตามตัว แต่ผมมั่นใจว่าผมจะดูแลเขาจนเขากลับมาไร้รอยตำหนิได้ถูกครั้ง



“อือ อือ”



ร่างเล็กเอาเปลี่ยนท่าหนีผมอย่างรำคาญแอบนิ่วหน้านิดหน่อยเมื่อผมส่งนิ้วตัวเองเข้าไปควานเอาน้ำรักที่อยู่ข้างในออกมา ร่างเล็กครางอืออาสองสามครั้งแล้วก็หลับลึกต่อไป ผมเอาผ้ามาเช็ดตัวให้เขาและจับเขานอนคว่ำ เพื่อไม่แผลกดทับและจะได้ไม่อักเสบ ด้านหนึ่งผมก็รู้สึกผิดนะที่ทำกับเขา แต่อีกด้านหนึ่งผมก็รู้สึกดี และตกใจที่เขาเรียกให้ผมทำอีกครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนเรียกร้องให้ผมทำแบบนี้ ทุกคนที่ผมเคยเจอแม้ว่าจะบอกว่าทนรับความเจ็บไว้ แต่เมื่อผมเริ่มกดมีดพวกเขาก็ได้แต่พากันถอยหนี หรือทนรับได้แค่แผลเดียว ไม่เคยมีใครบอกให้ผมทำอีก



ผมทำแผลไป มองหน้าเต้ยที่นอนคว่ำหน้าอย่างสบายใจด้วยสายตาที่แปลกไปกว่าเดิม จากตอนแรกที่อยากมีอะไรกับเขาเพราะจากเหตุการณ์ในโรงหนัง และเหตุการณ์ที่โรงบาล อยากแกล้ง อยากเห็นสีหน้าของเขา อยากทำให้เขาร้องครางได้โดยฝีมือผม แต่ตอนนี้ผมกลับอยากมีอะไรกับเขาอีก ไม่รู้ว่าชอบหรือเพราะอะไรกันแน่ อยากเป็นคนทำให้เขามีแผล แล้วก็อยากเป็นคนที่ดูแลแผล ผมไม่รู้ว่าเขาจำผมได้ไหมแต่เขาน่าจะจำไม่ได้เพราะเขาไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรกับผมเลยในครั้งแรกที่พบกัน



“เต้ยครับ จุ้บ”



จากวันนั้นถึงวันนี้ผมก็ทำให้เขาร้องครางโดยฝีมือผมได้แล้ว...และได้เสียเลือดอีกนิดหน่อย



Talk…

ยอมให้หมอกรีดเป็นร้อยแผลเลยก็ได้ค่ะ ถ้ามีคนดูแลขนาดนี้

เม้นเม้นเม้น

​เจอกันตอนหน้าถัดไปจ้า

ความคิดเห็น