email-icon facebook-icon Twitter-icon

เปย์เหรียญมาให้ด้วยยย555 // กดไลค์ก่อนอ่านด้วยนะจ๊ะ คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : show all : 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2561 23:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
show all : 3
แบบอักษร


----------------------------------------------------------------------------------------------



"พวกแกสองคนมีอะไรจะสารภาพมั้ย"             วันนี้เป็นวันศุกร์และตอนนี้ฉันกำลังนั่งสอบสวนเพื่อนรักสองคนที่นั่งทำหน้าไม่รู้เรื่องอยู่ ส่วนหมวยยังไม่มา 


"สารภาพอะไร"           ยัยแทมพูด 


"พวกแกรู้ใช่มั้ยว่าฉันชอบใคร"           แน่นอนเพื่อนฉํนรู้ ฉันมันพวกไม่มีความลับกับเพื่อนอยู่แล้ว 


"รู้พี่ไทม์ไง"          


"รู้แล้วทำไมไม่พวกว่าพวกแกเป็นญาติพี่ไทม์ห๊ะ"         


"เอ้า ก็แกไม่ถาม"          ยัยแทมน่ะฉันไม่ถามก็จริงแต่ไอ้ที่นั่งข้างนี่สิ หน๋อยยยยยย 


"ไอ้แทน"       


"อะไรเล่า ก็วันนั้นมันวุ่นวายแล้วแกก็ไม่ถามต่อก็นึกว่าจบแค่นั้น"          พูดง่ายเนาะ


"แล้วนี่รู้ได้ไง" 


"ไปเจอพี่ต้นกับพี่เดมน่ะสิ"            แล้วฉันก้เล่าเรื่องเมื่อวานให้พวกนี้ฟังพอดีที่หมวยมาพอดี เรื่องเฟสบุ๊คอิเวได้มาทั้งแก๊งค่าา ยกเว้นพี่ไทม์ แต่ฉันได้อะไรที่ลิมิเตตกว่านั้น ไลน์พี่ไทม์ไงออเจ้า พี่ต้นบอกว่าพี่ไทม์มีแค่ไลน์ก็เลยได้ไลน์มา นี่พี่เขาช่วยฉันจีบพี่ไทม์ถูกม่ะ 


"อ่อ ที่ว่าไปประจวบน่ะนะ มันเป็นรูปตอนที่ไปเที่ยวกับที่บ้านน่ะ รูปก่อนหน้านี้ก็เป็นรูปที่ถ่ายไว้ตั้งนานล่ะ เอาไว้ลงหลอกพวกแฟนคลับน่ะ จริงๆพี่ไทม์ไปสวีเดนตั้งแต่3เดือนที่แล้วแล้ว"            โห นี่ฉันโดนหลอกมาสามเดือนเต็มเลยหรอ อิเพจนั่นก็ไม่กรองข่าวกรองรูปอะไรเลย


"แล้วทำแบบนั้นทำไมอ่ะ"     


"ก็นางไม่ชอบความวุ่นวาย มีครั้งนึงจะไปสิงคโปร์แฟนคลับนางนี่ไปเต็มสนามบิน คราวนี้ก็เลยปิดข่าวมิดเลยวันที่ขึ้นเครื่องก็ลงว่าไปเชียงใหม่เอารูปตอนไปเที่ยวดอยสุเทพลง"        ล้ำเว่อร์วางแผนได้แยบยลจริงๆ แบบนี้เหมาะจะวางแผนอนาคตของเรามากเลยคะพี่ไทม์ขาาาา


"แล้วแกนี่ชอบพี่ชายฉันขนาดนั้นเลยหรอ"         เรียกว่ารักเลยก็ว่าได้ 


"ก็ชอบ จริงจังมากๆด้วย พวกแกต้องช่วยฉันนะๆๆ "          


"จริงๆนางก็ไม่ได้เข้าถึงยากขนาดนั้นนะ ปกนินางจะเป็นคนมึนๆอ่ะ บางทีฉันก็คุยกับนางไม่รู้เรื่องเหมือนกัน"       ยัยแทมพูดก่อนจะหัวเราะออกมาๆ 


"เฮียก็อยู่หมู่บ้านเดียวกับเธอนี่"          ไอ้แทนที่เงียบก่อนหน้าอยู่ๆก็พุดขึ้นแล้วคำพูดของมันก็ทำให้ฉันรีบพาร่างกายของฉันไปนั่งมันทันที 


"พูดใหม่ซิแทนสุดหล่อ"         ฉันเกาะแขนมันก่อนจะเอ่ยปากถามอีกครั้ง 


"บ้านไอ้เฮียไทม์อยู่หมู่บ้านเดียวกับเธอนั่นแหล่ะ ถัดไป5หลัง"           กรี๊ดดด นี่มันข่าวดีที่สุดในรอบปีเลยนะ แสดงว่าวันนั้นผู้ชายคนที่ยืนคุยกับลุงยามคือพี่ไทม์หรอ อร๊ายยยย โปรแกรมวันเสาร์-อาทิตย์ที่วางไว้ว่าจะกลับบ้าคงต้องพับเก็บไว้ก่อนแล้วแหล่ะ หวังว่าพ่อกับแม่คงเข้าใจ  


"เสาร์-อาทิตย์นี้พวกแกว่าป้ะ ไปอยู่เป็นเพื่อนหน่อยสิ"          ฉันคิดแผนที่จะเข้าห้อง เอ้ย เข้าบ้านพี่ไทม์ออกแล้ว


"เราว่าง"        เยี่ยมมากหมวย 


"ก็ว่างมั้ง"           ไอ้แทนมีมั้งทำไม


"ว่างนะ"       


"แล้วจะไปมั้ยอ่ะ"          


"ไปก็ได้/ไป/ไป"           เยส สำเร็จไปหนึ่งขั้น จากนั้นพวกนางก็ถามว่าทำไมได้ให้ไปอยู่เป็นเพื่อนคือมันเป็นความบังเอิญที่โชคดีสุดเพราะว่าคุณอาทั้งสองจะไปเยี่ยมวอลลุ่มที่โรงเรียนแล้วก็จะไปหาพ่อกับแม่ฉันที่ต่างหวัดซึ่งตอนแรกฉันจะไปด้วยไงตามที่บอกอ่ะ แต่ตอนนี้ไม่ไปแล้ว 


"งั้นหมวกลับพร้อมฉันเลยนะ ไปนอนนู้นเอาเสื้อผ้าไปด้วย"            หมวยพยักหน้าให้จากนั้นเราก็คุยกันนิดหน่อยก่อนจะถึงเวลาเรียน เกือบ3ชั่วโมงที่ฉันนั่งฟังอาจารย์ป้าบรรยายอะไรไม่รู้ให้ฟังเหมือนจะมีเนื้อหาเรียนแค่20%นอกนั้นเป็นเรื่องส่วนตัวล้วนๆแบบลูกสาวเรียนหมอไงก็เลยโม้เออเอาเข้าไปใครจะอยากรู้เรื่องของลูกป้ากัน


"ฉันโคตรลำคาญป้าแกเลยว่ะ"          ไอ้แทนค่ะมันบ่นตั้งแต่ที่ป้าแกบอกว่า พวกเธอตั้งใจเรียนให้ได้อย่างลูกสาวชั้นบ้าง  แบบทุกคนในห้องคือหันหน้ามองกันทันทีประมาณว่าอะไรของป้าแกว้ะอยู่ดีๆก็มาอวกลูกตัวเองเฉยเลย


"เออสอนก็ไม่สอนแบบนี้มันน่าส่งหนังสือรองเรียนไปหาอธิการดีมั้ยเนี่ย"          พอๆกันเลยฝาแฝดคู่นี้ 


"เลิกพูดเรื่องป้าแกเถอะ ไปกินข้าวกัน"            หมวยพูดขึ้นเพื่อนสยบไฟในตัวของฝาแฝดเลือดร้อน เราสี่คนเดินเข้าในโรงอาหารของคณะที่ตั้งแต่เปิดเทอมนี่เป็นครังที่สอง ไม่ใช่อะไรปกติฉันจะลากพวกนี้ไปกินที่โรงอาหารกลางอาหารที่นั่นมันถูกปากกว่า ตอนนี้เราลงมาเลทนิดหน่อยเลยทำให้ที่นั่งไม่มีก็กำลังจะเดินออกมาแล้วล่ะแต่มีคนเรีกไว้ก่อนนี่สิ


"แทน แทม เว"           อ้าว ไม่เรียกให้หมดอ่ะเหลือหมวยนะ พวกเราสี่คนหันไปตามเสียงก่อนจะอ๋อเพราะว่าเป็นเสียงพี่ต้น พี่แกถือแก้วน้ำมาสามแก้วแสดงว่ามากับเพื่อนแล้วทำไมมากินไกลขนาดนี้เนี่ย ตึกบริหารกับทันตะนี่ห่างกันตนละโยชเลยนะ นึกคลึ้มฟ้าคลึ้มฝรอะไรถึงได้โผล่หน้ามาที่นี่


"พี่ต้นมาทำไมอ่ะ"          ยัยแทมถามก่อนจะเดินเข้าไปหยิบเอาแก้วน้ำที่พี่ต้นถือมาดื่มเฉยเลย เดี๋ยวนี่ต้องสนิทกันขนาดไหนอ่ะ 


"ยัยน้องบ้า ช่างเหอะนี่ของไอ้ภามไปเคลียร์เองครับ"          พี่ต้นพูดแบบไม่ใส่ใจ เดี๋ยวนะพี่ภามหรอ พี่ภามมาแล้วพี่ไทม์มามั้ย แต่พี่ต้นซื้อน้ำสามแก้วนี่น่าคงไม่มาหรอก 


"โทษทีเว้ยมึง กูไปส่งเอกสารเรื่องเรียนซัมเมอร์มา"          เสียงใครบางคนดังมาจากด้านหลังของฉัน ฉันค่อยหันไปมองก่อนจะเห็นชายหนุ่มที่สูง180กว่า ขาว ทรงผมเซ็ทขึ้นอย่างดูดี แถมยังดูหล่อมากๆในชุดนักศึกษา เขายืนอยู่ตรงหน้าฉัน 


กรี๊ดดดดดดดดดดด


"พี่ไทม์"              



----------------------------ต่อ------------------------------------------------------------


พอเห็นว่าเป็นใครฉันก็รีบหันหน้ากลับมาอีกทาง มันเขินอ่ะยังไม่พร้อมจะเจอ หน้าฉันตอนนี้อาจจะมันแพล็บหรือไม่ก็ปากซีด คิ้วบาง กรี๊ดดดด ทำไมไม่เจอตอนที่ฉันเป๊ะกว่านี้อ่ะ ไม่ๆๆ ฉันต้องไปเติมแป้งก่อน แต่ถ้าไปแล้วกลับพี่ไทม์ไม่อยู่แล้วล่ะ เอาไงดีๆ 


"งั้นเดี๋ยวไปซื้อข้าวก่อน"           


"เฮียเดี๋ยว"       


"ว่า"


"เวแกหิวข้าวนิไปซื้อดิ เฮียฝากเพื่อนด้วย"           


พลั่ก     //   อร๊ายยยย อีเพื่อนชั่วอีเพื่อนเลวอิแทนอิเพื่อนทรยศ ทำไมต้องมาผลักไสไล่ส่งฉันให้กับพี่ไทม์ในสภาพอย่างงี้ด้วย แต่ฮือออ ตอนนี้ฉันยืนอยู่ต่อหน้าพี่ไทม์แหล่ะ อิเเทนมันจับฉันหัหน้ามาทางพี่ไทม์ก่อนจะผลักฉันให้มายืนอยู่ตรงนี้ ฉันไม่กล้าเงยหน้ามองพี่ไทม์เลยอ่ะ ดีที่ตรงที่เรายืนมันอยู่นอกโรงอาหาร คือร้านน้ำมันอยู่ด้านนอกแล้วเรากำลังเดินออกมาไง เลยมาเจอกันตรงนี้ 


"จะจีบเพื่อนพี่ไม่ใช่หรอ จัดเลย"           อีพี่ต้นมากระซิบข้างหู มันใช่เวลามาจีบกันตรงทางออกโรงอาหารมั้ย 


"น้องครับ"            พี่ไทม์คุยกับชั้นแก พี่เขาคุยกับฉััน อร๊ายยยยยย  เอาล่ะตั้งสติค่ะเวลา ใช่ฉันต้องใช้โอกาสนี้ให้คุ้มค่า ฉันสูดหายใจเข้าก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามอง มองเงยหน้าขึ้นความหล่อของพี่ไทม์ก็กระแทกหน้าดังปึก แทบจะหงายหลังเลยทีเดียว คุณพี่ไทม์ของน้องทำไมถึงได้ดูดีขนาดนี้ ดูผิวขาวๆนั่นสิตอนเด็กคุณแม่ให้กินสำลีหรอ ดูปากสีชุมพูน่าจูบนั่นสิ จมูกโด่งเป็นสันอย่างกับกำแพงเมืองจีนพี่เอ้ย คิ้วดกดำยิ่งกว่าคิ้วสองข้างของฉันรวมกันอีก แล้วคนบ้าอะไรหล่อยันไรผม 


อยากขย้ำๆเป็นก้อนแล้วจับกลืนลงท้อง


"น้องไม่สบายหรือป่าวครับ พี่เรียนหมอนะถึงจะเป็นหมอฟันแต่พอจะตรวจได้นะ​"           บอกเลยว่าตอนนี้ฉันเขินสุดๆรู้สึกว่าหน้ามันร้อนๆ เอาล่ะมุขแรกในปฏิบัติการจีบพี่ไทม์ เริ่ม 


"พอดีเลยค่ะ ไม่รู้ว่าทำไมหัวใจหนูถึงเต้นแปลกๆ มันดังว่าไทม์ ไทม์ ไทม์อ่ะ"            กรี๊ดดดด นี่ฉันพูดอะไรออกไป พอพูดจบฉันก็ก้มหน้าลงมองเท้าตัวเองทันที ฮือออ พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยด้วย เกิดมาไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นสัตว์สงวนขนาดนี้มาก่อน


"มันเป็นไปไม่ได้หรอกครับที่เสียงหัวใจเต้นจะเป็นเสียงนั้น แต่ถ้าดังแบบนั้นคงต้องไปให้หมอหัวใจตรวจนะครับ"          รู้ป่ะพอนางพูดจบอิพวกข้างหลังก็หัวเราะขึ้นทันที แล้วอาหารเขินฉันก็หยุดกึกแบบไปต่อไม่เป็นเลย 


ทำไมพี่ไทม์หน้ามึน ตอบ!


"ไปซื้อข้าวมั้ยครับ"           ยังจะมีหน้ามาถามอีก


"ไม่ค่ะหนูไม่หิวแล้ว พวกแกฉันขอตัวก่อน พี่ต้นไปก่อนนะคะ"           ขอไปตั้งหลักก่อน เจอพี่ไทม์แบบนี้มันไม่ไหวจริงๆ 


ทำไมหล่อหน้ามึนอ่ะ


 ---------------------------------------------------------------------------------------------- 


"เพื่อนเราเป็นอะไร"            คล้อยหลังจากที่เวลากึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไป ไทม์ที่ไม่เข้าใจท่าทีของเพื่อนน้องก็เอ่ยถามทันที


"มันไม่ได้เป็นอะไรหรอก"         แทนบอกพร้อมกับยิ้มขำขันกับท่าทีของเพื่อน ตอนไม่เจอล่ะพูดอย่างนั่นอย่างนี้พอเจอล่ะวิ่งหนีหางจุกตูด โถ่เอ้ยยย เวลาคนแมนหายไปไหน 


"เอ้อๆ นี่มึงกับไอ้แทนอ่ะไปซื้อข้าวไป แทมกับเพื่อนกลับไปที่โต๊ะกับพี่ป่านนี้ไอ้พวกนั้นทานหมดแล้วมั้ง"          ต้นจัดแจงแบ่งส่วนก่อนจะเดินออกไปทำให้แทมต้องจับมือหมวยเล็กให้รีบเดินตาม ส่วนแทนกับไทม์ก็ไปซื้อข้าวโดยที่ไทม์ซื้อให้แทม ส่วนแทนซื้อให้หมวยเล็ก


"กูนึกว่ามึงไปซื้อที่พัทยาไอ้สัส"           ภามโพล่งขึ้นทันทีที่เห็นเพื่อตัวเองเดินมา 


"เสียงดัง ไม่มีมารยาท"          


"ยัยแทม ลูกกำนันแหยม"          แทมแทบจะกระโจนไปบีบคอคนพูด กล้าดียังไงมาเรียกเธอแบบนี้ ถึงจะเป็นแค่ฉายาที่ภามตั้งให้แต่ก็ไม่ชอบอยู่ดี เลยพุดกลับบ้าง


"ไอ้พี่ภาม หน้าเหาฉลาม"           


"ลูกกำนันแหยม"


"ไอ้เหาฉลาม"        


"กัดกันตลอด"            ต้นส่ายหน้าให้กับเพื่อนและน้องสาวเพื่อนที่ไม่ว่าจะเจอกันกี่ครั้งก็กัดตลอด 



----------------------------------------------------------------------------------------------


ขอให้น้องเวไปตั้งหลักก่อน เจอพี่ไทม์หน้ามึนใส่ไปไม่เป็นเลย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว