ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

011...สู่โลก [Ao no Exorcist]

ชื่อตอน : 011...สู่โลก [Ao no Exorcist]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2561 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
011...สู่โลก [Ao no Exorcist]
แบบอักษร

ตอนนี้สงครามระหว่างขบวนร้อยอสูรกับขบวน 88 อสูรชิโกกุจบลงแล้ว..เนื้อเรื่องในภาคแรกของนูระจบลงเพียงเท่านี้

ความจริงแล้วคามินสามารถใช้ Time skip ย้ายตัวเองไปช่วงของภาคต่อไปเลยก็ได้ แต่..

เขาคิดว่ามันอาจจะดูน่าเบื่อเกินไปหน่อย

แน่ล่ะ ใครมันจะไปชอบอยู่กับอะไรเดิมๆไปตลอดดล่ะ แถมตอนนี้เขาเองก็เริ่มปักธงทั้งคานะ แล้วก็ยูระเอาไว้เรียบร้อยแล้วด้วย

..แค่ทิ้งร่างแยกจากสกิล Doppelganger (ดอพเพลแกงเกอร์) เอาไว้ก็หมดปัญหา

“เอาล่ะ..[World gate : Ao no Exorcist] ในฐานะของ 1 ในบุตรแห่งซาตาน”สิ้นคำนั้นภาพเบื้องหน้าของคามินก็เปลื่ยนไป




วูบ!!

[ท่านได้รับสกิล เปลวเพลิงของซาตาน...ทุกสิ่งที่ถูกเพลิงนี้เผาไหม้จะกลายเป็นขี้เถ้าโดยไม่สามารถหลีกหนีได้]

[ท่านได้รับสกิล พันธสัญญาปีศาจ...เมื่อทำสัญญาแล้ว ผู้ที่ทำสัญญากับท่านจะต้องทำตามข้อสัญญาอย่างไม่มีเงื่อนไข]

...

ตอนนี้คามินมาอยู่ที่เกเฮนน่า(โลกปีศาจ)แล้ว ถามว่าทำไมเขาถึงรู้น่ะเหรอ?

ก็ตรงหน้าเขาตอนนี้มีบัลลังก์หินสีดำสนิทตั้งอยู่น่ะสิ แถมไม่ใช่แค่นั้น..บนบัลลังก์นั่นยังมีร่างของชายหนุ่มผู้มีเส้นผมสีเงินยาว และดวงตาเรียวคมสีไพลินนั่งอยู่ในชุดคลุมขนเฟอร์สีน้ำเงินที่มีเปลวเพลิงสีฟ้าไหวระริกรอบกาย

..มาถึงก็เจอกันเลยสินะ

“ซาตาน..”คามินพึมพำแผ่วเบาในลำคอเมื่อมองร่างของชายหนุ่มซึ่งยังคงนั่งนิ่งคิ้วขมวดเป็นปมเหมือนกับกำลังขัดใจอะไรซักอย่างท่ามกลางเปลวเพลิงสีฟ้าที่ไหวระริกไปตามอารมณ์ของผู้เป็นเจ้าของซึ่งตอนนี้ไม่ได้ดีเท่าไหร่นัก

แต่ดูเหมือนเสียงของเขาจะเรียกความสนใจจากซาตานมาได้ ใบหน้าที่บูดบึ้งเหมือนกำลังขัดใจอะไรซักอย่างนั่นถึงได้เริ่มแสยะยิ้มกว้างออกมาแล้วหันมาพูดกับเขาด้วยเสียงที่ฟังดูแหบพร่า และอันตราย

“ไงคามินลูกรัก..ลูกรู้มั้ยว่าวันนี้พ่อเจออะไร?”ซาตานแสยะยิ้มกว้างพลางเดินลงจากบังลังก์มาหยุดอยู่ตรงหน้าคามินที่ยังคงยืนนิ่งส่งยิ้มบางไปให้ท่ามกลางเปลวเพลิงสีฟ้าที่ลุกไหม้..ทั้งเปลวเพลิงจากตัวของซาตาน และจากตัวของเขาเอง

“..วันนี้พ่อเจอน้องชายของลูกแล้วนะ ไปพาเขากลับบ้านหน่อยสิ”ซาตานพูดพร้อมกับแสยะยิ้มกว้างส่งให้ ซึ่งคามินก็เพียงแค่ยิ้มบางแล้วตอบกลับไปอย่างไม่หยี่ระอะไร

“ผมไม่ไปหรอก ถ้าอยากได้เด็กคนนั้นทำไมไม่ไปเองล่ะ..เห็นว่ามีร่างทรงอยู่นี่ รู้สึกจะชื่อชีโร่สินะ?”ทันทีที่คามินพูดจบเปลวเพลิงสีฟ้าของซาตานก็เริ่มลามไปทั่วจนพื้นบางส่วนเริ่มถูกเพลิงสีฟ้าเผาจนกลายเป็นขี้เถ้า

“เจ้านั่นมันตายไปแล้วเมื่อกี๊..เจ้าชีโร่นั่นเป็นคนเอาน้องชายของเจ้าไปซ่อนลูกรัก และหน้าที่ของลูกก็คือไปพาเขากลับมา”ซาตานเริ่มเปิดปากพูดอีกครั้งท่ามกลางเปลวเพลิงสีฟ้าทั้ง 2 ที่ปะทะกันอย่างรุนแรงจนพื้นที่รอบด้านกลายเป็นขี้เถ้า ผิดกับคำพูด น้ำเสียง และใบหน้าของทั้ง 2 ที่ยังคงยืนพูดคุยกันอยู่ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ไม่ล่ะ..ถ้าอยากได้ขนาดนั้นก็ให้เมมฟิสโต้เอามาให้สิ เขาอยู่ที่ อัชชา(โลกมนุษย์) นี่”คามินตอบพลางส่งยิ้มบางให้อีกครั้งแล้วเปลี่ยนเปลวเพลิงสีฟ้าให้กลายเป็นแส้แล้วฟาดไปที่ซาตานอย่างรุนแรง

เฟี้ยว..เพี๊ยะ!!

เสียงแส้กระทบกับพื้นหินดังลั่นก้องไปทั่วท้องพระโรงใหญ่เมื่อซาตานสามารถเบี่ยงตัวหลบได้พร้อมกับเปลี่ยนเปลวเพลิงสีฟ้าของตัวเองให้กลายเป็นดาบเรเปียร์เล่มบางสวนกลับไปที่คามินอย่างรวดเร็ว

เคร้ง!!

เฟี้ยว..เพี๊ยะ!! เคร้ง

..ตู้ม!!?

ดาบและแส้เกี่ยวพันกันไปมาอย่างรวดเร็ว บางครั้งคามินตวัดแส้พลาดไปโดนบัลลังก์จนมันถูกเพลิงสีฟ้าเผาเป็นขี้เถ้า บางครั้งดาบเรเปียร์เล่มบางของซาตานก็พลาดไปโดนผนังกำแพงจนพังครืนลงมาทั้งแถบ จนตอนนี้ท้องพระโรงหินสีดำสนิทที่เคยงดงามก็กลายสภาพไปเป็นซากปรักหักพังเหมือนกับพื้นที่รอบนอกของเกเฮนน่าเรียบร้อยแล้ว

เคร้ง!! เพี๊ยะ!!

..พลั่ก!!

ในที่สุดทั้งคู่ก็ดีดตัวออกจากกันแล้วยิ้มออกมาเหมือนกับว่าเมื่อกี๊ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น หากว่าไม่มีภาพท้องพระโรงที่พังยับจนดูไม่ออกว่าครั้งนึงมันเคยสวยงามมาก่อนอยู่เป็นฉากหลังของทั้งคู่แล้วล่ะก็พวกปีศาจรับใช้ที่พากันออกมาจากที่ซ่อนเพื่อซ่อมปราสาทเหมือนทุกทีคงไม่มีวันรู้แน่ว่าเจ้านายของพวกเขาเคยสู้กันมาก่อน

..ถามว่าทำไมใช้คำว่าเหมือนทุกที?

ก็พระเจ้าของพวกเขาอย่างท่านซาตานชอบทะเลาะกับเหล่าลูกๆของเขาเป็นประจำเลยน่ะสิ ครั้งล่าสุดก็เพิ่งทะเลาะกับท่านเมมฟิสโต้ เฟเรสไปจนปราสาทพังไปครึ่งแถบ

จนตอนนี้พวกเขาก็ชินกันไปเรียบร้อยแล้วว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่ลูกๆของท่านซาตานมา นั่นก็แปลว่าปราสาทจะพังเมื่อนั้นแล..เหล่าปีศาจรับใช้ตัวเล็กๆอย่างพวกเขาอยากร้องไห้เสียใจกับการที่ตัวเองเลือกมาทำงานอยู่ในปราสาทหลังนี้เหลือเกิน

“งั้นผมขอไปดูหน้าน้องชายหน่อยก็แล้วกันนะ”ว่าแล้วคามินก็หันหลังเดินกลับไปท่ามกลางสีหน้าอยากจะร้องไห้ของเหล่าปีศาจรับใช้ และรอยยิ้มเหยียดกว้างที่มาพร้อมกับเสียงหัวเราะของซาตาน

“ฮ่า..แล้วเอาไว้มาเล่นกันใหม่ล่ะคามินลูกรัก!!”

..ถ้าพวกท่านไม่ได้โกรธกันจริงๆแต่แค่หาเรื่องสู้กันเฉยๆก็ออกไปสู้กันนอกปราสาทสิขอรับ*!!*

เหล่าปีศาจรับใช้อย่างพวกข้าเหนื่อยกับอาการไบโพล่าของพวกท่านเหลือเกิน*!!*

..ว่าแล้วก็ได้แต่นั่งซ่อมปราสาทกันต่อไป

วันๆของเหล่าปีศาจรับใช้ก็เป็นเช่นนี้นี่แหละ..ซ่อมปราสาท ซ่อมเสร็จลูกของท่านซาตานก็มา พอสู้กันจนปราสาทพังก็แยกย้ายกันไปปล่อยให้พวกเขานั่งซ่อมปราสาททกัน ซึ่งพอซ่อมเสร็จแล้วลูกของท่านซาตานก็จะมาอีก สู้กันเสร็จปราสาทก็พัง จากนั้นก็มานั่งซ่อมกันใหม่

มันก็จะวนลูปกันไปเช่นนี้แล..เฮ้อ เหล่าปีศาจรับใช้อย่างพวกเขาช่างยากลำบากเหลือเกิน




ทางด้านคามินที่ออกมาจากปราสาทซาตานแล้วก็ยังคงเดินเอื่อยไปเรื่อยๆไม่ได้รีบไปอัชชา(โลกมนุษย์) นัก..ความจริงคือเขาจำวิธีเปิดประตูไปอัชชาไม่ได้นั่นแหละ

“ใน Item shop จะมีสกิลนี้ขายมั้ยนะ?”คามินพึมพำกับตัวเองพลางเปิดหน้าต่าง shop ขึ้นมาเลือกสกิลที่จะเอาไว้ใช้ในโลกนี้..ถึงผู้สร้างที่เป็นติ่งเขาจะให้พรที่ทำให้ได้ความสามารถของร่างที่มาอยู่ก็เถอะ แต่ร่างนี้ดันมีแค่เปลวเพลิงสีน้ำเงิน กับพันธสัญญาปีศาจเองนี่สิ

..ถึงเปลวเพลิงที่ว่ามันจะเป็นสิ่งที่โกงที่สุดในเรื่องก็ตามทีเถอะนะ

[ท่านได้รับสกิล แส้...สามารถใช้แส้ได้อย่างคล่องแคล่ว]

[ท่านได้รับสกิล การต่อสู้...สามารถใช้การต่อสู้มือเปล่าได้ทุกแขนง]

[ท่านได้รับสกิล Gate of Babylon...สามารถเรียกใช้อาวุธจาก Gate ทั้งหมดได้ด้วยความคิด]

[เนื่องจากท่านได้รับสกิลครบ 10 สกิล..ทางระบบจะทำการสุ่มสกิลพิเศษให้ท่าน 1 สกิล..]

[ท่านได้รับสกิล เสน่ห์ไร้ผู้ต้าน...ทุกคนที่จ้องมองท่านจะถูกผลของสกิลทำให้หลงไหล]

“หืม?..สกิลที่สุ่มมาได้เนี่ยน่าเอาไปลองจังแฮะ”คามินยิ้มร้ายขึ้นมาก่อนจะเตรียมเปิดประตูไปอัชชา

“ลองไปหาชิเอมิดูดีกว่า..ถ้าได้เข้าเรียนที่เซย์จูจิล่ะก็ต้องสนุกแน่”ว่าแล้วคามินก็สะบัดมือสร้างประตูสู่อัชชาทันที




..ชิเอมิกำลังร้องไห้

เธอไม่รู้ว่าตัวเองร้องไห้แบบนี้มานานเท่าไหร่แล้ว แต่สิ่งเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่ในหัวคือความรู้สึกผิด

ถ้าวันนั้นเธอไม่ออกไปเที่ยวเล่นคุณยายก็จะไม่ตาย ถ้าวันนั้นเธอเลือกที่จะอยู่ช่วยคุณยายคลุมเถาองุ่นคุณยายก็จะไม่ตาย..ทั้งหมดมันเป็นความผิดของเธอ

“ฮึก..ฮือ”ยิ่งคิดชิเอมิก็ยิ่งร้องไห้หนักขึ้นไปอีกจนสวนที่เคยงดงามและสดใสเริ่มมีบรรยากาศของความเศร้าหมองเข้าปกคลุม..และนั่นคือสิ่งที่เรียกปีศาจเข้ามา

“คิก คิก คิก..ใช่แล้ว ใช่แล้ว ทั้งหมดมันเป็นความผิดของเธอ”เสียงเล็กแหลมดังก้องไปทั่วสวนที่ถูกย้อมเป็นสีส้มแดงจากพระอาทิตย์ที่กำลังจะตกดิน..และเสียงนั้นเรียกความสนใจจากชิเอมิขึ้นมาจากความรู้สึกผิดที่กัดกินเธออยู่ได้

อาจเพราะคำพูดนั้นเหมือนจะตอกย้ำให้เธอรู้สึกแย่หนักขึ้นไปอีก เธอถึงได้ยอมเงยหน้าขึ้นมาทั้งน้ำตา

“ฮึก ค..ใครน่ะ?”ชิเอมิถามเสียงสั่นพลางหันมองไปรอบด้าน แต่สิ่งที่เธอเห็นก็มีเพียงดอกไม้นานาชนิดที่ถูกปลูกเอาไว้จนเต็มไปหมดเท่านั้น

ในขณะที่เธอกำลังคิดว่าตัวเองคงจะหูแว่วไปเองอยู่ๆเสียงนั่นก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“..อยากได้รับการให้อภัยรึเปล่า? ถ้าอยากล่ะก็เธอจะต้องปกป้องสวนแห่งนี้เอาไว้นะ ปกป้องสวนแห่งนี้เอาไว้เพื่อคุณยายยังไงล่ะ”

เสียงเล็กแหลมนั่นดังมาจากดอกไม้ข้างหน้าเธอ..ดอกกล็อกซีเนียร์สีม่วงสวยตรงหน้ากำลังพูดกับเธออยู่!?

“น..นี่มันอะไรน่ะ!?”ชิเอมิร้องออกมาพลางลุกขึ้นยืนเตรียมวิ่งหนีออกไป หากแต่ปีศาจที่อยู่ตรงหน้าเธอกลับพูดบางอย่างออกมา บางอย่างที่มากพอจะทำให้เธอหยุดชะงักแล้วยืนนิ่งฟังมันพูดต่อไป

“ถ้าเธอทำสัญญากับฉันล่ะก็ เธอจะสามารถปกป้องสวนแห่งนี้เอาไว้ไม่ให้ถูกคุณแม่ใจร้ายของเธอทำลายได้นะ..แล้วเมื่อถึงตอนนั้นคุณยายก็จะให้อภัยเธอ ว่าไงล่ะ?”

“ไม่คิดจะทำสัญญากับฉันหน่อยเหรอ?”เสียงเล็กแหลมของปีศาจที่สิงอยู่ในดอกกล็อกซีเนียร์ดังขึ้นล่อลวง

คิก คิก..ถ้ายัยเด็กนี่ตอบตกลงเมื่อไหร่ ฉันจะสูบพลังชีวิตออกมาให้หมดเลย

“ฉันตก--อุ๊ป!?”ยังไม่ทันที่ชิเอมิจะพูดปากของเธอก็ถูกมือของใครปิดเอาไว้ซะก่อนจนต้องร้องออกมาอย่างตกใจในขณะที่ปีศาจดอกไม้เบื้องหน้ากรีดร้องลั่นอย่างตกใจ

“เพลิงสีฟ้านั่น..บุตรแห่งซาตาน!?”               

ตอนนี้ไม่เพียงแค่ปีศาจตรงหน้าที่ตกใจ ชิเอมิเองก็รู้สึกเหมือนจะเป็นลมไปเพราะความหวาดกลัวด้วยเช่นกัน..นี่บุตรแห่งซาตานยืนอยู่ข้างหลังเธอ!?

..แค่คิดถึงตรงนี้ชิเอมิก็แทบอยากกลับไปร้องไห้อีกรอบแล้ว

“ออกไปซะ”เสียงเรียบเรื่อยเอ่ยสั่งแผ่วเบาทั้งๆที่มือข้างหนึ่งยังคงปิดปากของชิเอมิจากข้างหลังเพื่อกันไม่ให้เธอไปพูดตกลงทำสัญญากับปีศาจดอกไม้ตรงหน้า

เขาอุตส่าห์วางแผนจะทำสัญญากับเธอ..ถ้าถูกปีศาจชั้นต่ำนี่ตัดหน้าไปก่อนต้องไม่สนุกแน่

“ต..แต่ฉันเล็งยัยเด็กนี่ไว้ก่อนนะคะ!!”ปีศาจดอกกล็อกซีเนียร์ตะโกนลั่นอย่างไม่พอใจก่อนจะต้องกรีดร้องเสียงหลงเมื่อเปลวเพลิงสีฟ้าของคามินเริ่มลามเลียเผาไหม้รากบางส่วนของเธอจนกลายเป็นขี้เถ้าตามด้วยส่วนอื่นๆที่เริ่มลุกลามไปทั่วจนดอกกล็อกซีเนียร์สีม่วงสวยแปลเปลี่ยนเป็นเพลิงสีฟ้าไหวระริกท่ามกลางความมืดมิดของยามราตรีโดยมีพยานเพียง 2 นั่นคือคามิน และชิเอมิที่ตอนนี้กลัวจนตัวสั่นเมื่อมองภาพตรงหน้า

“กรี๊ดดดดดดด!!”

เมื่อเสียงกรีดร้องสุดท้ายสิ้นสุดลงคามินก็ปล่อยตัวของชิเอมิที่ลงไปนั่งนิ่งกับพื้นอย่างหมดแรงทันทีที่เขาปล่อยมือจากเธอ

“เป็นอะไรรึเปล่า?..ขอโทษที่ทำให้กลัวนะ แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้เธอจะถูกปีศาจนั่นสูบพลังชีวิตเอาน่ะ”คามินพูดพลางยิ้มบางให้ชิเอมิที่น้ำตานองหน้าร้องไห้กันแบบไม่สนโลกจนเขาไม่รู้จะปลอบยังไง

“ฮือ..คุณทำแบบนี้แล้วฉันจะปกป้องสวนของคุณยายยังไงล่ะ? ฉันไม่เก่งพอจะดูแลสวนนี้คนเดียวโดยที่ไม่มีคุณยายหรอกนะ ฮึก ฮือ..”ชิเอมิยังคงร้องไห้ต่อไป

ตอนนี้ในหัวของเธอทั้งกลัวชายตรงหน้าที่ปีศาจตนนั้นเรียกว่าบุตรแห่งซาตาน ทั้งกลัวการอยู่คนเดียวโดยไม่มีใคร แล้วก็รู้สึกผิดที่ทำให้คุณยายต้องตาย..ทุกอย่างผสมปนเปกันไปหมดจนเธอแยกไม่ออก และสุดท้ายเธอก็ระบายมันออกมาในรูปแบบของน้ำตา

“..ฮือ”

“อ่า..งั้นทำสัญญากับฉันแทนมั้ย? แค่ดูแลสวนดอกไม้ฉันทำได้อยู่แล้ว..มั้งนะ”คามินเชยคางของชิเอมิขึ้นพลางเช็ดน้ำตาให้แล้วถามออกมาพร้อมรอยยิ้มบางที่เมื่อรวมกับสกิลเสน่ห์ที่เพิ่งได้มาแล้วก็ทำให้ชิเอมิตอบตกลงได้ไม่ยาก

“อ..อื้ม”

..นี่สิที่เรียกว่าการล่อลวงของปีศาจที่แท้จริง แค่พูดก็ยอมตกลงกันง่ายๆแบบไม่คิดกันซะแล้ว

แต่มันก็ดีกับเขานั่นล่ะนะ

ว่าแล้วคามินก็ยกมือขวาของชิเอมิขึ้นมาแล้วประทับตราของตัวเองลงไปอย่างแผ่วเบา..ดอกฮิกันบานะสีอำพัน

“เธอเป็นของฉันแล้วนะชิเอมิ”

..จากนี้คงต้องไปหาเมมฟิสโต้ให้เอาเรากับชิเอมิเข้าเซย์จูจิซะแล้วสิ



[Status]

ชื่อ : ชิโตเสะ คามิน

เผ่าพันธุ์ : ซาตาน (Unknown--ซ่อน) (อามาโนะจาคุ--ซ่อน)

เลเวล : 61

HP : 12,000 / 12,000

MP : 30,000 / 30,000

ฉายา : -นักท่องมิติ  -ตัวหายนะเดินได้  -บุตรแห่งซาตาน  -ตัวทำลายล้างปราสาท

สกิล : -World Gate  -สรรค์สร้าง  -คำลวง  -อ่านใจ  -Nekode  -Tessen  -Time skip  -Healing  -เปลวเพลิงของซาตาน  -พันธสัญญาปีศาจ  -การต่อสู้  -เสน่ห์ไร้ผู้ต้าน  -แส้  -Gate of Babylon



#ประกาศตารางการอัพค่า

สถานการณ์ปัจจุบันนี้ที่คิดไว้คือ อาทิตย์ละตอน ค่ะ//แต่อาจมีการเปลี่ยนแปลงได้นะคะ--อย่าคาดหวังอะไรกับเราเลยค่ะ

ความคิดเห็น