ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ 18+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2563 22:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ 18+++
แบบอักษร

         “หน้าที่ของเธอคือส่งข้าวสามมื้อแล้วก็ดูแลทำความสะอาดสตูดิโอของตาพฤกษ์ที่อยู่กลางป่า” คุณเพียงพลอยเอ่ยด้วยน้ำเสียงไว้ตัวกับสาวใช้ที่เพิ่งรับเข้ามาทำงานใหม่ นางจำเป็นต้องรีบจ้างแม่บ้านเฉพาะกิจคนใหม่เพื่อมาคอยสอดแนบพฤติกรรมของบุตรชาย 

            เด็กสาวใบหน้าเนียนใสวัยสิบแปดพยักหน้ารับคำสั่ง เธอเพิ่งเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ตั้งใจที่จะทำงานเก็บหอมรอมริบเงินทองสักสองสามปีแล้วค่อยลาออกไปศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี อาจจะเรียนที่มหาวิทยาลัยเปิดสักแห่งเพราะต้นทุนชีวิตมีไม่มากเหมือนคนอื่นเขา  

            ดารินนึกสงสัยในใจว่าเหตุใดเงินค่าจ้างของหล่อนถึงได้สูงถึงสองหมื่นบาทเพราะฟังดูแล้วงานไม่ได้มีความยากหรือซับซ้อนอะไรมากนักแต่กลับได้ค่าตอบแทนมากกว่าคนที่เรียนจบปริญญาตรีบางคนเสียอีก 

            คุณเพียงพลอยมองเห็นเครื่องหมายคำถามบนใบหน้าของสาวใช้คนใหม่ 

            ใช่แล้ว เธอไม่ได้จ้างสาวใช้ด้วยเงินเดือนสูงลิบเพียงเพื่อจะให้ทำงานง่ายๆ แค่นี้ แต่ช่วงนี้เพื่อนสนิทของบุตรชายนางเดินเข้าเดินออกสตูดิโอบ่อยเหลือเกิน บางครั้งก็ไปนอนขลุกอยู่ด้วยกันในป่าเกือบสัปดาห์ จนเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เองที่นางเดินไปถามไถ่ข่าวคราวของบุตรชายแล้วก็ได้พบว่าภควัตกำลังเปลือยท่อนบน โชว์แผงอกกว้างกำยำและลอนหน้าท้องหกลูกเป็นแบบให้บุตรชายเธอวาดภาพเหมือนด้วยดินสอ  

ส่วนบุตรชายหัวแก้วหัวแหวนของนางก็เปลือยโชว์แผงออกล่ำๆ เช่นกัน ยังดีที่ท่อนล่างสวมกางเกงสะดอ ไม่ได้เปลือยล่อนจ้อนเหมือนที่นึกหวาดเกรง เพราะไม่เช่นนั้นเธอคงได้ลมจับลงไปนอนกองบนพื้น  

             กว่าห้าปีแล้วที่บุตรชายของเธอทำตัวราวกับคนป่าที่ตัดขาดจากโลกภายนอก พฤกษ์ พิสุทธิกุล เก็บเนื้อเก็บตัวอยู่ที่สตูดิโอวาดภาพของตนโดยไม่ออกมาเห็นเดือนเห็นตะวัน  

ภายหลังจากเรียนจบด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์จากประเทศสหรัฐอเมริกา หน้าที่การงานของชายหนุ่มก็รุ่งโรจน์อยู่ในมหานครนิวยอร์ก ต้นรักที่เพาะปลูกกับแฟนมานานนับสองปีกำลังเติบโตและบานสะพรั่งเต็มที่ แต่แล้วก็ถึงวันที่ต้นรักที่บ่มเพาะมาอย่างยาวนานต้องยืนต้นตายเหลือเพียงเศษซากเพราะฝ่ายหญิงปันใจให้ชายคนอื่น เนื่องพฤกษ์ทุ่มเทให้กับงานจนละเลยปรนเปรอรสสวาทให้แฟนสาวจนเธอแอบไปคบชู้  

ซึ่งชู้รักของหญิงแพศยาก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหนคือเพื่อนสนิทในที่ทำงานของพฤกษ์นั่นเอง 

            จนตอนนี้อายุอานามก็ล่วงเข้าหลักสี่แล้วแต่บุตรชายก็หาได้มีคนข้างกาย ปล่อยเนื้อปล่อยตัวจนหนวดเคราและผมเผ้ารกรุงรัง สาวสวยลูกคนใหญ่คนโตในจังหวัดที่คุณเพียงพลอยสรรหามาให้พากันหนีกระเจิงหมดเมื่อเห็นสภาพของบุตรชายนาง 

อีกทั้งเสียงกระซิบกระซาบของคนใช้ในเรือนและคนงานในรีสอร์ตที่แว่วเข้าหูมาว่าบุตรชายของเธอและเพื่อนสนิทเป็นพวกอนุรักษ์ไม่ป่าเดียวกัน ซึ่งทำให้คุณเพียงพลอยร้อนใจจนต้องออกมาดูให้เห็นกับตาด้วยตนเอง  

ก็นับว่ายังโชคดีอยู่บ้างที่ถึงแม้พฤกษ์จะปล่อยตัวจนเซอร์เป็นศิลปินเหมือนเพื่อนร่วมอาชีพที่ทำอยู่ แต่เสน่ห์ความหล่อเหลาก็ยังมีอยู่เต็มเปี่ยม คิ้วเข้มดกหนา ดวงตาดำคมกริบ หนวดเคราเหนือริมฝีปากและแนวกรามแกร่งได้รูปถูกเล็มและตัดแต่งให้ไม่ให้ดูรกรุงรังจนเกินไป อีกทั้งเรือนร่างสูงใหญ่กำยำกว่า 180 เซนติเมตรที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเพราะออกกำลังกายอยู่เสมอยิ่งทำให้พฤกษ์มีเสน่ห์ร้อนแรงและคมเข้มแบบเซอร์ๆ เหมือนที่สาวๆ สมัยนี้ยมชมชอบกัน 

เนื้อตัวของชายหนุ่มยังสะอาดสะอ้าน ไม่ได้ซกมกปล่อยตัวน้ำท่าไม่อาบจนขึ้นขี้เกลือ หรือผมเผ้ากลายเป็นสังกะตังแบบที่นางนึกกลัว ถ้าผู้หญิงที่นางหามาให้มีตาแต่หามีแวว คุณเพียงพลอยก็จนใจ แต่เธอจะยอมให้บุตรชายคนเดียวเป็นเกย์ไม่ได้! 

  

“ระวังตัวล่ะริน” บัวคำมองสาวใช้คนใหม่ที่กำลังลำเลียงกล่องอาหารมื้อเช้าใส่ตะกร้าหวายอย่างเห็นใจ ถึงแม่เลี้ยงจะไม่พูดตรงๆ แต่เธอก็พอจะเดาได้ว่าผู้เป็นนายกำลังคิดจะทำอะไร ก็เด็กมันทั้งสาวทั้งสวยเสียขนาดนี้ 

“ทำไมล่ะจ๊ะพี่” สาวน้อยหน้าหวานเรือนร่างขาวนวลอวบอัดถามเพื่อนร่วมงานอย่างไม่เข้าใจ  

“อย่าทะเล่อทะล่าเดินไม่ดูตาเรือเข้าไปตอนที่คุณพฤกษ์กำลังทำงานอยู่ล่ะ เดี๋ยวจะแกจะหงุดหงิดเอา” 

“คุณพฤกษ์โมโหร้ายเหรอจ๊ะ” 

“ก็ไม่ถึงขนาดนั้น แต่บางทีอารมณ์ศิลปินก็ไม่ค่อยอยู่กับร่องกับรอยเท่าไหร่ ทางที่ดีเอาข้าวไปส่งแล้วก็รีบกลับมา” 

“จ๊ะพี่ เดี๋ยวรินกลับมาช่วยงานต่อนะ” สาวน้อยหิ้วตะกร้าบรรจุกล่องอาหารอย่างระมัดระวังเพราะข้างในเป็นอาหารประเภทข้าวต้ม 

“จำทางได้แน่นะริน” 

“จำได้จ๊ะ” ดารินตอบอย่างมั่นใจเพราะเมื่อวานบัวคำได้พาเธอเดินไปสำรวจเส้นทางไปสตูดิโอกลางป่าซึ่งอยู่ห่างจากรีสอร์ทไปไกลเกือบหนึ่งกิโลเมตร 

เรียวขาขาวกลมกลึงเดินผ่านบริเวณเรือนไม้ของรีสอร์ทที่ตกแต่งด้วยสไตล์ล้านนาอย่างสวยงามซึ่งยังซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางธรรมชาติของขุนเขา แสงแดดในยามเช้าเริ่มทอดผ่านละอองหมอกที่ทอดตัวอย่างอ้อยอิ่งอยู่ริมเขา ภาพทิวทัศน์แสนบริสุทธิ์และงดงามตาจนสาวน้อยต้องสูดลมหายเข้าปอดด้วยความสดชื่น โชคดีเหลือเกินที่เธอได้งานที่นี่ทั้งๆ ที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อน 

แต่ถึงกระนั้นก็ยังหวั่นเกรงเล็กน้อยเกี่ยวกับงานของตนเอง เพราะเธอจับสังเกตได้ว่าหลายๆ ครั้งบัวคำพูดอะไรแปลกๆ 

ไม่มีอะไรหรอกมั้งเพราะเธอไม่ได้เข้าไปยุ่งวุ่นวายกับคุณพฤกษ์เสียหน่อย สาวน้อยให้กำลังใจตัวเอง  

  

เด็กสาวเดินลัดเลาะไปตามทางเดินที่ปูด้วยแผ่นหินก้อนใหญ่สลับโรยด้วยกรวด ถึงแม้ระยะทางจากรีสอร์ทถึงสตูดิโอในป่าของพฤกษ์จะค่อนข้างไกล ข้างทางเต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่ที่ไม่ได้ถูกโค่นลงเพราะเจ้าของต้องการรักษาบรรยากาศของความร่มรื่นเป็นธรรมชาติไว้ให้มากที่สุดแต่ก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกเปลี่ยวหรือว่าน่ากลัวแต่อย่างใดเพราะถูกดูแลรักษาอย่างเรียบร้อย 

ดารินเดินกินลมชมวิวไปตามทางใช้เวลาสิบกว่านาทีก็มาถึงกระท่อมทรงจั่วซึ่งซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางแมกไม้นานาพรรณอย่างเงียบสงบ 

‘คุณพฤกษ์เคยเป็นสถาปนิก ไม่ใช่สิ ตอนนี้ก็ยังรับงานออกแบบอยู่ แล้วก็เป็นศิลปินวาดภาพขายด้วย’ บัวคำเล่าประวัติผู้เป็นนายให้ฟังคร่าวๆ   

มือบางวางตะกร้าอาหารอย่างระมัดระวังตรงจุดที่บัวคำบอก 

‘แค่เอาไปวางหน้าไว้หน้าสตูดิโอ คุณพฤกษ์เธอจะออกมาเอาหยิบเข้าไปทานเอง’ บัวคำกำชับไว้เช่นนั้น  

พอเสร็จงานดารินจึงขอใช้เวลาอ้อยอิ่งชื่นชมความงามของกระท่อมอย่างเพลิดเพลินจนไม่ทันได้รู้ตัวว่ามีสายตาคมกริบคู่หนึ่งจับจ้องที่ความอวบอัดของหน้าอกและลอนสะโพกผายอย่างไม่วางสายตา 

เธอเป็นใคร 

ร่างสูงแข็งแกร่งที่เปลือยทั้งร่างกวาดสายตามองทั่วเรือนร่างอวบอัดของเด็กสาวแปลกหน้าอย่างนึกสงสัย 

คงไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณแม่ส่งมาดูตัวเพราะเธอมาคนเดียวและดูจากสภาพเครื่องแต่งกายที่เด็กสาวใส่น่าจะเป็นสาวใช้มากกว่า ทว่าน่าแปลกเหลือเกินที่เขาละสายตาออกจากใบหน้าอ่อนใสไม่ได้  

เรียวคิ้วโก่งดังคันศร ดวงตากลมโตหวานฉ่ำ จมูกโด่งเล็ก แก้มเนียนใสแดงระเรื่อ ริมฝีปากอิ่มสีแดงจัดจนพฤกษ์นึกอยากดูใกล้ๆ ว่าเด็กสาวได้แต่งหน้าหรือเปล่า  

ดวงตาคมกริบกวาดไล่ลงมาที่ลำคอระหง ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนสายตาลงมาหยุดที่ก้อนเนื้อซึ่งดันเสื้อออกมาจนนูนเด่น เอวคอดกิ่วจนไม่น่าเชื่อว่าจะรับน้ำหนักความอวบอิ่มของสองเต้าเต่งตึงไหว สะโพกผากผายที่อยู่ภายใต้ผ้าซิ่นยักย้ายไปมาตามจังหวะเรียวขาขาวก้าวเดินราวกับจะยั่วเย้าให้คนมองของขึ้น 

แล้วก็ได้ของขึ้นจริงๆ! 

เลือดร้อนๆ ไหลไปกองที่บริเวณใจกลางความเป็นชายจนเครียดขมึงขึ้นมาทันที  

พฤกษ์วาดภาพเปลือยผู้หญิงมาหลายคน ตั้งแต่เปลือยแค่หน้าอกจนถึงเปลือยทั้งร่าง จากประสบการณ์การทำงานที่สะสมมาหลายปีรวมประสบการณ์บนเตียงทำให้สายตาเขาเดาสัดส่วนเด็กสาวไม่ผิดแน่ 38-23-35!  

และมั่นใจว่าจะต้องเป็นของแท้ หาใช่ก่อนซิลิโคนขนาด 400 ซีซีที่ยัดมาจนกลมบล็อกแข็งเป็นลูกแบบที่สาวๆ สมัยนี้นิยมไปเสริมกัน 

และที่สำคัญเขาไม่เคยมีปฏิกิริยากับผู้หญิงคนไหนเร็วขนาดนี้มาก่อน ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองตาฝาดเห็นนางไม้จำแลงแปลงกายออกมาเดินเล่นกลางป่าเสียอีก 

หุ่นอวบอัดเร้าใจเสียจริงแม่เจ้าประคุณ ริมฝีปากได้รูปผิวปากหวืออย่างลืมตัว  

“อดอยากมาจากไหนวะ” เสียงห้าวสบถเพื่อข่มอารมณ์ตัวเองเบาๆ แต่จะว่าไปแล้วเขาไม่ได้เสพเนื้อนวลหวานฉ่ำของผู้หญิงมานานแค่ไหน 

ดารินกำลังจะหมุนตัวกลับ แต่พอนึกถึงงานอีกข้อที่รับได้มอบหมายจากคุณเพียงพลอยร่างอวบอิ่มจึงตัดสินใจเดินลัดเลาะไปทางด้านขวาของสตูดิโอซึ่งกรุด้วยกระจกใสบานใหญ่ที่ทำให้เธอสามารถสอดส่องและแอบฟังเสียงว่ามีอะไรผิดปกติหรือเปล่า 

เด็กสาวก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าเสียงผิดปกติที่ผู้เป็นนายพูดถึงคือเสียงอะไร ดวงตากลมโตกวาดสายตามองหาความผิดปกติอย่างระแวดระวัง แล้วภาพที่เห็นตรงหน้าก็จำให้ดวงตากลมโตของดารินพลัดหลุดออกจากเบ้า หัวใจดวงน้อยแทบกระดอนออกมาจากอก ลมหายใจเหมือนถูกสูบออกจากปอดจนหมดสิ้นอย่างกะทันหัน 

ชายหนุ่มร่างสูงแข่งแกร่งราวกับนักรบในชุดวันเกิดแสนเปลือยเปล่ากำลังยืนจ้องเธอเขม็ง ความเป็นชายขนาดใหญ่โตตั้งธงรบชี้มาที่เธออย่างแข็งขัน  

ดารินเผลอกลืนน้ำลายเสียงดังเอื๊อก จ้องมองความอวบใหญ่อย่างหลงใหลจนเผลอไผลไล้เลียริมฝีปากอวบอิ่มของตัวเองอย่างไม่รู้ตัวด้วยความหิวกระหาย 

จนมือหนาของชายหนุ่มแปลกหน้าเริ่มสาวขึ้นสาวลงที่ท่อนเนื้อแกร่งซึ่งท่อนลำเต็มไปด้วยเส้นเอ็นปูดโปนปลายยอดมีหัวหยักบานร่าเหมือนดอกเห็ดอย่างรวดเร็วและร้อนแรงจนแทบลุกเป็นไฟเด็กสาวจึงได้สติว่ากำลังจ้องมองอะไรอยู่ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นไปสบตาใบหน้าหล่อเหลากลับยิ่งคล้ายกับว่าร่างของเธอถูกดึงดูดด้วยเสน่ห์ของความหล่อเหลาและเรือนร่างสุดเร้าใจมากกว่าเดิมขึ้นไปอีก 

ดวงตาคมกริบแสนร้อนแรงสานสบดวงตากลมโตของเด็กสาวเนิ่นนานราวชั่วกับชั่วกัลป์ 

ราวกับประกายความร้อนแรงในแววตาของเขาได้แผดเผาให้เรียวขาขาวผ่องนวลเนียนของดารินอ่อนระทวยจนแทบจะพยุงกายไว้ไม่อยู่ กระแสบางอย่างพุ่งวาบสู่ใจกลางความเป็นหญิงแสนบอบบางจนเสียววูบ ยอดอกหดรั้นจนปวดร้าวจนพฤกษ์มองเห็นหัวนมที่หน้าอกของเด็กสาวรำไร  

ดารินคิดว่าตัวเองเจอโรคจิตชอบโชว์ของดีเข้าเสียแล้ว ทว่ากลับไม่อาจละสายตาจากภาพหวาดเสียวตรงหน้าได้ จนกระทั่งเห็นศีรษะได้รูปเงยไปข้างหลัง ร่างสูงแข็งแกร่งเกร็งกระตุกทั้งร่างอย่างรุนแรง ท่อนเนื้อขนาดมหึมาพวยพุ่งของเหลวออกมาราวกับลาวาแตกซ่านสาวน้อยถึงได้สติ 

เด็กสาววิ่งหนีกลับรีสอร์ทอย่างเสียขวัญสติสตังกระเจิดกระเจิง ทรวงอกอวบหอบสะท้านอย่างรุนแรง ทว่ากลีบกายบอบบางกลับเสียววูบวาบทุกจังหวะที่ก้าวขาเสียดสี อีกทั้งยังเริ่มรู้สึกถึงความชื้นฉ่ำแปลกๆ ที่บริเวณนั้น  

นี่เธอเป็นอะไรไปดาริน ในสมองของเด็กสาวคิดทบทวนถึงเหตุการณ์เมื่อสักครู่อย่างสับสน  

“บ้าที่สุด!” 

ซึ่งเธอก็ไม่แน่ใจเช่นกันว่าเธอหรือเขากันแน่ที่บ้ามากกว่ากัน! 

ดวงตาคมกริบมองร่างอวบอิ่มที่วิ่งหนีตุปัดตุเป๋กลับไปทางรีสอร์ทอย่างนึกขำ 

ช่างสอดรู้สอดเห็นดีนัก แต่พฤกษ์ไม่คิดว่าโดนเล่นงานแค่นี้เด็กสาวจะถึงกับขวัญหนีกระเจิงทั้งๆ ที่เมื่อครู่เธอแทบจะกระโจนใส่เขาอยู่แท้ๆ ถ้าได้สัมผัสความแข็งขึงปานเหล็กกล้าจริงๆ ไม่ช็อกตาตั้งขาดใจตายเลยหรืออีหนู 

และน่าแปลกที่เขาร้อนเร็วมาก ทั้งยังแตกคามือได้ในเวลาไม่ถึงนาทีเพียงแค่ได้เห็นหน้าแม่เด็กสาวแปลกหน้าคนนั้น ทั้งๆ ที่เขาจัดว่าเป็นพวกอึดและรอบจัดมากแท้ๆ 

ก็เด็กมันน่าจับกดเสียขนาดนั้น ผู้ชายคนไหนจะอดใจไหว 

“นึกว่าจะมีอะไรสนุกๆ ให้เล่นเสียอีก” พฤกษ์โคลงศีรษะอย่างผิดหวังระคนเบื่อหน่าย 

เรือนร่างแกร่งในชุดนุ่งลมห่มฟ้าเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอวสอบอย่างหมิ่นเหม่แล้วจึงเดินออกไปหยิบตะกร้าอาหารเช้า 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว