facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่19 คนหวงเมีย(พาร์ทไทเกอร์)

ชื่อตอน : ตอนที่19 คนหวงเมีย(พาร์ทไทเกอร์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.6k

ความคิดเห็น : 54

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2564 20:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่19 คนหวงเมีย(พาร์ทไทเกอร์)
แบบอักษร

 

#พาร์ทไทเกอร์ 

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่กลิ่นกายของคนในอ้อมกอดเป็นกลิ่นที่จมูกของผมคุ้นชินไปแล้ว คนตัวเล็กยังคงหลับไม่รู้สึกตัว แขนทั้งสองข้างของมันกอดตุ๊กตากระต่ายไว้ ส่วนผมก็เป็นฝ่ายกอดเอวมันไว้จากทางด้านหลังอีกที 

กลิ่นหอมแป้งเด็กอ่อนๆ ที่เป็นกลิ่นประจำตัวของไอ้นะโมทำให้ผมต้องขยับหน้าลงมาใช้จมูกสูดดมกลิ่นกายของมันเข้าเต็มปอดราวกับว่าตัวเป็นคนโรคจิต 

ฟอด~ 

อ่า~ ดมแล้วโคตรรู้สึกชื่นใจ 

"อื้อ…" 

ไอ้นะโมส่งเสียงร้องออกมาเหมือนรำคาญที่มีสิ่งมารบกวนเวลานอนของมันเพราะผมเริ่มใช้จมูกซุกไซร้ซอกคอมันหนักขึ้น มือก็เริ่มเลื่อนลงไปลูบไล้ก้นกลมงอนแสนนุ่มของมัน ส่วนกลางกายของผมก็ปึ๋งปั๋ง(?)ตามปกติของผู้ชายในเวลาเช้า 

ตอนนี้ผมอยากจะจับแรดตัวน้อยกินเป็นอาหารมากแต่ก็ต้องพยายามยับยั้งใจไว้เพราะไอ้นะโมต้องไปเรียน ถ้าผมทำขึ้นมาจริงๆ วันนี้มันคงได้หยุดเรียนแน่ 

"ตื่นได้แล้ว วันนี้ไม่ใช่วันหยุดของมึงนะ" ผมเคลื่อนใบหน้ามาพูดกระซิบชิดริมใบหูของไอ้นะโมพร้อมกับอ้าปากงับหยอกล้อติ่งหูมันเล่นไปด้วย 

"อืออ ขออีกสิบนาทีนะเฮีย หนูง่วง" 

ร่างเล็กพูดกับผมทั้งที่ยังหลับตาแถมยังขยับตัวทำเหมือนรำคาญอีก นี่มันกล้ารำคาญผัวมันได้ไงวะ แบบนี้ต้องขู่ให้แรดตื่น 

"ถ้ามึงไม่ยอมตื่นดีๆ มึงจะไม่มีสิทธิ์ลงจากเตียงอีกแล้วนะ โรงเรียนก็ไม่ต้องไป" 

ผมก้มไปพูดข้างหูไอ้นะโมอีกครั้งพร้อมกับเริ่มสอดมือหนาเข้าไปใต้สาบเสื้อลูบแถวหน้าท้องแบนราบของมัน ซึ่งพอผมทำแบบนี้ไอ้นะโมก็ลืมตาขึ้นมาทันทีพร้อมกับขยับตัวหนีห่างจากผมด้วยท่าทางตื่นกลัว 

ดูเหมือนว่าอาการง่วงงุนของมันดูจะหายเป็นปลิดทิ้งเลย ไม่รู้จะกลัวผมอะไรขนาดนั้น หน้าตาผมก็ออกจะหล่อเหลา (?) ไม่ได้เหมือนตาเฒ่าหื่นกามสักหน่อย 

"นะโมตื่นแล้วก็ได้จ้ะเฮีย" 

"ตื่นแล้วก็ดี ลุกไปอาบน้ำเตรียมตัวไปโรงเรียนได้แล้วไป" 

เมื่อผมพูดออกไปแบบนั้นไอ้นะโมก็ยิ้มอ่อนให้ผมก่อนจะลุกพรวดวิ่งหนีคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าไปในห้องน้ำจนผมต้องลอบยิ้มออกมากับอาการของมัน จะแรดใส่ก็แรดใส่ไม่สุด พอผมจะเอาเข้าจริงๆ มันก็หนี 

ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่าว่าพอได้เป็นเมียแล้วความแรดมันดูซอฟลง 

หรือเพราะมันกลัวความหื่นของผมก็ไม่รู้... 

"เมี้ยว~" 

ผมมองไอ้เมี๊ยวแมวตัวอ้วนท้วนสมบูรณ์ของไอ้นะโมที่กระโดดขึ้นมาบนเตียงหลังจากที่ไปนอนตรงพรมข้างล่างมาเพราะผมมาแย่งที่นอนมัน แมวอ้วนตัวสีเทามองผมด้วยแววตาไม่เป็นมิตร 

ผมเลยแยกเขี้ยวใส่มันก่อนจะลุกไปอาบน้ำแปรงฟันที่ห้องของตัวเองบ้าง ใช้เวลาจัดการกับตัวเองไม่นานก็กลับมาที่ห้องของไอ้นะโมเหมือนเดิม 

อยากมาช่วยเมียแต่งตัว… 

ซึ่งผมก็เข้ามาได้จังหวะที่ไอ้นะโมกำลังใส่เสื้อนักเรียนพอดี ผมเลยรีบเดินปรี่เข้ามาหาร่างเล็กที่ยืนอยู่กลางห้องจนไอ้นะโมมองผมด้วยแววตาประหม่า 

"วันนี้กูจะช่วยมึงแต่งตัว" 

"มะ ไม่เป็นไรจ้ะเฮีย หนูเกรงใจ" 

ไอ้นะโมพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก มือของมันก็รีบติดกระดุมเสื้อนักเรียนในขณะที่สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของผมจนทำให้มันติดกระดุมผิดมั่วซั่วไปหมด 

"จะกลัวทำไม กูไม่ทำอะไรมึงหรอกน่า" 

ผมพูดพร้อมกับเข้าไปแกะกระดุมที่ไอ้นะโมติดสลับที่ออกแล้วจัดการติดกระดุมให้มันใหม่ พอจ้องแผ่นอกบางขาวเนียนของมันในระยะใกล้แบบนี้ก็ทำให้ลมหายใจของผมติดขัดเหมือนกัน แม่งตัวขาวอย่างกับก้อนแป้ง แถมกลิ่นตัวของมันก็หอมจนผมเผลอสูดดมเข้าไปเต็มปอด 

"เสร็จแล้ว" 

เมื่อติดกระดุมเสื้อนักเรียนให้มันครบทุกเม็ดผมก็ผละออกมาพูดกับคนตัวเล็กจนได้เห็นว่าแก้มทั้งสองข้างของไอ้นะโมกำลังขึ้นสีระเรื่อ แถมยังบิดตัวไปมาเหมือนที่มันชอบเป็นประจำ แค่ผมติดกระดุมเสื้อให้นิดเดียวยังเขิน 

เชื่อมันเลย... 

"ขอบคุณนะจ๊ะเฮีย" 

"เออ รีบใส่กางเกงดิ เดี๋ยวกูช่วยใส่เข็มขัด" 

พอผมพูดออกไปแบบนั้นไอ้นะโมก็ทำท่าลังเลเพราะความขัดเขิน แต่สุดท้ายมันก็ยอมถอดผ้าเช็ดตัวที่พันรอบเอวออกเผยให้เห็นซับในสีขาวที่มันใส่อยู่ แต่ก็ไม่เห็นชัดเพราะเสื้อนักเรียนคลุมต้นขาของมันไว้ 

จากนั้นมันก็รีบคว้ากางเกงนักเรียนมาสวมจนเรียบร้อย ผมเลยไปหยิบเข็มขัดมาช่วยใส่ให้มัน จำได้ว่าตอนล่าสุดที่ผมแต่งตัวให้ไอ้นะโมไปโรงเรียนน่าจะเป็นตอนที่มันเรียนอยู่ชั้นประถม เพราะหลังจากที่มันทำอะไรด้วยตัวเองได้ผมก็ไม่ได้สนใจมันอีกเลย 

"เรียบร้อย" 

ผมพูดยิ้มๆ ก่อนจะผละออกมาสบตากับร่างเล็กจนได้เห็นว่าไอ้นะโมมันมองผมอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งแววตาหวานเชื่อมของมันก็ทำเอาใจผมเต้นแรงขึ้นมาทันที 

"ช่วงนี้เฮียทำตัวน่ารักจัง" 

ไอ้นะโมยิ้มพูดเสียงใสอย่างอารมณ์ดี ผมเลยใช้วงแขนรวบตัวมันมากอดไว้แล้วสูดดมกลิ่นแชมพูที่เรือนผมมันอย่างรักใคร่ก่อนจะขยับปากพูดข้างหูของไอ้นะโม 

"งั้นกูขอรางวัลให้ชื่นใจหน่อยสิ" 

"รางวัลอะไรเหรอจ๊ะ? " มันหันมาถามผมด้วยรอยยิ้มที่น่ารักน่าเอ็นดูจนผมต้องใช้มือขยี้เรือนผมของมันเบาๆ แล้วบอกสิ่งที่ตัวเองต้องการ 

"หอมแก้มกู" 

"เฮียไม่ต้องขอหนูก็เต็มใจหอมอยู่แล้วล่ะจ้ะ คิกๆ " 

ไอ้เด็กแรดหัวเราคิกคักก่อนจะหันมาใช้มือทั้งสองข้างกุมหน้าผมไว้แล้วเขย่งปลายเท้ามาหอมแก้มผมทั้งสองข้างสลับกันไปมาหลายที ผมก็ใช้แขนโอบเอวมันไว้จากทางด้านหลัง กลิ่นกายของไอ้นะโมและร่างกายเนียนนุ่มของมันทำให้ผมเริ่มคิดฟุ้งซ่านไปแล้วจริงๆ 

"หึ! แรดก็คือแรดอยู่วันยังค่ำ" 

ผมกระตุกยิ้มพูดเมื่อไอ้นะโมผละออกมาหลังจากกดจมูกหอมแก้มของผมไปหลายที ซึ่งพอโดนผมว่ามันก็ยิ้มแป้นแล้นออกมาราวกับเป็นคำชมทำเอาผมอยากจะจับมันอุ้มไปทุ่มลงบนเตียงแล้วจัดการให้เข็ดหลาบ เอาให้มันสงบเสงี่ยมเจียมตัวจนแรดไม่ออก 

"ก็ถ้าไม่แรดใส่นะโมก็ไม่ได้เป็นเมียของเฮียสิ" พูดเอง มันก็เขินเอง ไอ้นะโมพูดพร้อมกับก้มหน้างุดบิดตัวไปมา แก้มทั้งสองข้างแดงปลั่งจนน่าบีบให้ช้ำ 

"เออ เก็บของลงไปกินข้าวได้แล้ว มายืนบิดตัวเขินแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่ทันไปเรียนพอดี" 

ผมส่ายหน้าให้กับความแรดของไอ้นะโมก่อนจะชวนมันลงไปข้างล่างเพื่อนทานข้าวเช้า ไอ้นะโมก็พยักหน้าแล้วเดินไปเอากระเป๋านักเรียนของมันมาสะพายแล้วเดินลงมาชั้นล่างกับผม ซึ่งพอผมลงมาถึงชั้นล่างก็ถูกไอ้หนุนที่กำลังจัดโต๊ะสำหรับมื้อเช้าให้หอนใส่ทันที 

"แหม~ เดี๋ยวนี้ตามไอ้นะโมเป็นวิญญาณตามติดเลยนะเฮีย แบบนี้ข้าวเช้าคงไม่ต้องกินหรอกมั้ง เพราะเฮียคงกลืนน้ำลายตัวเองจนอิ่มแล้ว" 

"เสือก!! พูดมากเดี๋ยวกูจะหักเงินเดือนมึง" ผมชี้หน้าด่าไอ้หนุนมันก็ยิ้มทะเล้นกวนตีน แต่ตัวเริ่มขยับหนีให้ห่างจากบาทาของผม 

"ผมพูดเล่นน่าเฮีย มาๆ กินข้าว จะได้รีบไปส่งเมียไปโรงเรียน" 

ไอ้หนุนกวักมือเรียกผมพร้อมกับพูดพล่ามตามประสาคนปากไม่มีหูรูด และคำพูดของมันก็ทำให้ไอ้เด็กแรดที่เดินมากับผมหน้าแดงขึ้นไปอีก ไอ้นี่ก็เขินเก่ง!! 

"จัดเสร็จแล้วมึงจะไปไหนก็ไป ไปไกลๆ ตีนกูเลย" ผมพูดพร้อมกับยกเท้าขึ้นมาขู่ไอ้หนุนก็หัวเราะชอบใจแล้วตอบกวนๆ 

"คร้าบเฮีย ผมไม่อยู่เป็นกขค.หรอก" 

พูดจบมันก็รีบเนรเทศตัวเองออกไปจากบริเวณนี้ ผมก็พาไอ้นะโมมานั่งกินข้าวเช้าด้วยกันอย่างสบายใจ โดยไม่ต้องมีเสียงเห่าหอนของลูกน้องตัวเองให้รำคาญหู 

หลังจากที่ผมกับไอ้นะโมกินข้าวเช้าด้วยกันเสร็จ ผมก็ขับรถไปส่งมันที่โรงเรียนทำเอาไอ้เด็กแรดยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนแก้มแทบปริ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ 

จากที่เมื่อก่อนไม่ค่อยจะสนใจไยดีมันนัก แต่เดี๋ยวนี้ผมกลับหวงมัน ต้องคอยตามรับส่งตลอด มีเมียเด็กกว่าก็งี้แหละ แถมยังเป็นเด็ก (แรด) ที่น่ารักมากด้วย แบบนี้ใครไม่หวงก็บ้าแล้ว 

 

 

... 

ตกเย็น… 

ผมเริ่มชินขับรถมาส่งไอ้นะโมและขับรถรอรับมันที่โรงเรียนตอนเลิกเรียนแล้ว ซึ่งผมรอไม่นานไอ้เด็กแรดก็วิ่งมาหาที่รถในขณะที่มือทั้งสองข้างของมันก็จับสายกระเป๋านักเรียนที่สะพายอยู่ พอเห็นมันเดินมาใกล้ผมก็เอี้ยวตัวไปเปิดประตูให้มันทำเอาไอ้นะโมยิ้มกว้างออกมา 

"ขอบคุณจ้ะเฮีย" 

"เมื่อกี้มึงโบกมือลาใคร? " 

ผมยิงคำถามใส่มันเมื่อไอ้นะโมขึ้นมานั่งแล้วกำลังรัดเข็มขัด เพราะเมื่อกี้ผมเห็นมันเดินออกมาพร้อมกับหนุ่มวัยรุ่นหน้าตาดี (แต่น้อยกว่าผม) แถมยังยิ้มโบกมือลาด้วย ซึ่งพอโดนผมถามไปแบบนั้น ไอ้นะโมก็ตอบผมยิ้มๆ มันชักจะเป็นคนอารมณ์ดีเกินไปละ 

"เพื่อนหนูเองจ้ะเฮีย ชื่อขุนพล" 

"เพื่อนมึงแน่นะ ไม่ใช่แอบมีกิ๊ก แอบไปแรดใส่ใครลับหลังกูนะมึง!! " ผมถามด้วยอารมณ์ขุ่นมัวเพราะความหึงหวง ผมยอมรับเลยว่าหวงไอ้นะโมมากจริงๆ 

"แค่เพื่อนจริงๆ เป็นเพื่อนสนิทของหนูเอง เฮียอย่าคิดมากสิจ๊ะ นะโมเองก็เป็นผู้ชายไม่ได้ชอบผู้ชายมั่วซั่วซะหน่อย ผู้ชายคนเดียวที่หนูหลงรักก็คือเฮีย เฮียเสือคนเดียว" 

ไอ้นะโมขยับตัวมากอดแขนผมไว้พร้อมกับเอาแก้มมาอิงแนบแล้วมองผมด้วยแววตาออดอ้อนทำเอาผมใจอ่อนยวบ ถึงแม้จะดีใจที่ได้ยินมันพูดแบบนี้แต่ก็ต้องตีหน้านิ่งเก๊กขรึมเอาไว้ 

"เออ! ถ้าแค่เพื่อนก็แล้วไป" 

ผมพูดแค่นั้นก่อนจะเริ่มออกรถขับกลับบ้าน พอมาถึงบ้านผมก็แยกตัวมาจัดการงานของตัวเองในห้องทำงาน จนเวลาผ่านไปสักพักไอ้เด็กแรดก็ตามเข้ามานอนเล่นเกมในมือถือเฝ้าผมอยู่ตรงโซฟา 

หลายครั้งที่มันทำท่าเหมือนจะเอ่ยปากพูดอะไรกับผม แต่คงเพราะเห็นผมง่วนอยู่กับงานอยู่มันเลยไม่กล้าพูดออกมาสักที 

"มึงมีอะไรจะพูดกับกูก็พูดมาดิวะ" 

พอผมเอ่ยปากพูดออกไปแบบนั้น ไอ้เด็กแรดก็ลุกพรวดขึ้นมาแล้วยิ้มกว้างทำหน้าตาระริกระรี้เดินเข้ามาหาแล้วถามผมเสียงใส 

"นะโมอยากจะถามว่าวันหยุดนี้เฮียว่างไหมจ๊ะ? " 

"ว่าง ทำไม? " ผมวางทุกอย่างในมือแล้วถามมันกลับ ไอ้นะโมก็ยิ้มกว้างเมื่อได้คำตอบที่พึงพอใจ 

"หนูอยากให้เฮียพาไปเที่ยว อยากไปเที่ยวกับเฮียในวันหยุดแค่สองคน" 

แค่พูดไม่พอมันยังส่งแววตาออดอ้อนมาให้แถมยังกะพริบตาปริบๆ เพื่ออ้อนให้ผมใจอ่อน แต่ดูแล้วมันดูเหมือนคนมีฝุ่นเข้าตามากกว่า เห็นแล้วผมอยากจะเขกมะเหงกลงบนหัวมันนัก ไม่รู้ใครสั่งใครสอนให้มันทำท่าทางตลกแบบนี้ 

"แล้วมึงอยากไปที่ไหนล่ะ? " 

ผมพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปขับแขนไอ้นะโมแล้วออกแรงดึงร่างเล็กให้มานั่งตักผมแสร้งเมินท่าทางปัญญาอ่อนของไอ้นะโม มันก็ยอมขยับมานั่งอย่างว่าง่าย ผมเลยใช้แขนโอบรอบเอวมันไว้หลวมแล้วฉวยโอกาสใช้จมูกไซร้สูดดมความหอมจากลำคอของมันให้ชื่นใจ 

"นะโมอยากไปตลาดน้ำ แล้วก็อยากไปทำบุญกับเฮีย" 

มันหันมาพูดกับผมยิ้มๆ ผมเลยใช้จังหวะนี้หอมแก้มมันไปฟอดใหญ่ด้วยความมันเขี้ยวทำเอาไอ้เด็กแรดหัวเราะคิกคักชอบใจใหญ่ 

"ก็เอาสิ ถ้ามึงอยากไปกูก็จะพาไป" 

"เย้! เฮียใจดีที่สุดเลย หนูรักเฮียมากๆ ๆ รักที่สุดในโลก~ " 

ไอ้นะโมร้องดีใจออกมาเหมือนเด็กๆ ก่อนจะใช้วงแขนทั้งสองข้างโอบกอดรอบคอผมไว้ทำให้เราได้สบตากันในระยะชิดใกล้ เพียงแค่ได้สบตากับดวงตากลมใสคู่สวยของมันก็ทำให้หัวใจของผมเต้นแรงไปหมดราวกับเด็กหนุ่มพึ่งมีรักครั้งแรก 

แบบนี้มันน่าอับอายขายขี้หน้ายิ่งนัก! 

"กูขอจูบหน่อย" 

"เฮีย… อึ่ก!! อื้อออ" 

ผมพูดแล้วประกบปากลงไปบดจูบริมฝีปากสีสดของไอ้นะโมทันที เพราะไม่อาจทนมองริมฝีปากนุ่มหยุ่นน่าลิ้มลองของมันต่อไปได้อีก 

เมื่อใช้ริมฝีปากบดขยี้เคล้าคลึงกับริมฝีปากอ่อนนุ่มของไอ้นะโมจนพอใจ ผมก็เริ่มสอดลิ้นเข้าไปตักตวงเอาความหอมหวานในโพรงปากนุ่มร้อนของมันอย่างหนักหน่วง ใช้ลิ้นเกี่ยวกระหวัดรัดรึงกับลิ้นเล็กตักตวงความหอมหวานอย่างเร่าร้อนจนไอ้นะโมครางในลำคอพลางใช้มือจิกไหล่ผมไว้แน่น 

ความไม่ประสีประสาของมันทำให้ผมแทบคลั่ง ขยับริมฝีปากบดขยี้เคล้าคลึงกับกลีบปากอวบอิ่มจนไอ้นะโมเริ่มหายใจตามไม่ทันผมถึงได้ยอมผละออก 

"แฮ่กๆ นะโมหายใจตามเฮียไม่ทัน" 

ไอ้นะโมแหวใส่ผมในขณะที่หอบหายใจเรียกอากาศเข้าปอด แก้มเนียนทั้งสองข้างของมันกำลังขึ้นสีระเรื่อขึ้นมาอย่างน่ารัก 

"หึหึ งั้นไว้กูจะจูบบ่อยๆ มึงจะได้ชิน" 

ผมกระตุกยิ้มพูดแล้วใช้นิ้วโป้งลูบไล้ตรงกลีบปากล่างที่บวมนิดหน่อยของมันแผ่วเบาทำเอาไอ้เด็กแรดหน้าแดงหนักกว่าเดิม 

"เฮียอย่าพูดพร้อมกับมองหนูด้วยแววตาแบบนี้สิ หนูเขินนะ" ไอ้นะโมก้มหน้าลงมาซบกับไหล่ของผมแล้วพูดเสียงอุบอิบจนผมแทบไม่ได้ยิน 

"จะเขินทำไมเป็นผัวเมียกันแล้ว" 

"ก็นะโมไม่ชินนี่จ๊ะ" 

ไอ้เด็กแรดพูดเสียงเบาทำเอาผมหลุดหัวเราะออกมากับท่าทางของมัน ก่อนที่ผมจะใช้มือลูบหัวมันเล่นแล้วขยับหน้าไปพูดชิดริมใบหูขาว 

"งั้นเราก็คงต้องทำรักกันบ่อยๆ สินะ มึงจะได้ชินกับสถานะ ผัวเมีย สักที" 

"เฮีย!! " 

ความคิดเห็น