เฮียพยัคฆ์คนโหดมาแล้ววโหดแต่กับเมีย คนอะไรโหดเกิ๊นนน ฝากนิยายเรืองนี้ด้วยน้าาาา ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนจ้าาา เมอจะพยายามแต่งให้ดีที่สุด กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญกับเมอมากก คอมเมนท์เยอะเมออัพไวแน่นอน!

ชื่อตอน : Dark Chapter 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ย. 2561 12:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Dark Chapter 1
แบบอักษร

​Dark love chapter 1


"ฉันบอกแล้วว่าไอ้เด็กนี่มันหลอกง่าย แค่นี้ก็ติดกับแล้ว อย่าลืมเดิมพันล่ะ"

"พี่ฟ้านี่มันอะไรกัน?" หนุ่มน้อยอายุ20เดินเข้ามากระชากตัวหญิงสาวอายุแกกว่ากันไม่กี่ปี

"ก็ได้ยินแล้วนี่" เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่ไร้ความรู้สึกผิด

"ทำไมพี่ทำกับผมแบบนี้" เสียงสั่นเข้มของชายหนุ่มถามขึ้น มือหนาเขย่าตัวร่างบางอย่างบ้าคลั่ง

"โอ๊ยไอ้เด็กบ้า ฉันเจ็บนะ!" เธอสะบัดแขนหนาให้ออกจากการเกาะกุมพร้อมกับตะหวาดเสียงดังลั่น

"ฉันแค่เล่นเกมสนุกเท่านั้นแหละ" เธอแสยะยิ้มให้ชายหนุ่มด้วยความสมเพช

"พี่ไม่เคยรักผมเลยหรอ?" สายตาที่่เว้าวอน ตัดพ้อ ความรู้สึกที่อยากจอยากจะกลั่นออกมาเป็นคำพูดได้

"ฉันทำเพื่อเงินเท่านั้นแหละ อย่าโง่หน่อยเลย" เธอตอบน้ำเสียงเรียบ

"เงินมันทำให้พี่มีความสุขมากกว่าผมหรอ?" 

"ใช่สิ อ้อ ขอบคุณนะสำหรับคอนโดและรถ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันไปเอาเงินเดิมพันก่อนนะ" น้ำเสียงที่ดูไร้ความสำนึกผิดบอกชายหนุ่มเน้นย้ำว่าเธอนั้นไม่ได้รักจริงๆ สร้างความเจ็บปวดไวถายในหัวใจน้อยๆของชายหนุ่มไว้อย่างมาก

"ต่อไปนี้เราไม่ใช่คนรักกันอีก" มือหนากำหมัดแน่นความโกรธแค้นที่พยายามระงับไว้เพราะอย่างไรเธอก็คือผู้หญิง...

"ก็แน่สิ มีอะไรจะพูดอีกไหมฉันรีบ" น้ำเสียงติดรำคาญออกมาจากปากเล็กที่เขาเคยหลงไหล ชายหนุ่มส่ายหน้าพร้อมกับหันหลังให้กับผู้หญิงที่เคยรักเคยผูกพันกันมาตลอดเวลา1ปี ช่วงเวลาที่ผ่านมามันคือการหลอกลวง สำหรับเขาแล้วเขายกหัวใจทั้งหมดให้เธอไปแล้ว แค่หวังว่าสักวันหนึ่งจะได้เห็นเธอใส่ชุดเจ้าสาวยืนอยู่ข้างกายเขาเท่านั้น ฐานะทางบ้านของชายหนุ่มก็ไม่ได้ยากจนอะไร เขาเป็นถึงทายาทมาเฟีย ธุรกิจบนดินคือ เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ แต่ธุรกิจใต้ดินไม่ต่างอะไรจากนรก ในตอนแรกที่เขามีหญิงสาวในหัวใจ เขาสัญญากับตัวเองไว้ว่าจะหันหลังให้วงการมาเฟีย เพราะอยากมีชีวิตที่มีความสุขกับครอบครัว แต่ในเมื่อเธอนั้นเลือกที่จะทำแบบนี้กับเขาแล้ว... คนดีนั้นคงไม่จำเป็นเสมอไป...


ย้อนกลับไปเมื่อ1ปีที่แล้ว

ผับแห่งหนึ่งที่ตั้งขึ้นใจกลางเมืองหลวง แสงสีเสียงเปิดฉลองให้กับน้องเจ้าของผับเนื่องในวันเกิด ผับนี้เป็นที่นิยมในกลุ่มวัยรุ่น หนุ่มสาวมากมายต่างมาร่วมงานปาร์ตี้กับเจ้าของวันเกิดด้วย รวมถึงสาวน้อยคนนี้ อายุที่ตอนนี้24แล้ว เธอมาคามคำชวนขอเพื่อนสาวในสมัยมหาฯลัย ชุดเดรสเกาะอกสั้นสีดำที่ตัดกับผิวเนียนสวยเรียกสายตาได้เป็นอย่างดี

"ฟ้า ทางนี้แก" สาวรุ่นราวคราวเดียวกันเรียกเธอ

"ไม่ได้เจอกันนานสวยขึ้นเยอะเลยนะแก" เพื่อนในกลุ่มเอ่ยชม แล้วทั้งกลุ่มก็ต่างคุยเรื่องต่างๆนานาจนมาถึงความสนุก

"ฟ้าฉันรู้ว่าตอนนี้แกร้อนเงิน ฉันมีข้อเสนอแกสนใจไหม?" แน่นอนว่าฐานะทางบ้านหญิงสาวตอนนี้ถึงคราวตกอับ เธอมองหน้าเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ เพราะกลัวว่าเพื่อนตนจะให้ยืมเงินเพราะเธอไม่ชอบการยืมเงินคนอื่น

"อะไรหรอ? ฉันไม่ยืมเงินแกนะ" เธอรีบตัดบทพูดก่อน มิเกลส่ายหน้าให้กับเพื่อนรัก 

"ฉันให้แกเล่นเกม ถ้าแกทำได้ฉันจะให้5แสน" มิเกลยื่นขอเสนอให้หญิงสาว คือเธอต้องหลอกให้เจ้าของวันเกิดในผับนี้ยอมมอบหัวใจให้กับเธอ รักเธอโดยไม่หวังผลอะไรทั้งสิ้น

"มันจะดูไม่ใจร้ายไปหน่อยหรอ?" ฟ้าถามด้วยน้ำเสียงที่ลังเล เพราะการเล่นกับความรู้สึกคนนั้นมันไม่ใช่เรื่องสนุก

"เถอะน่าแก ท่องไว้สิ เพื่อ5แสนเลยนะ" มิเกลเป่าหูเพื่อนของตน

"ก็ได้ ฉันจะทำ"

Fah Talk

ฉันรู้สึกว่ามันไม่แฟร์ที่ว่าผู้ชายคนนั้นจะต้องมาโดนอะไรแบบนี้เลย แต่ฉันจำเป็นที่จะต้องใช้เงินจริงๆด้วยสิ ที่บ้านฉันตอนนี้พ่อแม่ก็ทรุดหนักเข้าโณงบ้านจนเหมือนบ้านหลังที่2 แล้วฉันก็เป็นลูกคนเดียวด้วย แค่ทำงานเงินแต่ละเดือนเกือบจะไม่มีเก็บ เพื่อ5แสน ฉันขอโทษนะ....

ฉันเดินตรงไปที่โซนVIP แน่นอนฉันรู้ดีว่าใครคือเจ้าของวันเกิด เขาออกจะดังในเรื่องธุรกิจที่พ่อแม่เขาทำ ฉันเห็นเขาออกทีวีบ่อยจะตายไป ว่าทีทายาทธุรกิจร้อยล้านแบบเขาจะมาสนใจฉันไหมเนี่ย...

"โอ้ย!" ยังไม่ทันที่จะเปิดประตูไปก็โดนชน! โชคดีไปอีกกก

"ขอโทษครับ" ผู้ชายคนนั้นช่วยจับฉันให้ลุกขึ้นแน่นอนว่าเขาคือเหยื่อของฉัน แววตาเด็กน้อยใสซื่อที่ฉันเคยเห็นในทีวี จมูกโด่ง ริมฝีปากบางคล้ำหน้าเนียนเหมือนเทพบุตร คนอะไรจะหล่อเพียงนี้ ฟ้าจะเป็นลม ไอ้เด็กนี่ก็จะหน้าใกล้ไปถึงไหนกัน!

"เอ่อเป็นอะไรไหมครับ?" เด็กน้อยถามฉันอย่างสุภาพ แววตาที่ดูไม่มีพิษภัย ใสซื่อบริสุทธิ์ มิเกลฉันขอโทษ ฉันทำไม่ลงจริงๆ

"ไม่ ไม่เป็นไร" ฉันตอบพร้อมกับจะเดินหนีไป

"เดี๋ยวสิ วันนี้วันเกิดผม คุณมานั่งกับผมได้ไหมถือว่าเป็นการขอโทษ" มือหนาที่มีส้นเลือดปูดนูนอย่างเห็นได้ชัดกำลังจับมือฉันอยู่ ผิวขาวเนีนยละเอียด โอ้ยคนรวยจับมืออ ฟ้าเขินน

" ไม่ดีกว่า..." แต่แล้วสายตาที่ออดอ้อนเหมือนลูกแมวนั้นส่งมาทางฉันทันทีที่ปฏิเสธ ฉันแพ้..ทำไมฉันแพ้ลูกอ้อนของเขากันนะ ไม่ว่าใครฉํนไม่เคยแพ้สายตาออดอ้อนแบบนี้เลย

"นะครับ น้าาา" นี่คิดว่าทำแบบี้แล้วน่ารักหรือไงกันนะ! ไอ้เด็กนี่

"ก็ได้" ฉันจำต้องยอมให้ความน่ารักของมัน เฝ้าคิดแผนว่าจะทำยังไงถึงจะออกห่างจากไอ้เด็กนี่ได้



และแล้วก็เป็นเวลาที่งานเลี้ยงในผับต้องจบลง ฉันต้องหอบสังขารอันน่ารักของฉันกลับหอให้ได้ แต่ตอนนี้มันมึนมากกก ไม่คยดื่มเยอะเท่านี้มาก่อน ถ้าไม่ติดว่าไอ้เด็กนั่นมันอ้อนนะฉันไม่ดืมหรอก อ่าา ไม่มีแรงแม้แต่จะก้าวขา

"เดินนนหวายยหมายยคร้าบบบ" เมาเหมือนหมาเลยย ฉันก็ไม่ต่างกันหรอก แลล้วชาตินี้ฉันจะได้นอนไหมเนี่ยยยย


"อืมม นั่นแหละซี้ดดด พี่สวยย" เสียงใครเนี่ยยแล้วทำไมฉันรู้สึกเหมือนกำลังขี่ม้าอยู่ อ่าาาารู้สึกแปลกชะมัดด ลืมตาก็ไม่ขึ้น แล้วนี่ฉันกำลังฝันหรือว่าอะไร

"เก่งมากครับพี่สาวว อ่าาา" เสียงเหมือนเด็กคนนั้น รู้สึกเหมือนใครกำลังจับมฉันอยู่แต่เรี่ยวแรงไม่มีแล้ววว สุดท้ายฉันก็ไมรู้สึกอะไรอีกเลย...










ไรท์ก็ไม่รู้จะอธิบายนางเอกว่านางเป็นคนยังไงดี เอาเป็นว่าลองอ่านไปเรื่อยๆดีกว่าเนอะ 

ด่าได้แต่อย่าด่าแรง....



ความคิดเห็น