สวัสดีลีดเดอร์ทุกท่านจ้าาา^^

ฟัดครั้งที่ 2 อย่าปล่อยให้คนแก่...รอ

ชื่อตอน : ฟัดครั้งที่ 2 อย่าปล่อยให้คนแก่...รอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2561 03:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฟัดครั้งที่ 2 อย่าปล่อยให้คนแก่...รอ
แบบอักษร

"ป๋าครับบ~"

"ลมอะไรพัดเรามา"ร้อยวันพันปีไม่เห็นจะมาร้าน

"นี่คือคำทักทายลูกหรอป๋าผมมาหาเพื่อนแถวนี้เลยแวะมา"บราวบอก นี้ลูกชายเขาเองตอนเด็กๆก๋น่ารักอยู่หรอกพอโตแล้วอยากเตะมากกว่า

"ป๋าแค่ทางผ่านว่างั้น? แล้วเมื่อคืนกลับซะดึกเลย"กวินไม่วายบ่น

"โห ป๋าไม่งอนดิเนี่ยอาจายร์ยกคลาสกระทันหันเลยนัดกันทำโปรเจคแทนอีกอย่างสองทุ่มวัยรุ่นไม่เรียกดึกนะครับคุณป๋า"บราวพูดระรื่น

"แล้วกินอะไรมายังเอาอะไรไปกินหน่อยมั้ย"กวินถามลูกชาย

"นั้นสิเดี๋ยวเตรียมให้"โยพูดยิ้มๆ

"ไม่เป็นไรกินมาแล้ว"บราวตอบนิ่งๆ

"อ่าวหรอ"โยพูดหง่อยๆ

"ไอ้โยมี่ให้ทำเสร็จรึยังไปทำไป"กวินพูดไล่

"ครับพี่"โยมองบราวนิดๆก่อนที่จะไปทำงานต่อ

"โกรธอะไรมัน หืมเรา"กวินถาม                          "เปล่าครับ ไม่มีอะไร"บราวทำหน้าเซ็งๆ

"หรอ เมื่อก่อนป๋าเห็นเราติดมันจะตายไป"

"เปล่สสักหน่อยป๋าเลิกพูดถึงได้มั้ยล่ะ เด็กเซ็ง"บราวถอนหายใจ

"ครับๆ ไม่ถามจะไปทำงานไม่ใช่หรอ"กวินยกมือลูบลูก

"อื้ม ไปก่อนนะครับ"

"ไม่เอาอะไรไปกินเล่นหน่อยหรอเผลอหิว"กวินถามลูกชายที่กำลังเดินออกไป

"ไม่อะป๋า เดี๋ยวหิวค่อยใช้อุ่นไปซื้อ"

"ไอ้อุ่นมันไปทำด้วยหรอ!!"

"โอ๊ย ป๋าจะตะโกนทำมั้ยเนี่ยก็คนอยู่กลุ่มเดียวกัน ก็ต้องทำด้วยกันดิ เอาน่าอุ่นมันเอ๋อๆน่ารักออก"

"น่ารงน่ารักอะไร เห็นเราคบกับมันมีแต่เสียคน กลับบ้านดึกเถียงป๋าอีกติดมาจากมันล่ะสิเนี่ย"

"ไม่เกี่ยวกับอุ่น บราวโตแล้วก็เปลี่ยนๆกันบ้างดิ ไม่คุยกับป๋าแล้วไปทำงานดีกว่า"บราวไม่รอช้าออกไปจากร้านทันทีเดี๋ยวพ่อจะบ่นตัวเองอีก

        กวินมองตามลูกชายที่เดินออกไป เด็กสมัยนี้โตเร็วจังวุ้ยถ้ามีแฟนขึ้นมาเขาคงเหงาน่าดู ไม่นานนักกวินก็หันมาสั่งงานพนักงานในร้าน แล้วตัวเองก็เข้าครัวไปทำขนมเพิ่ม

"วอร์มเตาเลยมั้ยพี่"โยถามขึ้น

"เออ วอร์มเลย"

"ทิรามิสุกับเพรทเซลใกล้หมดแล้วพี่"โยบอกเจ้านาย

"งั้นทำสองอย่างนี่ด้วย"กวินบอก        ร่างสุงเริ่มลงมือทำขนมเรื่อยๆ ภายในร้านไม่ใช่มีกวินเท่านั้นที่เป็นพาทิเช่ ยังมีลูกน้องคนอื่นๆอีกแต่ถ้าหากกวินว่างจะเป็นคนลงมือทำเองด้วย 

"โหม3ทุ่มแล้วเนอะยังไม่มาอีก"โยล้อเลียนเจ้านาย ตอนนี้ในร้านเหลือเพียงแค่กวินและโยเท่านั้น ร้านของกวินปิดดึกพอสมควรเพราะจะมีนักศึกษามาหาอะไรทานตอนกลางคืนเยอะ 

"เพื่อนเล่นรึไงก้านคอสักทีดีมั้ย ห้ะ!"กวินโวยใส่ลูกน้องคนสนิท

"ใจเย็นครับพี่แต่นี่มันดึกมากแล้วนะพี่"

"บอกว่าจะรอก็ต้องรอกลับไปก่อนก็ได้นะ"กวินว่า

"ใครจะทิ้งเจ้านายให้อยู่คนเดียวล่ะครับ ผมอยู่เป็นเพื่อนดีกว่า"โยพูดอย่างเอาใจ

       หลังจากนั้นก็ไม่บทสนทนาใดๆอีก กวินยังคงรอร่างเล็กไปเรื่อยๆ มีลูกค้าเข้ามาซื้อขนมบ้างเป็นช่วงๆ จนเวลาล่วงเลยมาถึงห้าทุ่ม

"ไอ้โยกลับไปก่อนเถอะเหนื่อยมาทั้งวันเดี๋ยวร้านพี่ปิดเอง"กวินมองดูนาฬิกา วันนี้ลูกค้าเยอะวุ่นวายกันทั้งวันไม่มีเวลาหยุดพัก

"ผมจะอยู่ช่วย"

"พี่สั่งให้กลับไปพัก"

"ก็ได้ครับ หวัดดีครับ"โยพูดอย่างเป็นห่วงแล้วเก็บของไปด้วย

"เออๆกลับบ้านดีๆโว้ย"

"ครับ ผมไปนะพี่"โยบอกลาแล้วเดินออกจากร้านไป

    กวินนั่งอีกสักพักแล้วตัดสินใจปิดร้านในที่สุด เด็กหนุ่มที่เขาอยากเจอมาทั้งวันก็ไม่มา

กริ๊งง เสียงเปิดประตูร้านเปิดออก

"วันนี้ร้านปิดแล้วครับ อะ อ่าว"

"○.○ มาไม่ทันหรอ"ร่างเล็กทำหน้าผิดหวังพร้อมกับหอบเบาๆ

"พี่คิดว่าเราจะไม่มาซะแล้ว"กวินยิ้มออกทันที เมื่อร่างเล็กมายืนอยู่ตรงหน้า

"●.● เรามาไม่ทัน"หน้าหงอยเป็นลูกหมาเลย

"สำหรับเรามีตลอดแหละแต่ของเหลือแค่พวกขนมปังนะทานได้มั้ย"กวินบอก   

    ร่างเล็กตรงหน้าทำให้หัวใจเขาพองโตไม่น้อย  

"•  •.  .•  • เราหิวแล้วกินได้หมด"มือบางลูบท้องตัวเอง

"โอเค งั้นรอนั่งพี่ที่โต๊ะแปบนึงนะ "กวินบอกแล้วรีบเดินเข้าครัวไป

"เยอะๆนะเราหิวมากเลย"ร่างเล็กว่าตามหลังมา

"ตกลงค่ะ รอพี่หน่อยเนอะ"ค่ะ? ไม่ได้ใช้คำนี้นานแค่ไหนแล้วมันเป็นคำที่เขาจะใช้กับคนที่ถูกใจเท่านั้น

       กวินรีบลงมือทำขนมทันทีคิดว่าวันนี้จะไม่เจอซะแล้ว เขารอร่างเล็กมาตั้งแต่ช่วงบ่ายจนถึงตอนนี้ คุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ             กวินมองหาวัตถุดิบว่าพอเหลืออะไรที่จะทำให้ร่างเล็กกินได้บ้าง

"มาแล้วๆ ทำเยอะพิเศษเลยนะคะ" กวินวางจานที่มีฮันนี่โทสชิ้นโตที่ถูกตกแต่งอย่างน่ารัก

"คุณหมีน่ากินมากเลย ●.● กินเลยนะ?"ร่างเล็กตาโตเมื่อเห็นขนมตรงหน้า

"เอาเลยค่ะ"กวินตอบ

     ร่างเล็กตักฮันนี่โทสเต็มปาก จนแก้มตุ่ย

"อร่อยมาก ○~○ หม่ำๆ"ร่างเล็กพูดทั้งขนมเต็มปาก

"ค่อยๆทานค่ะ เดี๋ยวติดคอ พอดี"กวินพูดยิ้มๆ

"หม่ำๆ น้ำๆ น้ำๆ"ร่างเล็กเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเพียงแค่ขนม แต่ไม่มีน้ำ

"พี่ลืมสนิทเลย แปบนึงเนอะ"กวินรีบลุกไปทำเครื่องกื่มให้ร่างเล็ก

        ร่างสูงเข้ามาที่เคาร์เตอร์แล้วยืนมองร่างเล็กตั้งหน้าตั้งตายัดขนมกินเต็มปาก หน้าตาและรูปร่างประกอบกับผิวขาวอมชมพูที่น่ารักอยู่ พอมีขนมอยู่เต็มปากจนแก้มตุ่ยยิ่งทำให้น่ารักเข้าไปใหญ่

อ้ามม หม่ำๆ ๐• •๐

"บลูเบอรี่โซดาได้แล้วค่ะ"

"อึก อึก ฮ้ายสดชื่นมาก"ร่างเล็กดูดน้ำลงคออึกใหญ่

"วันนี้มาซะดึกเชียวนะเรา หืมเรียนหนักหรอ"กวินถามขึ้น

".  .•  • การบ้าน อาจายร์ให้เยอะมากเลย"ร่างเล็กตอบพร้อมเอาขนมเข้าปากไปด้วย 

"งั้นหรอ แล้วทำเสร็จรึยัง"กวินหาเรื่องคุย

"ยังเลยนะส่งพรุ่งนี้"

"อ่าว แล้วจะทำทันมั้ยเนี่ย หืม" กวินพูดอย่างเอ็นดู

"ไม่รู้ บอกเพื่อนว่ามาซื้อของกิน"ร่างเล็กพูดพร้อมยกถุง 7-11ถุงใหญ่ขึ้นมาโชว์

"อ่าว ซื้อแล้วทำไมไม่รีบไปทำงานต่อละคะ"กวินยิ้มกริม

"ก็บอกว่าจะมาเลยมา"ร่างเล็กพูดซื่อๆ

     โครตน่ารักกกกกกกก

"งั้นหรอใจดีจังนะ"ยิ้มแก้มปริ แก่ขนาดนี้แล้วยังมานั่งเขินเด็กอีก

ติ๊ดดดด ติ๊ดดดด

"โมชิ โมชิ~ อ้ะ เรากำลังไปอย่าหงุดหงิดสิคิดตังๆ ●.●"ร่างเล็กหันมาบอกกวินและถือถุงขนมขึ้นอย่างทุลักทุเล

"ไม่ต้องๆ เอาเป็นว่าเราต้องมาลองชิมขนมให้พี่แทนแล้วกันเนอะ"กวินว่าออกมาอีก

"แต่ว่าเราเกรงใจไม่ดีกว่านะ"

"เกรงใจอะไรกัน ตกลงตามนี้เนอะๆ"กวินพูดหลอกล่อจะได้มีข้ออ้างเพื่อเจอกันอีก

"อ่าห้ะ แต่เราต้องไปแล้วดิณดิณโวยวาย"

"ค่ะ กลับดีๆนะ บ๊ายบาย"

      จากนั้นร่างเล็กก็รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว น่ารัก น่ารักเกินไปจริงๆอดใจไม่ไหว

"เฮ้ย!! ชื่อ! ลืมถามอีกแล้วหรอเนี่ย โถ่ไอ้วินเอ่ย"กวินนึกขึ้นว่าลืมถามชื่อคนร่างเล็ก

"เอาเถอะยังไงก็เจอกันอีกอยู่ดี หึๆ"





    แหมคิดว่าจะมีคนแก่ร้องไห้ เพราะเด็กไม่มาหาซะแล้ว 5555

#เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยเนอะๆๆ

อุ่น: เนอะๆ ●๐●

ไรท์: เนอะไรย้ะ

อุ่น:นางยักษ์มา

ไรท์: ○0○ นะ นางยักษ์ กล้ากว่าชั้นได้ยังไง แกตายซะๆๆๆๆๆ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว