email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #1

ชื่อตอน : กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.5k

ความคิดเห็น : 41

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ค. 2561 15:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดักรักพยัคฆ์มาเฟีย #1
แบบอักษร

   ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มเชื้อสาย อังกฤษ อิตาลี ดูไบ ก้าวฉับๆลงจากเครื่องบินส่วนตัว เมื่อบินมาถึงกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ แล้วรีบเดินตรงดิ่งไปขึ้นรถ ด้วยความเร่งรีบและร้อนใจ ก่อนหน้านี้ โรเรนโซ่พ่อของเขาได้โทรมาบอกให้เขารีบกลับอังกฤษด่วน เพื่อให้ไปดูอาการผู้เป็นแม่ แล้วก็วางสายไปซะอย่างนั้น โดยที่เขายังไม่ทันได้ถามรายละเอียดใดๆ

“ตรงไปที่คฤหาสน์เลยนะครับนาย” ทอมหันมาถามเจ้านาย ขณะที่เข้ามานั่งอยู่ในรถเรียบร้อยแล้ว

“อือ”

เสียงห้าวตอบลูกน้องคนสนิทเพียงสั้นๆรู้สึกกระวนกระวายใจ เพราะไม่รู้ว่าแม่เขาเป็นอะไรกันแน่ อาการจะหนักสักแค่ไหน แล้วทำไมถึงติดต่อพ่อเขาไม่ได้อีกเลย หลังจากที่โทรมาหาเขา

     45 นาทีต่อมารถหรูคันใหญ่แล่นมาจอดหน้าคฤหาสน์เลโรร๊อฟ แกริครีบเปิดประตู ลงจากรถแล้วรีบก้าวยาวๆเข้าไปในคฤหาสน์

“สวัสดีค่ะคุณแกริค”แม่บ้านเก่าแก่เอ่ยทักทายลูกชายเพียงคนเดียวของนายใหญ่และนายหญิงเลโรร๊อฟ

“แม่ฉันเป็นอย่างไรบ้าง ตอนนี้บนห้องใช่ไหม” แกริคเอ่ยถามด้วยความร้อนใจ

“มาดามทำอาหารอยู่ในห้องครัวค่ะ”

“ทำอาหารอยู่?????????

     “ค่ะ กำลังเตรียมอาหารไว้รอต้อนรับคุณแกริคนั่นแหละค่ะ”

แกริคยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเองทันที เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองเสียรู้ให้กับมาดามโซเฟียเข้าให้แล้ว นี่พ่อเขาก็คงจะถูกบังคับ ให้โทรไปหลอกอีกทีล่ะสิถ้า มาเฟียหนุ่มยืนท้าวสะเอว แล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องครัว

     ชายหนุ่มชะงักเท้านิดนึงเมื่อได้ยินเสียงใสหัวเราะคิกคักดังออกมาจากห้องครัว นอกเหนือจากเสียงของมาดามโซเฟีย แม่ของเขา ร่างสูงใหญ่ค่อยๆก้าวเท้าไปยืนหยุด อยู่ตรงหน้าประตู เห็นร่างเพรียวสง่าของผู้เป็นแม่ ยืนหันหลังอยู่กับ หญิงสาวผมยาว เอวบาง สะโพกพายบั้นท้ายงอนงาม ชายหนุ่มเริ่มหายใจติดคัด เมื่อสายตาคมไล่มองเลื่อนลงต่ำมาตรงเรียวขาขาวเนียน ที่ โผล่พ้นออกมาจากกระโปรงสั้นที่เจ้าหล่อนใส่อยู่

“เวรเฮ้ย”

เสียงห้าวกดด่าตัวเอง เมื่อรู้สึกปวดหนึบตรงกลางกายความเป็นชาย ที่มันกำลังตื่นตัวอยู่ภายใต้กางเกงยีนราคาแพงของเขา เพียงแค่ได้เห็นหญิงสาวร่างเล็ก ที่อย่างอื่นไม่น่าจะเล็กตามตัวไปด้วย ได้เห็นแค่ข้างหลัง หุ่นเธอก็สามารถปลุกอารมณ์ชายของเขาได้แล้วเหรอนี่ ไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อนเลยให้ตายเถอะ

“อ้าวริคมาถึงแล้วเหรอลูก”

มาดามโซเฟียและอมันด้าหันขวับไปมองร่างสูงใหญ่พร้อมกัน เมื่อได้ยินเสียงสบถของชายหนุ่ม

“ครับแม่ ผมเพิ่งจะมาถึงเมื่อครู่นี้เอง”

ตอบผู้เป็นแม่ แต่สายตาคมจับจ้องไปทางสาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตา อย่างไม่วางตา เขาจำเธอได้แล้ว เธอคือเด็กผู้หญิงคนนั้น คนที่แม่เขารับมาเลี้ยงดูเมื่อสามสี่ปีก่อน หน้าตาเธอยังคงเหมือนเดิม แต่รูปร่างนี้สิ สายตาคมมองไล่ตั้งแต่ใบหน้าจิ้มลิ้ม ลงมายังหน้าอก ที่ดูจากสายตาแล้ว คงจะใหญ่จนล้นมือเขาอย่างแน่นอน มองเลื่อนลงมายังเอวคอดกิ่ว สะโพกกลมกลึงของคุณเธอนี่มันช่างน่าฟัดชะมัด

อมันด้าเอียงคอ ขมวดคิ้วมองแกริค ไม่เข้าใจว่าเขาจะยืนตัวแข็งทื่อ จ้องเธออยู่ทำไมกัน จึงก้าวเขาไปใกล้ๆแล้วใช้นิ้วเล็กๆจิ้มต้นแขนของเขา พลางแหงนหน้ามองใบหน้าคมของเขา

“เฮ้ย!!ทำอะไรของเธอเนี่ย” แกริคตกใจตื่นจากภวังค์เผลอตวาดเสียงดังใส่อมันด้า แล้วรีบถ่อยหลังร่นออกให้ห่างจากเด็กสาว ทำเหมือนเธอเป็นของร้อนเข้าใกล้ไม่ได้เสียอย่างนั้น ส่วนอมันด้าก็สะดุ้ง รีบวิ่งไปหลบด้านหลังของมาดามโซเฟีย ตกใจกับเสียงตวาดของมาเฟียหนุ่มเช่นกัน ก่อนจะค่อยๆโผล่หน้ามาแอบมองเขา จากข้างหลังของมาดามโซเฟีย

“คิคิ เล่นอะไรกันลูก” มาดามโซเฟียขำกับปฏิกิริยาของลูกชายและสาวน้อย

..แหมพ่อตัวดี จ้องลูกสาวฉัน ตาเป็นมันเลยนะ.. มาดามโซเฟียแอบอมยิ้ม พอใจกับสายตาลูกชายที่มองอมันด้า

   “ผมต่างหากที่ควรจะถามคุณแม่ ว่ากำลังเล่นอะไร อยู่ๆก็ให้พ่อโทรไปหลอก ให้ผมมาที่นี่” เสียงห้าวเอ่ยด้วยสีหน้าบึ้งตึง

มาดามยิ้มน้อยๆ มองหน้าลูกชาย ก่อนจะหันไปบอกกับอมันด้า ที่ยืนหลบอยู่ข้างหลังเธออยู่

“หนูอันทำอาหารต่อเลยนะลูก เดี๋ยวแม่ขอไปคุยกับพี่เขาแป๊บนึง”

“ค่ะมาดาม” อมันด้ารับคำพลางมองแกริคแว๊บนึง แล้วหันกับไปเตรียมอาหารต่อ

“ตามแม่มานี่ ริค”

มาดามโซเฟียเดินนำลูกชายไปหาที่นั่งคุยเรื่องสำคัญ แกริคแอบมองอมันด้าอีกรอบ ก่อนจะหนุนตัวเดินตามผู้เป็นแม่ไป

     “จำเรื่องที่แม่เคยบอกกับลูกได้ไหม ว่าแม่ได้หาเจ้าสาวที่เหมาะสมกับลูก ไว้ให้แล้ว”

มาดามโซเฟียพูดเข้าประเด็นทันที ที่เข้ามายังห้องนั่งเล่น

        “จำได้ครับ แต่แม่รับปากกับผมแล้วนี้ ว่าจะยอมให้ผมใช่ชีวิตโสด จนกว่าผมจะ38 แล้วค่อยแต่งงานกับเธอคนนั้น แล้วมันก็อีกตั้งหลายปี กว่าจะถึงเวลานั้น”

    ร่างสูงใหญ่นั่งลงบนโซฟา เอาขาไขว่ห้าง ไม่ได้เป็นกังวลกับเรื่องนี้สักเท่าไหร่ เพราะถึงยังไงเขาก็แค่แต่งๆไป ตามที่แม่เขาต้องการ ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นใคร เขาก็ไม่ได้อยากจะรู้

      “ก็ใช่ แต่แม่อยากจะให้ลูกกับน้องได้ใกล้ชิดกัน ทำความรู้จัก เรียนรู้กันซึ่งกันและกัน สนิทสนมกันมากกว่านี้”

“แม่พูดหยั่งกับว่า ผมเคยเจอ เคยรู้จักผู้หญิงคนนั้นของแม่อย่างนั้นแหละ”

“รู้จักสิ ก็หนูอันของแม่ไง” 

                 แกริคถึงกับช็อคกลางอากาศ อ้าปากค้าง ก่อนจะลุกพรวดขึ้นยืน ด้วยความไม่พอใจเมื่อรู้ว่า ว่าที่เจ้าสาวในอนาคตของเขาคือใคร

“แม่จะให้เด็กคนนั้น มาเป็นเจ้าสาวของผมนีี่อะนะ ผมอายุเท่าไหร่ แล้วยัยเด็กนั้นอายุเท่าไหร่ ยังไงผมก็ไม่ยอม” แกริคหัวเสียสุดๆ

“ไม่ยอมก็ต้องยอม แม่หมั้นหนูอันไว้ให้ลูกตั้งแต่น้องเขาเกิดแล้ว จะให้แม่ผิดคำพูดได้ยังไง” มาดามโซเฟียเสียงแข็งใส่ลูกชาย

“แต่พ่อแม่เด็กนั่น ก็ไม่อยู่แล้วนี่ครับ”

“ก็เพราะอย่างนี้ไง แม่ถึงอยากให้ลูกช่วยดูแลหนูอัน น้องน่าสงสารมากนะริค”

“.................”

“นั้นลูกจะไปไหน แกริค?

มาดามโซเฟียเอ่ยถาม เมื่อเห็นแกริคทำท่าจะเดินออกไปจากตรงนั้น

“กลับอิตาลีครับ” ตอบทั้งที่ ไม่หันไปมองผู้เป็นแม่

“ถ้าลูกอยู่ที่นี่ไม่ครบสามวัน ต่อไปก็ไม่ต้องกลับมาที่นี่อีก แล้วก็ไม่ต้องมาเรียกแม่ว่าแม่” มาดามโซเฟียยื่นคำขาด แล้วลุกยืนเชิดหน้า เดินผ่านแกริคไปอย่างไม่สนใจ ไม่รอให้ลูกชายได้พูดอะไรต่อ

“โธ่เว้ย!!” แกริคโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงเดินออกจากห้องนั่งเล่น ขึ้นไปบนห้องนอนของตัวเองที่อยู่ชั้นบน

ร่างใหญ่ล้มตัวลงนอน เอามือก่ายหน้าผากตกลงคู่หมั้นของเขา คือเด็กที่อยู่กับแม่เขา อย่างนั้นเหรอนี่ พระเจ้า เขากับหล่อนห่างกันตั้งเกือบสิบห้าปี แม่งกูคงได้ถูกมองว่าเป็นเฒ่าหัวงูแน่ล่ะทีนี้ แต่เอาเถอะถึงยังไง เขาก็คงจะขัดแม่เขาไม่ได้อยู่แล้ว แต่เขาก็จะหาทางยื้อเวลาออกไปให้นานที่สุด เท่าที่จะนานได้แล้วกัน เพื่อจะแต่งงานกับเด็กนั่นให้ช้าที่สุด เมื่อนึกขึ้นได้ดังนั้น แกริคจึงรีบกดโทรศัพท์ต่อสายหาบาสเตียน เพื่อระบายความอัดอั้นตันใจ ที่เกิดจากผู้เป็นแม่ ให้เพื่อนฟังและปรึกษาว่าจะทำยังไงเพื่อที่จะยืดชีวิตโสดของเขา ออกไปให้ได้นานที่สุด


...............................................................

ตอนแรกของแกริคกับหนูอันมาแล้ว

        ขอกำลังใจด้วยจ้า 


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว