ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ เรื่องนี้ไรท์ไม่หนีไม่เทแน่นอน ไรท์จะเปิดให้อ่านฟรีจนกว่าไรท์จะมาอัพตอนใหม่นะคะ ขอโทษด้วยที่ไรท์มาๆหายๆ ช่วงนี้ไรท์งานเยอะ

ชื่อตอน : chapter 7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ค. 2561 21:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 7
แบบอักษร

​Fang talk

@ตึกคณะวิศวกรรม

หลังจากพวกฉันผ่านกิจกรรมรับน้องมาเกือบอาทิตย์นึงล่ะ อยากบอกว่าเหนื่อยมากกกก ที่สำคัญฉันเจอไอ้พี่บ้านั่นทุกวัน มันก็แกล้งฉันทุกวัน ไม่หน้าไปหาเรื่องมันเล้ยยยย

ฉันนี้ฉันมามอเช้าหน่อย เพราะมีเรียนเช้า ขี้เกียจมาสาย พอมาถึงก็เห็นเอิร์นมันนั่งอยู่ใต้ตึกรอก่อนแล้ว


"ฟาง : มาเช้าจังเอิร์น" ฉันทัก

"เอิร์น : อยู่ห้องก็ไม่รู้ทำไรหว่ะ เบื่อ"

"ฟาง : ตื่นมาก็เบื่อเลยหรอมึงอ่ะ"

"เอิร์น : ก็งี้แหละ คนไม่มีผัว มันหว้าเหว่ 555"

"ฟาง : หืมมมมม พูดถูกใจ คนไม่มีผัวก็ทนเหงาต่อไปค่ะ"

"เอิร์น : อีแซมอ่ะอีฟาง ไม่ได้มากะมึงหรอ" พอดีฉันอยู่คอนโดเดียวกะอีแซมอ่ะ

"ฟาง : มันบอกจะมากับพี่มัน"

"เอิร์น : ล่ะอีเกรสอ่ะ"

"ฟาง : เอ้าอีสัส กูจะรู้ไหมล่ะค่ะ กูก็พึ่งมาถึงเนี่ย"

"เอิร์น : เออหว่ะ"

"ฟาง : อีเอิร์น พูดมากจังว่ะ เงียบบ้างเหอะมึง กูพึ่งมาถึง ให้กูพักหายใจหน่อยค่ะ"

"เอิร์น : เงียบก็ได้ว่ะ" มันไม่เงียบหรอก เชื่อดิ

....................เงียบ............ไม่ถึง5นาที

"เอิร์น : มึง พี่คนนี้หล่อเนอะ " มันบอกพร้อมกลับยื่นโทรศัพท์มาให้ฉันดู


"เกรส : พวกมึง" มันตะโกนมาแต่ไกล พร้อมกับท่าทางแบบว่า กรุจะตายมันตรงนี้แหละ อะไรประมาณนี้อ่ะ

"เอิร์น : มึงกลัวใครไม่ได้ยินอ่ออีเกรส"

"เกรส : ปวดขาว่ะแม่ง พวกมึงไม่ปวดกันอ่อ"

"ฟาง : กูได้บอกรึยังว่าไม่ปวดอ่ะ ขาจะหักอยู่ล่ะเนี่ย" มันปวดจริงๆนะ ใครไม่เคยโดน ไม่มีวันเข้าใจ จิงๆนะ

"เกรส : อีแซมอ่ะฟาง" อีนี้เอาอีกล่ะ

"ฟาง : พวกมึงเห็นกูเป็นแม่มันรึไงห่ะ ถามกูจัง มันมากับพี่มัน"

"เกรส : มากะว่าที่สามีกูหรอ อิอิ" ดูมันทำหน้าระรื่น


ฉันล่ะเบื่อกะอีเพื่อนคนนี้ มโนเป็นเลิศ ในระหว่างรออีแซม พวกฉันก็นั่งเม้าท์กันไปตามภาษาสาวโสด มีหนุ่มๆมองบ้าง ก็งี้แหละ สวย (หลงตัวเอง) ว่าแต่เมื่อไหร่อีแซมจะมาเนี่ย ใกล้เข้าเรียนล่ะนะ


"แซม : พวกมึง" มันตะโกนเรียก ล่ะเดินมายังที่พวกฉันนั่งอยู่ พวกกับพวกพี่เซนต์ รวมถึงไอ้บ้านั่นด้วย

"แซม : มาแล้วๆ โทษทีหว่ะ มาช้าไปหน่อย"

"พวกฉัน : สวัสดีค่ะพี่" คือไหว้รวมๆอ่ะ ฉันไม่ได้อยากไหว้นายนั่นนะ 

ตอนนี้นายนั่นมันยืนมองหน้าฉันอยู่ เดี๋ยวๆ เดี๋ยวเหอะมึง อย่าให้รับน้องเสร็จนะ


"เกรส : มัวทำไรย่ะคุณหนูแซม"

"แซม : ก็รอเฮียอ่ะดิ มัวทำเหี้ยไรก็ไม่รู้"

"เซนต์ : พูดให้มันดีๆหน่อยหมวย โทษทีนะครับสาวๆ รอกันนานเลยดิ"

"เอิร์น : ไม่เป็นไรค่ะพี่เซนต์ พวกเราก็พึ่งมาถึง" เอ๊ะ ได้ข่าวว่ามึงมาถึงคนแรกเลยหนิเอิร์น 

"นนท์ : เรียนไรกันครับเนี่ย มาส่ะเช้าเลย " พี่นนท์ถาม

"แซม : เสือกไรพี่" ฮ่าๆๆๆๆ

"นนท์ : อ่าวๆ อยากมีเรื่องหรอจ๊ะ" พี่เค้าทำหน้ากวนตีนใส่

"มาร์ค : มึงก็ไปแกล้งน้องมัน ตกลงเรียนไรกันคะคนสวย" พี่มาร์คหันไปพูดกับพี่นนท์ ก่อนจะหันมาถามพวกฉัน

"ฟาง : เรียนเศรษฐศาสตร์(Engineering economics​) อ่ะพี่" พอได้ยินพี่เค้าถามคนสวย ฉันนี่รีบตอบเลยจ้า

"ธันต์ : ไอ้มาร์คมันถามคนสวย ไม่ได้ถามคนเตี้ย" มันพูดได้ด้วยหรอว่ะ เห็นยืนจ้องฉันตั้งนาน

"ฟาง : .................." ฉันไม่ตอบ พร้อมกลับส่งสายตาอำมหิตไปให้นาง

"มาร์ค : แต่กูว่าสวยนะ 5555" ดีมาร์คพี่มาร์ค แบบนี้ไปกันได้

"เซนต์ : พอๆ ให้น้องเค้าไปเรียนได้ล่ะ เดี๋ยวจะสาย" เออหว่ะ ลืมเลย

 "แซม : งั้นแซมไปก่อนนะเฮีย"

"พวกฉัน : สวัสดีค่ะ" ไหว้ไปค่ะ เดี๋ยวหาว่าไม่เคารพรุ่นพี่อีก


พวกฉันเก็บของเสร็จก็กำลังจะเดินขึ้นห้องเรียน แต่มันมีเหตุให้ต้องหยุดเดินส่ะก่อน


"ฟาง : ว้ายยยย" เกือบล้มล่ะค่าาาา ดีนะทรงตัวได้

ไอ้หมาบ้า จะแกล้งฉันหาสวรรค์วิมารอ่ะไรของมันห่ะ ฉันมองแรงส์ใส่ แต่นางกลับยืนทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ หืย....มันหน้าโมโหจริงๆ


Fang end






ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว