ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อารมณ์ค้าง NC18++

ชื่อตอน : อารมณ์ค้าง NC18++

คำค้น : หมอ แวมไพร์ เลือด หวง ห่วง ปกป้อง หมอหนุ่ม หมอหล่อ หมอน่ารัก จูบ ถอด กอด nc เจ้าชายรัตติกาล

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.2k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ค. 2561 17:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อารมณ์ค้าง NC18++
แบบอักษร

การโลมลันเป็นไปอย่างเอื่อยเชื่อย คนป่วยที่จงใจหลับตาทั้งๆที่ในกายเสียวซ่านไปทั้งตัวได้แต่กำจิกผ้าปูที่นอนแน่นเสียจนข้อนิ้วขาวซีด


มือนุ่มนิ่งของหล่อนลากไล้ไปตามผิวกายขาวสะอาดของเขาอย่างยั่วเย้า เจ้าหล่อนถอดถอนเสื้อผ้าของชายหนุ่มออกไปจนหมด ยามนี้เขาเป็นชีเปลือยที่ยั่วยวนให้คนลุ่มหลงแม้ยามหลับใหล


ความสัมผัสเย็นชื้นที่ไหปลาร้าทำให้หมอวินอดสะดุ้งน้อยๆไม่ได้ ยิ่งยามที่ฟันคมๆขบกัดเบาๆแล้วยิ่งพาให้สติกระเจิงเสียยิ่งกว่าอะไร


ความถวิลหาช่างร้ายกาจนัก ไม่พบกันไม่กี่วันเหตุใดสาวใสที่ร้องอยู่ใต้ร่างเขาเมื่อก่อนถึงได้เร้าร้อนและใจกล้าถึงเพียงนี้


เพียงเขายื่นข้อเสนอว่าจะยอมเป็นผู้ถูกกระทำ เจ้าหล่อนก็ไม่มีทีท่ากระดากอาย กดตัวเขาลงนอนแทบจะในทันที


ผู้หญิงนี่ประมาณไม่ได้จริงเชียว!


กลีบปากชุ่มชื้นของหล่อนไล้ลงต่ำไปหาอกแกร่งที่มียอดอกแข็งเป็นไตสีชมพูระเรื่อชวนให้ขบกัดเป็นไหนๆ


“อื้อ....” เสียงครางต่ำดังลอดไรฟันมาอย่างกระสันเสียว ยิ่งสร้างความพึงพอใจให้คนฟังเป็นไหนๆ


ได้สัมผัสการเป็นผู้นำเกมส์รักครั้งแรกสร้างความตื่นเต้นใจไม่น้อย แม้ว่าจะรับรู้ถึงความแข็งเกร็งของชายหนุ่มที่นอนอยู่ใต้ร่าง คลายกับว่าเขากำลังพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะห้ามตัวเองไม่ให้ลืมตาตื่นขึ้นมาเป็นฝ่ายรุกเสียเอง


เมื่อยั่วเย้ากับอกแกร่งจนพอใจหญิงสาวก็เริ่มไล้ลงต่ำไปอีก เรื่อยๆลงไปอย่างไม่รีบร้อน จนริมฝีปากสัมผัสกับไรขนหยาบไร้ระเบียบแบบแผน เอวแกร่งก็สั่นไหวน้อยๆอย่างรู้ชะตากรรม


“ซี๊ด... อือ...” เขากำจิกผ้าปูเตียงแน่นภาวนาในใจให้สติจงอยู่กลับเนื้อกับตัวและภาวนาต่อพระเจ้าให้เธอช่วยเบามือกับน้องชายของเขาด้วย


ถึงอย่างไรน้องชายก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขา ถ้าหล่อนลงแรงหนักไปเห็นทีจะใช้การไม่ได้ไปหลายวัน


เกลยิ้มน้อยๆมองดูร่างของเขาสั่นสะท้านด้วยความซ่านเสียวแล้วอดภูมิใจในตนเองไม่ได้ ยามนี้เขาคงจะหัวหมุนเพราะเธอเป็นแน่


ดีแล้ว! ให้เขาได้รับรู้ถึงความหวามไหวที่ร้อนแรงนี้ โดยที่ตัวเองได้แต่นอนนิ่งๆอย่างนี้ละดียิ่งนัก


ความเป็นชายของเขาเริ่มตื่นตัวแล้วทว่ายังไม่เต็มที่ สาวเจ้าจึงขันอาสาจะปลุกให้มันตื่นเต็มตาเพื่อจะได้จับกินไม่ให้เหลือหลอ


“อ่าส์........” ลิ้นเล็กของหล่อนหยอกล้อกับส่วนปลายของเขาอย่างชำนาญ


ให้เคราดกตาย หล่อนไปเรียนรู้ความร้ายกาจอย่างนี้มาจากไหนกัน!


สองมือของหล่อนจับสะโพกสอบของเขาไว้แน่นออกแรงกดไม่ยอมให้เขาส่ายดิ้นจนเธอ ทำการ ไม่ถนัด


ริมฝีปากบางนั้นครอบงับความเป็นชายของเขาอย่างไม่นึกรังเกียจแม้แต่น้อย กรีบปากห้อเข้าหากันรัดลึงค์ร้อนของเขาขึ้นลงช้าๆและยังใช้ลิ้นนวดเบาๆจนเขานอนครางกระสั่นไม่หยุด


“กะ...เกล” ชายหนุ่มเรียกหล่อนเสียงหวานก่อนที่มือแกร่งจะเลื่อนมาจับกลุ่มผมของเธออย่างห้ามใจไม่อยู่ ลูบไล้ศีรษะของคนรักอย่างแผ่วเบาก่อนจะซี๊ดปากอย่างแรงด้วยความกระสั่นเสียว


ชั่วจังหวะที่สติของเขาขาดผึงและเตรียมตัวจะลุกขึ้นไปกดร่างของหล่อนให้เป็นฝ่ายนอนลงกลับมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะอย่างพอดิบพอดี


แม้กิจกรรมตรงหน้าจะหวามไหวชวนให้หยุดมือไม่ลง แต่เพราะหล่อนถูกหล่อหลอมให้กลายเป็นหมอที่รู้รับหน้าที่รับผิดชอบจึงผละจากการกระทำชำเราหมอหนุ่มแล้วเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ทันที


เสียงถอนใจเพราะความต้องการไม่ได้รับการเติมเต็มดังตามหลังมาทันที


ใครช่างกล้ามาขัดจังหวะเข้าได้เข้าเข็มของเขากันนะ มันน่าจับถลกหนังและเอาไปทาเกลือเสียจริง!


“ว่าไงเจนนี่” เกลยกมือขึ้นเช็ดริมฝีปากที่มีหยาดน้ำล่อลื่นสีไสอายย้อมจนเยิ้ม


“ฉันไม่อยากจะรบกวนนะคะแต่ว่า ไข้ของหมอวินลดลงรึยังคะ ตอนนี้คนไข้ที่เลื่อนนัดมาสองวันอาการไม่สู้ดี ถ้าไม่รีบผ่าตัดเกรงว่า...” เสียงของเจนนี่กังวลอย่างเห็นได้ชัด


เกลหันมามองสภาพของหมอหนุ่มที่เพิ่งหายป่วยแล้วประเมินความเป็นไปได้จึงตอบกลับไป


“หายดีแล้วละคะ เตรียมห้องผ่าตัดได้เลย” เกลตกปากรับคำแทนเขาดื้อๆ


หมอวินขมวดคิ้วหมุ่น เขาถลึงตามองหล่อนอย่างไม่พอใจก่อนละลดสายตาลงมามองเจ้าน้องชายถูกทิ้งให้กลายเป็นหมายต่อหน้าต่อตา


เกลไม่ได้เข้าไปช่วยในการผ่าตัดเนื่องจากตารางถูกเลื่อนมาหลายรอบสลับสับเปลี่ยนกันไปมา หวยก็ไปตกที่หมอเกรนที่ทำหน้าที่เป็นแพทย์ผู้ช่วยในครั้งนี้


ทว่าเกลก็มีคนไข้ที่ต้องติดตามอาการ ประกอบกับเธอทำเรื่องลาพักกับหมอวินสามวันแล้ว งานจึงพอกทับเป็นดินพอกหางหมูก้อนใหญ่ กว่าจะตรวจเสร็จก็ค่อนคืน หลังเสร็จจึงตั้งใจจะไปหาหมอวินที่ห้องทำงาน แต่กลับเจอบาร์ตี้ที่เดินสวนทางมาจึงอดเข้าไปทักทายไม่ได้


“ไปหาอะไรกินหน่อยไหม ฉันหิวจนใส้จะขาดแล้ว” บาร์ตี้ทำท่ากุมท้องประกอบ


“ไม่ละจ้ะ ฉันจะไปดูหมอวินหน่อย เห็นเขาไหม?” เกลจับแขนอีกฝ่ายอย่างสนิทสนม แต่แค่ได้ยินชื่อหมอวินบาร์ตี้ก็เบ้ปากเสียแล้ว


“อย่าไปตอนนี้เลย ไม่รู้ใครไปฆ่าหมาของหมอตายหรือยังไง ห้องผ่าตัดอย่างกับสงครามเย็น แม้แต่หมอเกรนยังถูกไล่ออกมาเลย” บาร์ตี้ขนลุกซู่เมื่อนึกถึงความฉุนฉียวของหมอหนุ่มในห้องผ่าตัดเมื่อครู่


แต่เกลกลับนึกขำ จะมีอะไรนอกเสียจากฝันค้างแล้วไม่ได้ขึ้นสวรรค์ชั้นฟ้า ซ้ำยังถูกเธอจับโยนเข้าห้องผ่าตัดอย่างนั้น


พายุทอนาโดอย่างเขาไม่เอามีดแทงคนไข้ให้ตายก็นับว่าคุมสติได้ดีแล้ว


“อย่างนั้นฉันไปกับเธอดีกว่า” เกลตอบตกลงและตามบาร์ตี้ไปซื้ออาหารที่หน้าโรงพยาบาล


ในเมื่อเขาอารมณ์เสีย เธอก็อยากจะให้เขาหงุดหงิดนานกว่านี้สักหน่อย...


ฝั่งหมอวินที่หงุดหงิดจนอยากจะพังห้องผ่าตัดให้แตกกระจุยกระจายเป็นเสี่ยงๆห็หลบไปควบคุมสติอารมณ์เงียบๆที่ห้องทำงานส่วนตัว นอนเอนพิงพนักพิงเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่หลบตาลงกำหนดจิตใจให้สงบลงอย่างยากลำบาก


เขาหลับตาลงและพยายามลบภาพหวาบหวิวที่ถูกเธอกระทำชำเราเมื่อหัวค่ำในห้องนอนอย่างอยากเย็น คิดไม่ถึงเลยว่าลีลายั่วยวนของเธอจะเร้าใจปานนั้น


และคิดไม่ถึงเหมือนกันว่าเธอจะสลัดเขาทิ้งโดยไม่สานต่อหน้าที่ให้จบ


น่าหงุดหงิด!


ขนาดเขาออกจากห้องผ่าตัดมาเกือบชั่วโมงก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอ นี่เธอเห็นเขาเป็นของตายที่คิดจะอมก็อมคิดจะคายก็คายง่ายๆอย่างนั้นรึไง


คิดผิดแล้วละสาวน้อย!


“หลับอยู่เหรอคะ?” เสียงหวานดังพร้อมกับเสียงรองเท้าส้นสูงที่ตอกส้นเข้ามาในห้องของเขาอย่างเชื่องช้า


ชายหนุ่มยกยิ้มน้อยๆ


เธอต้องปรับทัศนคติเสียใหม่ ว่าเขาไม่ใช่คนง่ายๆที่เธอจะอมเมื่อไหร่ก็ได้ และยิ่งไม่อาจคายเขาได้ตามใจชอบอีกด้วย!


*************************************************************************************************************


ถูกใจอย่าลืมกดหัวใจและไลค์ให้กำลังใจไรท์ด้วยหนาาา ถึงจะมาไม่บ่อยแต่จะพยายามไม่หายไปนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว