ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ เรื่องนี้ไรท์ไม่หนีไม่เทแน่นอน ไรท์จะเปิดให้อ่านฟรีจนกว่าไรท์จะมาอัพตอนใหม่นะคะ ขอโทษด้วยที่ไรท์มาๆหายๆ ช่วงนี้ไรท์งานเยอะ

ชื่อตอน : chapter 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.6k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ค. 2561 15:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 14
แบบอักษร

หึหึ...ฉันอัพเสร็จเรียบร้อย และคาดว่าพี่เค้าคงเห็นแล้วด้วย ฉันอัพแบบไม่คิดเลยว่าพรุ่งนี้จะต้องเจอนายนั่น มันเล่นฉันหนักแน่นอน100%  ฉันได้แต่ภาวนาให้พรุ่งนี้มันป่วย รึอะไรก้ได้ ที่ทำให้มาไม่ได้อ่ะ ไม่งั้นนายนั่นเอาฉันตาย


เวลา 10,24 น.

Happy Birthday​ To Me

วันนี้เป็นวันเกิดของฉันเอง แต่กว่าฉันจะตื่นก็ปาไป10โมงเช้าล่ะคงไปใส่บาตรไม่ทัน ก็เมื่อวานเหนื่อยอ่ะปวดแข้งปวดขาไปหมด เลยตื่นสายนิดนึง 'ไลน์ ไลน์ ไลน์'  ใครส่งไรมาเนี่ย ฉันเลยเปิดดู


4 Angies

​"เอิร์น : HBD.นะฟาง มีความสุขมากๆนะจ้ะ"

"แซม : Happy Birthday♪​" มันร้องเพลง คงคิดว่ามึงเสียงเพราะมากสินะเพื่อนฉัน

"เกรส : ฉลองไหนดีจ้ะคืนนี้"

"ฟาง : มึงเอาคิตตี้เชี่ยไรนี่ให้รอดก่อนป่ะคะ"

"ฟาง : ขอบใจนะพวกมึง รักมึง จุ๊บๆๆๆๆๆ"

"แซม : มึงหยุดอีฟาง ขนลุกหว่ะสัส"

"ฟาง : น่ารักจะตาย"

"เอิร์น : น่ารักจนตายเลยใช่ม่ะ" แหม๋เอิร์น เดี๋ยวนี้ปากคอเราะร้าย

"ฟาง : ถ้าน่ารักจนตายกูก็ยอมอ่ะ อย่างน้อยกูก็ตายแบบสวยๆค่ะ"

"เกรส : อีแซม อีเอิร์น แยกย้าย" เอ้าอีนี้ ฉันพูดความจริงนะเนี่ย 55

"แซม : จบการสนทนาค่ะ"


Fang end

Than talk

​ผมนั่งมองรูปเธอในไอจีของเธออีกครั้งในตอนเช้า ผมไม่โกรธเธอหรอกนะเพราะผมตั้งใจกวนตีนเธอให้เธอโมโหเอง ละมันก็เป็นอย่างที่ผมคิด เธอโมโหจริงๆ ผมว่าผมนำเธอไปหลายขั้นล่ะแหละ ตามพี่ให้ทันนะน้อง 555


เวลา 15.30 น.

@ลานกิจกรรมคณะวิศวกรรม

​ตอนนี้ผมอยู่ลานกิจกรรม ยืนรอปี1อยู่ ที่จริงนัดไว้สี่โมงเย็น แต่พวกผมเลือกที่จะมายืนรอก่อน ทั้งๆที่เห็นพวกผมยืนอยู่นะ น้องเค้าก็ยังไม่มา ยืนเล่นกันอยู่แบบนั้น หึหึ....เดี๋ยวรู้ๆ ผมมองนาฬิกาอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้อีก5นาทีจะสี่โมงเย็น ผมยืนรอจนปีหนึ่งมาจนครบทุกคน ซึ่งกว่าจะครบมันก็เลยเวลาที่นัดไว้มาเยอะแล้ว บอกกี่ครั้งก็ไม่หลาบไม่จำ สงสัยต้องทวนความจำใหม่ล่ะ ไม่ควรให้รุ่นพี่ยืนรอแบบนี้


"ธันต์ : สวัสดีปีหนึ่ง"

"ปีหนึ่ง : สวัสดีครับ/ค่ะ"

"ธันต์ : ไม่เจอพวกผมแค่หนึ่งวัน ถึงขั้นลืมระเบียบวินัย มารยาททางสังคมที่พวกผมเคยบอกแล้วหรอครับ" ผมพูด

"ปีหนึ่ง : .....เงียบ....."

"เซนต์ : ไม่มีปากกันรึไง ตอบบบบ" ผมยืนมองเอามือพ่ายหลังไว้ แต่ไม่ได้พูดอะไร 

"ปีหนึ่ง : ......เงียบ......" นี่ขนาดไอ้เซนต์ตวาดไปนะ ยังนั่งเงียบก้มหน้าก้มตาอยู่

"นนท์ : พวกคุณให้รุ่นพี่ยืนรอตั้งครึ่งชั่วโมง มันใช้ได้ไหมครับ" ผมว่าจบงานนี้พวกผมมีคอแตกอ่ะ

"นนท์ : ผมไม่สนเรื่องอายุนะครับ ในเมื่อพวกผมมาก่อน พวกผมย่อมเป็นรุ่นพี่ของพวกคุณ ถึงแม่พวกคุณจะอายุมากกว่าผมสิบปี ผมก็ไม่สน เพราะฉะนั้นพวกคุณต้องเคารพพวกผม "

"นนท์ : ลุกครับ" ผมยังยืนมองอยู่ เอาล่ะสิ  

"นนท์ : โซตัส10ยก" หึหึ

"มาร์ค : คุณสั่งน้องได้ไง10ยก คุณนที" ไอ้มาร์คเรียกไอ้นนท์ส่ะเต็มยศ ผมเกือบหลุดขำ เพราะผมไม่เคยได้ยินมันเรียกแบบนี้เลยซักครั้ง

"มาร์ค : โซตัส20ยก" โห่ โหดสัส

"ปีหนึ่ง : โซตัส20ยก" 

"มาร์ค : ปฎิบัติ" ผมล่ะสงสารปีหนึ่งจริงๆ 55 แต่ทำไงได้มันจำเป็นต้องทำ ไม่งั้นเห็นพวกผมไม่ทำอะไร เดี๋ยวมันได้ใจ​อีก

"ปีหนึ่ง : .........1........2.......3..." ท่องไปครับ จะได้จำ

"ธันต์ : หยุดครับ เอาใหม่ มอเราไม่มีคลื่น " มันทำไม่พร้อมกันไง เวฟอย่างกะคลื่นทะเลขนาดนี้

"ปีหนึ่ง : .....1.....2.....ฯลฯ" ผมมองไปทางยัยเตี้ย ซึ่งตอนนี้มันมองผมอย่างอาฆาตแค้นมาก นี่ผมไม่ได้ตั้งใจแกล้งเธอนะ จริงๆ ผมไม่อยากเหมารวมคนอื่นด้วย อย่างยัยนี้ต้องเจอคนเดียว


"ปีหนึ่ง : ........18.......19.......20" กว่าจะจบ ใช้เวลานานพอสมควร พวกผมไม่สั่งหยุดนะ จนกว่าจะครบ ดัดนิสัย มัน ใครไม่ไหวเรามีฝ่ายพยาบาลรออยู่

"ธันต์ : ทีหลังจะให้พวกผมรออีกไหมครับ" เก็กเสียงดุๆ

"ปีหนึ่ง : ไม่ครับ/ค่ะ" รีบตอบเชียวนะพวกมึง

"ธันต์ : ผมไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นครับ ที่สั่งทำโทษพวกคุณแล้วไม่ให้พัก ผมให้เวลาคุณ10นาทีสำหรับเวลาพัก"

"ธันต์ : อีก10นาทีเจอกันทีนี่" 

"เซนต์ : ผมนับ1 เมื่อไหร่พวกคุณต้องมา ถ้าผมนับเกิน5เมื่อไหร่ คุณต้องโดนทำโทษ เข้าใจไหมครับ"

"ปีหนึ่ง : เข้าใจครับ/ค่ะ"

"นนท์ : แยกย้ายครับ" ทีงี้นี่ไปอย่างไว ตอนเรียกมานี่อืดอาดยืดยาดอยู่นั่นแหละ



Than end







ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว