email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #2

ชื่อตอน : กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ค. 2561 11:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #2
แบบอักษร

“หนูอันขึ้นไปตามพี่ริคที่ห้องให้แม่หน่อยสิลูก บอกให้พี่เขาลงมาทานอาหารพร้อมกัน”

“ค่ะมาดาม” อมันด้าถอดผ้ากันเปลื้อนออกแล้ววิ่งออกจากครัว ขึ้นไปตามแกริคลงมาทานข้าว ตามที่มาดามโซเฟียสั่ง 

“ช้าๆก็ได้หนูอันเดี๋ยวหกล้ม”

“ค่ะ” เสียงเล็กใสขานรับ

     มาดามโซเฟียมองตามอมันด้า ส่ายหน้าน้อยๆ พลางยิ้มเอ็นดู นี่ขนาดขานรับว่าค่ะ แต่เธอก็ไม่ยักจะหยุดวิ่ง

       ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะเว้ยไอ้บาส อีกสองสามวันกูก็กลับ” แกริควางสายจากบาสเตียนแล้วเดินไปเปิดประตู

“มีอะไร” คำถามสั่นๆกับน้ำเสียงห้วนๆของแกริคเอ่ยถาม พร้อมกับมองหน้าคนที่มาเคาะห้องนอนรบกวนเวลาส่วนตัวของเขา

“มาดามให้หนูมาตามพี่...”

“อย่ามาเรียกฉันว่าพี่ ฉันไม่เคยมีน้องแล้วเราก็ไม่ได้สนิทกัน” แกริคเอ่ยหน้านิ่งๆ ยืนกอดอก ใช้สายตาคมจ้องใบหน้าจิ้มลิ้มอย่างไม่พอใจ

อมันด้าสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะพูดใหม่อีกรอบ

“มาดามให้หนูมาตามคุณลงไปทานอาหารเย็นค่ะ” บอกจบก็สะบัดหน้าเดินกลับทางเดิม แล้วเผลอหลุดพูดความคิดที่อยู่ในใจออกมา

“ขี้เก๊กซะมัด”

แกริคหันขวับไปมองร่างเล็กด้วยใบหน้าตึงๆ

“กล้าว่าฉันเหรอยัยเด็กบ้า”

เสียงห้าวพึมพำออกมาเบาๆ ..เด็กนี่คงไม่ได้ใส่ๆเหมือนกับหน้าตาซะแล้วมั้ง.. เขาคิดในใจแล้วเดินตามอมันด้าไปห่างๆ

“หนูอันไปนั่งข้างๆพี่ริคสิลูก เดี๋ยวแม่ขอถ่ายรูปเป็นที่ระลึกหน่อย นานๆจะเจอกันสักที”

อมันด้ากำลังจะย่อตัวลงนั่งเก้าอี้ตัวประจำของเธอ ที่อยู่ข้างๆมาดามโซเฟีย ต้องชะงักพร้อมกับหันไปมองหน้าคนที่มาดามสั่งให้เธอไปนั่งข้างเขา

แกริคไม่ใส่ใจอะไร นั่งลงที่เก้าอี้แล้วคลี่ผ้าสีขาวบนโต๊ะมาวางบนตักตัวเอง อมันด้าเห็นว่าเขาไม่ได้ว่าอะไร จึงทำตามที่มาดามโซเฟียบอก เดินอ้อมไปนั่งเก้าอี้ตัวข้างๆแกริค

“ขยับเข้าไปใกล้ๆพี่เขาอีกนิดหนูอัน คล้องแขนพี่ริคด้วยลูก” มาดามโซเฟียยกมือถือเตรียมถ่ายรูปคู่แกริคกับอมันด้า พร้อมจัดท่าให้ทั้งคู่ด้วยท่าทาง ที่ดูสนิทสนมกันสุดๆ 

อมันด้าทำตามอย่างที่มาดามบอกทุกอย่างขยับเข้าไปใกล้ๆแกริค พร้อมกับสอดแขนเธอไปคล้องแขนของชายหนุ่ม แกริคตีหน้าขึมพลางลอบกรอกตาไปมา ถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ

“กอดแขนพี่เขาแน่นกว่านี้อีกนิดหนูอัน นั้นแหละสวยแล้ว ริคยิ้มหน่อยสิลูก” ผู้เป็นแม่ยังไม่หยุดสั่ง จัดท่าจัดทางให้จนพอใจ แล้วจึงกดถ่ายรูปคู่รัวๆ มุมนั้นมุมนี้จนหนำใจแล้ว ก็รีบอัพลงโซเซียลทันที

“เรียบร้อยแล้วจ้ะ ทานกันได้เลย” มาดามโซเฟียกลับไปนั่งเก้าอี้แล้วลงมือทานอาหารอย่างสบายใจเฉิบ เช่นเดียวกับอมันด้าที่เริ่มตักนั้นตักนี้เข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย 

ก็มีแต่ผู้ชายคนเดียวในโต๊ะ ที่ไม่มีอารมณ์จะอยากทานอะไรตอนนี้ เขาได้แต่นั่งตัวเกร็งๆข่มความรู้สึกที่มันก่อตัวขึ้นตั้งแต่สาวน้อยเข้ามาเกาะแขนเขา กลิ่นกายหอมอ่อนๆของเธอมันชั่งเย้ายวนใจเขายิ่งนัก แล้วยังจะหน้าอกหน้าใจอวบๆนุ่มนิ่มที่แนบชิดแขนเขาเมื่อกี้นี้อีก แกริคกัดฟันแน่นข่มอารมณ์ดิบไว้อย่างเต็มที่ รีบกินอาหารเย็นให้เสร็จๆแล้วรีบขอตัวกลับขึ้นไปบนห้อง เพื่อทำการปลดปล่อยความต้องการในแบบผู้ชายด้วยสองมือของเขาเองจนเสร็จสมไปสองรอบ

             .............................

“หนูอันนอนรึยังลูก แม่ขอเข้าไปได้ไหม”

มาดามโซเฟียเคาะประตูถามอมันด้า สาวน้อยได้ยินเสียงรีบเดินมาเปิดประตูให้

“เชิญค่ะมาดาม”

“แม่อยากจะคุยเรื่องหนูอันกับพี่ริค แม่อยากให้หนูไปเรียนต่อที่อิตาลี ไปอยู่กับพี่เขาจะได้เริ่มเรียนรู้กัน หนูอันจะว่ายังไงจ้ะ”

มาดามโซเฟียจูงมืออมันด้ามานั่งตรงปลายเตียง แล้วบอกความต้องการของตัวเองให้สาวน้อยรับรู้

“ยังไงก็ได้ค่ะ หนูแล้วแต่มาดาม”

เธอเพิ่งจะรู้เรื่องเธอกับแกริคเมื่อไม่นานมานี้เอง มาดามโซเฟียเพิ่งจะบอกเธอในวันที่เธอสอบเสร็จวันสุดท้าย และถามความสมัครใจของเธอว่าจะทำตามต้องการเดิมของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย แต่งงานกับแกริคเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมรึว่าจะยกเลิก ตอนนั้นเธอนั่งคิดอยู่สักพัก แล้วตัดสินใจว่าจะทำตามความต้องการของมาดามโซเฟียและพ่อแม่ของเธอ เพื่อตอบแทนพระคุณท่าน

“น่ารักจริงลูกสาวแม่คนนี้ จำไว้นะลูกไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในวันข้างหน้า หนูอันก็จะยังเป็นลูกสาวที่แม่รักที่สุดเหมือนเดิม”

      มาดามโซเฟียลูบศีรษะสาวน้อยอย่างเอ็นดูพลางนึกถึงอารมณ์และสีหน้าลูกชาย ตอนที่รู้ว่า สาวน้อยคนนี้คือคนที่เธอหาไว้ให้ ก็อดหนักใจไม่ได้ ไม่รู้ว่าหนูอันของเธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง

อมันด้าจับมือเรียวของมาดามโซเฟียมาแนบกับแก้มใสของเธอ แล้วยิ้มน่ารักสดใสก่อนจะบอกบางอย่างที่ทำให้มาดามสบายใจขึ้น

“มาดามไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ หนูอันจะทำให้คุณแกริครักหนูอันให้ได้ จะทำให้รักจนหัวปักหัวปำรักจนโงหัวไม่ขึ้นเลยด้วย คิิคิ” เสียงใสพูดติดตลกแล้วขำออกมา มาดามโซเฟียยิ้มกว้างสบายใจขึ้น เธอลืมไปว่าสาวน้อยของเธอ ก็ใช่ว่าจะธรรมดากับเขาเสียที่ไหน เธอเลี้ยงของเธอมากับมือถึงจะแค่ไม่กี่ปีก็เถอะ

เช้าของวันต่อมา แกริคตื่นขึ้นมาก็โทรสั่งให้ทอมลูกน้องคนสนิท ให้เอากาแฟขึ้นมาให้บนห้อง เขาไม่อยากจะลงไปข้างล่าง แล้วต้องไปเจอกับใบหน้าจิ้มลิ้มที่ทำเอาเขาแทบจะไม่ได้หลับไม่ได้นอนเมื่อคืนนี้

“กาแฟกับแซนวิชมาแล้วครับนาย” ทอมยกกาแฟกับแซนวิชเข้ามาในห้องนอน แล้วเดินเลยไปตั้งไว้ที่โต๊ะระเบียงหลังห้อง จำได้ว่าเป็นมุมโปรดของเจ้านาย

“เออขอบใจมาก” แกริคลุกเดินออกมานั้งตรงระเบียง แล้วยกกาแฟร้อนขึ้นดื่มพลางมองลงไปทางสวนดอกไม้เห็นโรเรนโซ่พ่อของเขากำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์จิบกาแฟอยู่กับแม่ของเขาในสวน

“อ้าวนี่พ่อฉันกับมาตั้งแต่เหมือนไหร่วะ คิดว่ายังอยู่ดูไบซะอีก”

“นายใหญ่กลับมาถึงเมื่อคืนนี้เองครับ” ทอมตอบเจ้านาย แกริคพยักรับรู้ เดี๋ยวสักพักเขาอาบน้ำเสร็จแล้วค่อยลงไปหาท่านแล้วกัน

“แกจะไปทำอะไรก็ไปเถอะ” เสียงห้าวหันไปบอกกับลูกน้อง

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับนาย” ทอมโค้งศีรษะให้ผู้เป็นนายแล้วเดินออกไป

แกริคนั่งจิบกาแฟทานแซนด์วิช พลางมองวิวรอบๆไปเรื่อย ก่อนที่สายตาคมจะก้มลงไปข้างล่างซึ่งเป็นสระว่ายน้ำ ที่อยู่ตรงกับระเบียงห้องเขาพอดิบพอดี

“แค๊ก แค๊ก แค๊ก”

 แกริคสำลักกาแฟไอ้จนหน้าดำหน้าแดงเมื่อเห็นอมันด้าใส่ชุดบิกินี กำลังว่ายน้ำอยู่ในสระอย่างเพลิดเพลิน แกริคจ้องมองร่างเล็กที่เต็มไม่ด้วยสัดส่วนที่ดูจะเกินเด็กไปมากตาไม่กระพริบ หน้าอกอวบใหญ่นั่นคงคัพDเห็นจะได้ เอวบางคอดกิ่วรับกับสะโพกได้อย่างเหมาะเจาะน่าจับรั่งบั้นท้ายมากระแทกรัวๆยิ่งนัก

“อื้อส์”แกริคหลุดครางออกมาเมื่อเผลอจินตนาการไปไกลถึงตอนได้ทำอะไร อะไร กับเรือนร่างของเด็กสาวนั่น ก่อนจะสะบัดหัวแรงๆไล่ความคิดนั้นออกไปจากหัว

“ตามมากวนใจฉันแต่เช้าเลยนะ แม่ตัวดี”

แกริควางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ แล้วเดินกลับเข้าไปในห้อง รีบตรงดิ่งเข้าห้องน้ำทันที

ส่วนสาวน้อยที่อยู่ในสระว่ายน้ำ แอบยิ้มกริ่มพอใจกับผลงานของตัวเอง ที่สู้อุตส่าห์ลงทุนเปลี่ยนชุด ลงมาว่ายน้ำตั้งแต่เช้า 

ร่างเล็กว่ายตรงไปยังบันไดสระ รีบขึ้นจากสระว่ายน้ำอย่างรวดเร็ว เนื้อตัวสั่นไปหมดเพราะความหนาวเย็น แล้วรีบกลับขึ้นห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อจะลงมาช่วยมาดามโซเฟีย เตรียมอาหารเช้า


................................................................

   หนูอัน มาแล้ววววววว


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว