email-icon facebook-icon Twitter-icon

เปย์เหรียญมาให้ด้วยยย555 // กดไลค์ก่อนอ่านด้วยนะจ๊ะ คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ

ชื่อตอน : show all : 2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2561 23:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
show all : 2
แบบอักษร

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ eunseo gif


-----------------------------------------------------------------------------------------------


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  


ฉันได้แต่กรีดร้องอยู่ภายในใจเป็นหมื่นล้านคำบอกให้เธอฟังไม่ได้สักคำ ไม่ใช่ล่ะ ฮือออ อะไรจะเป็นเรื่องบังเอิญ เป็นพรหมลิขิต เป็นบุพเพสันนิวาสขนาดนี้คะ พี่ไทม์ตัวจริงเสียงยืนซ้อนหลังอิเวอยู่ค่าาาา โพสลงเฟสบุ๊คได้มั้ย เอ๊ะ แต่พี่แกยืนอยู่ด้านหลังถ้าฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์พี่แกก็ต้องเห็น โอ๊ยยยย เก็บไว้เป็นโมเม้นเขินคนเดียวดีกว่าาาาา 


"หมู่บ้านอมรินทร์คร้าบบบบ"        นั่นชื่อหมู่บ้านของคุณอาฉันเองแหล่ะ ไม่อยากลงเลยง่ะ เห้ยยย ทำไมมาถึงเร็วขนาดนี้เนี่ย มันต้องผ่านอีกป้ายหนึ่งก่อนหน้านี้ไม่ใช่หรอหรือฉันเขินพี่ไทม์จนไม่รับรู้อะไร แน่ๆเลย


"มีใครจะลงอีกมั้ยครับ"         เอ้าๆๆ 


"มีค่ะๆ นี่ค่ะเงิน ไปแล้วนะคะ"        เกือบได้ไปลงป้ายหน้าแล้วได้เดินกลับมามั้ยล่ะ ฉันจะได้เจออีกไทม์อีกมั้ยเนี่ย ว่าแต่เมื่อกี้ฉันลืมดูว่าพี่ไทม์ลงไปหรือยังหรือไปต่อ อิเวอิเด๋อทำไมไม่รอบคอบกว่านี้ห้ะ 


"กลับมาแล้วหรอครับคุณไทม์"       ระหว่างที่ฉันกำลังเดินเข้าประตูหน้าหมู่บ้าน เสียงของใครบอกคนที่พูดกับคนที่ชื่อเหมือนพ่อเทพบุตรของฉันก็ดังขึ้นทำให้ขาของฉันหยุดลงอย่างอัตโนมัติ 


"ครับลุง สบายดีนะครับ"          ฉันค่อยๆเดินเข้าไปใกล้อีกนิด อีกนิด อีกนิดนั่นแลใกล้อีกสักนิดอีกนิดนั่นแล นี่ฉันมามีอารมณ์ศิลปินอะไรตอนนี้เนี่ย 


"โอ๊ยลุงสบายมาก แต่คุณไทม์น่ะสงสัยจะลืมว่าไม่ได้อยู่สวีเดนแล้วนะครับ ไปอยู่เป็นเดือนคงจะลืมว่าที่ไทยร้อนตับแตกสุดๆ"          นั่นไง ไม่ใช่พี่ไทม์เพราะเมื่ออาทิตย์ก่อนเพจมหาลัยยังลงรูปนางว่าอยู่ที่ประจวบอยู่เลย จบการเผือกค่ะ ฉันเดินออกมาจากมุมที่เขาจะมองไม่เห็นฉันแล้วรำคาญ~~~~ นั่นเพียงข้างหลังก็มา 


"หนูเวลากลับมืดเลยนะครับ"          


"ค่ะลุง พอดีไปคาเฟ่น้องหมากับเพื่อนมาค่ะ"        ฉันหันไปตอบลุงยาม สายตาอันหลักแหลมก็พยายามมองไปที่ผู้ชายคนนั้น แต่แต่งตัวเหมือนพี่ไทม์ที่ฉันเจอเมื่อกี้เลยอ่ะ 


"อ่อออ วันนี้คุณสรรกับกับคุณเพชรไปงานเลี้ยงวันเกิดนะครับ"       


"คุณอาโทรบอกแล้วค่ะ งั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ"           สุดท้ายก็ไม่เห็นหน้า 


"ผมขอตัวครับลุง"         เสียงคนด้านหลังพูดขึ้น แล้วเสียงเดินก็ตามมา คือหมู่บ้านนี้ไม่ได้ใหญ่หรอกมี20หลังเองมั้ง เป็นหมู่บ้านคนรวยน่ะ บ้านแต่ละหลังนี่ใหญ่สุดๆ ส่วนบ้านของคุณอาก็อยู่ไม่ไกลเท่าไหร่


----------------------------------------------------------------------------------------


"เฮ้ออออออออ"        วันนี้เป็นวันที่น่าเบื่อมากสำหรับอิเว วันเฉลยพี่รหัสจ้าาาาาา คนอื่นเขารู้กันหมดแล้วค่ะ ไอ้แทนดี้ด้าสุดๆเพราะได้พี่หว้าเป็นพี่รหัส ส่วนแทมได้พี่น้ำตาลเพื่อนพี่หว้าชื่อโคตรหวานแต่นิสัยโคตรเปรี้ยว ส่วยหมวยๆของเราได้พี่ท็อป ท็อปตามชื่อเลยค่าาา เพื่อนผู้หญิงนี่โอดครวญขอเปลี่ยนกับนางเกือบทุกคน ส่วนฉันไม่มี ไม่เจอ ไม่หา ก็บอกแล้วว่าจะไม่หาเพราะฉันเจอแล้วแต่พี่มันไม่ยอมรับ 


"เหลืออยู่10คนนะคะ น้องเดินออกมาเลยค่ะ"         ตอนนี้เหลืออยู่10คน พี่มันยังนั่งเงียบอยู่ยังไม่มีน้องคนไหนเป็นน้องรหัสพี่มัน เหอะ 


"สองคนสุดท้ายค่ะ"         ตอนนี้เหลือฉันกับเพื่อนอีก1คน เหลือพี่2คน 


"น้องเวก่อนเลยค่ะ"


"หนูหาพี่รหัสไม่เจอค่ะ"          ฉันตอบออกไป อีพี่นั่นก็มองหน้าฉันทันที มองทำไมหน้าเหมือนแม่พี่ไง๊  


"หื้มมม คำใบ้อะไรอ่ะ"           พี่หว้าถามฉันก็เลยยื่นกระดาษคำใบ้ 


"อ๋อออ งั้นพี่ให้เดาว่าคนไหน"           ฉันเลยชี้ไปที่พี่อีกคนที่ไม่ใช่พี่มัน 


"ผิดจ่ะ คนนั้นต่างหาก"          ฉันกระตุกยิ้มทันที เหอะ ไม่ใช่พี่ครับ เป็นไงล่ะ 


"นนท์จะลงโทษยังไงเนี่ย"           ถ้าจะลงโทษฉันจริงๆนี่โคตรหน้าด้านอ่ะบอกเลย ฉันมองหน้านางแบบมึงจะทำโทษกูยังไงพี่ให้ไปกวาดห้องที่มีแต่แมงมุมอีกป่ะ


"ไม่ลง"          ดี  ฉันพูดใส่พี่มัน แน่นอนว่านางเห็น แล้วไงไม่แคร์โว๊ยยยย  สุดท้ายถึงนางจะไม่ลงแต่เพราะเป็นกฏว่าจะต้องลงโทษพี่หว้าเลยให้วิ่งรอบตึกยริหาร3รอบ  โคตรเหนื่อย  เราทำกิจกรรมกันต่อนิดหน่อยก็เลิก วันนี้จะรอขึ้นรถเมย์รอบเย็นๆเผื่อเจอพี่ไทม์อีก คริๆ ที่รักจ๋าาา 


หมับ


"อ๊ะ"        อยู่ก็มีมือผีที่ไหนไม่รู้มาจับแขนฉัน        


"พี่รหัสนี่เอง มีอะไรคะ"        ใช่ค่ะพี่นนท์พี่รหัสที่รักของฉันเอง 


"ทำไมไม่บอกไปว่าพี่เป็นพี่รหัส"          อารมณ์ไหนเนี่ย อยู่ๆมาขึ้นเสียงใส่เฉยเลย


"เอ้า พี่เป็นคนบอกเองว่าพี่ไม่ใช่ ให้หนูไปพุดแบบนั้นก็หน้าแตกพอดีน่ะสิคะ"         ฉันบอกกับพี่มันแล้วค่อยบิดแขนตัวเองออกจากมือเขา 


"แล้วก็ได้วิ่งรอบตึกมันใช่หรอว้ะ"       


"เหอะ ก็ถ้าพี่รหัสงี่เง่ามันไม่ปฏิเสธตั้งแต่แรกก็ไม่ได้วิ่งป่ะ"         


"อย่ามากวนตีนเว"


"หนูกวนพี่ตรงไหน ตรงนี้ ตรงนั้นหรือตรงนู้น "            เอ้า อีเวไม่ได้กวนเลยจริงๆนะ


"ขอโทษ"          


"ไม่เป็นไรค่ะ งั้นหนูขอตัวนะคะ"          ไม่อยากคุยเยอะเก็บปากไว้คุยกับพี่ไทม์ดีกว่า 



-----------------------------------------------ต่อ------------------------------------------------



ให้ทายว่าตอนนี้ฉันอยู่ไหน ท๊าด่าาาาาาา ตึกทันตะค้าบโผมมม หลังจากที่แยกออกมาจากอีพี่นนท์ฉันก็พาร่างกายและใบหน้าอันน่ารักของฉันมายืนอยู่กลางดงหมอฟัน ก็เผื่อแบบว่าเจอพี่ไทม์แล้วจะได้กลับออกไปขึ้นรถเมย์พร้อมกันอีกไง 


"เชี้ยต้นมึงแม่ง"           


"เหี้ยไรก็พี่เขาเลือกกูเอง"         


"กูโกรธมึง เลี้ยงเหล้ากูด้วย"          พวกคุณเป็นหมอทำไมไม่รู้ว่าเหล้ามันไม่ดีต่อสุขภาพขอดูหน้าหน่อยเถอะ ฉันค่อยๆหันหน้าไปทางต้นเสียงก่อนจะตาโตแทบจะหลุดออกมาจากเบ้า นะนะนั่นมันพี่ต้นกับพี่เดม แก๊งทันตะเพื่อนพี่ไทม์ 


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  // ฉันกรี๊ดออกมาเบาๆแต่เราอยู่ใกล้กันไงนางเลยได้ยิน


"เห้ย น้องกรี๊ดทำไม"         แกๆๆ พี่เดมพูดกับฉันแก อร๊ายยยยย (นางเอกนี่ชีวิตจริงไรท์สุดๆ) 


"มดกัดหรอ? อย่าไปกัดมันคืนนะ"         เดี๋ยวววว อะไรของพี่ต้นอ่ะใครจะบ้าไปกัดมดฟร่ะ 


"น้องเป็นใบ้หรอ"


"ปะป่าวค่ะ พูดได้ ไม่ได้โดนมดกัดด้วยค่ะ"         ฉันพูดแล้วยิ้มแหยๆให้พวกพี่เขา โอ๊ยยย พ่อเทพบุตรสุดหล่อรองจากพี่ไทม์ของเว งานดีอะไรขนาดนี้ 


"น้องไม่ใช่เด็กทันตะนี่ มาทำอะไรครับ"        ละมุนไปอีกกก 


"หนูมาหาพี่ไทม์ค่ะ พี่เห็นพี่ไทม์มั้ยคะ"          ด้านได้เจอ ไม่ด้านนก


"หื้มมมม แฟนคลับ?"          


"ประมาณนั้นค่ะ แฮร่"


"วันนี้มันไม่มาหรอก วันนี้มันไปจัดการเรื่องเรียนอยู่"            อ้าวววว 


"??"


"มันเพิ่งกลับมาจากซัมเมอร์ที่สวีเดน"        หื้มมมม คุ้นๆนะว่ามั้ย


"เอ๋? อาทิตย์ที่แล้วหนูยังเห็นเพจมหาลัยลงว่าพี่ไทม์อยู่ประจวบนี่คะ"           เพจคิ้วท์บอยนั่นแหล่ะ เพจมหาลัยอีกอันแต่เรียกรวมๆกันไปเถอะ


"ไปเชื่ออะไรมากกับเพจพวกนั้น น้องชื่อไร"           แหน่ะๆๆ อย่ามาชอบเค้านะ เค้ารักพี่ไทม์คนเดียว 


"ชื่อเวลาค่ะ เรียนบริหารเอกการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ"            อย่ามาดูถูกภาษาอังกฤษฉันนะ พูดเป็นตั้งแต่อยู่ในท้องแม่บอกเลย พ่อเป็นลูกครึ่งจ้ะที่รัก ไทย-เดนมาร์ก ไม่ใช่นมวัวแดงเด้ออออ


"หื้มม งั้นก็รู้จักกับไอ้แฝดแทนกับแทมดิ"          พี่ต้นข๋าาาา ตบหัวกันได้แล้วค่ะ 


"ค่ะ เพื่อนกลุ่มเดียวกันพี่สองคนรู้จักหรอคะ"           รู้สึกว่าตอนนี้เหมือนมีคนมอง แหง๋ล่ะนี่ฉันอยู่ในดงหมอฟันแล้วกำลังยืนคุยกับตัวท็อปของคณะเนี่ย 


"ก็นั่นน่ะน้องไอ้ไทม์ ไม่รู้จริงๆดิ"          ห๊ะ บอกทีว่าล้อเล่น จุดใต้ตำตอชัดๆอิเวเอ้ยยยยยย แต่นามสกุลไม่เหมือนกันนะ


"แต่นามสกุลไม่เหมือนกันนี่คะ"         


"ลูกพี่ลูกน้องอยากรู้อะไรไปถามสองคนนั้นเลย ส่วนไอ้ไทม์พรุ่งนี้น่าจะมาแหล่ะ พี่ไปก่อนแล้วเจอกัน"           


"หนูแอดเฟสพวกพี่ไปได้มั้ยคะ จะรับมั้ย"          เราต้องทางเพื่อนเว้ยยยยแล้วค่อยต่อยอดไปหาปลายทางที่เราต้องการ 


"ได้แอดมาเลยแอดมาทั้งกลุ่มก็ได้เดี๋ยวพี่จัดการให้"           รักพี่ต้นนนนนนนน 


"ขอบคุณค่ะๆๆ"        ฉันบอกอย่างดีใจมิชชั่นคอมพลีทเว่อร์~~~ เหลือแค่เจอพี่ไทม์ก็บรรลุแล้ววว ฉันยิ้มให้พี่ต้นแล้วก็พี่เดมก่อนจะเดินออกมาจากคณะทันตะอย่างมีความสุขท่ามกลางสายตาผู้หญิงที่มองมา อิจฉาล่ะสิ ไม่น่ารักทำไ่ได้บอกเลย 


"อารมณ์ดีเพราะมีความสุข ไม่มีทุกข์จะให้ไม่สุขได้อย่างไร ล๊าลาๆๆๆ"            โอ๊ยยย มีความสุขเวอร์ ตอนนี้ฉันมานั่งรอรถเมล์ตอนนี้ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ก็เลยร้องเพลงเบาๆได้ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นก่อนจะเข้าเฟสบุ๊ค 


"แต่มันแอดไม่ได้นี่น่าก็เคยแอดไปแล้ว"            ใช่ ลืมไปเลยว่ามันแอดไม่ได้ เพื่อนพวกพี่เขาไม่ได้เต็มนะแต่แบบคนแอดไปเยอะแบบนี้มั้ยอ่ะ 


"ส่งข้อความไปจะเห็นมั้ยเนี่ย"         ไม่ลองไม่รู้ ฉันจัดการส่งข้อความหาพี่ต้นว่าแอดเฟรนไม่ได้ ส่งไปคนเดียวนั่นแหล่ะก็นางบอกจะจัดการให้ ฉันออกจากเฟสแล้วก็เข้าเล่นทวิตเตอร์ที่เอาไว้ดูผู้ชาย ฉันนี่สาย ฝ. นะจ๊ะ แค่แบบปลื้มๆทรงนั้นแต่ที่อยากได้เป็นแฟนนี่แบบพี่ไทม์


ติ๊ง


Thanaphat Tontung  ส่งคำร้องขอเป็นเพื่อนกับคุณ

"มาแล้วๆๆๆ "          ฉันยิ้มแก้มแทกเสียงเเจ้งเตือนโทรศัพท์ดังขึ้นก็เลยเลือนหน้าจอลงมาดูก่อนจะเห็นว่าเป็นะี่ต้น งืออออ ฉันนี่เข้าไปกดรับให้ไวเลย


ติ๊งๆ


'คนอื่นเดี๋ยวพี่จัดการให้คืนนี้นะ

กลับบ้านยัง'


                                                                        รอรถเมล์อยู่ค่ะ

ขอบคุณนะคะพี่ต้น

เดี๋ยวรอให้หนูจีบพี่ไทม์ติดจะบอกพี่ไทม์เลี้ยง

555555555


"เสร็จแน่พี่ไทม์ หึๆ"



----------------------------------------------------------------------------------------------



ดีขึ้นแล้วแต่เมื่อข้างขวาหายแต่มาชาข้างซ้ายแทน แถมลามลงไปขาด้วย ไม่กล้าบอกแม่เด้ออออ ตอนนี้หายแล้วจ้าแต่ยังมีมึนๆนิดหน่อย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว