ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 ห้องตรงข้าม

ชื่อตอน : บทที่ 2 ห้องตรงข้าม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 957

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 31 พ.ค. 2561 17:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 ห้องตรงข้าม
แบบอักษร

20.00 น.

 อย่าถามว่าทำไมยังไม่กลับหอ ฉันอยากกลับใจแทบขาดแต่ฉันถูกเลือกให้เป็นดาวในปีนี้น่ะสิพี่ๆเขาเลยให้อยู่รอพบพี่ๆดาวเดือน รุ่นก่อน มืดก็มืด ยุ่งก็เยอะ อีฟ้าคนนี้อยากกลับห้องแล้วโว้ยย  เอาจริงๆก็ไม้ได้อยากเป็นหรอกแต่เพื่อนเลือกมาแล้วทำไงได้ เดือนที่นั่งอยู่ข้างๆฉันก็งานดีน่ะ แต่สู้พี่จินของฉันไม่ได้ พูดแล้วก็คิดถึงพี่จินอีกแล้วว เฮ้อออ


“น้องๆค่ะ มาทางนี้ค่ะพี่จะแนะนำให้รู้จักกับดาวเดือนรุ่นพี่ของคณะเรา” พี่ฝ่ายสันมาตามพวกฉันไปพบรุ่นพี่ของคณะฉัน พอไปถึงก็อึ้งสิค่ะท่านผู้ชม เพราะว่าคนที่อยู่ตรงหน้าของฉันคือ พี่จิน งั้นก็แสดงว่าพี่จินเป็นเดือนน่ะสิ อร้ายยย แต่หล่อขนาดนี้เป็นเดือนก็ไม่แปลก


“นี่คือ พี่จินและพี่จีน่า ดาวเดือนของคณะเราและดาวเดือนมหาลัยจ๊ะ” OMG เดือนมหาลัยถ้าอย่างนั้นพี่จิน

ของฉันก็ต้องฮอตน่ะสิ มีคู่แข่งเยอะแน่เลยยัยฟ้า


“สวัสดีค่ะ/ครับ” ฉันสองคนไหว้พี่จินละพี่จีน่า


“สวัสดีจ๊ะ/ครับ” พี่จินและพี่จีน่ารับไหว้ฉันสองคน


“สวย หล่อทั้งสองคนเลยน่ะ ว่าแต่ชื่ออะไรกันจ๊ะ ” พี่จีน่าหันไปพูดกับพี่ฝ่านสัน แล้วหันมาถามเราสองคน


“ชื่อ ฟ้าค่ะ, ชื่อ เซ้นต์ ครับ” ฉันกับเซ้นต์ตอบพี่จีน่า แต่สายตาฉันมองแต่พี่จิน เหมือนพี่จินก็คงรู้แหละว่าฉัน

มองอยู่ แต่แกก็ไม่ได้พูดอะไร ทำท่าเก๊กต้อไป ชิ คนอะไรขี้เก๊กจัง เดี๋ยวจะอ่อยให้เก๊กไม่ออกเลยคอยดู


“เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้เน๊อะ เพราะพวกพี่แค่จะมาดูตัว ส่วนวันซ้อมเดี๋ยวให้พี่สันเขานัดอีกทีเน๊อะ” พี่จีน่าพูดและมองฉันด้วยสานตาเหวี่ยงๆ อะไรของพี่เขาอ่ะ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรพี่เขาเลย เพิ่งรู้จักพี่เขาด้วยซ้ำแล้วฉันก็เดินออกมารอรถแท็กซี่ที่หน้ามอ แต่เดินไปไม่ทันไรก็โดนเรียก


“เดี๋ยวก่อนค่ะน้องฟ้า” ฉันหันหลังกลับไปดูก็เจอกับพี่จีน่า พี่เขาตามฉันมาทำไมว่ะ งง


“ค่ะ” ฉันตอบกลับไปอย่าง งงๆ


“เมื่อกี้พี่เห็นนะคะว่าน้องเอาแต่จ้องจิน แต่พี่จะบอกอะไรไวให้อย่างหนึ่งนะคะจินมีพี่เป็นแฟนอยุ่แล้ว เพราะฉะนั้นอย่าคิดที่จะมายุ่งหรือมาอ่อยคนของพี่เด็ดขาด เพราะพี่ไม่ปล่อยน้องไว้แน่ ”พี่แกพูดจบก็เดินมากระแทกไหลฉันอย่างแรงจนฉันล้มลงไปข้อเท้าพลิก โอ้ยยย  เจ็บ  พี่จีน่าแสยะยิ้มมองหน้าฉันแล้วเดินผ่านฉันไป นี่มันวันซวยอะไรของฉันว่ะเนี่ย  ว่าแต่ที่พี่จีน่าพูดเมื่อกี้เป้นความจริงหรอ นี่ฉันนกตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยหรอเนี่ย เฮ้ออ


ฉันถอนหายใจเบาๆแล้วพยายามพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ลุกไม่ได้ ข้อเท้าฉันรับน้ำหนักไม่ได้เลย ทำไงดีเนี่ยมือก้มืด กลัวก็กลัว แล้วก็มีรถมาจอดข้างหน้าฉันพอดี แล้วก็มีคนลงมาจากรถ พระเจ้าพี่จิน พี่จินตัวเป็นๆเลย


“น้อง มานั่งทำอะไรตรงนี้อ้ะ” โห๋พี่คนบ้าที่ไหนจะมานั่งหน้ามอเวลานี้กันล่าว ฉันโดนแฟนพี่ทำร้ายมาน่ะสิ ชิ พูดแล้วก็อยากร้องไห้ ฮื่ออ


“เอ่อออ พอดีล้มอ่ะค่ะ สงสัยข้อเท้าจะแพลง” ฉันตอบพี่แกไป แต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองพี่แก เพราะฉันยังทำใจไม่ได้ ฮื่ออออ


เงียบ


“อึ๊บ เฮ้ยยย พี่ทำอะไรอ่ะ” ฉันถามพี่แกด้วยความตกใจก็พี่แกอ่ะสิอุ้มฉันขึ้นมาหน้าตาเฉยไม่พูดไม่จา


“ก็พาน้องไปส่งบ้านไง หรืออยากอยู่เฝ้าที่นี่” ฉันสั่นหัวอย่างไวเลย ฉันก็กลัวเป็นน่ะ แล้วพี่แกก้อุ้มฉันเข้ามาในรถ และกลับไปนั่งฝั่งคนขับ


“แล้วบ้านอยู่ไหน จะได้ไปส่งถูก” พี่จินถามฉัน


“ฟ้าอยู่คอนโด  M ค่ะ” พอฉันบอกพี่แกไป พี่แกก็ขมวดคิ้วแป๊ปหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรแล้วก็ขับรถออกไป

ในรถเงียบมาก เพราะทั้งฉันและพี่จินไม่มีใครพูดอะไรเลย จนรถของพี่จินเลี้ยวเข้าที่โรงจอดรถของคอนโดฉัน แล้วพี่จินก็อ้อมมาอุ้มฉันขึ้น


“เอ่อ พี่ส่งหนูแค่นี้ก็ได้ค่ะ แค่นี้ก็ขอบคุณมากแล้ว” ฉันเงยหน้าขึ้นไปพูดกับพี่จิน


“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันขึ้นส่งเอง ดูจากสภาพแล้วไม่น่ารอด” พี่จินพูดขึ้นมาแล้วก็ทำหน้าเหมือนเดิม ฉันล่ะอยากรู้จริงๆเลย พี่แกยิ้มเป็นหรือเปล่าเนี่ยจะเก๊กไปไหน


“อยู่ห้องไหน” พี่แกถามฉันเมื่อเข้ามาในลิฟท์แล้ว


“1002 ค่ะ” พอฉันพูดจบพี่แกก็ขมวดคิ้วอีกแล้ว แต่พี่แกก็ไม่พูดอะไรเหมือนเดิม ฉันล่ะอยากจะถามพี่แกจริงๆเลยว่าเป็นอะไร เห็นพี่แกขมวดคิ้วหลายรอบล่ะ แต่ก็ไม่กล้าถามกลัวพี่จินจะรำคาญ ฉันเลยแอบเนียนๆซบอกพี่แกสักหน่อยย อร้ายยย เขินนจุงงง  ติ้ง แล้วก็ถึงชั้นของฉันแล้วทำไมมันเร็วจัง เสียดายยอ่ะอกพี่จินอุ๊นนอุ่นน


พอพี่แกส่งฉันถึงหน้าห้องฉันก็หยิบคีย์การ์ดในกระเป๋าออกมาแล้วเปิดประตู ทันทีที่ประตูเปิดพี่จินก็อุ้มฉันไปที่โซฟา


“เอ่อ ขอบคุณพี่มากนะคะที่มาส่ง พี่กลับไปเถอะค่ะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว ขับรถตอนกลางคืนมันอันตรายนะคะ” ฉันร่ายยาวใส่พี่แก แต่พี่แกก็ยังยืนอยู่ตรงหน้าฉันไม่ไปไหน อไรของพี่เขาว่ะ


“หมดประโยชน์แล้วก็ไล่เลยนะ” พี่แกพูดขึ้น


“ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะพี่ หนูแค่เป็นห่วง ขับรถตอนกลางคืนมันอันตราย” ฉันอธิบายให้พี่จินฟังเดี๋ยวพี่จินจะเข้าใจฉันผิด


“หึ” พี่จินทำเสียงในลำคอ


ฉันมองพี่จินอย่างสงสัยอะไรของพี่เขาว่ะ ไม่เข้าใจเลย พูดก็ไม่พูด แถมขี้เก๊กอีกต่างหาก แล้วฉันจะรู้ได้ไงเนี่ยว่าพี่แกคิดอะไรอยู่


“ถ้าเป็นห่วง ก็ให้ฉันนอนที่นี่สิ” อร๊ายย ฉันอยากกัดลิ้นตัวเองตายนี่พี่จินอ่อยฉันอยู่ใช่ไหมเนี่ย แต่พี่แกมีแฟนแล้วนิ ชิ คนเจ้าชู้


“ถ้าพี่โสดหนูก็จะให้นอนที่นี่นะคะ แต่พี่มีแฟนแล้วไม่ควรมาทำเจ้าชู้ใส่คนอื่นนะคะ” ฉันตอบกลับพี่แกไป เอาสิ คิดจะเล่นกับคนอย่างน้องฟ้า มันไม่ง่ายนะคะพี่จิน


“แฟน” พี่แกทำหน้างงๆ หึ เล่นละครเก่งจังเลยนะคะพี่จิน


“ใช่ค่ะ ก็พี่จีน่าไงค่ะ ไม่ต้องทำเป็นงงหรอกค่ะพี่ พี่จีน่าบอกกับหนูเองว่าพี่กับเขาคบกันอยู่”


“หึ แล้วเธอก็เชื่องั้นหรอ” พี่จินถามฉัน


“ก็ไมรู้สิค่ะ เห็นพี่ก็เหมาะกันดีคนหนึ่งก็เป็นดาวอีกคนก็เป็นเดือน” ฉันตอบพี่จินไป


“งั้นฉันก็เหมากับเธอด้วยนะสิ เพราะเธอก็เป็นดาว”พี่จินตอบหน้าตาย แถมยังยิ้มมุมปากอีก


“เอ่อ พี่กลับไปเถอะค่ะเดี๋ยวแฟนพี่จะมาหาเรื่องหนูอีก อุ๊ปปป” ฉันยกมือขึ้นปิดปากตัวเองอย่างเร็ว แต่ก็คงไม่ทันแล้วแหละพี่จินคงได้ยินหมดแล้ว


“อย่าบอกนะว่าที่เธอขาแพลงเป็นเพราะจีน่า” พี่เขาถามพร้อมกับจ้องหน้าฉัน งื้อออ แม่จ๋าชวยหนูด้วยพี่จิน

หน้ากลัวมากตอนนี้ หรือเขาจะโกรธฉันหาว่าฉันไปใส่ร้ายแฟนเขา


“เอ่อ คือ ว่า มันเป็นอุบัติเหตุนะคะ” ฉันโกหกพี่จินไป


“ฉันไม่เชื่อ บอกมานะว่ายัยนั้นทำอะไรเธอไม่บอกฉันจูบน่ะ” พี่จินพูดเสร็จก็ขยับตัวเข้ามาหาฉันจนฉันจนมุมโซฟาและใช้แขนสองข้างคร่อมฉันไว้ไม่ให้ฉันหนี แล้วค่อยๆก้มหน้าลงมาหาฉัน


“บอกแล้วพี่ หนูยอมแล้ว” ฉันดันตัวพี่แกออกไปพร้อมกับถอนหายใจเบา


“ว่ามา รอฟังอยู่”พี่จินพูดหน้านิ่ง


“พี่จีน่ามาบอกกับหนูว่าพี่กับเขาเป็นแฟนกัน ถ้าพี่แกเห็นว่าหนูมองหรือยุ่งกับพี่อีก พี่เขาไม่ปล่อยหนูไว้แน่ แล้วพี่เขาก็พลักหนู จนข้อเท้าหนูแพลงนี้แหละค่ะ” ฉันบอกพี่จินทุกอย่างที่พี่จีน่าบอกมา เพราะก็ไม่รู้ว่าจะโกหกไปทำไม


“ฉันจะบอกอไรให้น่ะ ฉันกับยัยนั้นไม่ได้เป็นอะไรกัน” พี่จินพูดแล้วมองหน้า อร๊ายย ทำไมหัวใจฉันเต้นแรงขนาดนี้เนี่ย แต่เขาพูดจริงหรอ?


“หึ หนูคงเชื่อพี่หรอกค่ะ” แนพูดแล้วมองหน้าพี่จิน


“หึ ก็ไม่ได้ขอให้เชื่อนิ แค่………” พี่จินมองหน้าแนแล้วขยับเข้ามาจนปลายจมูกเราชิดกัน ฉันหลับตาปี๋เพราะเขินพี่จิน แล้วพี่จินก็มากระซิบที่ข้างหูฉันว่า


“แค่อยากให้เธอรู้ว่าฉันโสด” โอ้พระเจ้า พี่จินพูดเสร็จก็ขยับออกไปแล้วยิ้มมุมปากให้ฉัน อร๊ายพี่จินยิ้มให้ฉัน ฉันเขินจนหน้าแดงต้องก้มหน้าไว้ เพราะไม่อยากให้พี่จินรู้ว่าฉันเขิน


“เอ่ออออ ……”ฉันไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี


“เอาล่ะฉันจะกลับแล้วนี่ก็ดึกมากแล้ว” พี่จินพูดพร้อมกับลุกขึ้น


“ขับรถกลับ…..”ฉันยังพูดไม่จบพี่จินก็พูดแทรกขึ้นมาว่า


“มีอีกอย่างที่ฉันอยากให้เธอรู้เอาว่า ฉันอยู่โคนโดนี้และอยู่ห้องตรงข้ามเธอ” พี่จินพูดจบดก็เดินออกไปทิ้งให้ฉันนั่งอึ้งอยู่คนเดียว นี่มันพรมลิขิตชัดๆ งื้ออออออออออ ถ้พี่จินโสดอย่างที่พี่แกพูดไว้จริงๆ เตรียมตัวเสร็จยัยฟ้าคนนี้ได้เลยจ้า


งั้นก็แสดงว่า ชั้นนี้ทั้งชั้นฉันอยู่กับเขาแค่สองคนนะสิเพราะว่าวั้นที่ฉันอยู่เป็นชั้นบนสุดที่มีแค่สองห้องเทานั้น ส่วนราคาไม่ต้องพูดถึงแพงหูชี่เลยจ้า แต่เพราะวิวมันสวยฉันเลยไปอ้อนพ่อให้ซื้อให้ฉัน  เป็นไงล่ะฉันเก่งใช่ม๊า คิคิ 


ไปอาบน้ำดีกว่า มีความสุขจังเล้ยยยย ลัลล้า ล้าลา ลัลลา






มาแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆ เค้ามาแล้ว อ่านแล้วเป็นยังไงติชมให้ไรท์ด้วยน๊า ฝากกดไลท์คอมเม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์มือใหม่ด้วยน่ะค่า  รักทุกคนน๊า จุ๊บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็น