ยุติการอัพต่ออย่างไม่มีกำหนด (เนื่องจากเนื้อหาและขอบเขตของเรื่องนั้นเกินความสามารถที่ไรท์จะทำได้ ขอยอมรับผิดทุกประการ...ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านที่ติดตามด้วยค่ะ)

ชื่อตอน : 20.พูดไม่ออก 50%

คำค้น : Sex addiction ภาค 4 รักเสพติด , SM , ดราม่า , NC แรงๆ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2564 06:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
20.พูดไม่ออก 50%
แบบอักษร

​ตอนที่ 20


"มาแล้ว...น้องมิกซ์ของพี่.....อุ้ย!" เซนลากเสียงยาวเดินเข้ามาในห้องก็ต้องชะงักเมื่อเจอเข้ากับป๊าซันที่ยืนจ้องหน้าเขาเหมือนต้องการบางอย่าง แถมด้านหลังยังมีมิกซ์และลิปเปอร์นั่งหน้าเครียดอยู่ด้วย มิกซ์น้ำตาตกทั้งที่ยังไม่ได้ถูกดุอะไร 


"มาก็ดี.....จะได้ถามทีเดียวเลย แล้วคนอื่นๆ ล่ะ? ไปตามมาให้หมด" ซันบอกกับเซนเหมือนเป็นคำสั่ง เซนอยากจะถามลิปเปอร์ว่าเกิดอะไรขึ้นนึกว่ามาถึงจะได้แอ้มน้องเลยซะอีก เขาอุตส่าห์อาบน้ำเตรียมพร้อมเลยนะ


"ป๊า......คงไม่ได้......."


"ป๊ารู้เรื่องหมดแล้ว ไปตามวินกับซาวมา อย่าให้ต้องพูดซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง" ซันบอกด้วยน้ำเสียงน่ากลัว เซนอยากจะแก้ต่างแต่ดูแล้วคงไม่ทัน ต้องหันหลังเดินออกจากห้องไปตามอีกสองคนมา ทั้งวินและซาวต่างก็มาถึงด้วยสีหน้าที่เครียดๆ ซันยืนกอดอก สายตาเรียบนิ่งจนดูน่ากลัวเพราะปกติซันจะอ่อนโยนกับพวกเขามาก


"อธิบายมาสิมิกซ์? ทำไมเราถึงยอมให้พี่ชายทำแบบนั้น?" ซันถามไปที่ลูกชายคนเล็กก่อนเลย มิกซ์สะดุ้งเฮือก น้ำตาหยดเหมะๆ หนักกว่าเดิม


"ฮึ่ก...ผม......" มิกซ์ก็อึกอักพูดไม่ออก ลิปเปอร์หันมาจับมือน้องเอาไว้


"พวกเรารักกันครับ รักในแบบที่ไม่ใช่พี่น้อง..." ลิปเปอร์เป็นคนพูดแทน ซันก้าวยาวเข้าไปง้างมือใส่หน้าพี่ชายคนกลาง


เพียะ!


"อึ่ก!"


"ป๊าาา!! ฮึ่ก...ฮือออ ไม่เอาครับ อย่าทำร้ายพี่เปอร์....." มิกซ์ลุกขึ้นมากอดลิปเปอร์ที่ถูกผู้เป็นพ่อตบเอาไว้ ซาว เซน และวินก็ตกใจด้วยเช่นกัน


"รู้หรือเปล่าว่าสิ่งที่ทำมันผิด! ถ้าม๊าพวกเรารู้จะผิดหวังมากแค่ไหน ทำไมถึงแบ่งแยกไม่ได้ว่าอะไรควรไม่ควร! โตแต่ตัวซะเปล่า สมองไม่มีหัวคิด!!" ซันต่อว่าเหล่าลูกชายอย่างรุนแรง นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แล้วนะ มิกซ์กอดลิปเปอร์เอาไว้แล้วสะอึกสะอื้นกลัวน้ำเสียงของซัน ลิปเปอร์ก็รู้สึกเจ็บที่มุมปากนิดๆ ได้รสชาติเฝื่อนคงมีเลือดออกมาแน่ๆ


