ไรท์เริ่มเขียนนิยายเพราะหลงรักตัวอักษรที่ไรท์อ่าน เกิดความชอบเเละคลั่ง!วาย555#อาจหายไปนานเเต่เค้าไม่ทิ้งรึเทนะจ๊ะ😉😂😂จงรอไรท์สักพักขอเวลาสักหน่อยนะคะ#กราบขอบคุณนักเขียนยังจำอีไรท์คนนี้นะคะ🙇💙-,.-

ตอนที่6(เก็นริว❌คิม) 100%

ชื่อตอน : ตอนที่6(เก็นริว❌คิม) 100%

คำค้น : นิยายy18+sm(เก็นริว❌คิม) มาเฟีย ดราม่า หื่น!!!

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ค. 2561 12:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6(เก็นริว❌คิม) 100%
แบบอักษร

 ชื่อเรื่อง..ถ้าผมหายไป 

       ตอนที่6​

​เช้า...

"​อื้ออ"เเสงอาทิตย์ที่เเยงตาทำให้ผมค่อยๆกระพริบตาตื่นก่อนจะยันตัวนั่ง ผมนิ่วหน้าๆนิดกับความเจ็บที่ช่องทาง ก่อนจะลุกเดินช้าๆไปที่ระเบียงที่มีพี่ริว..อยู่นอกระเบี่ยงกำลังคุยโทรศัพท์สีหน้ากำลังเครียด

"มึงออกมาทำไม!เดี๋ยวไม่สบายเข้าไป"ผมดีใจนะที่พี่ริวเป็นห่วงผม..ถึงเเม้น้ำเสียงอาจดูดุเเละ เเข็งร้าวก็เถอะ

​หมับ!

​"อื้ออ.."วงเเขนเเกร่งคว้าเอวผมดึงปะทะอกกว้างก่อนจับหน้าผมเงยขึ้นเเล้วกดจูบมาไม่ทันตั้งตัวลิ้นร้อนสอดเข้ามาอย่างง่ายดายก่อนกวาดทั่วโพลงปากบางซ้ำยังดูดดุนลิ้นเล็กอย่างสนุก ผมเริ่มทรงตัวไม่อยู่เเต่เเล้ววงเเขนเเกร่งภยุงตัวผมไว้ก่อนจะผละจากริมฝีปากผม

"พี่เป็นอะไรรึเปล่าครับทำไมสีหน้าไม่ดีเลย"ผมถามสบมองร่างหนาที่คิ้วขมวดเหมือนมีเรื่องกวนใจ..

"...."

​ก็อกๆ

​"นายครับ  คุณหลินมาพบครับ"

"มึงอยู่ข้างบนอย่าลงไปข้างล่าง..ส่วนข้าวเดี๋ยวจะให้คนเอามาให้"ผมพยักหน้าเบาๆ

"ชิล์! กูเเค่ไปคุยเรื่องงานเท่านั้นมึงไม่ต้องทำหน้าเหมือนกำลังจะตายเห็นเเล้วมันน่าหงุดหงิด" 

"ครับ...พี่คิมจะรอทานพร้อมพี่นะ.."ผมยิ้มออกมานิดๆ

"มึงนี่มันน่ารำคาญจริงๆ"มือหนายีหัวผมนิดๆตอนนี้ผมรู้สึกความอบอุ่นเเผ่ซ่านออกมาจากมือคู่นั้น...

"คิมเเค่อยากทานพร้อมพี่.."ผมพูดเสียงเเผ่ว

"...."

"หึๆ...ทำหน้าที่เมียงั้นสิ..งั้นรอกูหน่อยเเล้ว กันเเต่ถ้ามึงหิวห็กินเลยไม่ต้องรอยาอยู่หัวเตียงกินเเล้วนอน.."

"ผมจะรอพี่..."จะบอกว่าผมดื้อก็ได้เเต่ผมจะรออะ 

"รอก็รอ..งั้นมึงนอนพักเดี๋ยวกูขึ้นมาเดี๋ยวปลุก"ผมพยักหน้าเข้าใจ


​พาร์ท เก็นริว

​"....."เป็นเวลากว่าสิบนาทีที่ผมกับยัยนี่จ้องหน้ากัน ถึงผมจะชอบผู้หญิงเเต่ยกเว้นยัยบ้านี่...รู้สึกมันกำลังตอเเหลเส้เสร้งเเสดงละครใส่ผม

"ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยเหรอห๊ะ! ฉันอยากจะบ้าตาย! ทำไมฉันต้องมาเจอคนบ้าๆเเบบนี้นะ!"

​หมับ!

​"อย่าปากดี.."เสียงกดต่ำเหี้ยมตวัดมองหญิงตรงหน้าอย่างไม่พอใจก่อนมือหนาจะคว้าเข้าลำคอขาวก่อนบีบด้วยเเรงทั้งหมด ผมไม่สนใจว่าร่างตรงหน้าจะหายใจออกรึเปล่า..มันกล้าว่าผมบ้าทั้งที่ไม่มีใครกล้าว่าผม นอกจากพ่อของผมคนอื่นไม่มีสิทธิ ถ้าจะฆ่าตอนนี้จะเป็นอะไรมั๊ย?

"อึกเเค่กๆ!ป..ปล่อย.เเค่กๆ"ผมเหยียดยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นสีหน้าทรมารเเละสีหน้าที่หวาดกลัวความตาย สะใจชิบ!ก่อนผมจะปล่อยมือออก

"....หึ "

"เเฮ่กๆ...ฉันจะฟ้องคุณเก็นโซ!เเค่กๆ"

"ตามใจ..."ผมยักไหล่เล็กน้อย

"มีอะไรก็ว่ามา"

"ชิล์! ฉันอยากให้เเบล็คดราก้อนช่วยธุระกิจของฉันหน่อย!"หลินพูดอยากไม่พอใจ ดูก็รู้ว่ายัยนี่ยังเคืองที่ผมบีบคอมัน

"เเล้ว..."

"จะช่วยรึเปล่าละ"

"เเล้วธุระกิจอะไร..."ผมกรอกตาเซ็งๆกับยัยโง่นี่ ถ้ามันไม่บอกว่าธุระกิจนั้นเกี่ยวกับอะไร ผมจะช่วยมันได้มั๊ยวะ...พูดอย่างกับมาเฟียอย่างเราๆทำธุระกิจเเค่อย่างเดียวงั้นเเหละ

"ยาเสพติด  ที่จีนกำลังเจองานหนัก..ฉันจึงบินมาที่ไทยมาขอความช่วยเหลือ.."หลินมองหน้าผมเขม็งพลางลูบลำคอไปมา หืม ไม่น่าจะเจ็บนะนั่น..ผิวยัยนี่หนาจะตายไป

"อืม...เดี๋ยวให้ไอ้เรย์ไปจัดการให้...ทิมส่งเเขก"

"ครับนาย เชิญครับคุณหลิน"ส่วนผมกลับมาที่ห้องสายตาผมมองร่างบางบนเตียงเเล้วเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะล้มตัวนั่งข้างๆเตียง

"คิม...ตื่นได้เเล้ว"ผมเรียกร่างบางที่นอนหลับอาการพิษดีขึ้นเเล้วเเน่สิผมดูดไข้มันไปขนาดนั้นไม่หายให้รู้ไป..

"อื้ออ..พี่ริวครับ"ร่างบางงัยเงีย

"ตื่นเเล้วก็มากินข้าวเดี๋ยวจะพาออกไปข้างนอก"ร่างบางพยักหน้าก่อนผมจะคว้าถ้วยข้าวต้มกุ้งมาป้อนมันอย่าเข้าผิดละผมเเค่เห็นว่ามันยังป่วยอยู่นิดหน่อยก็เลยจะป้อนข้าวให้มันก็เเค่นั้น..

"พี่ริวครับ...รักนะรักที่สุดเลย"ผมชะงักเล็กน้อยนิ่งไปสักครู่..

"งั้น..ก็ทำให้กูรักเร็วๆละ"ผมมองร่างบางตรงหน้า...รู้สึกว่าตอนนี้หัวใจผมมันเต้นเเปลกๆ 


......

ณ ​ผับ 20.30

​"อยู่ใกล้ๆกูไว้อย่าห่างจากตัวกูเขาใจมั๊ย"ผมบอกร่างเล็กวันนี้ผมจะมาคุยกับไอ้เรย์เรื่องยัยหลิน ที่ขอให้มันไปเคลียร์งานที่จีน..ที่จริงผมก็ไม่อยากช่วยยัยบ้านั่นเท่าไรหรอกเเต่เพราะพ่อ...ผมสั่ง!

"นายมึงไปไหน"ผมถามไอ้กิมที่ดูเเลผับอยู่ชั้นล่างที่กำลังทำบัญชีอยู่

"บอสอยู่ชั้น4ในห้องทำงานครับเฮีย...กำลังโมโหอยู่ไม่รู้เป็นอะไรลูกน้องอย่างผมนี้ทำอะไรก็ไม่ถูกใจสักอย่างเข้าใกล้เเทบไม่ได้เลย...ว่าเเต่คนข้าง ๆใครวะน่ารักวะเฮีย"ไอ้กิมกระซิบถามผมอย่างสอดรู้สอดเห็น

"ไม่เสือก!ทำหน้าที่ของมึงไปไม่งั้นกูจะฟ้องไอ้เรย์ว่ามึงมัวเเต่เเดรกเหล้าเสือกเรื่องชาวบ้านไม่สนใจงาน..."

"เเหม!!!ถามนิดถามหน่อยทำเป็นห่วงถามเเค่นี้ก็ไม่ได้ "มันพึมพำก่อนจะก้มหน้าทำบัญชีร้านต่อก่อนผมจะจูงมือเรียวไปที่ลิฟต์...

​ก็อกๆเเกร็ก!!!

​ผมเดินเข้ามาในห้องทำงานของไอ้เรย์ที่กำลังทำงานสีหน้าเหมือนกำลังหงุดหงิดใครอยู่

"ไงวะเรย์มีเรื่องอะไรกวนใจมึงวะ"ผมทักมันก่อนจะดึงร่างบางมานั่งตัก

"เเค่หมาที่กูเลี้ยงไว้มันพยศน่ะ...ว่าเเต่มึงมีมึงอะไรมาหากูที่นี่"มันเลิกคิ้วถาม

"กูอยากให้มึงช่วยไปจัดการที่จีนหน่อยวะทางนั้นมีปัญหา"

"อืม..เดี๋ยวกูจัดการให้    อาทิตย์หน้าไอ้อลันจะเข้ามาหามึงวะ จะมาคุยเรื่องอาวุธมันส่งคนมา บอกกูให้มาบอกมึงนัดที่โรงเเรมxxxx

"หึ...หมาลอบกัดอย่างมันจะมาไม้ไหนวะ"ผมกระตุกยิ้มคนอย่างมันนี้นะจะมาดีถ้าไม่คิดเรื่องเหี้ยๆไว้ในหัว

"เออ...เเล้วไอ้ไคหายไปไหนวะมึงเเต่ก่อนมันจะมาสิงอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอวะ"ผมเลิกคิ้วถามปกติไอ้ไคมันจะมาอยู่ช่วยงานไอ้เรย์เเต่วันนี้กับไม่เห็น

"กูกำลังหงุดหงิดเรื่องมันอยู่นี่เเหละ...เเม่งหลบหน้ากู"มันพูดด้วยเสียงไม่สบอารมณ์สงสัยทะเลาะกัน

"บอสครับ...เจอตัวเฮียไคเเล้วครับ"ไอ้กิมที่วิ่งพรวดพราดมาในห้องอย่างรีบร้อน

"มันอยู่ที่ไหน!เเล้วมันอยู่กับใคร!บอกกูมา"ไอ้เรย์ถามเสียงเรียบนิ่งเเต่สายตานี่ดุร้าวอย่างกับจะฆ่าคนเลย

"ค..คือว่า...เฮียไคอยู่ที่โรงเเรมxxxxอยู่กับผู้หญิงครับบอส"ไอ้เรย์นิ่งไปก่อนจะเหยีดยิ้มเยือกเย็นออกมา

"หึ...งั้นเหรอมึงไปบอกไอ้นิคกับไอ้เจมส์ให้ตามกูมา...บอกมันพวกมันด้วยว่าให้เอาของเล่นของกูมาด้วย.."ก่อนมันจะคว้าปืนที่ลิ้นชักยัดใส่เอว

"ไอ้เรย์พวกมึงโกรธกันเรื่องไรวะมีอะไรค่อยๆพูดกันก็ได้นะเว้ย.."ผมบอกมันไป

"กูก็เเค่ไปลากหมา...กลับบ้านก็เเค่นั้น"ก่อนมันจะเดินออกไปจากห้องทำงานผมก็สงสัยนะว่าพวกมันสองคนเป็นอะไร...เเต่ว่างานนี้ไอ้ไคคงไปทำอะไรให้เรย์มันโกรธมากดูจากหน้าตาไอ้ไคคงโดนไอ้เรย์กระทืบเละเเน่ๆ..

"งั้นเรากลับเลยรึเปล่าครับพี่ริว"ผมมองร่างเล็กที่ถามผมด้วยเสียงงัวเงีย

"อืม..กลับเลยตัวมึงอุ่นๆอยู่เดี๋ยวไขขึ้น"ก่อนผมจะพาคิมกลับบ้านตลอดทางร่างบางเอาเเต่มองวิวข้างนอกซึ่งมันทำให้เขารู้หงุดหงิดเล็กๆข้างนอกมันมีอะไรที่น่าสนใจนักหนา!

"พี่ริวครับ..คิมอยากไปทะเลพาคิมไปได้มั๊ย"อยู่ร่างบางก็พูดขึ้นมาทั้งที่สายตายังคงมองเเสงสีในตัวเมืองอย่างหลงไหล..

"อืมเดี๋ยวพาไป"

"ขอบคุณครับ..พี่ริวใจดีจัง"ผมกระตุกยิ้ม ใจดีงั้นเหรอ..ผมน่ะไม่ได้ใจดีขนาดนั้นก่อนจะคว้าเอวบางดึงตัวมานั่งตัก..

"กูน่ะไม่ได้ใจดี..เเค่สงสารเด็กตาดำๆเเค่นั้น"ผมกระซิบเบาๆซอกหูขาวสูดดมกลิ่นกายร่างบางตัวมันหอมดีก่อนจะซุกซอกคอขาวดูดเม้มเบาๆ

"อ๊ะ..อื้ออ..พี่ริว"ก่อนสองร่างจะเบียดตัวเข้าหาเเลกจูบกันอย่างเร่าร้อน

"ผมรักพี่ริวนะครับ..รักมากๆต่อให้พี่ไม่รักคิมเเต่คิมจะรักพี่คนเดียว..รักตลอดไป"ผมยิ้มออกมาเล็กน้อย..

"รักมากรึเปล่า.."ผมถามร่างบางตรงหน้า


---------------------------------

100%​

​ต่อให้นะคะตอนนี้เราคิดสด...ล้วนๆยังก็ขอบคุณทุกท่านที่มาอ่านนิยายเรานะคะ.. รอเราหน่อยนะคะ😊

​1เม้นเท่ากับ1ล้านกำลังใจในการคิดเนื้อเรื่องเเละกำลังใจนะคะ

​ฝากไปอ่านนิยายyของเราอีกที่เขียนควบ ชื่อเรื่อง...(กูเพื่อนมึงหรือเมีย!)3pนะคะเรื่องนี้ยังไม่จบนะคะเราสลับกันอัพ..

​อย่าลืมเม้นนะคะ-3-

ฝันดีคะทุกท่าน

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว