facebook-icon

พี่เมฆจาก 'รักสุดท้ายนายเพื่อนสนิท' นายไผ่จาก 'บ่วงรักจ้าวทะเลทราย'

ข่าวลือที่ 21 : จับ จอง เป็นเจ้าของ [NC]

ชื่อตอน : ข่าวลือที่ 21 : จับ จอง เป็นเจ้าของ [NC]

คำค้น : พี่เมฆ, นายไผ่, ใบสน, ผี, เมียผี, V, Taehyung, BTS, นิยายวายไม่ติดเหรียญ, นิ้วกลาง, 3p

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ส.ค. 2561 20:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ข่าวลือที่ 21 : จับ จอง เป็นเจ้าของ [NC]
แบบอักษร

ท่ามกลางห้องนอนมืดสนิทมีเพียงโคมไฟบนหัวนอนคอยให้แสงสว่างอย่างสลัว ๆ หากมองมาจากระเบียงห้องมันปรากฏภาพคนสามคนนอนบนเตียง พวกผมกำลังถูกตัณหาครอบงำจนหลุดออกจากความเป็นตัวเอง เสียงครางกระเส่าดังไม่ขาดพร้อมกับเสียงริมฝีปากดูดจ๊วบจ๊าบฟังหยาบโลน

“อื้อ… อืม” มันเป็นเสียงของผมที่กำลังนอนราบและโดนไผ่กับสนใช้ลิ้นไล่เลียไปตามแกนกายที่ตอนนี้กำลังผงกหงึกหงัก

“อาห์… พอแล้ว ๆ” ผมร้องห้ามเมื่อโดนไผ่ใช้ลิ้นน้อย ๆ กดไปบนปลายส่วนหัวส่วนสนกำลังงับเบา ๆ ข้างลำร้อน ผมมองสองพี่น้องพลางครางออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า

“พี่ อาห์ พี่บอกให้พอ อึก !” เพราะเกินกว่าจะห้ามใจไหวผมจึงกระตุกเอวหนึ่งครั้งเผลอใช้สองมือกดศีรษะแฝดสองคนไว้ทั้งที่ปากบอกให้พอ

“ฮาห์… พอก็ได้” คนเป็นพี่บอก สนผละปากออกแล้วหันหน้าไปมองไผ่ก่อนที่ทั้งสองจะพยักหน้าให้กัน

ทุกอย่างเกิดขึ้นไวไปหมด ผมไม่ทันถามว่าสองคนคิดอะไรและหวังจะทำอะไรไผ่ก็หยัดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วขยับขึ้นมานั่งคร่อมตักผม เราสามคนเปลือยมาแต่ไหนแต่ไรแต่ภาพที่เห็นตอนนี้มันทำให้ผมใจสั่นไม่น้อย ส่วนอ่อนไหวปลายชมพูดูน่ารักกำลังมีหยาดน้ำสีใสไหลซึมออกมายามที่ไผ่ใช้มือนวดคลึงมันเล่น ๆ

“พี่เมฆทำให้พี่ไผ่เสร็จแล้ว ทำให้สนบ้างนะ” ว่าแล้วสนก็บอกเสียงพร่าหลังจากที่ผมมองไผ่ตาเป็นมัน ท่าทางจะหึงกันเอง

“ครับ” ผมตอบยิ้ม ไผ่ไม่รีรอรีบฉุดให้ผมลุกขึ้นนั่ง

“พี่เมฆ…” ขณะเรียกไผ่ก็หันหลังให้แล้วหมอบคลานพร้อมแอ่นสะโพกมาหา ใบหน้าหวานซบอยู่บนหมอนใบใหญ่ มันเคล้าไปด้วยกลิ่นอายของความน่าค้นหา ช่องทางหลังตอดนิด ๆ ขมิบอย่างล้อหลอก บอกตรง ๆ ว่าผมก็อยากทำให้สองคนมีความสุขไปพร้อมกันตอนนี้เลย

“พี่เมฆทำให้พี่ไผ่ก่อนก็ได้” สนบอกเสียงอู้อี้แล้วคุกเขาหันหน้าเข้ามาหาสองมือคล้องต้นคอหนาก่อนดึงมือผมไปลูบสะโพกตัวเอง

“เรารอก่อนนะ เด็กดี” ผมไม่รอให้เสียเวลารีบใช้มือขวายึดสะโพกไผ่ไว้แล้วจรดปลายแกนกายไปที่รูจีบสีชมพู

“อื้อ !” ไผ่สะดุ้งน้อย ๆ เมื่อผมกดเอวเข้าไปทีละนิด

ระหว่างนั้นผมไม่ได้ปล่อยให้สนเหงา เรากำลังคลอเคลียกันได้ที่ สนกอดผมแน่นแล้วลูบมือไปตามแผ่นหลังก่อนกางขาออกน้อย ๆ ให้ผมสอดมือเข้าไปลูบไล้สะโพกมนจนมาถึงช่องทางหลัง มันกระตุกอย่างเย้ายวนเมื่อผมใช้นิ้วกลางชุ่มน้ำลายสีใสขยี้ให้ซ้ำ ๆ

ขณะที่ไผ่นอนหมอบรอให้ผมสอดใส่ สนก็แอ่นเอวเข้าหาเอาส่วนอ่อนไหวมาถูตามตัวผมเบา ๆ ฝ่ามือหนาจับคนน้องให้แยกขาอีกหน่อยก่อนสอดปลายนิ้วเข้าไปในช่องทางหลังร้อนผ่าวพร้อมกับกดสะโพกลงไปอีกเพื่อให้คนพี่รู้สึกดีมากขึ้น

“อื้อ ! ซี๊ด…” สองแฝดซี๊ดฟันพร้อมกัน ไผ่กดสะโพกเข้ามาเองส่วนสนก็คว้ามือผมไว้แล้วจัดการดันมือผมเข้าไปเองจนสุดปลายนิ้ว

“อาห์… ฮ่ะ !” ไผ่กระตุกเอวรับ ด้านในตอดหนุบหนับช่องทางหลังแดงก่ำยามที่ผมค่อย ๆ ถอนเอวออก

“พี่เมฆ… ลึก ๆ” คนน้องสั่งให้ผมสอดนิ้วลึกขึ้นอีกทั้งที่มันก็สุดแล้ว สนจิกนิ้วลงหลังกว้างพลางส่ายสะโพกน้อย ๆ

ผมมองไผ่ที่กำลังหลับตาปี๋สองมือจิกหมอนแน่น และผมก็ซอยสะโพกทันที มันรอไม่ไหวจริง ๆ เมื่อมีสิ่งเร้าที่ทำเอาใจสั่นอยู่ตรงหน้า

“อ๊า อ้ะ อา อ่ะ อ้ะ อ๊า… พี่เมฆ ไผ่… อื้ม อ๊า อ้ะ” เพราะยังไม่ได้ทำให้ด้านในคลายตัว ไผ่จึงทั้งเจ็บทั้งเสียวซ่านในเวลาเดียวกันโดยสังเกตได้จากใบหน้าเหยเก

“ซี๊ด… ดี อย่าเกร็ง” ผมพยายามปลอบ หารู้ไม่ไผ่กลับสวนสะโพกเข้ามาทำให้แรงกระแทกนั้นแรงมากขึ้น

“อ๊า อ้ะ อ้ะ อา อา อา อา อ๊ะ ! อะ อ่ะ” ไผ่ครางตามจังหวะการสอดใส่ ไม่พอยังหันหน้ากลับมามองอ้อน ๆ เหมือนกลัวว่าผมจะสนใจน้องมากกว่า

“อื้อ… อ่ะ พี่เมฆ ไผ่ อ้ะ อะ ไผ่กับน้อง ใครน่ารักกว่ากัน” แค่ถามไม่พอ ไผ่ส่ายสะโพกไปทางซ้ายและขวาอยากให้ผมตอบว่าตนน่ารักกว่า

“อื้อ… สนก็น่ารักใช่มั้ย” อีกฝ่ายถาม สนส่งสายตาละห้อยมองอย่างอ้อน ๆ ผมเลยแกล้งชักนิ้วเข้าออกก่อนสอดนิ้วเข้าไปสองนิ้ว คราวนี้สนถึงกับอ้าปากค้างเอาหน้าซบไหล่แล้วโยกสะโพกตอบถี่ ๆ คนน้องกอดผมแน่น ผมจูบหน้าผากมนส่วนท่อนล่างก็ขยับเพื่อตอบสนองต่อความต้องการของไผ่ก่อนตอบออกไปในสิ่งที่ทั้งสองสงสัย

“น่ารักเท่ากันเลยครับ… อั่ก ! อาห์…” ผมละสายตามามองช่องทางหลัง มันยืดยุบยามที่กระแทกเอวลงลึก ไผ่ครางลั่น ริมฝีปากอวบอิ่มเผยออ้าเพื่อกอบโกยอากาศเข้าปอด

“อ๊า… อื้อ… อือ อืม… ซี๊ด… พี่เมฆ อ๊า” สนเบียดเอวเข้ามา สองมือกอดผมแน่นกว่าเก่าบ้างเลื่อนมือมาจิกแผ่นหลังจนขึ้นเป็นรอยเล็บ ทั้งสองครางเสียงประสาน ผมอยากจะบ้าตายจริง ๆ ที่ต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

“อื้อ อ่ะ อั่ก !” ผมสำลักในคอ มันค่อนข้างปวดหนึบไปทั่วทั้งลำเมื่อไผ่ใช้ด้านในตอดรัดซ้ำ ๆ ไม่พอยังส่งเสียงครางหวาน

“อือ… อ่ะ อ๊า อ่ะ พี่เมฆ มันไม่พอ ฮึก !”  ริมฝีปากแดงก่ำขบกันแน่น สนผละตัวออกแล้วเปลี่ยนไปหมอบคลานข้างตัวไผ่ก่อนดึงมือผมไปลูบสะโพกตัวเองแล้วสอดนิ้วเข้าไปในรูรักด้วยตัวเองพลางชักนิ้วเข้าออก ภาพลักษณ์ของเด็กเรียบร้อยไม่ค่อยพูดหายไป เหลือแต่ใบสนที่ช่วยตัวเองให้ผมดู เรียวนิ้วถูกช่องทางหลังดูดกลืนซ้ำ ๆ อย่างกระหาย

ไผ่ไม่ยอม คนพี่กัดฟันแน่นแล้วเลื่อนมือมาแหวกสะโพกมนจนแก้มก้นแยกออกเผยเห็นร่างกายของเราสองคนกำลังเชื่อมต่อกัน น้ำสีขาวไหลเยิ้ม มันคลออยู่ตามปากช่องทาง มันทำให้ผมมีอารมณ์มากขึ้นจนต้องซี๊ดฟัน

“ซี๊ด…” ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ผมดันเอวเข้าไปแล้วชักออก เสียงผิวเนื้อกระทบกันดังปับ ปับ ไผ่กางขาออกนอนเอาแก้มซบหมอนก่อนจะเอื้อมมืออีกข้างไปกุมมือสนเพื่อระบายความเสียวซ่าน

“อาห์ อ้ะ ฮาห์ …” ไผ่ปรือตามองน้องชายฝาแฝด สนหน้าแดงจัดอยากโดนกระทำบ้างแต่ทำได้แค่สอดนิ้วเข้าออกรอให้ผมปรนเปรอร่างกายตัวเองบ้าง

“อ๊า… อ้ะ อ่ะ อา อื้อ… ฮึก !” สนเม้มปาก แววตานั้นฉายแววเศร้าเคล้าน้อยใจเต็มที ผมรีบโน้มหน้าไปหาแล้วพรมจูบข้างพวงแก้มแดงระเรื่อก่อนเลื่อนมือไปนวดส่วนอ่อนไหวให้อย่างเบา ๆ ทั้งยังรูดมือขึ้นลง

                “อ๊า… อ้ะ อื้อ… อึก” สนทนไม่ไหวทั้งที่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น น้ำคาวสีขาวขุ่นพุ่งรดเต็มที่นอน ร่างบางหมอบตัวลงต่ำนอนราบไปบนที่นอนพร้อมชันขาขึ้นหนึ่งข้าง ตัวสนสั่นหงึกหงักสองมือกำผ้าปูที่นอนแน่น

                “ฮาห์ แฮ่ก ๆ…” ใบหน้าหวานหลบตาพริ้ม สนรีบเลื่อนมือมาด้านหลังแล้วสอดนิ้วเข้าไปอีกครั้ง ผมดึงมือสนออกเพราะอยากทำให้สนด้วยตัวเองจึงสอดนิ้วเข้าไปแทนแล้วควานนิ้วไปทั่วเพื่อคลำหาจุดกระสัน ด้านในตอดรัด ผมวนนิ้วในนั้น สนพอใจไม่น้อยที่ผมรู้ใจร่างกายเขาขนาดนี้

ตัดภาพมาที่ไผ่ ผมมองแผ่นหลังขาวเนียนบวกกับเสียงสวบสาบยามที่แกนกายถูกรูรักดูดเอาไว้ มันทำให้หัวใจในอกเต้นไม่เป็นจังหวะ มือข้างขวายังคงยึดสะโพกคนตรงหน้าไว้ พร้อมขยับท่อนล่านซ้ำ ๆ ผมแกล้งชักเอวออกมาจนเกือบหลุดแล้วดันเข้าไปใหม่จนด้านในขมิบถี่

“อี๊ !!! อ่ะ อ๊า พี่ อ่ะ อา อะ อา อ้ะ อา อ่ะ อ้ะ ! อา อ๊า !” สะโพกไผ่ร่อนไปมาผมทั้งควานนิ้วให้สนทั้งโยกสะโพกให้ไผ่ มันเหนื่อยใช่เล่นแต่กลับเป็นช่วงเวลาที่รู้สึกดีที่สุดเท่าที่เคยรู้สึกมา

“อ๊า… อ่ะ พี่เมฆ ข้างใน ข้างใน ร้อน ฮื่อ อึก ! อ๊า” คนพี่บอกพร้อมเอื้อมมือมารูดส่วนไหวปลายชุ่มน้ำของตัวเอง ไผ่เม้มปากแน่น มือข้างขวายังคงแหวกแก้มก้นตัวเองไว้เพื่อให้ผมสอดใส่ได้ถนัด

ด้านในกระตุกซ้ำ ๆ มันตอดรัดจนผมถอนเอวออกแทบไม่ไหว สนเลียริมฝีปากรอว่าเมื่อไหร่ผมจะทำให้ตัวเองบ้าง เมื่อไหร่จะได้รับหลาย ๆ อย่างเหมือนพี่ไผ่ได้รับ ผมว่าสนน่าจะคิดแบบนั้น

“พี่เมฆ สนใจแต่ไอ้สนอยู่ได้” ว่าแล้วไผ่ก็เอ็ดผม คนพี่ทำท่าจะถอนเอวออกด้วยความประชดประชัน

“ไม่เอาน่า อย่าพูดไม่เพราะสิครับ” ผมรีบคว้าเอวไผ่เอาไว้แล้วละมือจากสนมาเพื่อสวมกอดอีกคนเป็นการเอาอกเอาใจ

“เวลาทำกับไผ่อย่าสนใจคนอื่นได้มั้ย…”

“ถ้างั้นเวลาพี่ทำให้สนเราห้ามโกงน้อง เข้าใจมั้ย” พูดจบผมก็โน้มตัวไปกอดใช้ริมฝีปากพรมจูบไปตามใบหน้าที่แสดงออกถึงความไม่พอใจ

“ก็ได้…” ไผ่ไม่เต็มใจนัก ใบสนเม้มปากแน่น ร่างกายท่วมตัณหายังคงถูกกระทำด้วยตัวเอง

นายไผ่ Part.

“อื้ม อ๊า อ้ะ อา อ่ะ อ่ะ อ่า อ๊า…” ผมกลับมาครางอีกครั้งหลังจากที่พี่เมฆขย่มโยกกายกระแทกความเป็นชายใส่บั้นท้าย มันแสบซ่านไปทั่วทุกพื้นที่แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกดี ยิ่งปลายส่วนหัวถูด้านในซ้ำ ๆ ยิ่งเสียวจนวูบวาบในท้องน้อยไปหมดจนต้องเอามือกดไว้

“อ๊า อ้ะ อา อ้ะ อ๊า… อื้ม…” ผมเอี้ยวหน้าไปหาก่อนประกบปากจูบกับริมฝีปากร้อนผ่าว พี่เมฆหวดเอวไม่ยั่งนับครั้งไม่ถ้วนจนต้องจิกเท้าลงที่นอน

“อื้ม… อาห์…” อีกคนละปากคราง ผมประคองใบหน้าหล่อเหลายามที่ไม่มีแว่นเลนส์หนาสวมใส่มาจูบตามขมับชุ่มเหงื่อ เหมือนพี่เมฆหลุดจากตัวเองเต็มทีจึงไม่สนใจว่าร่างกายผมจะเป็นยังไง ดีแต่หวดเอวใส่แถมยังเลื่อนมือไปขยำก้นอีก

“อาห์… ซี๊ด…” ฟันซี่ขาวขบกันแน่น และแล้วพี่ชายที่รับผมมาอยู่ด้วยก็ทำกับผมไม่ต่างจากคู่ผัวเมียที่เพิ่งแต่งงานกันใหม่ ๆ พี่เมฆหยัดตัวขึ้นแล้วล็อกบั้นท้ายไว้ก่อนซอยเอวถี่เป็นจังหวะสั้น ๆ

“อ๊า อะ อะอา อ้ะ อา อา อา อ้ะ อ้ะ อ๊า อา อื้ม อ้ะ พี่เมฆ ข้างในมัน อ่ะ” สัมผัสที่ได้รับทำเอาผมตาค้างอ้าปากกว้าง พี่เมฆหลั่งน้ำขาวข้นเข้ามาในร่างกายผมอย่างกับไปอดอยากปากแห้งกับเรื่องแบบนี้มาจากไหน

“ฮาห์…” จากจังหวะถี่รัวเปลี่ยนเป็นเนิบนาบแต่เน้นหน่วงจนเสียวไปทั่วร่างกาย ยิ่งโดนอีกฝ่ายกอดไว้ผมยิ่งตัวสั่นหงึกหงัก มันร้อนไปทั้งช่องทาง มันข้นจนสัมผัสได้

“อือ… อึก ! อาห์…” หารู้ไม่ว่าผมก็ถึงจุดหมายเหมือนกัน มันนองเต็มที่นอนอย่างน่าอาย อีกฝ่ายไม่รีรอรีบชักเอวออก ขนผมลุกซู่เมื่อช่องทางด้านในสัมผัสกับอากาศ มันเบิกกว้างจนน้ำสีขาวขุ่นไหลซึมออกมาเปื้อนเรียวขา

“ฮาห์… แฮ่ก ๆ” สะโพกมนค้างอยู่อย่างนั้น ผมหลับตาลงหมดแรงเต็มที และพี่เมฆก็ดึงผ้าห่มมาห่มให้ อย่าบอกนะว่าจะไปทำกับสนแล้วปล่อยผมไว้แบบนี้

“พี่เมฆ…” ผมเรียกเสียงเอื่อยเอื้อมมือไปดึงข้อมือหนา

“ครับ…” เจ้าตัวหอบตัวโยน ขณะนั้นพี่เมฆก็โดนสนโถมตัวลงที่นอนพร้อมขึ้นไปนั่งตักเอาสะโพกตัวเองถูกับแกนกายซ้ำ ๆ

“สนอยากทำแล้ว” มันทำเป็นอ้อนด้วยการร่อนสะโพกใส่ ปกติเรียบร้อยดีไม่เป็นแบบนี้นี่ คิดแล้วหมั่นไส้

“ไผ่ทำด้วย” ผมลุกขึ้นจากที่นอนแล้วคลานเข่าไปหาพี่เมฆที่นอนเหยียดตัวบนที่นอนโดยมีสนนั่งคร่อมตัก

นายไผ่ Part End.

ใบสน Part.

พี่ไผ่แทรกตัวเข้ามาทำท่าเหมือนจะขึ้นมานั่งบนตักแทน ผมรีบโถมตัวไปกอดพี่เมฆไว้ไม่งั้นโดนแย่งแน่ ๆ ไหนบอกผู้ชายคนนี้เราต้องแบ่งกันไง

“ของสน” ผมบอกหน้าบึ้ง ๆ

“ของพี่เหมือนกัน” พี่ไผ่บอกแล้วผลักผมอย่างแรง ผมเงื้อมือมาบัง พี่ไผ่เลยตีแขนผมเป็นครั้งที่สอง

“พี่บอกแล้วไงว่าอย่าทะเลาะกัน เด็กดื้อ” พี่เมฆพูดจบก็ดึงพี่ไผ่ไปกอดแล้วหอมแก้มหนึ่งครั้ง มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิดทั้งที่ผมอยู่บนตักอยู่แล้วยังมัวสนใจพี่ไผ่อยู่ได้ ใช่สิ ผมเป็นน้อง เป็นตัวสำรอง เป็นคนที่ต้องยอมต้องฟังพี่ไผ่มาตลอดนี่

“สนง่วงแล้ว สนอยากนอน” เพราะความน้อยใจผมเลยพลิกตัวลงจากตักแล้วม้วนตัวเข้าไปนอนในผ้าห่มก่อนดึงมันมาคลุมยันหัวเพื่อไม่ให้ใครเห็นว่าตอนนี้ดวงตาสองข้างเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาเต็มที

“ไม่เอาน่า… พี่ไผ่ก็แค่แหย่” พี่เมฆเอื้อมมือมากอด เขาดึงผ้าห่มออกแล้วหอมแก้มผมบ้าง

“หอมแก้มสนแบบนี้พี่ไผ่ไม่ว่าหรอ” ผมถามอย่างประชด ๆ ปนน้อยใจ

“จะว่าได้ไง ก็พี่บอกพี่ไผ่แล้วว่าอย่าโกงน้อง แต่พี่โกงเราได้” พูดจบพี่เมฆก็ชันขาผมขึ้น เขาสอดฝ่ามือหนาเข้ามาใต้ขาแล้วสั่งให้ผมยกมันค้างไว้ในท่าตะแคงข้างก่อนที่ท่อนเอ็นอุ้นจะจรดอยู่บนช่องทางหลังลับสายตาไม่เคยผ่านชายใด

“อื้อ… ” ผมเอามือปิดปาก พอถึงเวลาจริง ๆ แล้วมันอายขึ้นมายังไงไม่รู้ ไม่เหมือนตอนช่วยตัวเองต่อหน้าพี่เขาเลย ไม่เหมือนจริง ๆ

“ไผ่… เราก็ทำให้พี่มีความสุขด้วยสิ” พี่เมฆพูดสั่ง ทันใดนั้นพี่ไผ่ที่กอดพี่เมฆจากด้านหลังก็เลื่อนใบหน้ามาจูบตามต้นคอหนาเพื่อทิ้งรอยกลีบกุหลาบไว้ข้างซอกคอพี่เมฆเพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าผู้ชายคนนี้เป็นของพวกเราแล้ว

“พี่จะใส่เข้าไปแล้วนะ…” เสียงแหบพร่ากระซิบบอก ผมส่งสายตามองอย่างอ้อน ๆ รู้สึกร้อนขึ้นมาเมื่อปลายส่วนหัวแทรกซึมเข้ามาในร่างกาย

“อ๊า !” ผมครางออกมา สองมือจิกผ้าปูที่นอนแน่น โชคดีที่ทำให้ชินไว้ก่อนมันเลยไม่ตึงมาก บวกกับของพี่เมฆก็ชุ่มโชกไปด้วยน้ำขาวขุ่นมันเลยเหมือนเป็นเจลหล่อลื่นที่ช่วยให้ค่ำคืนนี้มีแต่กลิ่นอายของความละโมบที่หวังจะกอบโกยความสุขจากร่างกายอีกฝ่าย

“อาห์… ของคนน้องไม่ต่างกับของพี่เลยนี่…” พี่เมฆพูดแหย่ เขาสอดแกนกายเข้ามาแค่ครึ่ง แค่นั้นผมก็จุกไปทั่วท้องน้อยจนต้องเกร็งขาเอาไว้

“อ๊า !!! อ้ะ อา… พ่ะ พี่ พี่เมฆ สนกลัว” มือผมสั่น ผมเอื้อมไปจับมือพี่เมฆ ทันใดนั้นพี่เมฆก็กระทุ้งเข้ามาสุดจนผมถดตัวหนีแทบไม่ทัน

“อ๊า !!! อ้ะ อ่ะ อื้อ พี่ พี่เมฆ อื้ม อ้ะ อ๊า ! อา สนเจ็บ…ฮื่อ… อ่ะ พี่เมฆ อ๊า”

“ครับ อ่ะ อื้ม… เดี๋ยวก็ชิน” เสียงที่ได้ยินแปลกไปจากทุกครั้ง มันกระเส่าไปตามจังหวะกระแทก และพอหันไปอีกทีพี่เมฆก็บรรจงจูบแลกลิ้นกับพี่ไผ่เสียแล้ว

“อื้ม… แล้วของไผ่กับของสน พี่เมฆชอบของใครมากกว่ากัน” พี่ไผ่ละปากถาม สองมือลูบไล้ไปตามแผงอกกว้างพยายามเบียดสะโพกเข้าหาอย่างออดอ้อน

“พี่ชอบเท่ากันเลยครับ จะคนไหนก็น่ารักเหมือนกันทั้งหมด” ทันทีที่จบประโยคสนธนา ลิ้นร้อนก็คลุกเคล้ากันอย่างเอร็ดอร่อย ผมมองน้ำลายสีใสที่ไหลออกจากข้างปากพี่ชายที่วันนี้ไม่ได้ใส่แว่นเลนส์หนาแล้วรีบแลบลิ้นเลียอย่างไม่รังเกียจ ผมเชิดคอขึ้นสูงเอื้อมมือไปเกาะแขนพี่เมฆพี่กอดผมจากด้านหลังและซอยเอวไม่ยั้งจนผมต้องชันขารับองศา ท่านอนตะแคงข้างมันทำให้เราสองคนไม่ต่างกับสัตว์ป่า

“อ๊า อ้ะ อ่ะ อ่า อาห์ อ๊า อ่ะ อา อ๊า… อ๊า พี่เมฆ เสียว… สนเสียว… อ๊า” ด้านในถูกรุกล้ำอย่างหนัก พี่เมฆตวัดเอวเข้ามาบางครั้งก็เปลี่ยนจังหวะเป็นถี่ระรัว เพราะรอไม่ไหวผมจึงดึงพี่เมฆมาประกบปากจูบบ้าง พี่ไผ่มองตาค้อน ผมไม่สนใจหรอก ก็ตอนนี้ของพี่เมฆอยู่ในตัวผมนี่ ผมยิ้มกริ่มก่อนหลับตาพริ้มแล้วเผยอปากให้พี่เมฆคลอลิ้นไปทั่วโพรงปากหวาน

“อ๊า อา พี่เมฆ สน อื้อ… อ๊า” ผมพยายามอ้อน เพื่อเรียกคะแนนหลังจากที่ผ่านมาพี่เมฆเอาแต่สนใจพี่ไผ่อยู่ฝ่ายเดียว

“ซี๊ด…” ทันทีที่ถอนปากออก พี่เมฆก็ซี๊ดฟันเสียงดัง เขาหนิ่วหน้าทันทีที่พี่ไผ่ใช้สองมือลูบไปตามตัวก่อนเลื่อนลงมาบีบเคล้นบริเวณท้องน้อย ริมฝีปากที่ไผ่จรดลงแผ่นหลังของอีกฝ่ายแล้วออกแรงดูดอย่างหนัก

“อาห์…” ท่อนร่างขยับเข้าออก สองมือพี่เมฆประคองเอวผมไว้ ผมชันขาขึ้นสูงรู้สึกแสบไปทั่วช่องทางแต่มันกลับมีแต่ความต้องการและความอยากได้

“สนครับ อั่ก ! พี่เสร็จไปรอบนึงแล้วมันเหนื่อย ฮ่ะ อาห์” เขาบอกเสียงหอบ ผมพยักหน้ากับพี่ไผ่ เอาเป็นว่ารู้กัน นาทีนี้พวกเราจะเลิกทะเลาะกันสักพักแล้วช่วยทำให้พี่เมฆมีความสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“อาห์ พี่เมฆ เดี๋ยว” ผมถอนตัวออกมา พี่เมฆแทบคลั่งเพราะถูกขัดจังหวะ ผมจับพี่เมฆนอนหงายแล้วขึ้นไปนั่งคร่อมตักอย่างไวไม่รีรอรีบจ่อแกนกายใหญ่มาที่ปากรูจีบแล้วถดสะโพกลงไปทันที ริมฝีปากบางถูกฟันซี่ขาวกัดคือการเย้าหยอกว่าเราชอบร่างกายของเขามากขนาดไหน ผมข่มสะโพกซ้ำ ๆ เป็นคนกำกับจังหวะเอง

“อาห์… ขึ้นเองเลยหรอ ร้ายนะเรา” ว่าจบพี่เมฆก็เอื้อมมือมาบีบเคล้นสะโพกมน ผมโน้มหน้าไปหายอดอกของพี่เขาแล้วเอาลิ้นเลีย พี่เมฆขนลุกชัน เขาเสียวขึ้นไปอีกเมื่อพี่ไผ่ก็ทำแบบเดียวกับผม แต่พี่ไผ่ดูท่าจะเอร็ดอร่อยกับตุ่มใตนั้นมากกว่าผมซะอีก ก็พี่แกทั้งเลียทั้งตวัดลิ้นจนยอดอกยืดตามริมฝีปากมา

“อาห์…” พี่เมฆเชิดหน้าขึ้นสูงแล้วครางออกมา เขาเด้งเอวซ้ำ ๆ สองมือแหวกแก้มก้นผมออกแล้วสวนสอดอย่างเต็มที่

“อาห์ อ่ะ อา… อื้ม... อ่ะ อาห์” ผมไม่สามารถละเลงลิ้นกับเม็ดตุ่มใตได้นานเมื่อช่วงล่างถูกกระทุ้งจนจุกไปหมด เสียงครางดังให้ได้ยินอย่างหน้าไม่อาย แต่ลึก ๆ ก็ดีใจที่ผู้ชายคนนี้เป็นของเราสักที

“พี่เมฆ สน สนจะออก” ผมบอกออกไปซึ่งความจริง อีกฝ่ายชันขาขึ้น เขางัดเอวขึ้นมาก่อนกระแทกถี่จนมิดโคน

“อา อา อ่ะ อา อ๊า…” ปากก็คราง สองมือก็กอดอีกคนแน่น เหงื่อพวกเราสามคนท่วมไปทั้งตัวทั้งที่แอร์ในห้องเย็นเฉียบ

“พี่เมฆ ทำให้ไผ่หน่อย” ไม่ทันไรพี่ไผ่ก็บอกเสียงอ้อนพร้อมช้อนตามอง พี่เมฆละมือออกจากสะโพกผมแล้วคว้าเอาส่วนอ่อนไหวของพี่ไผ่มาชักรูด แต่เขาก็ไม่ได้ละเลยผมเลยสักนิด เอ็นร้อนกระทุ้งกระแทกครั้งแล้วครั้งเล่า มันแทบหลุดแต่ก็ไม่หลุดแถมถูกดันเข้าไปจนสุด

“อื้ม… อ่ะ พี่เมฆ ฮาห์… ตอนนี้พี่เมฆเป็นของสนกับพี่ไผ่แล้วนะ” ว่าจบผมก็บรรจงลงลิ้นกับยอดอกคนของผมอีกครั้ง มืออีกข้างไม่ปล่อยให้ว่าง ผมใช้นิ้วกลางบดขยี้ข้างที่เหลือจนคนเบื้องล่างครางเสียงพร่า

“ฮาห์… อุ๊บ” ในเวลาเดียวกันพี่ไผ่ก็เชิดคางพี่เมฆขึ้นแล้วจูบปิดปาก ลิ้นสีชมพูกวัดเกี่ยวกันไปมาบ้างขบเม้มจนแดงก่ำ ต่างคนต่างสอดลิ้นให้กัน พี่ไผ่ไล่เลียลิ้นไปตามโพรงปากอย่างกับกำลังช่วงชิมขนมรสหวาน

“อื้อ…” พี่ไผ่ครางกับเด้งเอวใส่มือพี่เมฆซ้ำ ๆ เมื่อตนใกล้จะถึง ส่วนผมก็ครางอย่างไม่อาย ด้านในร้อนผ่าว มันตอดรัดจนพี่เมฆชักเอวออกไม่ไหว แกนใหญ่ดันเข้ามาจนสุดแล้วเป็นจังหวะเป็นช่วงสั้น ๆ

“ฮื่ม…” เราสามคนครางกันระงมก่อนผมจะรู้สึกอุ่นไปทั่วช่วงท้องเพราะถูกของเหลวสีขุ่นสูบฉีดเข้ามาจนแทบล้น

“อาห์…” ความรู้สึกมันเป็นแบบนี้เองสินะ ผมคิด นี่สินะสิ่งที่ทำให้พี่ไผ่รู้สึกดีจนต้องร้องเสียงหลง พี่เมฆซอยเอวถี่แล้วค้างไว้ ของเหลวทั้งหมดเอ่อล้นอยู่ด้านในจนรู้สึกได้ พี่ไผ่จิกมือลงบนผืนเตียงแล้วปรือตามองพี่เมฆก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเช่นกัน

“อ๊า !” ผมก็ด้วย ผมดันสะโพกลงไปอีกเพื่อให้พี่เมฆพ่นมันออกมาเยอะ ๆ มันอุ่นจนอยากแช่ไว้นาน ๆ แต่ก็ทำไม่ได้เมื่อพี่เมฆค่อย ๆ ยกตัวผมออกอย่างช้า ๆ

อากาศเย็นวาบเล็ดลอดเข้าไปด้านใน น้ำสีขาวไหลนองรดหน้าท้องพี่เมฆพร้อมกับน้ำของผมเองที่พุ่งออกมาอย่างหน้าไม่อาย

ใบสน Part End.

สนตัวขดตัวงอ ผมมองร่างบางทั้งสองที่ปลดปล่อยน้ำสีขาวออกมา ทั้งคู่น่ารักไม่ต่างกับลูกแมวที่กำลังหมดฤทธิ์ ไผ่ซุกหน้าลงอกผมแต่ยังคงถดเข้าใส่ซ้ำ ๆ ให้ผมช่วยรีดของเหลวออกให้ สนก็เช่นกัน คนน้องนั่งชันขาเป็นรูปตัวเอ็มอยู่บนตัก สนใช้สองมือแหวกแก้มก้นให้ดูเผยเห็นของเหลวของผมเองไหลนองออกมา

“อาห์… ของพี่เมฆเต็มท้องสนเลย” คนน้องบอกเสียงอู้อี้ ไผ่เลยรีบเรียกคะแนนด้วยขยับตัวมาหาแล้วใช้ฟันงับปลายจมูกผมเบา ๆ

“เต็มท้องไผ่เหมือนกัน… ยังรู้สึกอยู่เลย…”

“อา… พี่รู้” ผมเอื้อมมือมาลูบผมไผ่อย่างเอ็นดู อยู่ ๆ สนก็โถมตัวมากอด

“เอ๋” ผมเลิกคิ้วมอง

“พี่ไผ่พอได้แล้ว อ้อนพี่เมฆอยู่ได้ เดี๋ยวพี่เมฆก็รักพี่ไผ่มากกว่าหรอก”

“ก็ดีสิ มึงเป็นน้อง รักน้อย ๆ แหละถูกแล้ว” ไผ่ผลักสนลงจากอกผมทันที

“สนเจ็บ !” คนน้องคลึงสะโพกตัวเอง แหงแหละครับ ก็เพิ่งผ่านเรื่องอย่างว่ามามันก็ต้องเจ็บกันบ้าง แต่จะมาทะเลาะกันตอนนี้มันใช่หรอ

“พอ ๆ ๆ” ผมยกมือห้ามแล้วส่งผ้าห่มให้ทั้งสองห่มมันซะ ทั้งสองส่งสายตามองอย่างไม่พอใจที่ผมไปห้ามพวกเขา

“ใครอยากเป็นเด็กดีให้พี่รัก ต้องไม่โกงกัน ตกลงมั้ย”

“ไผ่เปล่าโกง”

“สนก็เปล่า”

“เอาล่ะ… พี่ปวดขาขึ้นมาแล้วสิ อย่าตีกันเลยดีกว่า พี่ขอร้อง”

“ก็ได้” สองแสบพูดขึ้นพร้อมกันแล้วโถมตัวลงมากอดเอาหน้าซบอกผมทันที ไผ่เป็นพี่เลยคว้าตัวผมไปกอดมากกว่า

“อย่าโกงน้อง” ผมฟาดมือตีแขนไผ่เบา ๆ แค่นั้นไผ่ก็ขยับตัวออกให้สนได้กอดผมบ้าง

“ทำไมชอบตีกันอยู่เรื่อย” หลังจากถามก็ไม่มีใครตอบคำถามผมสักคน

“พี่รักเราเท่ากันนะครับ รักมาตลอด”

“ตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้วใช่มั้ย พี่เมฆ” แปลกที่พอถึงประโยคสำคัญทีไร สองแฝดพูดพร้อมกันทุกที

“ครับ” ผมตอบ

“ไผ่ดีใจนะ…”

“สนก็ดีใจ ที่ได้เป็นคนที่พี่รัก เป็นคนที่ทำให้พี่มีความสุข”

“อยู่กับพี่ จนกว่าจะเบื่อพี่เลย ตกลงมั้ย”

“ไผ่กับน้องไม่มีทางเบื่อพี่หรอก แล้วก็ไม่มีทางปล่อยมือไปจากพี่ด้วย”

“ใช่ ไม่มีทาง” สนพูดทิ้งท้ายแล้วดึงผ้าห่มมาห่มให้เราสามคน ผมถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้งพลางคิดว่านี่สินะ คือการเริ่มต้นใหม่ของผม


-------------------------------

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด เสร็จพี่เมฆแล้วค้าาา เอ้ะ หรือพี่เมฆเสร็จน้อง ๆ กันนแน่นะ

งู๊ยยยย น่ารัก พอ ๆ กันเลยยย สองแฝดเนี่ย

มาแล้ว ๆ  ช่วงนี้นาหน่อยนะ ไรท์ ไม่ค่อยว่าง กำลังหาที่สมัครงาน

​11.05.18

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว