ไรท์เริ่มเขียนนิยายเพราะหลงรักตัวอักษรที่ไรท์อ่าน เกิดความชอบเเละคลั่ง!วาย555#อาจหายไปนานเเต่เค้าไม่ทิ้งรึเทนะจ๊ะ😉😂😂จงรอไรท์สักพักขอเวลาสักหน่อยนะคะ#กราบขอบคุณนักเขียนยังจำอีไรท์คนนี้นะคะ🙇💙-,.-

ตอนที่7 (เก็นริว❌คิม) 100%

ชื่อตอน : ตอนที่7 (เก็นริว❌คิม) 100%

คำค้น : นิยายy18+sm(เก็นริว❌คิม)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2561 18:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่7 (เก็นริว❌คิม) 100%
แบบอักษร

ชื่อเรื่อง...ถ้าผมหายไป sm18+

       ตอนที่7


พาร์ท เก็นริว




"รักมากรึเปล่า.."ผมถามร่างเล็กตรงหน้าพร้อมกระชับอ้อมกอด

"คิมรักพี่เก็นริวครับ..รักที่สุด"คิมพูดยิ้มๆเเล้วซุกหัวทุยๆซุกกับอกเเกร่งเเล้วถูเบาๆเหมือนกำลังอ้อนเขาอยู่.. ริมฝีปากหยักได้รูปยกยิ้มมุมปากขึ้นยิ้มเล็กน้อย จะว่าไปเด็กนี่มันก็น่ารักดี..

"อ่ะเเฮ่ม!..นายครับถึงคฤหาสน์เเล้วครับ"เสียงของทิมเเทรกขึ้นผมตวัดมองทิมมันเล็กน้อย...

"พรุ่งนี้มึงเตียมเครื่องบินให้พร้อม"

"ห๊ะ?นายจะไปไหนครับพรุ่งไม่งานที่ไหนหนิครับ"ทิมถามอย่างสงสัย

"บอกให้เตรียมก็เตรียมเถอะมึงจะถามทำไม!"คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย ไอ้สายตาคมของทิมนั้นที่กำลังมองเขาอยู่รู้สึกว่ามันจะ กวนตีนยังไงก็ไม่รู้?!

"ครับนาย"ทิมกระตุกยิ้มเล็กน้อยทำไมจะไม่รู้ว่านายจะเตรียมให้ใครหึๆดวงตาคมเรียวมองสองร่างที่เดินตรงเข้าไปภายในคฤหาสน์

.

..


"เก็นริวค่ะ...น้ำรินคิดถึงคุณจังเลยค่ะ"เสียงหวานจากหญิงสาวตรงหน้าทำเอาร่างสูงชะงักไปเล็กน้อย เมื่อเห็นอดีตเเฟนสาวผู้หญิงที่เคยคิดว่าวันนึ่งจะใช้ชีวิตเเละเเต่งงานด้วย..เเต่เเล้วความฝันนั้นสลายไปเพราะไอ้เพื่อนทรยศ.... อลัน

เพื่อนรักเหลี่ยมโหดของเขา ผมกับมันเคยเป็นเพื่อนในกลุ่มเดียวกันกับพวกไอ้เรย์ไอ้ไคเเต่เเล้วมันหักหลังคบชู้กับน้ำรินจนเป็นเหตุให้เขาต้อง  เลิกรากับเเฟนสาวตรงหน้า

"น้ำริน...คุณมาได้ยังไง"เก็นริวถามอย่างสงสัยในเมื่อหญิงสาวตรงหน้าเลือกทิ้งเขาเเล้วไปคบกับอลัน.. ถามว่าในใจยังรักหญิงสาวตรงหน้าอยู่รึเปล่า..นั้นสิยังรักอยู่รึเปล่า

"อลันเขามีอื่น..เขาทิ้งน้ำริน..ฮึก..เขาไม่รักรินเเล้วรินไม่เหลือใครเเล้วค่ะริว..."น้ำรินร้องไห้สะอื้นตัวโยนมองร่างสูงเก็นริวสั่นระริก ก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นชายร่างบางใบหน้าเรียวหวานที่ออกไปทางสวยมากกว่า..ผิวขาวอมชมพูที่ยืนอยู่ข้างๆเก็นริว

"น้ำริน..ผมคงช่วยคุณไม่ได้ถ้าเรื่องที่พักผมจะให้คนของผมไปเตรียมให้คุณจะพักที่โรงเเรมให้..ส่วนไอ้อลัน..คุณคงต้องคุยกับมันเองผมไม่ขอยุ่ง.."เสียงเรียบนิ่งเอ่ยตอบตวัดมองร่างหญิงสาวตรงหน้า..

หมับ

"ไม่ค่ะ..น้ำรินจะอยู่กับริว..ฮึก..อย่าทิ้งรินนะค่ะรินไม่เหลือใครเเล้ว..นะค่ะให้น้ำรินอยู่กับริวสักพักเเล้วถ้ารินหาที่พักได้เเละทำใจเรื่องอลันได้..รินจะไปเอง.."หญิงสวมกอดร่างเเกร่งซุกตัวร้องไห้สะอึกสะอื้น..ราวกับจะขาดใจตาย..ขอร้องอ้อนวอนร่างสูง เก็นริวถอนลมหายใจเล็กน้อยก่อนมือหนาจะมาลูบเส้นผมยาวเบาๆ

"งั้น..น้ำรินอยู่ที่นี่ก่อนก็ได้ผมจะให้คนเตรียมห้องพักให้..."

"จริงนะค่ะริว...ขอบคุณนะค่ะที่ไม่ทิ้งริน"ก่อนหญิงสาวจะสอมกอดร่างสูงอย่างดีใจ

"พี่ริวครับงั้นคิมขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะครับ"น้ำเสียงเเผ่วเบาของคิมเอ่ยบอกร่างสูง

"อืม...เดี๋ยวตามไป"เก็นริวมองร่างเล็กของคิมที่ใบหน้าเศร้าๆ ที่เดินขึ้นไปที่ห้องนัยน์ตาที่สั่นริกเหมือนกับจะร้องไห้นั้น.. 

"ริวค่ะผู้ชายคนใครเหรอค่ะ.."น้ำรินถามอย่าสงสัยมันเป็นเรื่องที่กวนใจหญิงสาวสุดๆในตอนนี้

"ภรรยาผมเอง.."เก็นริวตอบหญิงสาวไปถึงจะเเต่งงานด้วยเพราะเหตุบังคับเเต่ยังไงมันก็เป็นเมียเขาเเล้ว..

"อะไร..นะค่ะ!คือริวเเต่งงานกับผู้ชาย..ริวไม่ได้โกหกน้ำรินใช่มั๊ยค่ะ?!"หญิงสาวถามอย่างตกใจอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง

"นายครับเครื่องบินผมเตรียมให้เเล้วนะครับ"เสียงเเทรกของทิมเอ่ยขัดมา

"อืม..งั้นมึงเตรียมห้องให้น้ำรินด้วยกูจะขึ้นข้างบน"ก่อนจะเดินตรงขึ้นบันไดไปที่ห้องไม่สนเสียงร้องท้วงของหญิงสาว

"ริวค่ะ!คุณไม่อยู่เป็นเพื่อนน้ำรินก่อนเหรอค่ะ..ริว!!ชิล์.."หญิงสาวจิ๊ปากอย่างขัดใจก่อนจะหันมามองทิม..

"ไหนละ!ห้องฉันพาไปสิ..ฉันจะได้พักผ่อน" หญิงสาวเอ่ยอย่างหัวเสียจ้องมองทิมอย่างเหยียด ๆ ไม่เหลือคราบหญิงสาวคราบสุภาพน่ารัก

"ตามมา.."ทิมพูดเสียงนิ่งๆ

"นี่เเกทำไมไม่ยกของไปละ!!ยืนเซอร์อยู่ทำไมเป็นขี้ข้า..ก็มาทำสิ!!"ทิมขบกรามเเน่น..รู้สึกว่าเขาไม่ชอบผู้หญิงตรงหน้าเลยสักนิด!!!

"ขอโทษคุณก็มีมือ..เเละไม่ได้เป็นหง่อย! เเละอีกอย่างคุณเเค่คนมาขออาศัยคนอื่น...ไม่ใช่เจ้านายผมไม่ใช่ธุระที่ผมจะมาถือให้คุณนะครับ"ทิมพูดเสียงนิ่งๆใบหน้าสาวเจื่อนสนิทเมื่อเจอคำพูดของทิมมือเรียวกำเเน่นตวัดมองทิมอย่างโกรธเคือง


ถัดมาอีกด้าน...

​เเกร็ก!!!

  ​เสียงประเปิดห้องน้ำพร้อมร่างบางของคิม ก่อนขาเรียวจะชะงักลงเมื่อเห็นเก็นริวนอนรออยู่ที่เตียง

"พี่ริวจะอาบน้ำเลยรึเปล่าครับคิมเตรียมน้ำให้พี่เเล้ว.."

"อืม..เดี๋ยวกูอาบมึงน่ะมานอน"

​หมับ

​"มึงเป็นอะไรคิม...งอนอะไรกู.."เก็นริวถามร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดตนเมื่อเห็นสีหน้าหม่นๆดูเหมือนกำลังน้อยใจเขาอยู่

"...."

"เปล่าครับคิมเเค่เหนื่อย..."คิมตอบเสียงเเผ่ว

"เเล้วที่ทำหน้าหมาหงอย..อยู่ตอนนี้ละเป็นอะไร"นิ้วเรียวยาวเขี่ยจมูกเรียวของคิมเบาๆ 

"กูกับน้ำรินเคยเป็นเเฟนกันเเต่ตอนนี้เราเป็นเเค่เพื่อนกันไม่ต้องคิดมาก.."เก็นริวบอกร่างเล็กในอ้อมเเขนไปพร้อมกับมือหนาที่กำลังยุ่งอยู่กับเส้นผมของคิมเล่นไปมา

"พี่ไม่ได้โกหกคิมนะครับพี่ริว^-^"ร่างเล็กฉีกยิ้มกว้างถามร่างสูงอย่างดีใจ

"นอนได้เเล้วพรุ่งนี้จะพาไปเที่ยว"

"ไปไหนครับพี่ริว.."คิมถามอย่างตื่นเต้น

"อยากไปทะเลไม่ใช่เหรอ กูจะพาไปไง"

"จริงๆนะครับไม่หรอกคิมนะครับพี่ริว"ตาเป็นประกายอย่างตื่นเต้นเอ่ยถามยิ้มๆ

"อืม.... นอนได้เเล้ว"

"ฝันดีนะครับ..คิมรักพี่สุดเลย.."ก่อนจะจูบริมฝีปากหนาเบาๆเเละผลักออกมามองเก็นริวอย่างยิ้มๆ

"อื้อออ.."ริมฝีปากบางถูกบดขยี้ด้วยจูบของ. เก็นริวที่สอดเเทรกลิ้นมาดูดดึงขบเม้มเบาๆก่อนจะผลักออก

"ฝันดี"คำพูดเพียงคำสั้นๆของเก็นริวสามารถเรียกรอยยิ้มจากคิมได้ใบหน้าหวานเเดงระเรื่อนิดๆก่อนจะโน้มหน้าไปที่ใบฟน้าหน้าหล่อคมใกล้ๆเเล้วจูบที่เเก้มสากเบาๆ

"....."ใบหน้าของเก็นริวชะงักเล็กน้อยก่อนจะก้มมองร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดตนเล็กน้อยเเล้วยกยิ้มนิดๆ 

จะว่าไปไอ้เด็กนี่ก็น่ารักดีเหมือนกัน เเฮะ..เเละที่สำคัญทำไมหัวใจผมมันเต้นเเรงเเบบนี้วะ?!

++++++++++++++++++++++++++++++++++

100%เรามาต่อให้เเล้วนะคะ   

ขอบคุณทุกท่านที่มาอ่านนะค่ะ😊คิดสดล้วนๆคะตอนนี้รู้สึกปวดหัวตาลายวูบๆยังไงก็ไม่รู้ยังไงก็ขอบคุณมี่มาอ่านนะค่ะ


1เม้นเท่ากับ1ล้านกำลังใจในการอัพนะค่ะ

อย่าลืมเม้นให้เรานะคะ-3-

ฝันดีคะทุกท่าน😪😪😪😪ตอนนี้เราตาจะปิดเเล้ว...


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว