email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #4

ชื่อตอน : กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2561 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #4
แบบอักษร

“ฉันว่าอาทิตย์หน้าจะพาหนูอันเดินทางไปดูที่เรียนต่อ ที่อิตาลี จะได้ให้แกริคพาหนูอันไปงานเปิดคาสิโนด้วยเสียเลย คุณคิดว่าไงคะ โรเรน” มาดามบอกความต้องการของตัวเอง และขอความคิดเห็นจากสามี 

          “อือ..ผมก็ว่าดีเหมือนกันนะที่รัก หนูอันจะไปเปิดหูเปิดตา ได้ไปรู้จักกับเพื่อนๆของเจ้าแกริคมันด้วย” โรเรนโซ่เห็นด้วยกับความคิดของภรรยา แล้วนึกถึงความรู้สึกของอมันด้าขึ้นมา

“แล้วหนูอันเขาไม่มีปัญหาอะไร กับเรื่องที่ต้องแต่งงานกับลูกชายเราใช่ไหม” โรเรนโซ่เอ่ยถามภรรยา เขาไม่อยากบังคับฝืนใจสาวน้อยที่เขารักเหมือนดั่งลูกสาว

“หนูอันไม่มีปัญหาค่ะ แล้วยังประกาศไว้ด้วยนะคะ ว่าจะทำให้แกริคตกหลุมรักจนโงหัวไม่ขึ้น”

“ฮ่าๆๆๆๆ ต้องให้ได้อย่างนี้สิถึงจะเอาเจ้าริคของเราอยู่” โรเรนโซ่หัวเราะอย่างถูกอกถูกใจ กับคำประกาศกล่าวของสาวน้อย

      หนึ่งอาทิตย์ต่อมา

พอรู้ว่ามาดามโซเฟียกับอมันด้ากำลังบินจากอังกฤษมาอิตาลี แกริคจึงรีบเดินทางไปเกาะพร้อมกับพวกกลุ่มเพื่อนๆ ทั้งที่ตอนแรกตั้งใจจะไปวันเปิดงานที่เดี๋ยว

“เราหนีมาดาม มาแบบนี้ มันจะดีเหรอครับนาย” ทอมมีสีหน้าเป็นกังวลขณะถือกระเป๋าเดินตามแกริค ที่กำลังจะไปสมทบกับเพื่อนๆแล้วเดินทางไปพร้อมกัน

“มึงไม่ต้องพูดมากทอม รีบๆตามมาเถอะน่า” แกริคหันมาเร่งลูกน้อง เพราะเขาเหรดมาจะครึ่งชั่วโมงแล้ว เดี๋ยวไปไม่ทันไอ้พวกนั้น แล้วจะลำบาก ส่วนเรื่องแม่ของเขา เขาได้หาข้อแก้ตัวไว้เรียบร้อยแล้ว พอท่านมาถึงค่อยโทรกลับมาท่านก็แล้วกัน

          .............................

เมื่อมาดามโซเฟียและอมันด้า เดินทางมาถึงคฤหาสน์ของแกริค พวกเหล่าแม่บ้านได้ออกมาตอนรับ แล้วรายการให้มาดามโซเฟียทราบ ตามที่แกริคผู้เป็นนายได้สั่งเอาไว้

“คิดแล้วไม่มีผิด รู้อย่างนี้ฉันไม่โทรมาบอกก่อนเสียก็ดี” 

เมื่อฟังแม่บ้านรายการว่าแกริคต้องรีบเดินทางไปตรวจดูความเรียบร้อยที่เกาะด้วยตัวเอง ก่อนจะถึงวันเปิดงาน มาดามโซเฟียรู้ได้ทันที ว่าลูกชายตัวดี ต้องการจะหลบหน้าเธอ

“ไปหนูอัน เข้าไปพักผ่อนสักพัก เดี๋ยวแม่จะพาออกไปช็อปปิ้ง ตะเวนเที่ยวให้ทั่วมิลานเลย” หลบได้หลบไป ยังไงซะเธอก็จะอยู่ที่นี่รอจนกว่าลูกชายเธอจะกลับมานั่นแหละ

“ค่ะ มาดาม”

สองสาวต่างวัย พากันเดินจูงมือกันเข้าไปในคฤหาสน์ โดยมีสาวใช้ยกกระเป๋าตามขึ้นไปส่งบนห้อง

 “ต่อไปห้องนี้จะเป็นห้องของหนูอันนะลูก”

มาดามโชเฟียเอ่ยบอก เมื่อเข้ามายังห้องนอน ที่อยู่ติดกลับห้องของแกริค ส่วนเธอก็จะพักห้องอีกฝั่งนึง ที่เป็นห้องเธอกับสามี

“มาดามจะให้หนูอัน อยู่ที่นี่เลยเหรอค่ะ” อมันด้าหน้าเสียนิดๆ เมื่อคิดว่าจะถูกทิ้งให้อยู่ที่นี่ตั้งแต่วันนี้เลย

“โถ่ อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิลูก แม่ยังไม่ปล่อยให้หนูอยู่ที่นี่คนเดียวตอนนี้หรอก แม่หมายความว่า พอเปิดเทอมหนูต้องมาอยู่ที่นี่ นอนห้องนี้ต่างล่ะลูก”

“เห้อ โล่งอกไปที ถ้างั้นหนูอันคงจะเตรียมตัว เตรียมใจไม่ทันแน่” อมันด้าถอนหายใจอย่างโล่งอก ยังดีที่เธอมีเวลากลับไปเตรียมตัวรับมือและต่อกร กับผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคู่หมั้นของเธอ อีกสองเดือน

บนเกาะคาสิโน

“อ้าวไอ้ริค นี่แม่มึงมาอิตาลีเหรอวะ” เรนเดลเอ่ยถาม ขณะกำลังส่องอินสตาแกรมของคนรอบข้าง

“เออ..แล้วมึงรู้ได้ไงวะ”

“ก็แม่มึงโพสต์รูปลงโซเชี่ยลอยู่เนี่ย ว่าแต่เมียเด็กมึงนี้น่ารักเป็นบ้าเลยว่ะ หน้ายังกับตุ๊กตาแหนะ” แกริคได้ยินเรนเดลพูดถึงอมันด้า จึงรีบดึงโทรศัพท์จากมือของเรนเดลมาดู แล้วถอดหายใจโล่งอก ที่เห็นเด็กสาวใส่เสื้อผ้ามิดชิด แล้วก็ต้องแปลกใจกับตัวเอง ว่าเขาเป็นอะไร จะไปสนใจเด็กนั่นทำไมกัน เธอจะใส่อะไรก็เรื่องของเธอสิ

แกริคยื่นมือถือคืนให้เรนเดล ด้วยใบหน้าเรียบเฉย แล้วยกเบียร์เย็นๆขึ้นดื่ม

“เป็นเชี่ยอะไรของมึง” 

เรนเดลมองหน้าเพื่อนพลางส่ายหน้าไปมา แล้วส่องอินสตราแกรมชาวบ้านต่อ

“แล้วไอ้ห่าสองตัวนั่น มันจะเฝ้าเมียมันเล่นน้ำอีกนานมั้ยวะ” 

เรนเดลเก็บมือถือ พลางชะเง้อไปทางสระว่ายน้ำ ยังไม่มีทีท่าว่า โดโนแวน และ บาสเตียน จะเดินกลับมาสักที

“นายลงเล่นน้ำเป็นเพื่อนนายหญิงแล้วครับ  นี้จะเพิ่งสั่งผมให้มากับบอกทุกคน ว่าห้ามเข้าไปบริเวณสระว่ายน้ำ” เสียงของฟรานเอ่ยบอก หลังจากเข้าไปเอากับแก้มมาเพิ่ม

“รวมพวกกูสองคนด้วยเหรอว่ะ” เรนเดลถามคนสนิทของเพื่อน

     “ครับ ทุกคน รวมถึงคุณเรนเดลกับคุณแกริคด้วยครับ” ฟรานตอบชัดเจน เรนเดลกรอกตาไปมาอย่างเซ็งๆ อย่างหมดคำพูด 

ส่วนแกริคไม่ได้สนใจฟัง เพราะมัวติดอยู่กับความคิดของตัวเอง เอาแต่นั่งจิบเบียร์ไปอย่างเงียบๆ

หลังจากงานเปิดคาสิโนเสร็จลง แกริคก็เดินทางกลับมิลานทันที เพราะวันรุ่งขึ้น ต้องเข้าประชุมเรื่องประมูลที่ดิน ที่เขาสนใจจะสร้างโรงแรมแห่งใหม่

ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาในคฤหาสน์ในเวลาสี่ทุ่มตรง กำลังจะเดินตรงขึ้นไปชั้นบน ห้องนอนของตัวเอง แต่ต้องหยุดอยู่ตรงหน้าห้องนั่งเล่น เมื่อได้ยินเสียงคนคุยกัน

“ที่จริงมาดามให้หนูอันพักที่อพาร์ตเมนต์ ใกล้ๆมหาลัยก็ได้นะคะ หนูว่ามันน่าจะเดินทางไปกลับสะดวกกว่าอยู่ที่นี่” อมันด้าปรึกษามาดามโซเฟีย ขณะที่ถือแก้วนมอุ่นๆอยู่ในมือ แล้วยกขึ้นดื่มไปคุยไป แลดูน่าเอ็นดู

“ไม่ได้ ยังไงแม่ก็ไม่ยอมให้หนูอัน ออกไปอยู่คนเดียวแบบนั้นเด็ดขาด”

“แต่หนูอัน ดูแลตัวเองได้นะคะ” 

‘เห่อะ ดูแลตัวเองได้งั้นเหรอ อยากออกไปอยู่คนเดียว เพราะอยากจะหนีเที่ยวสิไม่ว่า’ แกริคกระตุกมุมปากยิ้มเยาะ แอบไม่พอใจอมันด้าอยู่ในใจ

“แม่รู้ว่าลูกสาวแม่เก่ง แต่หน้าที่ของหนูอันคือเรียนและก็ทำเรื่องที่เราคุยกันไว้ให้สำเร็จส่วนหน้าที่ดูแลหนูอัน ต้องเป็นของพี่ริคเขา เข้าใจนะลูก”

‘จะทำเรื่องอะไรกันวะ แล้วนี่กูมีหน้าที่ดูแลยัยเด็กนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่’ แกริคส่งสัย ยืนขมวดคิ้วฟังแม่กับสาวน้อยคุยกัน

“โอเคค่ะ หนูอันเข้าใจแล้วค่ะ” อมันด้ายิ้มสดใสให้มาดามโซเฟีย ใช่ เธอมาที่นี่ไม่ใช่แค่มาเรียนเพียงอย่างเดียว แต่มีเรื่องสำคัญอีกอย่างที่ต้องทำให้สำเร็จ ตามที่มาดามต้องการ

“ดีมากจ้ะ สาวน้อยของแม่ งั้นเราขึ้นไปนอนกันเถอะ พรุ่งนี้เดี๋ยวแม่พาไปช็อปปิ้งอีกรอบก่อนกลับอังกฤษ”

“ช็อปปิ้งอีกแล้วเหรอค่ะมาดาม เห้อหนูอันจะเป็นลม” อมันด้าทำท่าหมดแรง เมื่อพูดถึงเรื่องช็อปปิ้งของมาดามโซเฟีย เพราะเธอถูกจับให้ลองเสื้อผ้าชุดนั้นชุดนี้จนเวียนหัวทุกที ที่ไปช็อปกับท่าน

มาดามโซเฟียส่ายหน้าน้อยๆยิ้มขำกับท่าทางของอมันด้า เช่นเดียวกับแกริค ที่แอบเผลออมยิ้ม ยืมมองกิริยาน่ารัก น่าเอ็นดูของคู่หมั้นวัยละอ่อน จนเกือบหามุมหลบแทบไม่ทัน เมื่อผู้เป็นแม่กับสาวน้อยลุกเดิน พากันขึ้นไปยังชั้นบน


.................................................................

 พรุ่งนี้อาจจะไม่ได้อัพนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจจ้า


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว