ยุติการอัพต่ออย่างไม่มีกำหนด (เนื่องจากเนื้อหาและขอบเขตของเรื่องนั้นเกินความสามารถที่ไรท์จะทำได้ ขอยอมรับผิดทุกประการ...ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านที่ติดตามด้วยค่ะ)

17.เราเป็นมากกว่าพี่น้องกัน nc 100%

ชื่อตอน : 17.เราเป็นมากกว่าพี่น้องกัน nc 100%

คำค้น : Sex addiction ภาค 4 รักเสพติด , SM , ดราม่า , NC แรงๆ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.9k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ค. 2561 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
17.เราเป็นมากกว่าพี่น้องกัน nc 100%
แบบอักษร

​ตอนที่ 17 



สองสัปดาห์ผ่านไป อาการของมิกซ์ดีขึ้นตามลำดับหลังจากได้รับยาค่าเชื้อจนเกือบหายเป็นปกติดีแล้ว หมอก็ให้กลับไปพักต่อที่บ้านได้ทันที มิกซ์รู้สึกว่าตัวเองขาดการติดต่อจากโลกภายนอกมากเพราะพวกพี่ๆ ของเขาผลัดกันมาเฝ้าเช้าเย็น ไม่ยอมให้แตะต้องโทรศัพท์บอกแค่ว่าเขายังไม่หายดี จนตัวเขาเองไม่ได้ติดต่อกับใครเลย


"มิกซ์....ม๊าเปาอยากให้เรากลับบ้าน" วินพูดกับน้องในช่วงบ่ายของวันหลังจากที่มิกซ์เพิ่งจะเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ 


"กลับครับกลับ ผมคิดถึงม๊าเปามากๆ เลย" มิกซ์บอกกับวินเสียงใส เขาอยากโผเข้ากอดอ้อมอกของผู้เป็นแม่มากที่สุด


"พี่ต้องพาเรากลับอยู่แล้ว แต่ว่า......พี่มีเรื่องที่อยากจะเตือนเราไว้ก่อน" วินบอกแล้วเดินเข้ามาดึงน้องเข้าอ้อมอก มิกซ์ก็ไม่ได้ขืนตัว


"ม๊าเปาไม่รู้ความสัมพันธ์ของพวกเรา เพราะฉะนั้นพี่ยังไม่อยากให้มิกซ์บอกอะไร รอให้ถึงเวลาที่พร้อมเดี๋ยวพวกพี่จะเป็นคนบอกเอง" วินบอกกับน้องเหมือนกำลังทำข้อตกลง มิกซ์ที่ยังคงไม่เข้าใจอะไรหลายๆ อย่างก็เลือกที่จะพยักหน้ารับ ยังไงตอนนี้เขาก็ขอแค่ได้กลับบ้านไปหาป๊าและม๊าก่อน เรื่องอื่นค่อยคิดได้มั้ย?


"พี่วินครับ...ผมขอ...โทรศัพท์คืนได้มั้ย? ผมไม่ได้ติดต่อกับเจหลายวันแล้ว เรียนก็ไม่ได้ไป...แบบนี้มีหวังสอบตกแน่" มิกซ์บอกอย่างเป็นกังวล วินผละออกมาจ้องหน้ามิกซ์นิ่งๆ


"เรื่องเรียนไม่ต้องห่วงพี่ยื่นใบรับรองแพทย์และทำเรื่องลาเรียนให้เราแล้ว กลับหอเมื่อไหร่พี่ถึงจะคืนให้ อยู่บ้านไม่จำเป็นต้องใช้โทรศัพท์หรอก" วินบอกด้วยรอยยิ้ม ยังไงก็ไม่คิดคืนโทรศัพท์ให้กับมิกซ์มิกซ์หน้าหงอยลงอย่างเห็นได้ชัด


"ก็ได้ครับ...." มิกซ์ตอบกลับและวินก็พาน้องออกจากห้องพักเพื่อกลับบ้าน ส่วนอีกสามคนจะตามไปที่บ้านเลยไม่ต้องรอ มิกซ์เหม่อลอยตลอดทางกลับบ้านเพราะใจยังอดเป็นห่วงและคิดถึงยูไม่ได้ เขาขาดการติดต่อขนาดนี้ ไม่รู้เลยว่าหลังจากวันนี้ ยูเป็นยังไงบ้าง?


"มิกซ์.....คนดีของม๊า" เปาอ้าแขนรับลูกชายที่เพิ่งจะกลับบ้านมาในรอบหลายอาทิตย์ มิกซ์ก็วิ่งเข้าไปกอดเปาเอาไว้จนแนบแน่นและไม่ยอมปล่อยง่ายๆ ด้วย เปาก็ลูบหัวลูกชายคนเล็กอย่างเอ็นดู


"คิดถึงจังเลยครับ....ม๊าเปาคิดถึงมิกซ์บ้างมั้ยอ่า?" มิกซ์ถามเสียงอ้อนแล้วผละหน้าออกมามองผู้เป็นแม่ 


"ต้องคิดถึงอยู่แล้วสิ ม๊าก็คิดถึงเราทุกคนนั่นแหละ แล้วทำไม...หน้าเราถึงดูซีดๆ ไม่สบายหรอ?" เปาถามและลูบไล้ใบหน้าของลูกชายด้วยความเป็นห่วง มิกซ์ส่ายหน้าน้อยๆ วินก็ยืนอยู่ด้านหลังของมิกซ์คอยจ้องคำพูดของร่างเล็กตลอดเวลา


"เปล่าครับ....คือมิกซ์ท้องเสียนิดหน่อยน่ะ หน้าก็เลยซีด" มิกซ์น้ำตาคลอขึ้นมาเมื่อต้องโกหกแม่ตนเอง เพราะความที่ไม่อยากให้เปาเป็นห่วงมิกซ์จึงยอมเลี่ยงที่จะพูดเรื่องที่อาจทำให้ไม่สบายใจ


"แบบนี้ต้องกินอาหารอ่อนๆ นะ ช่วงนี้อากาศก็แปรปรวนด้วยเราต้องดูแลตัวเองดีๆ ไว้ป๊าโซ่กลับมาจะให้ตรวจ....."


"ไม่ต้องครับ!/ไม่ต้องครับ!!" ทั้งมิกซ์และวินพูดขึ้นพร้อมกัน เปามองหน้าลูกทั้งสองคนด้วยความงง


"เอ่อ.....คือมิกซ์ดีขึ้นเยอะแล้วอ่ะม๊า ป๊าโซ่กลับมาเหนื่อยๆ มิกซ์ไม่อยากให้ป๊าเป็นห่วง นะครับ...." มิกซ์หาทางเลี่ยงเพราะถ้าป๊าโซ่ตรวจ ความลับได้แตกแน่...


"โอเคๆ แล้วคนอื่นๆ ล่ะวิน?" เปาถามถึงลูกชายอีกสามคน


"เดี๋ยวกำลังมาแล้วครับ ม๊าพามิกซ์เข้าบ้านเถอะ ข้างนอกแดดร้อน" วินบอกเพราะพวกเขายืนคุยกันอยู่หน้าบ้าน เปาก็พยักหน้ารับพาลูกชายคนเล็กเข้าบ้าน มิกซ์ก็กอดแขนเปาแล้วซุกหน้าลงกับไหล่ของแม่เพื่ออ้อนตลอดเวลา วินยืนมองมิกซ์เดินเข้าบ้านไปนิ่งๆ


"เฮ้อ......."

.

.

"มิกซ์!! มาหาป๊ามาสหน่อยสิลูก" มาสเรียกลูกชายเสียงดังเมื่อเดินเข้าบ้านมาได้ ตอนนี้แฝดห้ากลับถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว มิกซ์ที่นั่งกินขนมอยู่หน้าทีวีก็วางห่อขนมลงและเดินเข้าไปกอดมาสทันที


"อื้อออ ป๊ามาส...ฮ่าๆ อย่าอุ้มมิกซ์แบบนี้สิครับ" มิกซ์บอกอย่างชอบใจเพราะมาสกอดลูกชายแล้วอุ้มจนตัวลอย


"ก็ป๊าคิดถึงเรานี่นา....ไม่กลับบ้านเลยช่วงนี้ เรียนหนักมากหรอ?" มาสถามลูกชายคนเล็ก พี่ๆ อีกสี่คนก็นั่งอยู่ที่โซฟาหน้าทีวี พอได้ยินคำถามของมาสก็หันมามองมิกซ์ทันที


"เอ่อ....ครับ ผมต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ในหลายๆ เรื่อง มันก็เลยต้องใช้ความพยายามน่ะครับ" มิกซ์บอกกับมาสพร้อมหลบสายตา


"ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามพี่ๆ เราสิ....พี่ก็เรียนคณะเดียวกับเราไง ติวกันได้อยู่แล้ว ว่าแต่คืนนี้มิกซ์จะมานอนกับป๊ามั้ย?"


"ไม่ครับ!!" //เอ่อ...นี่ไม่ใช่เสียงมิกซ์นะ แต่เป็นเสียงของเหล่าพี่ชายตัวแสบที่ประสานขึ้นมาเป็นเสียงเดียวกัน มิกซ์นิ่งอึ้งไปนิด มาสก็มองเลยมิกซ์ไปที่เหล่าพี่ชายตัวแสบทั้งหลาย


"ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ป๊าจะเอาน้องไปนอนด้วยคืนเดียวเองนะ" มาสเริ่มจะงอแงใส่ลูก (โดยลืมดูอายุตัวเอง =_=')


"ไม่ได้ครับ น้องต้องนอนกับพวกผม...." ซาวท้วงขึ้นคนแรก ยังไงก็ไม่ยอมนอนแยกกับมิกซ์เด็ดขาด มาสเดินเข้าไปเผิชญหน้ากับอีกสี่แฝดอย่างไม่พอใจ


"น้องต้องนอนกับป๊าสิ เราก็อยู่กับน้องมาต้องสองอาทิตย์แล้ว ให้อยู่กับป๊าคืนเดียวไม่ได้หรือไง?" เหมือนจะเกิดสงครามแย่งน้องชายคนเล็กของบ้านขึ้นน้อยๆ จนเปาต้องเดินออกมาจากครัวง


"อะไรกันครับ? เสียงดังมากเลย ทะเลาะอะไรกัน?" เปาถามอย่างสงสัย มาสระริกระรี้เข้าไปกอดเปาพร้อมบีบน้ำตาเบาๆ


"ฮือออ ที่รัก....ลูกไม่ยอมให้เค้าเอามิกซ์มานอนด้วยอ่าาาา" มาสอ้อนเหมือนเด็ก เปาถอนหายใจนิดๆ กับท่าทางไม่รู้จักโต ทั้งที่ตัวเองก็เป็นถึงผู้บริหารเหมือนกันนะ


"ลูกก็นอนด้วยกันประจำอยู่แล้ว จะไปแยกเขาออกทำไมกันละ?" เปาถามอย่างเข้าข้างลูก มาสงอแงหนักขึ้นไปอีก


"ก็ผมอยากให้ลูกมานอนด้วยนี่ มิกซ์...คืนนี้มานอนกับป๊านะ นะๆๆ" มาสเดินไปจับมือลูกชายแล้วทำหน้าอ้อนวอน ระริกระรี้จนใครบางคนที่เพิ่งเดินเข้าบ้านมายกเท้าถีบมาสทางด้านหลังอย่างแรง


พลั่ก!!


"แอ่ก!! ใครวะ?!!" มาสโวยวายนิดๆ เพราะโดนถีบจนหน้าเกือบทิ่ม มิกซ์ก็หัวเราะขำ 


"กูเอง ทำตัวยิ่งกว่าเด็กอีกนะมึง" ซันบอกแล้วเดินเลยเข้ามาหอมแก้มเปาเพราะเขาเพิ่งกลับมาถึงบ้าน พอได้เห็นท่าทางระริกระรี้ไม่รู้จักโตก็จะประเคนเท้าใส่ไม่ได้จริงๆ


"พี่แม่ง! เสียฟอร์มหมด" มาสบ่นเบาๆ เพราะเล่นทำต่อหน้าลูก 


"มีฟอร์มให้เสียด้วยหรอมึง? ไอ้ท่าทางเด็กๆ เมื่อกี้มันยิ่งกว่าที่กูถีบอีก กลับบ้านมานานกันหรือยังเด็กๆ?" ซันบอกมาสแล้วหันไปถามเหล่าลูกชาย เดินเข้าไปให้มิกซ์หอมแก้มได้คนเดียว เพราะอีกสี่คนไม่คิดจะทำท่าน่ารักเหมือนน้องชายแน่


"สักพักแล้วครับ ป๊าเหนื่อยมั้ย....เดี๋ยวมิกซ์นวดให้" มิกซ์ถามอ้อนๆ มาสยู่ปากใส่ซัน


"ทีป๊าไม่เห็นนวดให้เลย?" มาสถามลูกชายอย่างน้อยใจ มิกซ์เองก็ไม่คิดว่ามาสจะเป็นเอามากขนาดนี้


"ฮ่าๆ ได้สิครับ...งั้นเดี๋ยวมิกซ์นวดให้ป๊ามาสก่อนก็ได้" มิกซ์บอกแล้วพามาสมานั่งตรงโซฟาที่ว่าง บีบนวดไหล่ให้อย่างเอาใจ เปาส่ายหน้าไปมา //คือเรียกร้องความสนใจได้ตลอด เหมือนหมากลัวเจ้าของทิ้งงั้นล่ะ =_=' ซันก็ไม่ได้สนใจอะไร วางกระเป๋าลงได้ก็ขึ้นไปชั้นบนเพราะเขาอยากอาบน้ำเต็มที เปาก็กลับเข้าไปในครัวต่อ เขาไม่ได้ทำอาหารเองหรอก แต่กำลังอุ่นและเตรียมอาหารที่โทรสั่งมาต่างหาก เพราะบ้านเขามีหลายคนอาหารเลยเยอะขึ้นถนัดตา


"ป๊าลี!!" มิกซ์ที่กำลังนวดไหล่ให้มาสอยู่พอหันไปเห็นลีโอเดินเข้ามาในบ้านก็ปรี่วิ่งเข้าหาทันทีโดยลืมมาสไปเลย มาสหันนไปส่งสายตาเขม่นใส่ลีโอทันที ลีโอก็อ้าแขนรับลูกชายคนเล็กเข้าอ้อมกอด


"ว่าไงไอ้ตัวเล็ก ดูซูบลงนะไม่สบายหรือไง?" ลีโอถามขึ้นเมื่อได้กอดลูกชาย มิกซ์ผละออกมาแล้วส่ายหน้าน้อยๆ


"เปล่านะครับ อาจเป็นเพราะกิจกรรมเลยใช้ร่างกายเยอะไปหน่อย ป๊าลีเหนื่อยมั้ยครับ?" มิกซ์ถามเสียงใส ลีโอยิ้มอ่อนขยี้หัวลูกชายเบาๆ


"นึกว่าป๊าเลี้ยงเราไม่ดีซะอีก หรือค่าขนมไม่พอ? ป๊าให้เพิ่มได้นะ" ลีโอถามแล้วทำท่าจะควักเป๋าตังค์ขึ้นมา มาสรีบมายื้อตัวมิกซ์ให้ออกห่างจากลีโอ แล้วหยิบเป๋าตังค์ตัวเองขึ้นเปิดดึงแบงค์พันสองสามใบยัดใส่มือมิกซ์ เหล่าลูกชายอีกสี่คนก็มองการกระทำของป๊าทั้งสองอย่างไม่เข้าใจ พวกเขาก็อยากจะแย่งมิกซ์มานั่งอยู่ตรงนี้หรอกนะ แต่ยังไม่อยากให้อะไรมันเปิดเผยสักเท่าไหร่จึงเลือกที่จะนิ่งๆ กันไปก่อน


"ค่าขนมนะมิกซ์" มาสชิงให้ก่อนแล้วยักคิ้วให้ลีโอเป็นเชิงว่าเขาก็ให้ได้ ลีโอเห็นท่าทางของมาสแล้วมันก็อดแกล้งกลับไม่ได้ ร่างสูงเปิดกระเป๋าตังค์ตนเองแล้วหยิบบัตรเครดิตสีทองออกมา


"อันนี้ป๊าให้ค่าขนมเหมือนกัน" ลีโอยัดใส่มือมิกซ์แล้วมองหน้ามาสด้วยสายตาแห่งผู้ชนะ มาสแทบควันออกหู มิกซ์มองหน้าป๊าทั้งสองคนก่อนจะรีบขัดส่งครามไว้ก่อน


"มิกซ์ไม่เอาทั้งนั้นแหละครับ เดี๋ยวม๊าเปาก็ว่าหรอก ค่าขนมที่ได้มิกซ์ก็จะใช้ไม่หมดอยู่แล้ว" มิกซ์บอกแล้วยัดทั้งเงินและบัตรเครดิตคืนใส่มือป๊าทั้งสอง หนีเข้าไปช่วยม๊าเปาในครัวปล่อยให้มาสและลีโอเล่นสงครามสายตากันไป


"ม๊า...ให้มิกซ์ช่วยนะ" มิกซ์บอกและเดินไปรับจานอาหารที่เพิ่งอุ่นเสร็จมาถือ


"ระวังร้อนนะมิกซ์ จับตรงผ้าเดี๋ยวมือพอง" เปาบอกแล้วลูกชายแล้วส่งให้มิกซ์เอาไปวางไว้บนโต๊ะ


"ม๊าครับ....มิกซ์มีเรื่องบางอย่างอยากจะถาม" มิกซ์ถามขึ้นในขณะที่เดินกลับมาช่วยเปาจัดอาหารใส่จานแล้วเอาเข้าอุ่น เปาก็มองหน้ามิกซ์ด้วยรอยยิ้ม


"ถามมาสิ"


"คือว่า....สมมติม๊ามีพี่ชาย แล้ว....พี่ชายเขาก็ทำบางอย่างที่ดูแปลกไปจนความสัมพันธ์ของพี่น้องมันสั่นคลอน ม๊าเปาจะทำยังไงดีกับปัญหานี้ครับ?" มิกซ์ใช้คำว่าสมมติแล้วปรึกษาผู้เป็นแม่



"หืม? ถามอะไรแปลกๆ นะเรา....ความสัมพันธ์ที่เกินคำว่าพี่น้องยังไงก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว สายเลือดเดียวกันนะ...จะทำอย่างนั้นได้ยังไง?" เปาถามมิกซ์กลับคิดว่ามันคงเป็นเรื่องที่มิกซ์ผ่านหูมาจนสงสัย


"แล้ว.....ถ้ามันเป็นจริงละครับ?" ประโยคของมิกซ์ทำให้เปาเริ่มชะงัก เปาหันมาจ้องหน้าลูกชาย


"พี่ชายเราทำอะไรหรือเปล่า?" เปาถามออกมาเพราะคิดว่ามิกซ์จะมีปัญหาอะไร มิกซ์รีบส่ายหน้าทันที


"ปะ...เปล่าครับ มิกซ์แค่ฟังเพื่อนเล่ามาน่ะม๊า ก็เลยคิดว่า....เป็นพี่น้องแล้วรักกันได้มั้ย?" มิกซ์ถามเสียงอ่อย เปายิ้มระรื่น


"เป็นพี่น้องกันก็ต้องรักกันอยู่แล้วสิ แต่ต้องไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่ผิด แต่รักมันคือสิ่งสวยงาม...ไม่ว่าจะเป็นรักในรูปแบบไหน คนที่เขารักเราเขาย่อมทำให้เราสบายใจอยู่ดี" เปาบอกแล้วหันไปอุ่นอาหารต่อ มิกซ์ไม่ได้รู้สึกว่าการขอคำปรึกษาครั้งนี้มันจะช่วยทำให้ใจที่ว้าวุ่นของมิกซ์มันเบาลงได้เลย


"นั่นสินะครับ..." มิกซ์พึมพำเบาๆ และเลือกที่จะเงียบลง เพียงไม่นานเวย์และโซ่ก็กลับมาถึงบ้านเป็นสองคนสุดท้าย และพวกเขาก็ได้ทานข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตา เหล่าพี่ๆ ทั้งสี่คนเอาแต่ตักอาหารใส่จานน้องจนมิกซ์กินไม่หมด เปาและสามีก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะปกติทุกคนในบ้านก็มักจะดูแลเอาใจใส่มิกซ์กันอยู่แล้ว


"ม๊า...วันนี้มิกซ์ไปนอนด้วยนะ" มิกซ์อ้อนออกมาเพราะไม่อยากนอนกับพี่ชาย ด้วยความที่เปลี่ยนแปลงสถานะใหม่ทำให้ยังไม่เคยชิน เปายิ้มรับไม่คิดปฏิเสธ เพราะเขาเองก็จะไล่สามีไปนอนห้องอื่นด้วยเช่นกัน อยากนอนกอดลูกชายสองคนแม่ลูก


"ไม่นอนกับพวกพี่หรอมิกซ์?" เซนถามเสียงแข็งเหมือนไม่ค่อยพอใจ มิกซ์ชะงักไปนิด


"มิกซ์....อยากนอนกับม๊าเปา...." มิกซ์ตอบเสียงอ่อย เปาก็มองหน้าลูกชายคนที่เหลือ


"ตัวติดน้องกันเกินไปแล้ว ให้ม๊าได้กอดน้องบ้างสิ" เปาบอกออกมา เหล่าลูกชายขัดเปาไม่ได้อยู่แล้ว จึงพยักหน้ารับและพากันขึ้นไปชั้นบนเพื่ออาบน้ำนอน มิกซ์ก็ไปอาบน้ำห้องเปาและนอนที่นั่นเลย ตากลมเหม่อลอยหน่อยๆ เมื่อคิดไม่ตกเรื่องความสัมพันธ์ของเขาและเหล่าพี่ๆ พอนอนคิดไปคิดมาก็หลับลงซะงั้น เปาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินมาที่เตียงถึงได้เห็นว่าตัวเล็กของเขาหลับไปแล้ว เปาลูบหัวมิกซ์เบาๆ เป็นเชิงกล่อมและห่มผ้าให้ ก่อนจะเดินไปแต่งตัวและขึ้นมานอนกับมิกซ์

.

.

ในช่วงกลางดึก ประตูห้องเปาถูกเปิดออกพร้อมกับใครบางคนที่ย่องเข้ามา ไม่มีการกดเปิดไฟ มีเพียงแสงสลัวจากไฟด้านนอกบ้านที่สาดเข้ามาให้เห็นลางๆ เขาก้มลงช้อนตัวมิกซ์ขึ้นมาและพาออกจากห้องไปแบบเงียบๆ มิกซ์ที่หลับแบบสนิทก็ไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองกำลังถูกลักพาตัว...


.

.

"อื้อออ หนาว....." มิกซ์บอกแล้วขดตัวเข้าหากันนิดๆ เมื่อรู้สึกเหมือนแอร์กระทบผิวโดยไม่มีอะไรปิดกลั้น


"เดี๋ยวก็ร้อนแล้วที่รัก...." เสียงกระซิบบอกข้างหูทำให้มิกซ์ต้องปรือตาขึ้นมามองด้วยความงง


"เฮือก!! พี่เปอร์....อื้ออออ" ริมฝีปากหยักกดจูบลงมาปิดกลั้นเสียงร้องได้ทัน มิกซ์ขืนตัวน้อยเมื่อลิ้นร้อนกำลังพยายามแทรกเข้ามาในปากของเขา ลิปเปอร์กอดรั้งร่างเล็กเข้าหาตัว มิกซ์พยายามมองไปรอบๆ ถึงได้รู้ว่าพี่ชายไปลักพาตัวเขามาจากห้องนอนของม๊าและพามานอนที่ห้องเล็ก ห้องนี้ไม่ค่อยมีใครเข้ามานอนเท่าไหร่ เอาไว้รับแขกเป็นบางครั้งบางคราวเท่านั้น


"อื้อออ ผะ...ผมหายใจไม่ทัน อึ่ก...ยะ...อย่ากัด อ่าาาา" มิกซ์ส่งเสียงครางออกมาเมื่อลิปเปอร์ถกชายเสื้อของมิกซ์ขึ้นแล้วกัดเม้มที่ยอดอกจนร่างเล็กสั่นระริก ไม่มีพี่ชายคนอื่นอยู่ด้วยแสดงว่าลิปเปอร์มาแค่คนเดียว มิกซ์ผลักหัวลิปเปอร์ออกจากยอดอกของตัวเองนิดๆ เมื่อรู้สึกว่ากำลังเกิดความรู้สึกบางอย่างขึ้นมา


"มะ...ไม่ อือออ พี่เปอร์.....ผะ...ผมเพิ่งหายดีนะ" มิกซ์ค้านนิดๆ เพราะกลัวจะเจ็บตัวอีก ซึ่งครั้งนี้ลิปเปอร์ก็ไม่ได้รุกล้ำรุนแรงเหมือนตอนนั้น


"พี่จะทำเบาๆ....นะมิกซ์...." เสียงอ้อนนั้นทำให้มิกซ์ใจกระตุก ลิปเปอร์ก้มลงจัดการกับยอดอกของมิกซ์ทั้งสองข้างจนมันแข็งเป็นไตท้าลิ้นเขา ลิ้นร้อนไล่เลียไปตามแผ่นอกยาวลงไปจนถึงหน้าท้องแบนราบที่เริ่มหายใจแรงตามสัมผัส ลิปเปอร์หยุดลิ้นไว้กับหลุดกลางตัวแล้วหยอกเล่นมันอย่างรุนแรงจนมิกซ์ทำท่าจะขยับหนี ลิปเปอร์จึงต้องล็อคเอวบางเอาไว้ มิกซ์รู้สึกเหมือนเสียงครางจะหลุดจนต้องยกหลังมือขึ้นปิดปากตัวเองไว้


"อื้ออ อืมมม พะ....พี่เปอร์ ฮึ่ก.....ดะ...เดี๋ยวป๊าได้ยิน...." มิกซ์บอกแล้วยกมือขึ้นผลักหัวลิปเปอร์ออกจากสะดือตัวเอง แต่ลิปเปอร์ก็ขืนตัวเอาไว้พร้อมกับเริ่มดึงกางเกงตัวบางของมิกซ์ออก แก่นกายเล็กตอบสนองเขาจนน่าพอใจ ลิปเปอร์ก้มหัวต่ำลงไปอีกจนมิกซ์ผงกหัวขึ้นมามองและก็ต้องทิ้งน้ำหนักกลับไปใหม่เมื่อเจอปากร้อนครอบครองแก่นกายของตนเองแล้วสาวรูดระรัว


"อ่ะ อ่ะ มะ...ไม่เอา อื้อออ" มิกซ์บอกและพยายามหาที่ยึดเหนี่ยว ปากบอกไม่ แต่สะโพกกลับร่อนและดันแก่นกายเข้าไปในปากร้องของลิปเปอร์ ร่างสูงใช้ลิ้นตัวเองให้เป็นประโยชน์มากที่สุด ดุนดันจนแก่นกายแข็งท้าทายลิ้นเขาเต็มที่ ลิปเปอร์ผละออกไปดูดเม้มต้นขาด้านในทำเอามิกซ์สั่นระริกด้วยความเสียวจนตัวกระตุกเป็นระยะ ใบหน้าหวานแดงก่ำในความมืด มิกซ์เม้มปากแน่นเพราะกลัวเสียงจะหลุดออกไปจนคนอื่นได้ยิน


"ผ่อนคลายตัวหน่อยมิกซ์....." ลิปเปอร์กระซิบบอกเสียงพร่า สอดนิ้วตัวเองเข้าปากเพื่อเก็บน้ำลายออกมาแล้วส่งเข้าไปเปิดทางที่ปิดสนิท


"อ่ะ!! อื้อออ" มิกซ์ยกมือทั้งสองข้างปิดปากแทบไม่ทันเมื่อเจอการรุกล้ำจากลิปเปอร์ นิ้วยาวคว้านไปรอบผนังเพื่อหาจุดกระสัน มิกซ์ดิ้นเร่าเพราะมันทรมาน ไม่สามารถจะระบายออกมาทางไหนได้เลยนอกจากหาที่ยึดเหนี่ยวเอาไว้ ลิปเปอร์พรมจูบสูงขึ้นมาถึงหน้าท้อง นิ้วก็ขยับสอดเข้าออกก่อนจะเพิ่มเป็นสอง มิกซ์สะดุ้งเฮือกทุกครั้งที่ลิปเปอร์กระแทกใส่จุดเสียวภายใน 


"พะ....พี่เปอร์...ฮึ่ก ยะ...อย่าแกล้งมิกซ์....อื้ออ ไม่เอา....." มิกซ์บอกเสียงหวานเมื่อลิปเปอร์กดย้ำในจุดที่ทำเอามิกซ์แทบละลายไปทั้งตัว ร่างสูงยิ้มหื่นดึงกางเกงนอนตัวเองลงให้ต่ำกว่าสะโพกเล็กน้อยและเข้าประจำที่ ถอนนิ้วออกมา แท่งร้อนพองตัวจนพร้อมรบแล้วทำให้มิกซ์ล่นสะโพกหนีนิดๆ


"พี่เปอร์...อื้ออ เดี๋ยว...ยะ....อย่า อ๊า! อื้อออ" ลิปเปอร์ตะครุบปากน้องไว้แทบไม่ทันเมื่อเขาสอดตัวเข้าไปมิกซ์ก็ครางลั่น มือหนาปิดปากเล็กเอาไว้แล้วดันแท่งเนื้อร้อนเข้าไปจนสุด ช่องทางเล็กตอดระรัวเมื่อทั้งตื่นเต้นและเสียวไปด้วย


"ซี๊ดดด อ่า....มิกซ์......" ลิปเปอร์ครางแผ่ว ร่างกายของน้องชายผู้เป็นที่รักทำให้เขาสุขสมได้เสมอ มันสมใจจนเขาแทบปลดปล่อยตั้งแต่สอดใส่ ดีที่เขาไม่คิดจะปลุกใคร และลักพาตัวมิกซ์มากดจนได้


"อ่ะ อ่าาาา พี่เปอร์...ฮึ่ก.....อื้อออ" มิกซ์เองก็ไม่อยากจะพูดให้เกิดเสียงเท่าไหร่ แต่สะโพกสอบที่ถอนตัวเข้าสุดออกสุดนั่นมันทำให้มิกซ์ทรมานจนแทบขาดใจเลยทีเดียว จากตอนแรกที่ปฏิเสธกลายเป็นเริ่มตอบสนองจนลิปเปอร์อดเร่งจังหวะไม่ได้ ร่างสูงก้มตัวลงไปกอดรัดมิกซ์เอาไว้แล้วขยับสะโพกระรัว


สวบ! สวบ! สวบ!


"ฮึ่ก! อื้อ อ่ะ อ่ะ อื้มมม" ปากเล็กถูกบดขยี้อีกครั้งจากแรงอารมณ์ มิกซ์ครางในลำคอเบาๆ เมื่อลิปเปอร์ลดความยาวในการกระแทกให้สั้นลงแต่ถี่ขึ้นจนตัวเขาโยกคลอนระรัว มือเล็กจิกกำต้นแขนของพี่ชายเอาไว้ ลิปเปอร์เองก็ลากนิ้วขึ้นมาบดขยี้ยอดอกของมิกซ์ด้วยเช่นกัน เสียงหน้าขากระทบผ่านเนื้อผ้าจนเกิดเสียงเบาๆ มิกซ์จ้องไปที่ประตูด้วยความกังวลว่าจะมีคนเปิดเข้ามา


"ซี๊ดด มิกซ์...อืมม อ่าาา มิกซ์ อื้อออ" ลิปเปอร์ครางอย่างพอใจ หยัดตัวขึ้นแล้วซอยเข้าออกถี่ๆ รั้งขาเรียวขึ้นมาพาดบ่าตนเองทั้งสองข้าง มิกซ์จิกมือลงกับหน้าขาของลิปเปอร์ทางด้านข้าง ใบหน้าหวานแดงก่ำ อ้าปากค้างเป็นระยะเพราะอยากจะร้องดังๆ แต่มันปล่อยเสียงออกไปไม่ได้


"อ่ะ อ่ะ อื้ออ พี่เปอร์...แฮ่กๆ มะ...มันเสียว...อื้ออ เสียวไป..อ่ะ อ่ะ" มิกซ์บอกเสียงสั่นระริกเมื่อลิปเปอร์กดเน้นย้ำและดันลึก ลิปเปอร์ยิ้มหื่นจับตัวน้องพลิกคว่ำและรั้งสะโพกบนขึ้นมาให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม มิกซ์ซุกหน้าลงกับพื้นเตียงเมื่อลิปเปอร์เร่งจังหวะอีกครั้ง นิ้วยาวเอื้อมมาด้านหน้าแล้วสอดเข้าไปในปากร้อนเพื่อหยอกล้อกับลิ้นเล็ก มิกซ์ปล่อยเสียงครางในลำคอ ตัวก็โดนกระแทกจนแทบถลาลงไปกับเตียง ลิปเปอร์รั้งเอวบางให้รับการกระแทกจากเขาจนทนไม่ไหวอัดเน้นๆ จนเกิดเสียงดังตั่บ ตั่บ และมิกซ์ก็ทรุดลงไปกับเตียงจนแนบชิด ปากเล็กเผยอออกระบายลมหายใจร้อน ลิปเปอร์ก้มลงดูดเม้มแผ่นหลังบางแล้วรั้งเสื้อออกจากตัวของมิกซ์ ขบกัดไหล่เนียนเบาแล้วสอดตัวเองเข้าไปอีกครั้ง


"อ่ะ อื้อออ พี่เปอร์...ฮึ่ก อ่ะ อ่ะ อ๊าาา" มิกซ์แทบเก็บเสียงไม่อยู่เมื่อไม่มีหนทางให้เขาหนีอีกแล้ว ลิปเปอร์ยกสะโพกตัวเองขึ้นแล้วทับลงใส่ก้นนิ่ม แท่งร้อนก็สอดกระแทกเข้าไปในทางเข้าที่แนบชิดติดเตียงยิ่งเพิ่งความเสียวให้มิกซ์เป็นสองเท่า


"อ่าาาา มิกซ์....ซี๊ดดด อืมมม" ลิปเปอร์ครางเบาๆ อยู่ด้านข้างและไล้เลียไปตามรูหูของมิกซ์ มือเล็กกำผ้าปูเตียงข้างตัวแน่น ลิปเปอร์ก็จับมือเล็กที่คว่ำอยู่นั้นเอาไว้โดยการสอดนิ้วเข้าไปประสานจนแนบชิดกันและเร่งจังหวะสะโพกระรัว


พั่บ! พั่บ! พั่บ!


"อ่ะ อ่ะ อื้อออ พี่เปอร์....พี่เปอร์....." มิกซ์เรียกพี่เสียงหวานจนลิปเปอร์อดรั้งใบหน้าเล็กให้หันมารับจูบไม่ได้ ในตอนก่อนที่มิกซ์จะหลับก็คิดมากไปไกลกับความสัมพันธ์ที่ไม่แน่ใจ แต่ทำไมร่างกายกลับไม่เคยปฏิเสธทั้งที่มันไม่ถูกต้อง ลิปเปอร์ดูดลิ้นเล็กออกมาหยอกล้อภายนอกจนเกิดเสียงดัง ก่อนจะก้มลงซุกหน้าลงกับท้ายทอยขาวแล้วเร่งสะโพกถี่รัว มิกซ์ส่ายหน้าเร่าเพราะใกล้ถึงเต็มที


"อ๊า อ๊า อื้อออ มะ...ไม่ไหวแล้ว...ฮึ่ก มิกซ์จะ...อื้อออ" มิกซ์บอกแล้วปลดปล่อยออกมาในที่สุด ลิปเปอร์ไม่รอช้าเร่งจังหวะสะโพกแล้วตามไปติดๆ ปลดปล่อยมันเข้าไปในช่องทางเล็กทุกหยาดหยดและเขาก็ไม่คิดจะถอนตัวออก กดแช่และนอนทับมิกซ์ไว้แบบนั้น


"แฮ่กๆ....." มิกซ์ปรือตาน้อยๆ ขึ้นไปมองคนด้านหลัง เหนื่อยจนแทบหมดแรง ลิปเปอร์ชะงักไปนิดเมื่อได้ยินเสียงเหมือนใครบางคนกำลังเดินตรงมาทางห้องนี้

.

.

แอ๊ดดดด......


เสียงเปิดประตูพร้อมแสงไฟที่สว่างขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว ซันเพิ่งเดินลงไปกินน้ำและกำลังจะกลับห้องไปนอนก็แวะมาดูห้องเล็กนี้เพราะเขาได้ยินเสียงแปลกๆ แต่มันกลับไม่มีใคร เตียงยับยู่ยี่แปลกๆ แต่ซันไม่ได้คิดมากอะไรเพราะยังอยู่ในอาการง่วงนอนจัดเขากดปิดไฟปิดประตูห้องและกลับไปห้องตัวเอง


"พี่เปอร์......" มิกซ์เรียกคนด้านหลังเสียงหวาน เมื่อลิปเปอร์กระชากมิกซ์ให้พลิกตัวมาอีกด้านจนตกเตียงทั้งคู่ ลิปเปอร์ปิดปากมิกซ์ไว้เมื่อป๊าซันเปิดประตูเข้ามาและเปิดไฟจนมิกซ์เห็นทุกอย่าง ใจดวงเล็กสั่นกลัวว่าซันจะเห็นจนบีบรัดแท่งร้อนของลิปเปอร์ที่ไม่ทันได้ถอนออก ลิปเปอร์กัดฟันกรอดเมื่อความรู้สึกบางอย่างขึ้นมาอีกครั้ง ดีที่ซันไม่ได้เดินมาดูอีกทางของเตียง ไม่เช่นนั้นคงได้เห็นว่าลูกชายสองคนกำลังทำอะไรที่ผิดร้ายแรงแน่ 


"ไม่เป็นไรแล้ว.." ลิปเปอร์บอกแล้วขยับสะโพกน้อยๆ เพราะอดไม่ไหวจริงๆ มิกซ์พยายามจะดันคนด้านหลังออกแต่กลับถูกลิปเปอร์จับรั้งมือเล็กเอาไว้ แล้วก็ถูกกระแทกทั้งที่พวกเขาอยู่กับพื้นจนผ่านข้ามคืน...

.

.

"อื้ออออ หืม? มิกซ์......" เปาควานหาตัวลูกชายเพื่อดึงเข้ามากอดในช่วงเช้าแต่มันกลับว่างเปล่า เปาลุกขึ้นบิดขี้เกียจน้อยๆ แล้วลงจากเตียงตรงไปนอกห้อง เดินตรงไปที่ห้องแฝดเพราะคิดว่าเหล่าพี่ๆ ของมิกซ์ของมาแอบลักพาตัวน้องชายคนเล็กไปในตอนที่เขาหลับแน่ๆ


"อ้าว.....ทำไมมีแค่วิน ซาว เซนล่ะ? ลิปเปอร์ไปไหน? มิกซ์ก็ไม่อยู่...." เปาบ่นพึมพำเมื่อลูกชายอีกสามคนยังไม่ได้ตื่นขึ้นมาและหายไปสอง เปาเดินลงมาชั้นล่างเพราะพระอาทิตย์เริ่มส่องแสงแล้ว


"มิกซ์......ทำไมตื่นเช้าจังละลูก?" เปาถามร่างเล็กที่นั่งอยู่ตรงโซฟา มิกซ์สะดุ้งน้อยๆ ไม่คิดว่าม๊าเปาจะตื่นเร็วขนาดนี้ 


"ผม......นอนไม่ค่อยหลับน่ะครับ เลยตื่นขึ้นมานั่งเล่นด้านล่าง" มิกซ์บอกเสียงอ่อน ซึ่งความจริงเขายังไม่ได้นอนต่างหาก เพราะเขาแอบหนีลิปเปอร์ออกมาจากห้องนอนเล็กนั่น จะกลับไปนอนกับม๊าเปาก็คิดว่ามันเช้าแล้ว ลงมานั่งคิดอะไรข้างล่างจะดีกว่า


"ตาเราคล้ำนะ....ไปนอนต่ออีกหน่อยมั้ย?" เปาถามลูกชายอย่างเป็นห่วง ดึงหัวเล็กเข้ามาซุกหน้าท้องของตนแล้วลูบเบาๆ มิกซ์ก็ยกแขนขึ้นกอดเปาไว้แน่น


"ม๊าเปาไม่ไปนอนกับมิกซ์หรอครับ?" มิกซ์ถามอ้อน เปาเพยิดคิ้วขึ้นนิดๆ อยากให้เขานอนกอด แล้วจะลุกขึ้นมาทำไมลูกคนนี้?


"เดี๋ยวม๊าคงต้องทำอาหารเช้าให้ป๊าเราก่อนแล้วล่ะ เราขึ้นไปนอนต่ออีกหน่อยเถอะ ม๊ากลัวเราจะแย่" เปาบอกแล้วก้มลงจูบซับหัวทุยเบาๆ มิกซ์ยิ้มอ่อนแล้วผละออกมา ตากลมของเปาเหลือบไปเห็นรอยบางอย่างตรงท้ายทอยของลูกชายก็ต้องถามขึ้นเพราะผมของมิกซ์มันปิดอยู่เล็กน้อย


"ตรงคอเราเป็นรอยอะไร?" คำถามของเปาทำเอามิกซ์ชะงัก ร่างเล็กกระชับคอเสื้อตัวเองทันทีเพราะมิกซ์เองก็เผลอตัว 


"ผมเกาเพราะมันคันน่ะครับ เกาแรงไปหน่อยเลยช้ำ ผมง่วงขึ้นมาแล้วอ่ะ....ขอไปนอนก่อนนะครับ" มิกซ์แล้วลุกเดินหนีเปาไปอย่างเชื่องช้าเพราะช่องทางด้านหลังขัดเล็กน้อย เปามองตามลูกชายไปด้วยสายตางงๆ ถ้าเปาได้เปิดดูหน่อยคงจะรู้ในทันทีว่ารอยนั้นคือรอยอะไร? 


มิกซ์ล้มตัวลงนอนบนเตียงในห้องของม๊าเปา ร่างเล็กดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวแล้วคิดไปถึงสัมผัสของลิปเปอร์เมื่อคืน แม้ว่าปากเขาจะบอกว่าไม่ แต่ร่างกายกลับตอบสนองจนร้องขอให้ทำแรงๆ ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกผิด.... เขาจะเก็บเรื่องนี้ไปได้อีกนานเท่าไหร่กัน...?



++++++++++++++++++++++++++++++

อ่านแล้ว ฝากเม้นๆ และกดถูกใจให้ด้วยนะคะ ^^

คำผิดเดี๋ยวตามแก้ให้ทีหลังนร้า

ความคิดเห็น