สวัสดีลีดเดอร์ทุกท่านจ้าาา^^

ฟัดครั้งที่ 1 ลักเด็ก!

ชื่อตอน : ฟัดครั้งที่ 1 ลักเด็ก!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ค. 2561 03:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฟัดครั้งที่ 1 ลักเด็ก!
แบบอักษร


"พี่วินครับ เมล็ดกาแฟกับน้ำตาลมาส่งแล้วครับ จะให้เอาขึ้นไปเก็บไว้ข้างบนเลย หรือจะตรวจก่อน" 

"เอาขึ้นไปไว้เลย เดี๋ยวพี่ขึ้นไปตรวจเอง"คนร่างสูงตอบ

    กวินตรวจเอกสารอีกนิดหน่อยก็ลุกไปเช็ควัตถุดิบที่เข้าร้านเมื่อสักครู่ 

"พี่วินครับ พี่วิน"เสียงลูกน้องตะโกนเรียกร่างสูง

"ว่าไง? เสียงดังลูกค้าหนีหมด"กวินตอบกลับลูกน้อง

"น้องมาแล้วนะพี่ช้าระวังไม่ทัน"โยพูด

"แล้วไม่รีบบอกว่ะเดี๋ยวหักเงินเดือนเลย" กวินบ่นพร้อมวิ่งลงมาจากข้างบน

"โห แค่นี้ก็ไม่พอกินและ อ่าวๆไม่ฟังผมเลย " โยพูดตาม หลังเจ้านายที่วิ่งผ่านตัวเองไปหน้าร้านอย่างรวดเร็ว

     ทันทีวิ่งมาถึงหน้าร้านก็พบกับเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารัก ตัวเล็ก ผิวเนียนขาวละเอียด ปากแดงแก้มชมพู ผมสีดำสนิททำให้หน้าที่ขาวอยู่แล้วขาวเข้าไปอีก ร่างเล็กกำลังตั้งหน้าตั้งตาเลือกขนมบนชั้นอย่างใจจดใจจ่อ

"รับอะไรดีคะ วันนี้"ไม่ใช่เสียงใคร เป็นเสียงกวินนั้นเองที่ทักร่างเล็กขึ้นมา 

       นอกจากร้านของกวินจะขายเบเกอรี่แล้วยังมีมุมคาเฟ่ตกแต่งแบบโมเดิลให้ลูกค้าได้นั่งเล่นแบบชิวๆอีกด้วย ขนมขิงที่ร้านเป็นเบเกอรี่โฮมเมดหลากหลายสไตส์

"•.• เอา~ เอาหนม แล้วก็น้ำ"ร่างเล็กตอบออกมาลอยๆแล้วมองไปมาที่เมนู

" น้ำอะไรดี หรือแล้วแต่พี่แบบทุกที"กวินถามและยิ้มออกมาอย่างใจดี

".  . •  •"ร่างเล็กพยักหน้ารับ

"โอเค ทานที่ร้านเนอะ"

".  . •  •"ร่างเล็กพยักหน้า ตาลอยๆ มองทั่วๆร้าน

"นั่งรอที่โต๊ะเลยเดี๋ยวพี่เอาขนมไปให้ "กวินบอก และมองตามร่างเล็กที่เดินไปนั่งที่โต๊ะโปรด

"แหม่ๆ บริการดี๊ดีมีของแถมอีกต่างหาก อิจฉาลูกค้านี่ผิดมั้ยครับ"โยพูดแซวกวินนิดๆ

"ออกไปเป็นลูกค้าสิจะได้ไม่ต้องอิจฉา"กวินตอบกลับ

"ไม่เอาคร้าบบบ"

     กวินส่ายหัวหน่ายๆเลิกเถียงกับลูกน้องแล้วยก ขนมไปเสิร์ฟให้ร่างเล็ก แต่ละครั้งที่ร่างเล็กมาจะเลือกขนมไม่ซ้ำกัน โดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้มันคืออะไรด้วยสิ ส่วนน้ำก็ให้กวินเลือกให้

"ได้แล้ว วันนี้เป็นกรีนทีมัคคิอาโต้ทานได้มั้ย"ร่างสูงถามพร้อมเอาขนมวางลงบนโต๊ะ

"อาห้ะ แต่อันนั้นเราไม่ได้สั่ง"ร่างเล็กพูดออกมาพร้อมทั้งชี้มายังมาการองสีสันน่าทาน

"อ๋อ พี่พี่งลองทำรสใหม่เลยอยากให้เราชิมดู"ร่างสูงว่า ทั้งที่พูดคุยกันบ่อยครั้งแต่กับไม่รู้จักชื่ออีกฝ่าย 

".  . •  •"ร่างเล็กพยักหน้าน้อยแล้วก้มลงไปเล่มเกมต่อ

อ้ามมม! หม่ำๆ

"หออยู่แถวนี่หรอ"เป็นร่างสูงชวนคุย

"{.  .}{•  •} "ร่างเล็กยังคงพยักหน้าตอบแก้มตุ่ย ขนมเต็มปากแต่ก็ยังก้มหน้าเล่มต่อ         เป็นเด็กที่หน้าค้นหาดีจริงๆ ถึงจะแปลกๆไปหน่อยก็เถอะจีบด้วยของกินนี่แหละเวิร์คสุด

"อร่อย อันนี้อะไร"ร่างเล็กตาโตถาม

" ทาร์ตตาแตงอันนี้ซูเฟล่ช็อกโกแลต"ร่างสูงระบายยิ้มอ่อนๆ มองร่างเล็กที่ตักขนมเข้าปากไม่ขาดสาย

"ชอบ มาการองอร่อยก็เหมือนกันน้ำก็อร่อยมาก" ●0● ร่างเล็กพยักหน้ารัวๆอย่างถูกใจ

"แล้วคนทำล่ะ"ร่างสูงหยอด

".......คนทำเป็นขนมหรอ กินได้หรอ •.•???"

"ทานได้สิถ้าเราอยากทานรับคนทำสักหน่อยมั้ยล่ะ"ร่างสูงไม่วายหยอดต่อไป

"วันอื่นนะเราวันนี้กินเยอะมากเลย"ร่างเล็กตอบกลับ

      กวินยิ้มออกมากับคำตอบของร่างเล็ก น่ารักเกินไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นหน้า คำพูด ท่าทาง หลังจากนั้นก็ไม่มีบทสนมนาใดๆ ร่างสูงนั่งมองร่างเล็กกินขนมไปเรื่อยๆ

"พี่วินคือของที่ ชะ เช็ค คะ ค้าง ค้าง"โยเข้ามาถามเพราะเห็นเจ้านายหายไปนาน แต่กลับเจอสายดุทำให้โยถอยกลับเข้าหลังร้านแทบไม่ทัน 

"อิ่มมาก~ คิดตังๆ"ร่างเล็กพูด 

"พี่เลี้ยง"ร่างสูงยิ้ม

"ไม่เอา เรากินฟรีตั้งหลายรอบ" (ถ้าเป็นมี๊ มี๊จะทำเนียและกินฟรีค่ะ ลูกอุ่น:ไรท์)

"ไม่เอาค่ะพี่เลี้ยง รอบหน้าเนอะ  พี่ให้จ่ายแน่นอน"ร่างสูงยังยื่นคำเดิม

"ก็ได้ ขอบคุณนะ ./. •/\• (คำนับ)"น่ารักกกกกกกวินคิด

"พรุ่งนี้มามั้ย"

"ไม่รู้ พรุ่งนี้เลิกเรียนช้ามาก"

"อ๋อ แต่ถ้ามาได้มานะคะ พี่คิดถึง"ร่างสูงหยอดอีกครั้ง

"ทำไมคิดถึง คิดถึงทำไม• •"

"หึๆ ไม่มีอะไรพี่มีขนมใหม่อยากให้เราชิมดู" แทนที่ร่างเล็กจะเขินเขาเหมือนคนอื่นๆ แต่กลับถามกลับหน้าตายทำให้ร่างสูงอึ้งไปนิดๆ ที่มุขเสี่ยวในตำนานของเขาใช้ไม่ได้ผล

        เทพบุตรอ่อยขนาดนี้ยังเฉยได้อีก ท่าทางเจองานหนักแน่ๆ กวินเอ้ยยยยย

"ถ้ามาทัน เราจะมา"ร่างเล็กตอบ

"พี่รอได้ตลอดแหละเที่ยงคืนพี่ก็รอได้มาเนอะ"

"อา จะมาแต่ช้ามาก"

"รอได้น่าาา ขอแค่เรามาเท่านั้น"ร่างสูงพูดยิ้ม ปากถึงหู

"งั้นไปแล้วนะ บ๊ายบาย"ร่างเล็กลุกพร้อมโบกมือลาอย่างน่ารัก

"ครับ เจอกันพรุ่งนี้"ร่างสูงโบกมือตอบกลับ

     กวินยืนมองร่างเล็กเดินไปจนลับสายตา

"เดี๋ยวน้องเค้าก็ท้องพอดีพี่ จ้องซะ"โยที่หายไปเมื่อครู่กลับออกมาล้อผู้เป็นเจ้านายอีกครั้ง

"เดี๋ยวโดน มีงานก็ไปทำไปว่างมากรึไง ห้ะ!"

"มีคร้าบบ แต่เดี๋ยวก่อน น้องน่ารักนะครับ อยากจีบเลยอะ"โยพูดยั่ว

"ของพี่ ถ้าไม่อยากหางานใหม่อย่ายุ่ง "กวินขู่

"โห หวงซะด้วย"

"ไอ้โย!"

"โห ไม่เห็นต้องโหดลูกออกจะน่ารัก"

"ไอ้โย!" กวินไม่พูดเปล่าแถมถาดให้โยอีกด้วย

แกร้ง!!!!!!!

      กวินมีลูกชายคนเดียว บราวนี่เป็นคนสำคัญที่สุดสำหรับเขา บราวนี่กับเด็กหนุ่มเมื่อครู่คงอายุไล่เลี่ยกัน กวินเป็นทั้งพ่อ แม่ พี่ เพื่อนเล่นในเวลาเดียวกัน มันอาจเหนื่อย แต่ก็มีความสุข บราวเป็นคนใจกว้าง ร่าเริง กวนๆตามภาษาเด็กวัยรุ่น หากเมื่อไหร่ที่เขามีคนเข้ามาพูดคุย หรือคบหาด้วยบราวก็ไม่ได้กรีดขวาง อะไรไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นชายหรือหญิง ช่างเหมือนแม่จริงๆ 

"ขอโทษคร้าบ พี่วิน ผมไม่เล่นของสูงแล้ววว กลัวแล้ว "โยเลิกเล่นก่อที่เจ้านายของเขาจะเอาจริงมากกว่านี้

"ไปทำงานไป"

"ครับๆ อ๊อ พี่อันนี้สุดท้ายและจริงๆ ตกลงพี่ได้ถามชื่อน้องเค้ามั้ยเนี่ย"โยพูดเตือนขึ้

"เออว่ะ ลืมทำไมไม่เตือนว่ะ"กวินโวยวาย

"แหม ผมก็ว่าจะเข้าไปเตือนอยู่ แต่พอเจอหน้าดุอย่างกับเสือใครจะกล้าเข้าไป กลัวตายเป็นนะครับผม"โยบอกออกมา

"เออๆ รอบหน้าก็ได้โว้ยยังเจอกันอีกนาน ไปทำงานไป"กวินพูดไล่

"ครับผม ครับผม"โยรีบไปทำงานต่อทันที

กริ๊งงงงง กริ๊งงงงงง

//ว่าไง ไอ้แสบลืมพ่อแล้วมั้ง หายเลยวันนี้//กวินรับสายลูกชาย

//โถ่ ป๋าลืมไร พึ่งเจอกันก่อนออกจากบ้านป่ะ//

//หรอครับ  มีอะไรให้ป๋ารับใช้อีกล่ะครับ หืม//

//เปล่าครับ จะโทรมาบอกเฉยๆ ว่าวันนี้กลับช้านะ//

//ไม่ได้!!!//กวินตอบกลับทันที

//ป๋าบราว 21แล้วนะ เฮ้ยยยย โตแล้วอุ่นก็อยู่เนี่ย//บราวเถียงกลับ

//อุ่น อุ่น อุ่นอีกแล้ว อุ่นมา 3 ปีแล้วนะเรา ป๋าอยากจะเห็นคนที่พาลูกป๋าเสียคนจริงๆ ได้ยินชื่อแล้วหงุดหงิด ไม่ได้ไม่อนุญาติ//

//ป๋าาา อุ่นมันไว้ใจได้นะ มันทำไรใครไม่เป็นหรอก//

//ป๋าไม่ไว้ใจ คนสมัยเชื่อใจได้ที่ไหน ไม่ชอบมากด้วย ถ้ามันทำมิดีมิร้าย พาเราไปขายขึ้นมาจะทำยังไง หนังจบแล้วกลับบ้านเลย  Do you understand? บดิณ//

//โห นิดเดียว//บราวต่อรอง

//เออะ! บราวนี่ป๋าบอกว่า//

//ขอบคุณครับป๋านิดเดียวจริงๆ รักป๋านะ//ตู๊ดๆๆๆ ตู๊ดๆ บราวรีบพูดและตัดสายไปทันที

//เดี๋ยว! บราว! บราว! ไอ้ลูกคนนี่กลับมาจะตีให้ก้นลายเลย ไอ้อุ่นกล้าทำลูกกูเสียคนนะ อย่าให้เจอจะซัดให้หงายเลย มึงค่อยดู//


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว