มี Ebook แล้วนะคะ ^^

บทที่ 8 :: อัศวิน 50%

ชื่อตอน : บทที่ 8 :: อัศวิน 50%

คำค้น : น่ารัก,หมา,อัลวิส,หล่อ,โรแมนติก,ดราม่า,สวย,รัก,หวาน,นักรบ,อาเรซ,อลิส

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มิ.ย. 2561 22:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8 :: อัศวิน 50%
แบบอักษร

“วันนี้สนุกไหมครับ” ชนสิทธิ์ถามพร้อมกับก้มลงกินไอศกรีมในมือขวา ด้านแขนซ้ายของเขาชนกับไหล่อลิสาระหว่างจังหวะท่วงท่าการเดิน คนตัวสูงลังเลว่าจะคว้ามือเธอมาจับดีหรือไม่ ชายหนุ่มลองใช้นิ้วก้อยของเขาสะกิดหลังมืออลิสาเบาๆ เป็นการลองใจ

“ค่ะ หนังสนุกมาก” อลิสากุมมือตัวเองไว้แล้วยิ้มเขินจนตาหยี

ชายหนุ่มส่ายหน้าน้อยๆ แล้วยกมือขึ้นมาถูจมูกเนื่องด้วยทำตัวไม่ถูก ใบหูของเขาแดงก่ำจนเห็นชัด “ผมหมายถึง...ไปดูหนังกับผมแล้วสนุกไหม”

“...ค่ะ” อลิสาตอบเสียงเบา ดวงตาคู่สวยเปล่งประกายความสุขพาให้คนมองเพลิดเพลินตาไปด้วย

ทั้งสองเดินคุยกันมาถึงประตูห้องพักของหญิงสาว ชนสิทธิ์แอบลุ้นในใจว่าอลิสาจะชวนเขาเข้าไปในห้องหรือไม่

“ขอบคุณมากนะคะ ที่พาฉันไปรู้จักเพื่อนคนไทยเพิ่มอีกหลายคน” หญิงสาวส่งยิ้มจริงใจ

“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี”

“เอ่อ..งั้น...ไว้เจอกันวันหลังนะคะ” หญิงสาวบอกเอียงอาย

ถึงแม้ชนสิทธิ์จะผิดหวังที่เธอไม่ยอมชวนเข้าไปในห้องพัก แต่พอได้เห็นแก้มแดงปลั่งจากใบหน้านวลแล้วชายหนุ่มก็รู้ว่าตัวเองกำลังทำให้เธอเขินไม่แพ้กัน

“ครับ ผมจะนั่งนับวันรอที่จะได้ไปเที่ยวกับคุณอลิสอีก” ชนสิทธิ์บอกด้วยแววตาวิบวับไม่แพ้พระเอกในภาพยนตร์ที่เพิ่งดูจบ

อลิสาไขกุญแจห้อง หญิงสาวโบกมือลาชนสิทธิ์แล้วปิดประตู ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มเขินกับหน้าประตูก่อนจะเดินขึ้นบันไดไปห้องพักของตัวเอง

รอบๆ ร่างอรชรยังคงประดับด้วยกลิ่นอายความสุข มือบางเปิดกระเป๋าเพื่อคว้าหาโทรศัพท์มือถือ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มากดโทรหาเด็กสาวรับจ้างดูแลสัตว์เลี้ยงเป็นงานพาร์ทไทม์และให้เด็กสาวพาอัลวิสมาส่งคืนพร้อมกับรับค่าจ้าง

ก๊อกๆ ๆ ๆ!!

ไม่นานนักเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น อลิสาคิดว่าอาจเป็นเด็กมหาลัยคนนั้นนำอัลวิสมาให้ เธอจึงไม่ได้มองผ่านช่องตาแมว มือบางรีบเปิดประตูเพราะคิดถึงอัลวิสเหลือเกิน อลิสาไม่เคยต้องอยู่ห่างจากอัลวิสนานขนาดนี้มาก่อน

“เธอเองเหรอ!!” เสียงภาษาไทยเอ่ยชัดเจน ใบหน้าของหญิงสาวผู้มาใหม่บ่งบอกว่าไม่ใช่เด็กมหาลัยรับเลี้ยงสัตว์ที่อลิสาคาดการณ์

อลิสาถามภาษาไทยกลับไปเช่นกัน “เธอเป็นใคร”

หญิงสาวร่างสูงโปร่งกอดอกแล้วมองอลิสาตั้งแต่หัวจรดเท้า “หน้าตาก็ใช้ได้ ไม่มีปัญญาหาแฟนเองหรือไง”

“เธอพูดว่าอะไรนะ?”

“อย่ามาตีหน้าซื่อไปหน่อยเลย คิดเหรอว่าฉันไม่รู้เรื่องที่เธอกับนนท์แอบไปดูหนังมาด้วยกัน”

“ฉันไม่ได้แอบ เราไปกับเพื่อนหลายคน แล้วเธอเป็นใครถึงได้เข้ามาสอดส่องชีวิตคนอื่นแบบนี้” อลิสามองหญิงสาวแปลกหน้าอย่างพินิจ

“ฉันก็เป็นแฟนนนท์ไงล่ะ!! ผู้ชายที่เธอยืนยิ้มอ่อยเขาวันนี้นี่ไง!!”

อลิสารู้สึกเหมือนมีคนเอาไม้มาฟาดที่ศีรษะ เธอไม่รู้มาก่อนว่าชนสิทธิ์มีคู่รักอยู่แล้ว แม้ตกใจไม่น้อยแต่ใบหน้าหวานพยายามรักษาสีหน้าให้เรียบเฉย

“เธอคงเข้าใจผิดไป ฉันกับคุณนนท์รู้จักกันในฐานะเพื่อนเท่านั้น และต้องขอโทษด้วย ถ้าการยิ้มแสดงความจริงใจของฉันทำให้เธอเข้าใจผิดว่าเป็นการโปรยเสน่ห์”

หญิงร่างสูงโปร่งผอมบางเบ้ปากอย่างไร้มารยาท “ขอให้มันจริงเถอะ ไม่ใช่ว่าอยากได้แฟนคนอื่นไปกินจนตัวซีดตัวสั่น”

อลิสากำหมัดแน่น “ฉันอธิบายทุกอย่างไปหมดแล้ว ถ้าเธอจงใจมาระรานฉันถึงที่ส่วนตัว ฉันจะเรียกตำรวจ”

เมื่อได้ยินว่าตำรวจหญิงสาวตรงหน้าก็เต้นเป็นเจ้าเข้าทันที “แก!!!”

อลิสากอดอก “ฉันเป็นพลเมืองอเมริกา ส่วนเธออาจเป็นเพียงแค่นักเรียนไทยมาอยู่ที่นี่ชั่วคราว อีกทั้งเธอก็จงใจมาหาเรื่องฉันถึงที่พัก ถ้ามีสมองพอ แค่นี้ก็รู้แล้วนะว่ากฎหมายเอื้อให้ใคร ถ้าไม่อยากมีเรื่องเธอควรกลับไปซะและห้ามมาระรานฉันอีก”

“แก!!” หญิงสาวผู้มาใหม่ยกนิ้วชี้หน้า

“สวัสดีค่ะ” อลิสากระแทกเสียงอำลา

ปัง!!!

อลิสาปิดประตูใส่หน้าหญิงไทยร่างผอมอย่างแรง ร่างอรชรในชุดสวยทรุดลงนั่งกับพื้น เธอไม่รู้เลยว่ากำลังกลายเป็นมือที่สาม อลิสาไม่คิดว่าผู้ชายที่ดูเรียบร้อยขี้อายอย่างชนสิทธิ์จะเข้ามาจีบเธอทั้งๆ ที่เขามีแฟนอยู่ทั้งคน

อลิสาอดเทียบชนสิทธิ์กับนักรบไม่ได้

ตลอดสองปีที่ผ่านมานักรบไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงให้คลางแคลงใจ เขาเก็บเงียบและจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ไม่มีภาพถ่ายหลุดรอดถึงมือปาปารัซซี่แม้แต่ภาพเดียว

วงการนางแบบและดาราพูดกันทั่วว่านักรบคือผู้ชายประเภทมองผู้หญิงเป็นเรื่องซื้อขาย เขาใช้บริการพวกเธอแล้วจ่ายเงินตอบแทนก้อนใหญ่แต่ปราศจากความผูกพันโดยสิ้นเชิง

นักรบไม่ปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนก้าวขึ้นมาทำตัวมีสิทธิ์เหนือร่างกายเขาโดยเด็ดขาด ดังนั้นจึงไม่มีวันที่ผู้หญิงของเขาจะมายืนแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ฟาดงวงฟาดงาด่าฉอดๆ แบบนี้แน่นอน ไม่ว่าเธอคนนั้นจะสวยหรือดีแค่ไหนก็ตาม

ผู้หญิงของเขาในที่นี้รวมถึงอลิสาด้วย...

แม้มารดาเลี้ยงของอลิสาจะประกาศไปทั่วว่านักรบหลงเสน่ห์อลิสาถึงขั้นยกเครื่องเพชรหลายล้านมาประเคนให้ แต่ทว่าความจริงแล้วเธอกับเขาก็ได้เจอกันเพียงสามครั้ง

เป็นสามครั้งที่ไม่น่าจดจำแม้แต่น้อย

เป็นสามครั้งที่ไม่เคยพูดกันเกินสิบประโยคสักที...

นักรบไม่เคยคิดเเตะต้องอลิสา อย่างน้อยสายตาของเขาก็ไม่เคยจ้องเธอแบบที่หนุ่มสาวจ้องมองกัน แม้เธอพยายามมองตาเขา แต่เขาก็เมินเธอเหมือนเธอกลายเป็นธาตุอากาศหรือสายลมไร้รูปร่าง ไร้กลิ่น ไร้รส ไม่มีค่าให้ใส่ใจ

อลิสาไม่ขอเจอผู้ชายเย็นชาแข็งกระด้างแบบนักรบอีก เธอคิดทบทวนดีแล้วจึงลองเปิดใจให้ผู้ชายแบบชนสิทธิ์

แต่มาถึงวันนี้เธอก็รู้ว่าผู้ชายทุกคนล้วนใจร้าย!

ผู้ชายมันก็ใจร้ายด้วยกันทั้งนั้น!!

ความคิดเห็น