"พวกผมดูแลน้องได้ ต่อให้ป๊าคิดจะขัดขวางยังไง พวกผมก็ไม่ยอมหรอก" วินลุกขึ้นแล้วพูดออกมาเสียงดัง รู้อยู่แล้วว่าป๊าเขาต้องไม่ยอมรับ


"ยังจะกล้าพูดอีกหรอ! นั่นน้องเรานะวิน.... น้องชายที่คลานตามออกมาจากแม่เดียวกัน..." ซันชี้หน้าวินแล้วพูดออกมาให้เข้าใจความเป็นจริง วินกัดฟันแน่น


"พวกเรารักมิกซ์มากเกินคำว่าพี่น้องไปแล้ว ป๊าจะบีบบังคับพวกผมให้ตายยังไง พวกผมก็ยังยืนยันคำเดิม....จะไม่มีทางเลิกรักกันเด็ดขาด" ซาวพูดช่วยสมทบ


"ป๊าไม่ได้บอกให้พวกเราเลิกกัน แต่ที่ป๊ากำลังพูดคือความรักที่เกิดขึ้นสมควรจะอยู่ในขอบเขตของคำว่าพี่น้อง! ไม่ใช่คนร่วมเตียง! คนอื่นจะมองว่ายังไงถ้าเรื่องนี้เปิดเผยออกไป!" ซันพูดไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น


"แล้วป๊าเห็นคนอื่นสำคัญกว่าความรู้สึกของลูกตัวเองหรอครับ?" เซนอดที่จะถามกลับไม่ได้ ซันกัดฟันกรอด


"แล้วทำไมพวกเราถึงไม่คิดถึงม๊าเปากันบ้าง? คิดว่าม๊าเราจะยอมรับได้มั้ยถ้าเรื่องนี้ไปรู้ถึงหูเข้า? คิดกันบ้างมั้ยว่าอะไรจะตามมา! นอกจากจะไม่ได้รักกันแล้ว ป๊าบอกเลยว่าม๊าเราอาจจะส่งน้องไปอยู่ให้ไกลและไม่มีทางได้กลับมาเจอกันอีกด้วย ตราบใดที่พวกเรายังกำจัดความรู้สึกของตัวเองไม่ได้!" ซันพูดความจริง ถ้าเปารู้เรื่องมีหรือที่เหล่าลูกชายจะยังมาต่อรองได้แบบนี้ มีหวัง....บ้านแตกแน่


"ป๊าซันก็อย่าให้ม๊ารู้สิครับ....พวกผมขอร้อง ความรักของพวกผมไม่ได้ไปทำร้ายใคร....พวกผมจะมีกันแค่นี้.... หน้าที่ของแต่ละคนพวกผมก็จะตั้งใจทำมันอย่างเต็มที่... ป๊าแค่ปล่อย.... ปล่อยให้พวกผมได้อยู่ด้วยกัน...." ลิปเปอร์ที่นั่งเงียบมาสักพักก็พูดขึ้นบ้าง ผละออกจากอ้อมกอดของน้อง มิกซ์ยังคงร้องไห้ตลอดเวลา ร่างเล็กเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าเหล่าพี่ชายจะปกป้องในความรักที่มีให้เขาขนาดนี้... ทั้งที่ความจริง เป็นแค่พี่น้องก็อยู่ด้วยกันได้แท้ๆ


"มิกซ์....." ซันเรียกคนที่สำคัญที่สุดในเรื่องขึ้นมา มิกซ์เงยหน้ามองผู้เป็นพ่อ


"ฮึ่ก....ครับ....."


"เรารักพวกพี่ของเราในแบบนั้นด้วยหรือเปล่า?" ซันถามด้วยน้ำเสียงที่แอบกดดัน มิกซ์เหลือบตาไปมองเหล่าพี่ชายที่หันมามองหน้าตนเองอย่างให้กำลังใจ ไม่ได้คิดกดดันให้น้องพูดในแบบที่พวกเขาต้องการ ถ้ามิกซ์บอกว่าไม่... เรื่องก็แค่จบ... มิกซ์เม้มปากนิดๆ


"ครับ....ฮึ่ก ผมรักพี่ๆ รัก....ในแบบที่ต่างไปจากคำว่าพี่น้องกัน...." มิกซ์กลั้นใจพูดออกมาจากความรู้สึกของตัวเอง


"แต่ไหนว่ายูคือแฟนเรา? เลิกกับเขาแล้วหรือไง" ซันถามเพราะรู้เรื่องนี้ด้วย ตากลมสั่นระริก


"ไม่ครับ....พี่ยูผมก็รัก....ฮึ่ก พวกพี่...ผมก็รัก...ผม...ฮึ่ก เลือกใครไม่ได้....ฮือออ" มิกซ์บอกแล้วปล่อยโฮ เหล่าพี่ชายเข้ามาดึงน้องเข้าไปกอดปลอบ แม้ในใจจะแอบขัดๆ กับสิ่งที่มิกซ์พูดเรื่องยูบ้าง แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่าพวกเขาบีบบังคับมิกซ์มากเกินพอแล้ว... ยอมให้คนเดียวคงไม่มีปัญหามากเท่าไหร่หรอกมั้ง? ค่อยไปขัดขาเอาทีหลังก็ได้


"เฮ้อ......มาหาป๊าซิ" ซันพูดขึ้นและอ้าแขนออก มิกซ์ทำท่าลังเลเพราะกลัวจะถูกตบเหมือนลิปเปอร์ เหล่าพี่ชายพยักหน้าให้มิกซ์ ร่างเล็กจึงเดินเข้าไปหาป๊าซันแล้วสวมกอดแน่น ซันเองก็จูบซับหัวทุยและลูบเบาๆ เป็นเชิงปลอบ เขา


"ป๊าไม่ได้อยากบังคับให้พวกลูกๆ ต้องห่างกันหรอกนะ แต่บอกตามตรงว่าป๊าก็ทำใจไม่ได้เหมือนกันถ้าหากม๊าเรารู้เรื่องเข้า คงจะเจ็บปวดไม่น้อย....ป๊าไม่อยากให้ม๊าเรามีน้ำตา.... แล้วพวกเราอยากให้ม๊าเรามีน้ำตาด้วยหรอ?" ซันถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง มิกซ์ส่ายหน้าไปมา วิน เซน ซาว ลิปเปอร์ก็ยืนก้มหน้านิ่งยอมรับกับความผิดของตัวเอง


"ฮึ่ก....แต่มิกซ์....ไม่อยากอยู่ห่างกับพี่ๆ มิกซ์รักพี่ๆ รักพี่ยู.... มิกซ์....ไม่ได้อยากให้ม๊ารู้สึกเสียใจ ป๊าซัน...ฮือออ มิกซ์จะทำยังไงดี...." มิกซ์บอกน้ำตาไหลพราก ซันเองก็คิดหนัก ขนาดเขากับโซ่ยังมีเปาเป็นเมียคนเดียวกันเลย มันก็ไม่ใช่ปัญหาหรอก ถ้าแต่ละฝ่ายพอใจกับในสิ่งที่เป็น


"เอาแบบนี้.....ป๊าอยากให้ทุกคนได้สารภาพเรื่องทั้งหมดกับป๊าๆ คนที่เหลือ...." ซันบอกขึ้น มิกซ์ผละออกมามองหน้าผู้เป็นพ่อ


"ฮึ่ก.....ป๊าโซ่ ป๊าเวย์ ป๊าลี ป๊ามาสต้องไม่พอใจแน่ๆ....ฮือออ มิกซ์จะโดนตีมั้ยครับ?" มิกซ์บอกเพราะกลัวที่สุดก็เวลาป๊าทุกคนโกรธนี่แหละ


"กลัวจะโดนทำโทษ....แต่ก็ยังฝืนจะรักกันต่อไปน่ะหรอ?" ซันถามลูกชาย มิกซ์เม้มปากแน่น


"ฮึ่ก...มิกซ์...จะไม่กลัวครับ มิกซ์ยอมรับผิด..." มิกซ์บอกเสียงอ่อย แก้มใสมีแต่น้ำตา ตรงคอก็ร่องรอยเต็มไปหมด


"ดี.......งั้นป๊าจะโทรตามคนอื่นๆ มา" ซันบอกและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาเหล่าเพื่อนสามี ลูกชายทั้งห้าคนหันไปมองหน้ากัน ยังไงก็ต้องยอมปลงใจเพื่อบอกให้รู้สำหรับเรื่องนี้ แม้ว่าจะยังไม่รู้บทสรุป...แต่ดูแล้วคงไม่ง่ายเลยที่พวกเขาจะยังได้รักกันต่อไป....

.

.

.

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?" โซ่พูดขึ้นหลังจากถูกโทรตามมาที่คอนโดของลูกชาย ปกติเขาไม่ออกจากโรงพยาบาลง่ายๆ หรอกนะ แต่เหตุผลที่ซันโทรตามมานี่ไม่มาไม่ได้จริงๆ


"ทำไมพวกลูกถึงทำกันแบบนี้?" เวย์เองก็พูดเสียงกดต่ำ จนแฝดห้าสะดุ้งเฮือก


"ใช้กำลังบังคับขืนใจน้องใช่มั้ย?" ลีโอถามต่ออีก แม้จะยังไม่ได้คำตอบใดๆ แต่เขาไม่เคยคิดว่ามิกซ์จะเป็นฝ่ายเข้าหาพวกพี่ก่อน ก็ลูกชายคนโตของเขาแต่ละคนมันฉลาดแกมโกงกันทั้งนั้น ถ้าอยากได้อะไรก็คงต้องได้ อยากได้น้องชายมาเป็นเมีย.... ก็คงไม่ได้ขอมาง่ายๆ เหมือนกัน


"ไม่เป็นไร ป๊ารับได้ ^^" ดูเหมือนจะมีแค่มาสคนเดียวที่บอกด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะโดนเหล่าเพื่อนสามีหันมามองกันเป็นตาเดียว


"อ้าว....ก็ดีกว่าที่ผมจะต้องยกมิกซ์ให้คนอื่นนะ แบบนั้นผมทำใจยากกว่าอีก" มาสบอกเหมือนไม่ได้ทุกข์ร้อนที่เด็กๆ จะรักกัน มิกซ์กลั้นเสียงสะอื้นไว้ตลอดเวลาเพราะอารมณ์ของป๊าแต่ละคนน่ากลัวเกินกว่าที่จะพูดแค่คำขอโทษแล้วเรื่องทุกอย่างจะจบ


"เฮ้อ........ถ้าเปารู้ ไม่ดีแน่...." เวย์ถอนหายใจเซ็งกับการกระทำของเหล่าลูกชาย ก็ใช่ว่าจะเห็นชอบด้วยหรอกนะที่รักกันเอง แต่พอเจอหน้าตาแต่ละคนก็ขัดไม่ลงเหมือนกัน


"ป๊าเวย์.....ฮึ่ก" มิกซ์เรียกเวย์เสียงอ่อย


"พวกผมจะจัดการกันเอง..." ลิปเปอร์พูดขึ้น ลีโอมองหน้าลูกชายตัวเองนิ่งๆ มุมปากแตกช้ำคงโดนซันสั่งสอนมาแล้วๆ แน่ และเขาไม่คิดโกรธที่ซันทำเพราะมันก็สมควรแล้ว


"คิดว่าตัวเองจะจัดการอะไรกันได้? แค่นี้ยังสร้างปัญหาให้ไม่พออีกหรือไง?" ลีโอถามเสียงแข็ง ลิปเปอร์หันหน้าหนีกับสิ่งที่พ่อตัวเองพูด


"มิกซ์ไปเรียนต่างประเทศมั้ย? เดี๋ยวป๊าส่งตัวเราไปอยู่ต่างประเทศสักสี่ห้าปี ค่อยกลับมาเริ่มต้นใหม่ที่นี่" โซ่เสนอวิธีขึ้น พยายามจะโน้มน้าวจิตใจของเหล่าเด็กๆ มันอาจจะเกิดจากความใกล้ชิดกันเกินไปจนทำให้สิ่งที่เด็กๆ รู้สึกนั้นเกินขอบเขต


"พวกผมไม่ยอมให้มิกซ์ไปเด็ดขาด" เซนบอกเสียงแข็ง ซาวเองก็พยักหน้าหงึกหงักไม่มีทางยอมแน่นอน


"ป๊าโซ่.......ถ้าผมไปแล้วม๊าเปาจะรู้เรื่องนี้มั้ยครับ?" มิกซ์ถามเหมือนเป็นทางเลือกที่ดี เขาอยู่ก็มีแต่จะทำให้ทุกคนลำบากใจ แม้กระทั่งเหล่าพี่ชายอีกสี่คนด้วยเช่นกัน


"ไม่นะมิกซ์....อย่าไปจากพวกพี่....เราห่างกันไม่ได้....." วินพูดอ้อนวอนน้อง จะให้อยู่ห่างกันตั้งหลายปีพวกเขาทำใจไม่ได้หรอก


"ให้น้องเป็นคนตัดสินใจ พวกพี่ที่มีความผิดติดตัวอย่าริแสดงความเห็น...." เวย์บอกกับลูกชายเสียงแข็ง วินส่ายหน้าไม่ยอม


"ไม่เด็ดขาด....พวกป๊ากำลังคิดจะแยกพวกเราทั้งห้าคนออกจากกันทำไมผมจะไม่รู้..... มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้พวกผมรักกันมากขึ้น! ทำไมพวกป๊าถึงรับไม่ได้!" วินเถียงออกมา เวย์ลุกขึ้นยืนปะทะกับลูกชาย


"ก็เพราะไอ้สิ่งที่พวกลูกเรียกมันว่าความรักนี่ไงล่ะ ถึงทำให้น้องต้องลำบากใจขนาดนี้! คิดว่าน้องจะกล้าบอกใครมั้ย? ว่าทุกวันนี้นอนร่วมเตียงเดียวกันกับพี่ชายอีกสี่คน สานสัมพันธ์ทางกายเหมือนสัตว์ที่ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีน่ะห๊ะ!!"


"พวกผมคิดและตัดสินใจดีพอ! ไม่ต้องให้ป๊ามาคอยวางหนทางให้พวกเราหรอก!!"


"ไอ้วิน!!" เวย์ตะคอกใส่หน้าลูกชายดังลั่น ซาวลุกขึ้นมาจับแขนของวินไว้ให้ใจเย็นลงหน่อย ไม่อยากให้มีการทะเลาะกันไปมากกว่านี้


"พี่วิน....ป๊าเวย์....ไม่ทะเลาะกันนะครับ ไม่เอา...." มิกซ์เองก็พยายามห้ามทั้งสองคน เหมือนทุกอย่างมันตันไปหมด ก็ใช่ว่าจะอยากห่างจากเหล่าพี่ชาย แต่บอกตามตรงว่าถ้าปัญหามันไม่จบ... เขาก็อยากเลือกทางเดินที่ป๊าโซ่ยื่นให้จะดีกว่า


"พวกป๊าคิดว่าตัวเองจะแก้ความสัมพันธ์ที่เกินเลยไปแล้วได้ใช่มั้ยครับ? ผมบอกเลยว่าไม่มีทาง....จะยังไงก็แล้วแต่...พวกผมจะไม่หยุดมัน พวกผมจะรักและดูแลน้องต่อไป ถ้าป๊าจะใจดี....ก็ช่วยเหยียบเรื่องนี้ให้จมดินหน่อยแล้วกัน" วินพูดขึ้นมาอีก เวย์กำมือแน่นอยากจะสั่งสอนลูกชายที่โตแต่ตัวนี้สักทีสองทีจริงๆ


"ให้โอกาสพวกผมบ้างได้มั้ยครับ พวกผมจะแสดงให้ดูเองว่าการที่พวกผมรักกัน มันไม่ได้ทำให้อะไรแย่ขนาดนั้น...." ซาวขอเสียงอ่อน ร้อนกันหมดแล้วถ้าเขาร้อนไปด้วยอีกคนคงแย่กว่านี้แน่


"จนกว่าจะปิดเทอมซึ่งเหลือเวลาไม่เท่าไหร่ ป๊าจะให้เวลาพวกเราพิสูจน์ตัวเองกันแค่นั้น.... ถ้าพวกเราไม่ทำอะไรให้มันแย่ไปมากกว่านี้ พวกป๊าจะยอมรับและช่วยพูดกับม๊าเราให้ แต่ถ้ามันแย่....หรือทำให้ใครต้องมีน้ำตา... สิ่งที่ป๊าเสนอไว้จะถูกดึงมาทำทันที" โซ่พูดบอกเพื่อจบปัญหา เวย์ทำหน้าไม่ยอมรับกับผลตัดสิน มาสเองก็ยังไงก็ได้ ลีโอมองหน้าเหล่าลูกชายนิ่งๆ ซันเหลือบไปมองหน้าโซ่เหมือนเข้าใจอะไรบางอย่างจากคำพูดนั้น...


"ป๊าโซ่......" มิกซ์เดินเข้าไปหาโซ่แล้วสวมกอด เหล่าลูกชายอีกสี่คนก็ยอมรับผลการตัดสินใจ โซ่ลูกหัวลูกชายคนเล็กไว้เบาๆ


"งดเรื่องบนเตียงทุกกรณี....ป๊าไม่อนุญาต" เวย์พูดเสริมขึ้นมา พี่ชายของมิกซ์หันขวับมามองหน้าเวย์พร้อมกัน


"ถ้าแบบนั้นฆ่าพวกผมให้ตายไปเลยเถอะ" วินประชดกลับ เวย์ชี้หน้าลูกชายตัวเองนิดๆ เป็นเชิงเตือนให้เบาปากลงหน่อย ซาวกระตุกแขนวินเชิงบอกให้ยอมไปก่อน เหล่าป๊าๆ จะทยอยกลับออกมาจากห้องของลูกชาย ทุกคนอยู่ในอารมณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะพูดก็ไม่ได้ ต้องเก็บความลับที่ใหญ่หลวงนี้ไว้ในใจ


"มึงจะทำอะไรไอ้โซ่?" ซันถามขึ้นในขณะที่อยู่ในลิฟต์เพื่อลงไปชั้นล่าง


"เราห้ามพวกเด็กๆ ไม่ได้หรอก ยิ่งบังคับ เด็กๆ จะมีแต่ยิ่งแหกกฏ เราต้องแยกพวกเขาออกจากกันช้าๆ อย่าให้ใครรู้ถึงความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไป ไอ้ลี...มึงดูมหาลัยต่างประเทศไว้ให้มิกซ์ด้วย ต่อให้ไม่ผลออกมายังไง...สุดท้ายมิกซ์ก็ต้องถูกส่งตัวไปเรียนต่อที่นู่นอยู่ดี" โซ่พูดตามที่คิดให้ทุกคนได้ฟัง ใช่ว่าเขาจะใจอ่อนซะที่ไหน


"ถ้าถึงเวลานั้นแล้วพวกเด็กๆ ไม่ยอมล่ะ?" มาสถามอย่างสงสัย


"ก็คงต้องใช้กำลังกันหน่อย..." เวย์เป็นฝ่ายตอบขึ้นมาแทน ทั้งห้าคนนิ่งงันกับสิ่งที่ได้รับรู้... มันเป็นเรื่องที่พูดยากนะ กับความรู้สึกเนี่ย.... และพวกเขาก็ไม่อยากให้เปาต้องร้องไห้ด้วย เฮ้อ.....



50%



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ไม่ง่ายนะจ้ะ อืม.....ตามนั้น... ฮ่าๆ

อ่านแล้วฝากเม้นและกดถูกใจให้ด้วยนะ ^^

(คำผิดจะตามแก้ให้ในภายหลังนะคะ ไรท์กำลังมึนๆ ไม่รู้ว่าผิดชื่อใครบ้างหรือเปล่า คึคึ)

ความคิดเห็น